Ψυχή και Σώμα

Πώς μιλάς σε ένα παιδί για την κλιματική κρίση χωρίς να του στερείς την ελπίδα; Η Ελένη Σβορώνου, συγγραφέας παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας και υπεύθυνη Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στη WWF Ελλάδας, εξηγεί πώς μπορούμε να καλλιεργήσουμε στα παιδιά μια σωστή σχέση με τη φύση σε έναν κόσμο που αλλάζει δραματικά.Τα παιδιά σήμερα μεγαλώνουν με εικόνες φυσικών καταστροφών, σε ένα κλίμα αγωνίας για την κλιματική κρίση, σε μια καθημερινότητα που αλλάζει με γρήγορους ρυθμούς. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να τους μιλήσουμε για το περιβάλλον χωρίς να τα τρομάξουμε; Και κυρίως, πώς μπορούμε να τα βοηθήσουμε να διατηρήσουν αυτήν τη φυσική, αυθόρμητη σχέση με τη φύση που έχουν από μικρή ηλικία;Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή και Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συνομιλεί με την Ελένη Σβορώνου για τη σημασία του βιώματος στην περιβαλλοντική εκπαίδευση, για το παιχνίδι στη φύση, για τη δύναμη του παραδείγματος μέσα στο σπίτι αλλά και για το λεγόμενο climate anxiety που βιώνουν ολοένα περισσότερο παιδιά και έφηβοι.Η συζήτηση στρέφεται στους τρόπους με τους οποίους οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί αλλά και η ίδια η κοινωνία μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να μη νιώθουν αβοήθητα απέναντι στην κλιματική κρίση, αλλά αισιόδοξα, παρ’ όλα όσα διαβάζουν στο διαδίκτυο. Από τις μικρές καθημερινές συνήθειες, π.χ. τη μείωση της σπατάλης, την επαναχρησιμοποίηση υλικών και την επαφή με τη φύση μέχρι τη σημασία της συλλογικής δράσης και της πολιτικής ευθύνης, η Ελένη Σβορώνου εξηγεί γιατί η οικολογική συνείδηση δεν χτίζεται με φόβο αλλά με συμμετοχή και ελπίδα.Μια συζήτηση γεμάτη τρυφερότητα, πρακτικές ιδέες και ουσιαστικά ερωτήματα για όλους όσοι μεγαλώνουν παιδιά μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει και θέλουν να τους μάθουν όχι μόνο να προστατεύουν τη φύση, αλλά και να νιώθουν κομμάτι της.

Τι είναι πραγματικά μια κρίση πανικού, γιατί μοιάζει τόσο τρομακτική και πώς μπορεί να γίνει το πιο δυνατό καμπανάκι για να αλλάξεις τη ζωή σου; Η συστημική ψυχολόγος Αγνή Μαριακάκη εξηγεί.Οι κρίσεις πανικού είναι από τις πιο έντονες και παρεξηγημένες εμπειρίες που μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος: ταχυκαρδία, αίσθηση πνιγμού, φόβος ότι κάτι πολύ σοβαρό συμβαίνει. Κι όμως, όσο τρομακτικές κι αν είναι, δεν είναι επικίνδυνες.Είναι το «alarm» του σώματος όταν το άγχος, οι πιέσεις και οι εσωτερικές συγκρούσεις έχουν φτάσει σε οριακό σημείο.Σε αυτό το επεισόδιο, η Τζούλη Αγοράκη μοιράζεται τη δική της εμπειρία από την εφηβεία, τότε που οι πρώτες κρίσεις πανικού εμφανίστηκαν μέσα από συγκρίσεις, ανασφάλειες και αλλαγές που δεν μπορούσαν να ειπωθούν με λόγια. Μαζί με τη συστημική ψυχολόγο Αγνή Μαριακάκη αποδομούν τον μύθο: η κρίση πανικού δεν είναι αδυναμία, είναι ένας υγιής μηχανισμός του οργανισμού που ενεργοποιείται όταν νιώθουμε εγκλωβισμένοι, αβοήθητοι ή υπερφορτωμένοι. Εξηγούν τη διαφορά ανάμεσα στοχρόνιο άγχος και τις κρίσεις πανικού, πότε χρειαζόμαστε βοήθεια και γιατί η ψυχοθεραπεία είναι το βασικό εργαλείογια ουσιαστική αλλαγή.Γιατί το σημαντικό δεν είναι μόνο να «φύγουν» οι κρίσεις αλλά να καταλάβουμε τι ήρθαν να μας πουν. Να ανοίξουμε, ίσως, αυτό το δύσκολο «κουτί της Πανδώρας» και να χτίσουμε έναν εαυτό πιο δυνατό, πιο συνειδητό και πιο ελεύθερο.

