ایواز طاها: هراس از جدایی‌خواهی، بخش دوم: مرکزگرایی، جدایی‌خواهی و توطئه‌اندیشی

تصورِ ثباتِ جامعه، طیف‌های مختلفِ مرکزگرایی را، از اصلاح‌طلبان و محافظه‌کارانِ دولتی گرفته تا روشنفکرانِ سکولار و ناسیونالیست‌های تبارگرا، در یک چیز هم‌داستان می‌کند: هر آنچه موقعیتِ ذاتیِ مرکز را به چالش کشد ریشه در قابلیتِ قابل ندارد، بلکه عاملی است خارجی. یعنی هر تغییری به دست هر غیریتی به توطئه‌ای متصل است. این رویکرد یکی از خاستگاه‌های اتهامِ "تجزیه‌طلبی" است.