Yüzün- Aziz Nesin/ Sahiler Düş Düşler Sahi- Yılmaz Erdoğan

Güz sabahı buğusunda bir salkım üzüm mü, Avuçlarımdaki ne? Ay ışığı buluttan yansıyor yüzüne Ben böyle bulutsu yüzü, Ben böyle ışıksı yüzü, Bir on yedi yaşındakinde seyretmiştim Bir de şimdi düşümde Al, daha da varsa almadıkların Al, daha da varsa vermediklerim Al azımı, çoğumu Al varımı, yoğumu Seni ilk öptüğümden beri süren sarhoşluğumu O hiç büyümeyen çocukluğumu Her ne varsa, hepsi senin Sonrasız bir zamanda yaşıyorum Önceyle, sonranın sınırında Şimdinin güzelliği bundan Acının bile tadına vararak, Sonrasız bir şimdiyi yaşamak Gökyüzüne bakacaksın bir güz öğlesi Tanıyacaksın bir bulutta beni Yazı yazarken göreceksin masada Değişeceğim yavaş yavaş Masam ata dönüşecek Sesleniyorum sana bir budaktan Bir döndürsem başını, Bulamazsın beni orda Bazen insan…Olmadık şeyini unutuyor bir yerde… Kaybettikçe büyüyen şeyler…. Bir diş fırçası bile bazen öyle acıtıyor ki, Dişle hiç ilgisi olmayan şeyler yüzünden Sana giderken yazılan bu şarkı Sırasını beklemiş aşk için Sen Ve senle başıma gelen Serseran Serçavan Daha ziyade, açık yapılan Açıkta satılan Hayırlar, Yapamamlar uzaktı Olmazlar öykü... Beni anlıyorsun değil mi? Anlayacak ne var, Aşk için yaşamanın Ya da ölmenin içinde? Kimi cüret etsem sevmeye Kendime küçük geldim Zayıf kaldım Gittin Arkana bakmadan Benim, arkana bakıp bakmayacağını düşündüğümü düşünerek Farelerin bile kemirmekten usandığı film şeritlerindeki gibi Beni bırakıp kimsesizliğin gecesine Senin asıl adın Kırılgan Alnında yazıyor Sen... Ağlamaya bahane istemeyen, Her daim, insan gibi hıçkırabilen... Profesyonel incinen... Kırılgan