Εξάψεις, αϋπνία, αλλαγές στο σώμα και στη διάθεση αλλά και σιωπή, ντροπή και μύθοι που περνούν από γενιά σε γενιά. Η γυναικολόγος Σαμπίνε Βούνσμαν μιλά για την εμμηνόπαυση, χωρίς φόβο και φίλτρα.Η εμμηνόπαυση είναι μια φάση που αφορά όλες τις γυναίκες, κι όμως παραμένει ένα από τα πιο παρεξηγημένα και σιωπηλά κεφάλαια της ζωής τους. Στο νέο επεισόδιο της σειράς πόντκαστ «Ψυχή και Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη ανοίγει μια συζήτηση που σπάνια γίνεται δημοσίως: τι συμβαίνει πραγματικά στο σώμα και στο μυαλό μιας γυναίκας όταν οι ορμόνες αλλάζουν;Μαζί με τη γυναικολόγο Σαμπίνε Βούνσμαν ξετυλίγουν το νήμα μιας εμπειρίας που συχνά συνοδεύεται από εξάψεις, αϋπνία, εφιδρώσεις, αλλαγές στο βάρος και έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις. Όμως πίσω από τα συμπτώματα υπάρχει κάτι βαθύτερο: ένα σώμα που «μιλά» και ζητά προσοχή.Γιατί, όμως, οι γυναίκες εξακολουθούν να μη μιλούν μεταξύ τους; Γιατί η εμμηνόπαυση συνδέεται ακόμη με την απώλεια της θηλυκότητας και όχι με μια νέα φάση ζωής; Και πόσο επηρεάζουν τα κοινωνικά πρότυπα και η πατριαρχική αντίληψη την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας μετά τα 50;Η συζήτηση αποδομεί μύθους: η αύξηση βάρους δεν είναι αναπόφευκτη, η σεξουαλική ζωή δεν τελειώνει και τα συμπτώματα δεν είναι στο μυαλό μας. Αντίθετα, υπάρχουν λύσεις: από την άσκηση και τη διατροφή μέχρι τη σωστή ιατρική καθοδήγηση και την ορμονική ισορροπία.Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο πόσο σημαντικό είναι να ακούμε το σώμα μας, να μην κανονικοποιούμε την ταλαιπωρία και να μη φοβόμαστε να ζητήσουμε βοήθεια. Γιατί πολλές γυναίκες καταλήγουν να παίρνουν αγχολυτικά ή αντικαταθλιπτικά, όταν στην πραγματικότητα το πρόβλημα είναι ορμονικό.Παράλληλα, αναδεικνύεται και μια πιο αισιόδοξη πλευρά: η εμμηνόπαυση μπορεί να είναι μια περίοδος ελευθερίας, επαναπροσδιορισμού και νέας σχέσης με το σώμα και την επιθυμία. Μια φάση όπου οι γυναίκες γνωρίζουν καλύτερα τι θέλουν και το διεκδικούν.Γιατί, τελικά, η εμμηνόπαυση δεν είναι το τέλος. Είναι μια νέα αρχή και αξίζει να τη ζούμε ενημερωμένες, δυνατές και χωρίς φόβο.

Σε μια εποχή που η επικοινωνία είναι πιο εύκολη από ποτέ, η πραγματική σύνδεση μοιάζει σχεδόν αδύνατη. Ο ψυχολόγος και ψυχοθεραπευτής Μάνος Χατζημαλωνάς εξηγεί γιατί το «μαζί» απαιτεί σήμερα περισσότερο θάρρος από ποτέ.Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη και ο Μάνος Χατζημαλωνάς διερευνούν γιατί οι ανθρώποι σήμερα δυσκολεύονται να σχετιστούν ουσιαστικά. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου μπορούμε να μιλάμε αδιάκοπα, να γνωρίζουμε τα πάντα για τον άλλον μέσα από μια οθόνη, αλλά δυσκολευόμαστε να καθίσουμε απέναντί του και να μοιραστούμε πράγματα πιο προσωπικά. Οι σχέσεις ξεκινούν με ένα swipe, συντηρούνται με μηνύματα και συχνά τελειώνουν χωρίς εξηγήσεις· κι όμως, η ανάγκη για πραγματική εγγύτητα παραμένει πιο έντονη από ποτέ.Η συζήτηση φωτίζει τον πυρήνα της εγγύτητας ως μιας βαθιά ανθρώπινης ανάγκης που προϋποθέτει ρίσκο: να εκτεθούμε, να αγγίξουμε και να αφήσουμε να μας αγγίξουν. Από τις πρώτες μας σχέσεις ως παιδιών μέχρι τις ενήλικες συνδέσεις μας, τα βιώματα διαμορφώνουν τον τρόπο που πλησιάζουμε ή αποφεύγουμε τον άλλον. Σήμερα, όμως, η τεχνολογία, η υπερδιέγερση και η ανάγκη για έλεγχο δημιουργούν μια ψευδαίσθηση σύνδεσης που συχνά λειτουργεί ως άμυνα απέναντι στον φόβο της απόρριψης και του πόνου.Τελικά, η ουσιαστική σχέση μοιάζει με χορό: δεν χρειάζεται να ξέρεις τα βήματα αλλά να μπεις σε αυτόν με τόλμη και παρουσία.Γιατί ίσως, τελικά, το πιο δύσκολο δεν είναι να βρούμε τον άλλον αλλά να αντέξουμε να είμαστε πραγματικά μαζί.

Τι μπορούμε να φάμε το Πάσχα χωρίς να «χαλάσουμε» τον μεταβολισμό μας; Η διατροφολόγος-διαιτολόγος Κωνσταντίνα Κεραμίδα έχει τις απαντήσεις.Αρνί, τσουρέκια, κουλουράκια και τραπέζια που κρατάνε ώρες: Το Πάσχα είναι από τις πιο «επικίνδυνες» περιόδους για όποιον προσέχει τη διατροφή του. Και κάπου εκεί ξεκινά ο φαύλος κύκλος: υπερβολή στις γιορτές και μετά αυστηρή δίαιτα, στέρηση και τελικά… απογοήτευση. Γιατί, ενώ κάνεις τα πάντα «σωστά», το σώμα δεν ανταποκρίνεται;Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συζητά μαζί με τη διατροφολόγο-διαιτολόγο Κωνσταντίνα Κεραμίδα τι πραγματικά συμβαίνει στον οργανισμό πριν και μετά το Πάσχα. Είναι, τελικά, θέμα μεταβολισμού ή μήπως ο τρόπος που προσπαθούμε να «διορθώσουμε» τις υπερβολές είναι αυτός που μπλοκάρει την απώλεια βάρους;Η συζήτηση φωτίζει τη μεταβολική προσαρμογή και εξηγεί γιατί οι ακραίες δίαιτες, τα πολύ χαμηλά θερμιδικά πλάνα και η λογική του «τρώω όσο λιγότερο γίνεται» μπορεί να οδηγήσουν στο αντίθετο αποτέλεσμα. Παράλληλα, αναλύεται ο ρόλος της κορτιζόλης και του στρες αλλά και το πώς επηρεάζονται η πείνα, οι ορμόνες και η ενέργεια του σώματος.Τελικά, υπάρχει τρόπος να απολαύσουμε το Πάσχα χωρίς να νιώθουμε ότι «χαλάσαμε» τα πάντα; Και ίσως η απάντηση να βρίσκεται όχι στη στέρηση, αλλά στη συνέπεια, την ισορροπία και την κατανόηση του πώς λειτουργεί το ίδιο μας του σώμα.

