Życie towarzyskie cz. 3: Poczucie braku, wspólny stół i aktywny pas miednicy #191

Dlaczego jedne spotkania zostawiają w nas światło, a po innych czujemy się dziwnie skompresowani?W trzeciej części „Życia towarzyskiego” siadam przy stole — czasem dosłownie, bo mój stół jest również biurkiem i miejscem nagrań — i myślę o tym, co sprawia, że dobrze nam ze sobą.O wspólnym mianowniku. O komforcie. O rozmowie, w której nie trzeba niczego udowadniać. O alkoholu, który bywa skrótem do bliskości, ale czasem kompresuje człowieka tak skutecznie, że około 23.00 nawet profesorowie i miłośnicy jazzu ruszają w stronę disco polo — prowadzani przez aktywny pas miednicy.Najważniejsze jest jednak coś innego: poczucie braku. To ono potrafi wejść między ludzi, uruchomić porównywanie się, drobne złośliwości i ścisk w gardle. A potem atmosfera… kwaśnieje.Może więc kluczem do dobrego towarzystwa nie jest błyskotliwość, pozycja ani imponująca lista podróży, lecz wewnętrzna swoboda? Zgoda na własne życie, własną drogę i własne światło?Bo własnego światła — czego jak czego — nie powinno nam zabraknąć. Sami je produkujemy. Pstryk.A Ty? Co Twoim zdaniem sprawia, że przy wspólnym stole naprawdę jest dobrze?Jeśli chcesz wesprzeć „Dziennik Zmian”, możesz zaprosić mnie na kawę: buycoffee.to/dziennik.zmian. Dziękuję.