Zo Priester zo volk | Richard wilbrink

Er is een psychologische principe dat zegt dat we onbewust de eigenschappen overnemen van de leiders die we bewonderen.Als dat waar is, waarom zien we in dit hoofdstuk dan zo’n fatale kloof? Aan de ene kant staat de Hogepriester (Jezus), die door lijden en gehoorzaamheid de ultieme volwassenheid bereikte. Aan de andere kant staat het volk, dat niet groeit maar regresseert naar het niveau van een baby die melk nodig heeft.In deze preek ontleden we waarom het "kopiëren" mislukt en waarom passief kijken naar een perfect voorbeeld je niet redt.