Αντί για fillers και «παγωμένες» εκφράσεις, η νέα τάση στρέφεται σε θεραπείες που ενεργοποιούν τη φυσική λειτουργία του δέρματος. Στο επίκεντρο αυτής της στροφής βρίσκεται το PDRN, το λεγόμενο DNA σολομού, που έχει προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον. H δερματολόγος Βάσω Ιακωβάκη εξηγεί.Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη υποδέχεται τη δερματολόγο Βάσω Ιακωβάκη και μαζί ξεκαθαρίζουν τον «θόρυβο» γύρω από τη νέα viral θεραπεία. Τι ισχύει όμως στην πραγματικότητα; Η συζήτηση ανοίγει και σε όλο το φάσμα των σύγχρονων βιοδιεγερτικών θεραπειών: από το PDRN και το PRP μέχρι τοmicroneedling και τις τεχνολογίες ραδιοσυχνοτήτων που «ξυπνούν» το δέρμα χωρίς να προσθέτουν όγκο. Η νέα αισθητική δεν επιδιώκει να αλλοιώσει τα χαρακτηριστικά αλλά να αναδείξει μια πιο φρέσκια, υγιή εκδοχή του εαυτού μας.Παράλληλα, τίθενται σημαντικά ερωτήματα: πόσοδιαρκούν τα αποτελέσματα, ποιοι είναι οι κατάλληλοι υποψήφιοι, τι κινδύνους πρέπει να γνωρίζουμε και γιατί η επιλογή εξειδικευμένου γιατρού είναι απαραίτητη. Και, ίσως το πιο ουσιαστικό: πού τελειώνει η φροντίδα του εαυτούκαι πού ξεκινά η υπερβολή;Γιατί, τελικά, όσο κι αν εξελίσσονται οι τεχνικές, ο χρόνος δεν παγώνει, απλώς μπορούμε να μάθουμε να μεγαλώνουμε πιο όμορφα, με μέτρο και επίγνωση. 

Όλη η αλήθεια για τη θεραπεία ζεύγους και την κρίση των σχέσεων. Τι γίνεται όταν μόνο ο ένας θέλει να προσπαθήσει; H συστημική ψυχολόγος Άννα Πετράκη εξηγεί.Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συναντά τη συστημική ψυχολόγο Άννα Πετράκη και συζητούν για τη θεραπεία ζεύγους, χωρίς ωραιοποιήσεις. Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να ζητήσει ένα ζευγάρι βοήθεια και τι πραγματικά μπορεί να περιμένει; Είναι η θεραπεία μια δεύτερη ευκαιρία ή απλώς ένας πιο συνειδητός δρόμος προς τον χωρισμό; Με δεδομένο ότι το 60-75% των ζευγαριών βλέπει βελτίωση, εξετάζουμε τι κάνει τη διαφορά: η δέσμευση, η ειλικρίνεια ή η προσωπική δουλειά που βάζει ο καθένας; Μπορεί να λειτουργήσει αν προσπαθεί μόνο ο ένας; Και αν τελικά ο χωρισμός είναι μονόδρομος, μπορεί να γίνει χωρίς συγκρούσεις και με σεβασμό, ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά; Ένα επεισόδιο για όσους αναρωτιούνται αν αξίζει να το παλέψουν ή να εγκαταλείψουν την προσπάθεια..

Δεν είναι όλες οι μορφές κατάθλιψης ορατές. Υπάρχει και εκείνη που δεν σε καθηλώνει στο κρεβάτι, σου επιτρέπει να είσαι λειτουργικός, να δουλεύεις, να γελάς, να συνεχίζεις.Μόνο που μέσα σου κάτι δεν πάει καλά. Ο ψυχίατρος Μάριος Ζίττης εξηγεί. Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή και Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη ανοίγει μια πολύ προσωπική συζήτηση για μια λιγότερο αναγνωρίσιμη μορφή κατάθλιψης, τη λεγόμενη λειτουργική κατάθλιψη. Πρόκειται για μια κατάσταση όπου το άτομο παραμένει ενεργό στην καθημερινότητά του, χωρίς εμφανή σημάδια κατάρρευσης.Η συζήτηση με τον ψυχίατρο Μάριο Ζίττη εστιάζει στουςλόγους που πολλοί άνθρωποι διστάζουν να ζητήσουν βοήθεια ή να αποδεχτούν ότι μπορεί να χρειάζονται υποστήριξη. Αναλύονται τα «σιωπηλά» σημάδια τηςκατάθλιψης, που βιώνεται εσωτερικά, όπωςη έλλειψη ευχαρίστησης, η ψυχικήεπιβάρυνση, η εύκολη εξάντληση και η μειωμένη απόδοση, αλλά και οι συνέπειες όταν αυτή παραμένει αδιάγνωστη για χρόνια.Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο στίγμα που συνοδεύει την ψυχική υγεία, στους μύθους γύρω από τα αντικαταθλιπτικά και στον ρόλο της ψυχοθεραπείας, με τουςειδικούς να υπογραμμίζουν ότι ο συνδυασμός των δύο μπορεί να προσφέρει ουσιαστική βελτίωση. Παράλληλα, εξετάζεται πώς η κατάθλιψη εμφανίζεται σεδιαφορετικές ηλικίες, ακόμη και στην εφηβεία, και πώς επηρεάζεται από βιολογικούς και ψυχοκοινωνικούς παράγοντες.Ένα επεισόδιο που αποδομεί στερεότυπα και υπενθυμίζει ότι επειδή στέκεσαι όρθιος δεν σημαίνει ότι δεν πονάς και ότι η αναζήτηση βοήθειας είναι πράξη δύναμης, όχι αδυναμίας.

