ایواز طاها: هراس از جدایی‌خواهی، بخش چهارم: تجزیه‌هراسی و دعوت به سرکوب

چرا به موازاتِ از ریخت‌افتادنِ هارمونیِ ساختارِ نظمِ ایجابی، افکارِ مرکزگریان، انحصارطلبانه‌تر می‌شود، گفتارشان ناسزاآمیزتر و واکنش‌هایشان مستبدانه‌تر. غلیانِ نوستالژیِ دیکتاتوریِ پهلوی اول و جستجویِ یک دیکتاتورِ منور به جایِ تأکید بر حقوقِ بشر و دموکراسی، ریشه در همین افولِ گفتمانِ مسلط دارد. زیرا می‌دانند که یکپارچگیِ کلیتِ موجود وابسته است به ساختاری تمرکزگرا و الیگارشیک. این‌همه نشانه‌یِ عبور از قدرت به خشونت از سرِ ضعف است، چنانکه واکنشِ خشونت‌بارِ حاکمیت به اعتراض‌ها علیه گرانی بنزین، بیانگر قسمی فقدانِ قدرت بود.