Yusuf Kuyusu

Yusuf Kuyusu’na attılar beni Bilmem kaç paraya sattılar beni Ben böyle bilmezdim, yaktılar beni Kenan Elleri’nde yanar gezerim Yusuf Kuyusu’na düşenler bilir. Düşenin önüne "ya sabır" gelir. Orda yardıma Mehmet Baba gelir. Kenan Elleri’nde "yar" der gezerim. Yusuf kuyusu’nda istedim dilek. Her zaman ağladım bir de biz gülek. Çevremi sardılar bin türlü melek Kenan Elleri’nde ağlar gezerim. Yusuf Kuyusunun en dibi çarşı. Çarşının yarısı camiye karşı. Çarşıda satarlar arz ile arşı. Kenan Elllerinde satar gezerim. Yusuf Kuyusu’nda aynalı direk. Ey aziz cemaat gelin bi görek. Anda hep beraber murada erek. Kenan Elleri’nde erer gezerim. Yusuf Kuyusu’nun ortası cennet. Cennet ki bu cennet bir yüce cennet. Cennetin içinde bin türlü nimet. Kenan elleri’nde yazar gezerim. Yusuf Kuyusu’nun başı kalaba. Kul Ahmed’im bugün erdi kemale. İşte bakın her dem hayran cemâle Kenan Ellerinde bakar gezerim. Cemâl’e ermeden yazar mı kalem? Sen sanırsın uydurdu üç-beş kelâm Herkes senin gibi değil vesselâm Kenan ellerinde yâr seydederim.