Γιατί η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση εξακολουθεί να προκαλεί αμηχανία και φόβο στους γονείς στην Ελλάδα; Σε ποια ηλικία πρέπει να ξεκινά η συζήτηση για το σώμα, τα όρια και τη σεξουαλικότητα και τι συμβαίνει όταν αυτή η συζήτηση δεν γίνεται ποτέ; Οι κλινικές ψυχολόγοι Δήμητρα Πετανίδου και Νιόβη Μιχαλοπούλου μας μαθαίνουν πώς μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά χωρίς ντροπή. Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών παραμένει για πολλούς γονείς ένα δύσκολο και συχνά αμήχανο θέμα. Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τις κλινικές ψυχολόγους και συνιδρύτριες της ΑΜΚΕ «Ως Αιδώ», Δήμητρα Πετανίδου και Νιόβη Μιχαλοπούλου, για το πότε και πώς ξεκινά μια υγιής συζήτηση με τα παιδιά για το σώμα, τη σεξουαλικότητα και τα προσωπικά όρια.Γιατί η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση εξακολουθεί να θεωρείται ταμπού στην ελληνική κοινωνία; Ποια είναι η πιο συχνή παρανόηση που κάνουν οι γονείς; Πότε είναι πραγματικά νωρίς και πότε είναι ήδη αργά για να ανοίξει αυτή η κουβέντα; Και τι ρόλο παίζουν η ντροπή, η σιωπή και οι οικογενειακές αντιλήψεις στην ενήλικη σεξουαλικότητα;

Πίσω από μαθησιακές δυσκολίες δεν υπάρχουν «ταμπέλες» αλλά παιδιά που προσπαθούν, και συχνά παρεξηγούνται. Η δρ. Ελένη Λιβανίου εξηγεί τι σημαίνει να μαθαίνεις διαφορετικά και πώς μπορούμε να προστατεύσουμε ένα παιδί από το στίγμα.Η Τζούλη Αγοράκη και η δρα Ελένη Λιβανίου, εκπαιδευτική ψυχολόγος με εξειδίκευση στις μαθησιακές δυσκολίες, ξεκαθαρίζουν τι είναι και τι δεν είναι η δυσλεξία και η ΔΕΠΥ, αποδομώντας τον μύθο ότι σχετίζονται με την ευφυΐα. Συζητούν για τις διαφορές στον ρυθμό μάθησης, για τον ρόλο του άγχους και της υπερβολικής έκθεσης στις οθόνες αλλά και για το πώς ένα παιδί μπορεί να στιγματιστεί όταν ακούει διαρκώς τι δεν κάνει καλά αντί για το πώς μπορεί να μάθει να το κάνει αλλιώς.Η συζήτηση φωτίζει το ψυχικό αποτύπωμα που αφήνει η συνεχής σύγκριση μέσα στην τάξη αλλά και τη δύναμη που έχει ένας γονιός ή ένας εκπαιδευτικός όταν επιλέγει να εμφυσήσει πίστη και εμπιστοσύνη σε ένα παιδί. Παράλληλα, παρουσιάζεται το έργο της ομάδας Life is for All, που στοχεύει στην ενημέρωση, την αποστιγματοποίηση και τη συμπερίληψη, υπενθυμίζοντας ότι το 20% του πληθυσμού είναι νευροδιαφορετικό, άρα η διαφορετικότητα δεν είναι εξαίρεση αλλά μέρος της ανθρώπινης ποικιλίας.Ένα επεισόδιο του πόντκαστ «Ψυχή και Σώμα» για το δικαίωμα κάθε παιδιού να ανήκει, τη σημασία της έγκαιρης αξιολόγησης, της σωστής πλαισίωσης και της ουσιαστικής συμπερίληψης. Και, πάνω απ’ όλα, για την ανάγκη να αλλάξουμε το αφήγημα: οι μαθησιακές δυσκολίες δεν είναι τεμπελιά, δεν είναι έλλειμμα, αλλά ένας διαφορετικός δρόμος προς τη γνώση.

Οι προσωπικές δεσμεύσεις είναι συχνά οι πρώτες που προδίδουμε. Η διδάκτωρ υπαρξιακής ψυχολογίας Ιάνθη Σταυροπούλου μιλά για την αναβλητικότητα, την εσωτερική σύγκρουση και εξηγεί γιατί νομίζουμε ότι η αυτοφροντίδα μπορεί πάντα να περιμένει.Kάθε Δευτέρα, κάθε μήνα, κάθε νέα αρχή φέρνει και μια υπόσχεση: «θα φροντίζω τον εαυτό μου», «θα βάζω όρια», «θα ξεκινήσω γυμναστήριο». Κι όμως, αυτές οι δεσμεύσεις είναι συχνά οι πρώτες που εγκαταλείπουμε. Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» της LiFO συζητάμε με την Ιάνθη Σταυροπούλου για τον αόρατο μηχανισμό που μας κάνει να αθετούμε τα πιο σημαντικά ραντεβού: εκείνα με τον ίδιο μας τον εαυτό.Γιατί αυτή η σχέση είναι συχνά και η πιο ασταθής. Τι ρόλο παίζει η ενοχή; Πώς η τελειομανία μετατρέπει την αλλαγή σε απειλή; Μήπως βαθιά μέσα μας έχουμε μάθει ότι η ξεκούραση, η χαρά και η απόλαυση δεν είναι δικαίωμα αλλά ανταμοιβή που πρέπει πρώτα να κερδίσουμε;Μια κουβέντα για τις μικρές καθημερινές ακυρώσεις που διαμορφώνουν τελικά ολόκληρη τη ζωή μας.

