Skip to content
سخنور cover art

All Episodes

سخنور — 273 episodes · page 2 of 3

#
Title
101

پیر رومی را رفیق راه ساز - علامه اقبال لاهوری

102

ای نور چشم من سخنی هست گوش کن - حافظ شیرازی

103

اگر یار من چون من بودی - شمس تبریزی

104

محو شوقم از غم اسباب راحت فارغم - ابوالمعانی بیدل

105

در بنای حیرت از حسن تو می بینم خلل - ابوالمعانی بیدل

106

تلاش مقصد دیدار حیرتست اینجا - ابوالمعانی بیدل

107

بر فسون های امل مغرور جمعیت مباش - ابوالمعانی بیدل

108

تا ز آغوش وداعت داغ حیرت چیده است - ابوالمعانی بیدل

109

آخر گره حیرت ما باز نگردید - ابوالمعانی بیدل

110

پای این میدان نداری جامۀ مردان مپوش - سنایی غزنوی

111

وه که گر من باز بینم روی یار خویش را -سعدی شیرازی

112

این نان و آب چرخ چو سیل است بی وفا - مولوی بلخی

113

جان‌ها چو سیلابی روان تا ساحل دریای جان - مولوی بلخی

114

اگر کسی مرا تمام بشناسد - شمس تبریزی

115

نفس فرمانبردار - شمس تبریزی

116

ره به صحبت من - شمس تبریزی

117

نفع در این است - شمس تبریزی

118

درویش و پادشاه - فیه ما فیه - مولوی بلخی

119

ملول و گریزان - فیه ما فیه - مولوی بلخی

120

اعتقاد گرم و سرد - شمس تبریزی

121

راهزنان دین محمد - شمس تبریزی

122

به نیکی یاد کردن - فیه ما فیه - مولوی بلخی

123

به خدا باز گردد - شمس تبریزی

124

از مسلمانی - شمس تبریزی

125

اندکِ روشنایی - مجالس سبعه - مولوی بلخی

126

جانا بیار باده که ایام می‌رود - مولوی بلخی

127

بهر دگران چند کنم وعظ طرازي - ابوالمعانی بیدل

128

چون سايه زسر تا قدمم ذوق سجوديست - ابوالمعانی بیدل

129

چشميکه ندارد نظري حلقه دام است - ابوالمعانی بیدل

130

رسوایی عاشق به ره یار بهشتی است - ابوالمعانی بیدل

131

طاوس ز نقش پر خود دام بدوش است - ابوالمعانی بیدل

132

چشم تو نه بست است مگر گفت و شنودت - ابوالمعانی بیدل

133

چون سيل درين دشت و درم نيست تسلی - ابوالمعانی بیدل

134

در خاک ره افتاده ام اما چه خيالست - ابوالمعانی بیدل

135

کي در قفس و دام هوا و هوس افتم - ابوالمعانی بیدل

136

کو لغزش پایی‌ که به ناموس وفایت - ابوالمعانی بیدل

137

مپسند که امرزو من گمشده فرصت - ابوالمعانی بیدل

138

اگر سوزد نفس از شور محشر باج ميگيرد - ابوالمعانی بیدل

139

گرفتار دو عالم رنگم از بیرحمی نازت - ابوالمعانی بیدل

140

کو شور دماغی ‌که به سودای تو افتم - ابوالمعانی بیدل

141

از بي نفسي کم نشود ربط خروشم - ابوالمعانی بیدل

142

چون شانه باين سعي نگون در خم زلفت - ابوالمعانی بیدل

143

سر تا قدمم نيست بجز قطره اشکي - ابوالمعانی بیدل

144

آنقدر کاهیدم از درد سخن کز پیکرم - ابوالمعانی بیدل

145

به انگشت عصا هر دم اشارت می کند پیری - ابوالمعانی بیدل

146

یک دو دم بیدل به ذوق دل درین وحشت سرا - ابوالمعانی بیدل

147

به اوج کبریا کز پهلوی عجز است راه آنجا - ابوالمعانی بیدل

148

زمین تا آسمان ایثار عام‌، آنگاه نومیدی - ابوالمعانی بیدل

149

در تجلی سوختیم و چشم بینش وا نشد - ابوالمعانی بیدل

150

بر نفس تا چند باید چیدنم خشت ثبات - ابوالمعانی بیدل

151

حسن نادیده تماشا دارد - ابوالمعانی بیدل

152

خیال دوست به هر لوح نقش نتوان بست - ابوالمعانی بیدل

