У люстэрку вечнасці

Новы выпуск прысвечаны славутаму дойліду і інжынеру Віктару Юношу-Пятроўскаму. Пры жыцці ён здабыў вялікую славу, але сёння яго імя мала вядомае на Радзіме, у Беларусі. Стваральнік пакінуў бачны след у архітэктуры Беларусі і Польшчы. У Віцебску па яго праекце збудаваны неагатычны касцёл Святой Барбары, які цудам ацалеў і да 2011 года быў кафедральным саборам. Таксама ён перабудаваў гарадскі тэатр і стварыў вялікі піўны бровар у Чашніках. У Варшаве архітэктар спраектаваў турму на вуліцы Ракавецкай, казарменныя комплексы і грандыёзны будынак кадэцкага корпуса імя Суворава — сёння там месціцца Канцылярыя прэм'ер-міністра Польшчы. На зямлі мінае ўсё, а ў вечнасці застаецца гармонія і хараство. Слухайце расповед аўтара праграмы Сяргея Харэўскага пра каштоўнасці вечныя!

У чарговым выпуску падкаста “У люстэрку вечнасці” мастацтвазнаўца Сяргей Харэўскі расказвае пра выбітнага мастака Язэпа Гілярыя Главацкага – майстра ілюзій, жывапісца і літаграфа, які нарадзіўся ў Мінску і пакінуў значны след у мастацтве Беларусі, Літвы і Польшчы. Язэп Гілярый Главацкі вырас у творчай сям’і, вучыўся ў Віленскім універсітэце пад кіраўніцтвам Яна Рустэма, ствараў тэатральныя дэкарацыі, роспісы і літаграфіі, якія захаплялі сваёй ілюзіяй прасторы і святла. У перадачы прагучыць гісторыя пра яго працу ў Мінску, Вільні і Варшаве, пра роспісы ў храмах і тэатрах, а таксама пра вядомыя партрэты і гістарычныя кампазіцыі. Творы Главацкага сёння зберагаюцца ў музеях і касцёлах Літвы і Польшчы. На вялікі жаль, у Беларусі ягоных твораў пакуль няма, аднак імя гэтага славутага мастака, які нарадзіўся, вучыўся і вырас у сталіцы Беларусі, вартае таго,  каб яго памяталі і ў родным краі, - нагадвае аўтар падкаста.

У новым выпуску аўтарскай праграмы Сяргея Харэўскага “У люстэрку вечнасці” — аповед пра Эдмунда Фрыка, таленавітага архітэктара, інжынера і энцыклапедыста родам з Гарадзеншчыны. Яго палацы, касцёлы і гарадскія праекты ўпрыгожылі Перм, Віцебск, Коўна, Варшаву і іншыя гарады, а створаныя ім будынкі і сёння здзіўляюць сваёй прыгажосцю і маштабам. Аўтар расказвае пра жыццё дойліда, які будаваў неагатычныя святыні, удзельнічаў у запуску віцебскага трамвая, праектаваў дзівосныя палацы і пакінуў пасля сябе не толькі архітэктурную спадчыну, але і дзясяткі навуковых артыкулаў. Асобная ўвага — легендарнаму палацу ў Расонах, вядомаму як “дом у сто вокнаў”, і каталіцкім касцёлам, што сталі сапраўднымі жамчужынамі сваіх гарадоў. Гэта гісторыя пра чалавека, чыё імя ў Беларусі амаль забытае, але чые творы і сёння адлюстроўваюцца ў люстэрку вечнасці.