Yolcu- Arkadaş Zekai Özger

Giz, çoğaltır karanlığı. İşte, tekliğimi hazırlayan yüzüm Beklemenin en duruk durağı, Gelir gelir geçer karıncalar Yüzüm... Yolcu gelir geçer güzü akşamın Ya beni kim alır yüreğimden sabrımı? Kaçırtır bir eşkıya akşam Birikmiş tortusunu hüznümün Durulsa gök İnce bir güneş düşse durağa Yolcu yüzüm hiç güneş görmemiş Bir yanları bir yanları vücudumun, hiç güneş görmemiş... Üşümüş acıları toplarım vücudumda Suratımda irin dolu bir yara Yanaklarım patlamıya korkulu iki çıban Beklerim bir şeyleri Koparacak sökecek alıp götürecek beni Beklerim bir şeyleri Yolcu yüzüm Yüzümü koparın duraktan Üşümüş acıları vücudumdan Alın götürün beni güneşe Bu benim kendi kendimi avuntumdur Akşamüstleri ve şarap çünkü çok eskitilmiş birer mısradır. Çünkü her yorgun günün sonunda yarın biraz daha uzaktır Beklemek biraz daha Vücudum Sabırlı sevgilim benim Bu hüznü senin için biriktiriyorum Sana geleceğim beklemelerin bu acılı durağından Bu giz bu karanlık bitecek Güneşin çıkmasını bekliyorum...