Γιατί ενώ οι γυναικολογικοί καρκίνοι είναι συχνοί, συχνά παραμένουν «σιωπηλοί»; Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γυναίκες για τα συμπτώματα, τους παράγοντες κινδύνου και την αξία της έγκαιρης διάγνωσης; Ο Ιωάννης Σύριος, Παθολόγος – Ογκολόγος στο νοσοκομείο Μητέρα εξηγεί.Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», φιλοξενούμε τον Ιωάννη Σύριο, Παθολόγο – Ογκολόγο, Διευθυντή της 2ης κλινικής Παθολογικής Ογκολογίας στο νοσοκομείο Μητέρα, για μια συζήτηση γύρω από τους γυναικολογικούς καρκίνους. Αναλύουμε τους βασικούς τύπους, τα συχνά «σιωπηλά» συμπτώματα που δεν πρέπει να αγνοούμε και τον ρόλο της κληρονομικότητας, ιδιαίτερα όταν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό καρκίνου.Μιλάμε για το πώς η έγκαιρη διάγνωση αλλάζει ριζικά την πρόγνωση, ποιοι είναι οι βασικοί παράγοντες κινδύνου, τι σημαίνει σωστός προληπτικός έλεγχος και ποια συμπτώματα απαιτούν άμεση αξιολόγηση από ειδικό. Εξετάζουμε επίσης τα σύγχρονα εργαλεία screening, τη σημασία του διαλόγου με τον γυναικολόγο ή τον ογκολόγο, αλλά και τις θεραπευτικές επιλογές που υπάρχουν σήμερα.Παράλληλα, συζητάμε για την εκστρατεία «Έχεις Μήνυμα», που στοχεύει να καλύψει το κενό αξιόπιστης ενημέρωσης και να ενθαρρύνει τις γυναίκες να ακούσουν το σώμα τους και να δράσουν έγκαιρα. Με πρακτικές συμβουλές και ξεκάθαρες επιστημονικές απαντήσεις, το επεισόδιο λειτουργεί ως ένας οδηγός επίγνωσης και ενδυνάμωσης για κάθε γυναίκα που θέλει να μάθει πώς μπορεί να προστατεύσει ενεργά την υγεία της.

Οι ψυχολόγοι μιλούν συνεχώς για όρια, και όχι τυχαία. Τα παιδιά και κυρίως οι έφηβοι δεν ηρεμούν χωρίς αυτά. Τα όρια λειτουργούν ως ένα πλαίσιο ασφαλείας, ένας προσωρινός, «δανεικός» έλεγχος, μέχρι να μπορέσει ο έφηβος να χτίσει τον δικό του, εσωτερικό. Αλλά πώς βάζεις όρια χωρίς να γίνεσαι αυταρχικός; Και πώς αντέχεις την ένταση που φέρνουν;Στο νέο επεισόδιο του «Ψυχή και Σώμα» μιλάμε για ένα από τα πιο απαιτητικά κεφάλαια της γονεϊκότητας: τα όρια στην εφηβεία. Οι έρευνες δείχνουν ότι οι έφηβοι δεν χαλαρώνουν με την απουσία ορίων, αντίθετα τα αναζητούν, ακόμα και όταν τα αμφισβητούν. Τα όρια λειτουργούν σαν ένα εξωτερικό στήριγμα, μέχρι να μπορέσει να αναπτυχθεί ο εσωτερικός νόμος, η συνείδηση. Αυτή η ιδέα δεν είναι καινούργια: ήδη από τον Σίγκμουντ Φρόιντ γνωρίζουμε ότι ο εσωτερικός έλεγχος δεν γεννιέται μόνος του αλλά καλλιεργείται μέσα από τη σχέση, τη σταθερότητα και την επανάληψη.Σε μια ουσιαστική συζήτηση με την προσωποκεντρική ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάννα Μηλιωρίτσα τα όρια φωτίζονται όχι ως τιμωρία ή επιβολή αλλά ως πράξη φροντίδας· όχι ως έλεγχος αλλά ως σχέση. Ένα επεισόδιο για γονείς που προσπαθούν να κρατήσουν ισορροπία μεταξύ αγάπης και σταθερότητας χωρίς εύκολες συνταγές αλλά με βαθιά κατανόηση.

Κρέας, βούτυρο και γαλακτοκομικά με πλήρη λιπαρά στην κορυφή. Δημητριακά ολικής άλεσης στο τέλος. Οι νέες διατροφικές οδηγίες των ΗΠΑ για το 2025-2030 μοιάζουν να ανατρέπουν όσα θεωρούσαμε δεδομένα για τη σωστή διατροφή και έχουν ήδη προκαλέσει έντονες αντιδράσεις.Οι νέες αμερικανικές διατροφικές οδηγίες έχουν σηκώσει θύελλα συζητήσεων: είναι επιστημονική εξέλιξη ή πολιτική επιλογή; Στο Ψυχή & Σώμα συζητάμε τι πραγματικά αλλάζει και τι σημαίνουν αυτές οι «ανάποδες» συστάσεις για τη δημόσια υγεία.Καλεσμένος ο Αντώνης Ζαμπέλας, πρόεδρος του ΕΦΕΤ, καθηγητής στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και μέλος της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια Τροφίμων.Ξεκινώντας από τα βασικά, συζητάμε τι ακριβώς είναι οι διατροφικές οδηγίες, γιατί κάθε χώρα εκδίδει τις δικές της και πώς οι αμερικανικές συστάσεις επηρεάζουν συχνά τον διεθνή διάλογο γύρω από τη διατροφή. Αναλύουμε τη νέα ανεστραμμένη πυραμίδα, τις αντιφάσεις που προκύπτουν σε σχέση με τη μεσογειακή διατροφή, τους επιστημονικούς προβληματισμούς γύρω από την αυξημένη κατανάλωση ζωικών προϊόντων, την πρωτεΐνη, τους υδατάνθρακες και τις φυτικές ίνες αλλά και τα θετικά στοιχεία, όπως η έμφαση στον περιορισμό των υπερεπεξεργασμένων τροφίμων, της ζάχαρης και του νατρίου.Συζητάμε επίσης τον ρόλο της πολιτικής, το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της διατροφής, την απουσία της ενυδάτωσης από τις νέες οδηγίες και τον λόγο που η μεσογειακή διατροφή εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς όχι μόνο για την υγεία μας αλλά και για το μέλλον του πλανήτη.

