از قصیده مسعود سعد سلمان اجرای شنیداری شهرزاد‌فتوحی هنرو‌زندگی شهرزاد

مسعود سعد سلمان شاعر، خوش‌نویس، ادیب و اسب‌شناس دوره غزنویان در نیمه دوم قرن پنجم و آغاز قرن ششم هجری بود. شغل رسمی او کتاب‌دار سلطنتی بوده است. مسعود سعد به مدت شصت سال به عنوان یکی از کارگزاران دیوان غزنوی خدمت کرد. بخشی از حیات هشتاد ساله او در زندان گذشت و در نهایت هم در سال ۵۱۸ هجری به قتل رسید. بار نخست در سال ۴۷۷ قمری به زندان افتاد و پس از ۱۱ سال در ۴۸۸ هجری توسط فرماندار «چَلَنِدر» آزاد شد و به لاهور بازگشت. ۲ سال بعد و در پی تغییرات سیاسی، بار دیگر برای ۸ سال به زندان افتاد. سال‌های پایانی عمر او به سرودن بهترین شعرهایش در زندان نای گذشت. در شب ۷۳۸ هزار و یک شب چند بیت از قصیده‌ای از او به همت میرزا سروش در توصیف معشوق نقل شده است که ظریف‌اندیشی بدیعی دارد. زیبایی آرزو‌های مسعود‌سعد‌سلمان پس از چند قرن هنوز چنان دلنشین و جان‌افزا بود که مرا واداشت آن را بلند بخوانم تا شنیده و به یاد آورده شود. باشد که چنین آرزو‌های مهرمندانه‌ای خواست دل و جان ما برای یکدیگر باشد. در یوتیوب بشنوید:https://youtu.be/3sRkCBXtLq4بیشتر بخوانید. هزار سال بزی شاد تا به هر سالیگشاده گردد بر دست تو هزار حصاربتاب بر همه آفاق آفتاب‌صفتبگرد گرد همه عالم آسمان‌کرداربه معرکه اندر با دشمنان چو بحر بجوشبه مجلس اندر بر دوستان چو ابر ببارزمین چنانکه تو دانی به تیغ تیز بگیرجهان چنان که تو خواهی به کام دل بگذارخزینه‌های ملوک زمین همه بربخشنهاده‌های شهان جهان همه بردارز چرخ یافته داد و ز بخت گشته به کامز ملک روزی‌مند و