یاران - ایران

تبريز خيلى مؤدب با لباس شيك مجلسى روى صندلى نشسته بود. رشت ازراه رسيد، چترش را پشت در گذاشت و از همان قدم اول «تى جان قربان، تى بلامى سر» گويان شروع كرد به احوالپرسى با حاضرين. كرمانشاه و شيراز زودتر از بقيه به مهمانى آمده بودند، يكى با تنبور و ديگرى با شرابش. كاشان چند دقيقه قبلتر از راه رسيده بود و بوى عطرش زودتر از خودش توجه همه را جلب كرده بود. در آن گوشه آشپزخانة نيشابور در حال پركردن جامها بود، كرمان در كنارش پسته ها را توى ظرف مى ريخت، ساوه انارها را دانه مى كرد و لاهيجان هم چاى دارچين دم كرده بود. بالاخره فضاى صفاى همه بايد جور مى شد. تهرانْ پرهيجان و تندتند با همه در حال گفتگو بود. و...