Τα τελευταία χρόνιαόλο και περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται στην τεχνητή νοημοσύνη για απαντήσεις σχετικά με την υγεία τους. Συμπτώματα,εξετάσεις, φάρμακα, δεύτερες γνώμες, όλα περνούν πλέον από τηνοθόνη. Αλλά μέχρι ποιο σημείο μπορεί ένα εργαλείοόπως το ChatGPT να εμπλακεί σε ζητήματα υγείας; Πού τελειώνει ηχρήσιμη ενημέρωση και πού αρχίζει ο κίνδυνος της αυτοδιάγνωσης; Σεαυτό το επεισόδιο της σειράς«Ψυχή & Σώμα» μιλάμεμε τη Φιορίτα Πουλακάκη, μαστολόγοκαι διευθύντρια της Κλινικής Μαστού του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών για τις πραγματικές δυνατότητες της τεχνητήςνοημοσύνης στην ιατρική, τα όριά τηςκαι κυρίως τη δική μας ευθύνη ως χρηστών. Η τεχνητή νοημοσύνημπορεί να είναι πολύτιμο εργαλείο, αλλά στην ιατρική η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των ανθρώπων παραμένειαναντικατάσταση.

Μεγαλώσαμε μαθαίνοντας να λέμε «συγγνώμη». Για τον τόνο μας. Για την επιθυμία μας. Για τον χώρο που πιάνουμε. Συγγνώμη που κουράσαμε. Συγγνώμη που θέλαμε κάτι παραπάνω. Συγγνώμη που είπαμε «όχι». Πότε όμως η ευγένεια έγινε μόνιμη κατάσταση απολογίας; Και πώς ζεις σε έναν κόσμο που μοιάζει να ζητά διαρκώς εξηγήσεις για το ποια είσαι;Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», συναντάμε τη συγγραφέα και coach Νάνσυ Μαλλέρου με αφορμή το βιβλίο της «Εσωκεντρισμός».Μιλάμε για τη βαθιά ριζωμένη ενοχή που συνοδεύει πολλές γυναίκες από την παιδική ηλικία μέχρι την ενήλικη ζωή, για τη συνήθεια να απολογούμαστε προτού καν μας ζητηθεί, για τον φόβο μήπως φανούμε «δύσκολες», «υπερβολικές» ή «εγωίστριες».Τι είναι, τελικά, ο εσωκεντρισμός και γιατί δεν έχει καμία σχέση με τον εγωισμό; Πώς βάζουμε όρια χωρίς να νιώθουμε ότι πληγώνουμε τους άλλους; Και πώς μένουμε πιστές σε αυτό που είμαστε, χωρίς να σκληραίνουμε ή να χάνουμε την τρυφερότητά μας;Ένα επεισόδιο για όσους κουράστηκαν να ζουν απολογητικά και είναι έτοιμοι να πάρουν πίσω τον χώρο τους.

O γαστρεντερολόγος Νίκος Λαζαρίδης και η συντάκτρια για θέματα υγείας της LiFO, Αλεξία Σβώλου συζητούν για μία από τις πιο συχνές παθήσεις μεταξύ των ενηλίκων, τις επιπτώσεις που αυτή έχει στην καθημερινότητά αλλά και την ανάγκη έγκαιρης αντιμετώπισης του προβλήματος, ώστε να μην επιδεινωθεί. Οι αιμορροϊδες αποτελούν συχνό πρόβλημα υγείας στη σύγχρονη εποχή, ιδιαίτερα από μία ηλικία και μετά. Η καθιστική ζωή και η έλλειψη άσκησης σε συνδυασμό με την ανθυγιεινή διατροφή και τη συσσώρευση περιττών κιλών αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισής τους.Ωστόσο, παρότι προκαλούν ενοχλήσεις που έχουν σοβαρό αντίκτυπο στην καθημερινότητα, οι ασθενείς δεν ζητούν εύκολα ιατρική συμβουλή. Το θέμα παραμένει ταμπού στην εποχή μας, με τους ασθενείς να ντρέπονται συχνά να μιλήσουν στον γιατρό τους.Επειδή, όμως, η πάθηση είναι χρόνια, αν δεν διαγνωστεί και δεν αντιμετωπιστεί με την κατάλληλη θεραπεία, το πρόβλημα υποτροπιάζει και οι ενοχλήσεις επιδεινώνονται. Η ιατρική «φαρέτρα» για την αντιμετώπιση των αιμορροΐδων περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση, φαρμακευτική αγωγή (φλεβοτονικά σκευάσματα) και τοπικής χρήσης σκευάσματα, τα οποία βοηθούν τους ασθενείς να απαλλαχθούν από το πρόβλημα και τις υποτροπές του και να αποκτήσουν καλύτερη ποιότητα ζωής.Κομβικό σημείο για την αποτελεσματική θεραπεία των αιμορροΐδων είναι να μην υποτιμούν το πρόβλημα οι ασθενείς, να απευθύνονται στο γιατρό και να ακολουθούν τις συμβουλές του.Ο γαστρεντερολόγος Νίκος Λαζαρίδης και η συντάκτρια για θέματα υγείας της LiFO, Αλεξία Σβώλου συζητούν για μία από τις πιο συχνές παθήσεις μεταξύ των ενηλίκων, τις επιπτώσεις που αυτή έχει στην καθημερινότητά αλλά και την ανάγκη έγκαιρης αντιμετώπισης του προβλήματος, ώστε να μην επιδεινωθεί.