153

چه سیل است یارب دم تیغ او - ابوالمعانی بیدل

154

کاهشم چون شمع مفت دستگاه حیرت است - ابوالمعانی بیدل

155

گر نیاید باورت از حیرت آیینه پرس - ابوالمعانی بیدل

156

حیرت آهنگم که می‌فهمد زبان راز من - ابوالمعانی بیدل

157

آسوده‌ دلی الفت یأس است وگرنه - ابوالمعانی بیدل

158

تدبیر، علاج مرض ذاتی ‌کس نیست - ابوالمعانی بیدل

159

غفلت عالم فزود از سرگذشت رفتگان - ابوالمعانی بیدل

160

ای‌ زندگی به حسرت وصل اضطراب چیست - ابوالمعانی بیدل

161

بیدل به ره عشق تلاشت خجلم کرد - ابوالمعانی بیدل

162

دیده‌ها باز است اما خواب می‌بینیم و بس - ابوالمعانی بیدل

163

بیدل ‌گشودن لبت افشای راز ماست - ابوالمعانی بیدل

164

بياد محفل نازش سحر خيز است اجزايم - ابوالمعانی بیدل

165

بيرون اين بيابان پر ميزند غباري - ابوالمعانی بیدل

166

محو شوقم بوی صبح انتظاری برده‌ام - ابوالمعانی بیدل

167

بیدل از حیرت زبان درد دل فهمیدنی‌ است - ابوالمعانی بیدل

168

مقیم‌گوشهٔ دل باش‌،‌ گر آسودگی خواهی - ابوالمعانی بیدل

169

از تماشاگه حیرت نتوان غافل بود - ابوالمعانی بیدل

170

مگو بیدل سپند ما دل آسوده‌ای دارد - ابوالمعانی بیدل

171

خورشید گریبان خیالات ندارد - ابوالمعانی بیدل

172

نسخهٔ حسن آنقدر روشن سواد افتاده است - ابوالمعانی بیدل

173

در عالم اضداد چه اندیشه صلح است - ابوالمعانی بیدل

174

وصل هم بیدل علاج تشنه دیدار نیست - ابوالمعانی بیدل

175

ز محو عشق غیر از عشق نتوان یافت آثاری - ابوالمعانی بیدل

176

نی صبر به دل ماند و نه حیرت به نظرها - ابوالمعانی بیدل

177

گر به این وجد است شور وحشت دیوانه ام - ابوالمعانی بیدل

178

بسکه بیقدری دلیل دستگاه عالم است - ابوالمعانی بیدل

179

حیف است دست منعم در آستین شود خشک - ابوالمعانی بیدل

180

بر تن ما هیچ نتوان دوخت جز آزادگی - ابوالمعانی بیدل

181

آنکه مرا دشنام می دهد - شمس تبریزی

182

چه گویم ز نیرنگ تجدید عشق - ابوالمعانی بیدل

183

حیرت نوا افسانه‌ام‌، از خویش پر بیگانه‌ام - ابوالمعانی بیدل

184

شب به دل گفتم چه باشد آبروی زندگی - ابوالمعانی بیدل

185

یارب آن زاهدِ خودبین که بجز عیب ندید - حافظ شیرازی

186

ترک خواهش کن و با راحت و آرام بخسب - خاقانی شروانی

187

نام تو چون بر زبان می آیدم - خاقانی شروانی

188

مقدار آفتاب ندانند مردمان - سنایی غزنوی

189

به نام آن که جان را فکرت آموخت - شیخ محمود شبستری رح

190

کار خود گر به کرم بازگذاری - حافظ شیرازی

191

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت - حافظ شیرازی

192

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست - حافظ شیرازی

193

تو از عالم همین لفظی شنیدی - شیخ محمود شبستری

194

چو تو کنی اختر خویش را بد - ناصر خسرو

195

چون درد عاشقی به جهان هیچ درد نیست - سنایی غزنوی

196

همه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخر - حافظ شیرازی

197

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل - حافظ شیرازی

198

گر چنین جلوه کند مغ بچه باده فروش - حافظ شیرازی

199

ای صبا گر به جوانان چمن باز رسی - حافظ شیرازی

200

خوبان پارسی گو بخشندگان عمرند - حافظ شیرازی