Yüreğimin Acemi Elleri- Yasin Erol

Yüreğinde yerini değiştirdiğin bir sevgiyle, Bahçelerinde evlerin dinlendiği o yerdesin Bütün günahlarını biraraya toplayarak, Uzakların neden sinsi birer bıçak gibi Durduğundan söz etmektesindir Sen şimdi, camların ardında buğulanan gözlerinle Yağmura sarılacak kadar hüzünlüsündür Rüzgara alışık kavak ağaçları gibi sessiz Yüreğimin acemi elleri arasında, Ufalanan ekmek gibisindir Bil ki, bunlar bozkırca sezgilerden değildir Birazdan başına üşüşür yıldızlar Gecede ömrünü yarılayan kelebeklerin kırılmalarını duyarsın Eğer ağlayacaksan, dilinin altına bir ağaç parçası yerleştir Güleceksen, dudaklarını örtecek büyüklükte bir bulut bulunsun yanında Yerini yadırgayan bir ay dolanıyor gecede Karanlık desen, ölçülü salmış susmalarını Hadi,  ince ayarlanmış bir gülümseme seç dudaklarına Çekip çevir şu karanlığı gözlerinle, Kaldır başını, Bak gökyüzüne, Gökyüzü dedikleri maviliğe... Mavilikte gizlenmiş bulut izlerine... Say ki, bu bir rüyaydı Say ki, ben konuştum sen dinledin Beni merak etme Uzun ölümlerimi yarıladım, bitmek üzere