Προπόνηση χωρίς βάρη, χωρίς μηχανήματα, μόνο με το ίδιο το σώμα ως εργαλείο δύναμης, ελέγχου και συνειδητής κίνησης. Ο Μάκης Παναγιωτίδης, προπονητής και ιδρυτής του Athens Calisthenics Center, εξηγεί γιατί η καλλισθενική δεν είναι ένα εντυπωσιακό fitness trend των social media αλλά μια μέθοδος άσκησης που χτίζει σώμα, μυαλό και ανθεκτικότητα στο στρες.Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» εξερευνούμε την καλλισθενική πέρα από τα εντυπωσιακά βίντεο των social media, μια μορφή άσκησης που βασίζεται αποκλειστικά στο βάρος του σώματος και συνδυάζει δύναμη, ισορροπία, ευλυγισία και συγκέντρωση, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως σωματική και νοητική εκπαίδευση.Ο Μάκης Παναγιωτίδης μιλά για τη φιλοσοφία της καλλισθενικής, την αρχαιοελληνική της ρίζα, τη σημασία της ιδιοδεκτικότητας και του ελέγχου της κίνησης αλλά και για το πώς αυτή η μέθοδος μπορεί να λειτουργήσει θεραπευτικά για τη στάση σώματος και τη διαχείριση του στρες.Αφηγείται τη δική του μετάβαση από τον corporate κόσμο στη δημιουργία του δικού του χώρου και εξηγεί γιατί η καλλισθενική δεν απευθύνεται σε υπεργυμνασμένους λίγους αλλά σε κάθε άνθρωπο που θέλει να γνωρίσει και να εξελίξει το σώμα του.Ένα επεισόδιο για την υπομονή, τη διαδικασία και το mindset της προόδου και για το πώς η άσκηση μπορεί να αλλάξει όχι μόνο το σώμα αλλά και τον τρόπο που στεκόμαστε απέναντι στη ζωή.

Η δωρεά μυελού των οστών παραμένει για πολλούς κάτι ασαφές, δύσκολο ή και τρομακτικό. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι μια απλή διαδικασία που μπορεί να αποδειχτεί σωτήρια. Στο στούντιο της LiFO, η Μάρη Ευγενίδου Λόη από τον οργανισμό Choose Life και ο Σωτήρης Λιμπερόπουλος μιλούν για τη στιγμή που η επιστήμη σταματά και τη σκυτάλη παίρνει ο άνθρωπος.ι σημαίνει να εξαρτάται η ζωή σου από έναν άγνωστο; Και πόσο κοντά βρίσκεται τελικά αυτός ο άγνωστος; Ο Σωτήρης Λιμπερόπουλος μοιράζεται την εμπειρία του ως δότη μυελού των οστών, όταν ο αδελφός του διαγνώστηκε με λευχαιμία. Περιγράφει πώς λειτουργεί στην πράξη η δωρεά, πόσο απλή είναι η διαδικασία και γιατί οι διαδεδομένοι φόβοι γύρω από αυτή δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.Η Μάρη Ευγενίδου Λόη αφηγείται την προσωπική της διαδρομή από τη διάγνωση και την απώλεια του συζύγου της μέχρι τη δημιουργία του Choose Life, ενός οργανισμού που βοηθά ασθενείς να βρουν συμβατό δότη στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχει συμβάλει στη διάσωση δεκάδων ζωών.Στη συζήτηση διευκρινίζεται ο τρόπος που λειτουργεί η παγκόσμια δεξαμενή δοτών, γιατί η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει περιορισμένο αριθμό εθελοντών, τι ισχύει πραγματικά για τη διαδικασία της δωρεάς και ποιοι μπορούν να γίνουν δότες.Ένα επεισόδιο για τη δημόσια υγεία, την ευθύνη και τη στιγμή που η ζωή ενός ανθρώπου εξαρτάται κυριολεκτικά από την απόφαση ενός άλλου.

Ο ύπνος θα έπρεπε να μας ξεκουράζει. Κι όμως, όλο και περισσότεροι άνθρωποι κοιμούνται λιγότερο, ξυπνούν μέσα στη νύχτα ή ξεκινούν τη μέρα τους ήδη εξαντλημένοι. Τι έχει αλλάξει στον τρόπο που ζούμε και γιατί ο εγκέφαλός μας δυσκολεύεται πια να ξεκουραστεί πραγματικά; Ο νευρολόγος Οδυσσέας Παζιώνης εξηγεί.Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» εστιάζουμε στον ύπνο: ένα από τα πιο βασικά, αλλά και πιο παραμελημένα θεμέλια της υγείας μας. Γιατί σήμερα τόσοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν προβλήματα ύπνου; Πώς επηρεάζουν τον εγκέφαλο οι οθόνες, το άγχος και ο διαρκής κατακερματισμός της προσοχής;Καλεσμένος ο νευρολόγος Οδυσσέας Παζιώνης, που μας βοηθά να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στο νευρικό σύστημα όταν δεν κοιμόμαστε επαρκώς και να ξεχωρίσουμε τους μύθους από τα επιστημονικά δεδομένα γύρω από τον ύπνο.Μιλάμε για τις συχνότερες διαταραχές ύπνου, όπως η αϋπνία, η υπνική άπνοια και το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών, τη σχέση ύπνου και ψυχικής υγείας, το μπλε φως και τον κιρκαδικό ρυθμό, αλλά και το γιατί πολλοί άνθρωποι ξυπνούν συστηματικά μέσα στη νύχτα ή νιώθουν ότι «το μυαλό τους δεν κλείνει».Συζητάμε ακόμη πόσο ύπνο χρειαζόμαστε πραγματικά, πώς επηρεάζονται η μνήμη, η συγκέντρωση και η συναισθηματική ρύθμιση όταν ο ύπνος είναι ανεπαρκής, τι μπορούν να μας πουν τα wearables και πότε μια μελέτη ύπνου είναι απαραίτητη. Τέλος, παρουσιάζουμε πρακτικούς, επιστημονικά τεκμηριωμένους τρόπους για καλύτερο ύπνο και καλύτερη ποιότητα ζωής.

Είναι όντως τα γιορτινά γλυκά ο μεγάλος «ένοχος» για τα κιλά των Χριστουγέννων ή μήπως το πρόβλημα κρύβεται αλλού; Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» η κλινική διατροφολόγος Κωνσταντίνα Κεραμύδα ανοίγει τη συζήτηση γύρω από τη σχέση μας με το φαγητό στις γιορτές.Είναι τελικά ανθυγιεινά τα παραδοσιακά γιορτινά γλυκά; Τα ίδια γλυκά «χωρίς ζάχαρη» αποτελούν πράγματι καλύτερη επιλογή; Και τι είναι αυτό που μας κάνει να παίρνουμε βάρος τις ημέρες των γιορτών: τα γλυκά ή ο τρόπος που τα καταναλώνουμε;Η κλινική διατροφολόγος Κωνσταντίνα Κεραμύδα απαντά σε όλα τα ερωτήματα, εξηγεί πώς λειτουργεί το σώμα μας τις γιορτινές ημέρες και αποδομεί διατροφικούς μύθους που μας γεμίζουν ενοχές. Παράλληλα, προτείνει ένα ασφαλές διατροφικό πλάνο που συνδυάζει απόλαυση, ισορροπία και σταθερότητα στη ζυγαριά.Ένα επεισόδιο για να περάσουμε τις γιορτές χωρίς δίαιτα, χωρίς τύψεις και με περισσότερη φροντίδα για το σώμα και την ψυχή μας.

Η αυτοσυμπόνια δεν είναι μια μόδα ευεξίας αλλά μια καθημερινή, μικρή επανάσταση ενάντια στον αδιάκοπο εσωτερικό κριτή που μας ζητά να είμαστε πάντα τέλειοι σε όλα.Μεγαλώσαμε με μια αυστηρή εσωτερική φωνή που σχολιάζει, απαιτεί και δεν μας αφήνει σε ησυχία. Η αυτοσυμπόνια δεν σημαίνει ότι τα παρατάμε ή ότι δικαιολογούμε τα λάθη μας· σημαίνει ότι σταματάμε για μια στιγμή, παίρνουμε ανάσα και μιλάμε στον εαυτό μας όπως θα μιλούσαμε σε έναν αγαπημένο άνθρωπο. Η δρ. Συμβουλευτικής Ψυχολογίας Ιάνθη Σταυροπούλου εξηγεί ότι δεν χρειάζεται να πετυχαίνουμε «ολυμπιακές επιδόσεις» κάθε μέρα για να αξίζουμε ανάπαυση, καλοσύνη και επιβράβευση. Η τέχνη της αυτοσυμπόνιας είναι δεξιότητα, μια πρακτική που μαθαίνεται, καλλιεργείται και μας βοηθά να ζούμε με περισσότερη τρυφερότητα, ανθεκτικότητα και γαλήνη.

Η φωτογράφος Ολυμπία Κρασαγάκη μιλά για την ημέρα μετά τον καρκίνο του μαστού: για το σώμα που αλλάζει, τον φόβο που επιστρέφει κάθε έξι μήνες, τις σχέσεις που διαπραγματεύεσαι εκ νέου και τη δύναμη που, τελικά, γεννιέται μέσα από όλα αυτά.Τι σημαίνει πραγματικά «επόμενη μέρα» μετά τον καρκίνο του μαστού; Η Ολυμπία Κρασαγάκη και η Τζούλη Αγοράκη συζητούν ανοιχτά την κοινή τους εμπειρία, μιλώντας για όσα συνήθως μένουν στη σκιά. Για το σώμα που παύει να μοιάζει γνώριμο, για το στήθος που δεν έχει πια την ίδια υφή και αίσθηση, για την εικόνα του εαυτού στον καθρέφτη, που χρειάζεται χρόνο για να αγαπηθεί ξανά. Μιλούν για τη δεκαετή ορμονοθεραπεία, το χάπι, τις παρενέργειες, την ψυχολογική φθορά αλλά και για το πώς οι σχέσεις αλλάζουν: με τον σύντροφο, με τους φίλους, με τα παιδιά που καταλαβαίνουν περισσότερα απ’ όσα λένε. Και φυσικά, για εκείνο το σταθερό ραντεβού με τον φόβο: τις εξετάσεις ανά εξάμηνο, κάθε υπέρηχο, κάθε μαστογραφία που γίνεται μια μικρή αναμέτρηση με το παρελθόν. Η ζωή μετά τον καρκίνο δεν είναι απλώς επιβίωση. Είναι μια διαρκής εγρήγορση αλλά και μια ισχυρή υπενθύμιση να ζεις στ’ αλήθεια στο παρόν.

Tα φάρμακα GLP-1 αλλάζουν τον τρόπο που τρώμε και τον ρυθμό με τον οποίο χάνουμε βάρος. Ποια διατροφή όμως προστατεύει από παρενέργειες, απώλεια μυϊκής μάζας και πιθανή επαναπρόσληψη κιλών, όταν η θεραπεία σταματήσει; Τα φάρμακα GLP-1 αλλάζουν τον τρόπο που τρώμε και τον ρυθμό με τον οποίο χάνουμε βάρος. Ποια διατροφή όμως προστατεύει από παρενέργειες, απώλεια μυϊκής μάζας και πιθανή επαναπρόσληψη κιλών, όταν η θεραπεία σταματήσει;

Κάθε χρόνο, 13,4 εκατομμύρια μωρά γεννιούνται πριν από τις 37 εβδομάδες κύησης – σχεδόν 1 στα 10 παγκοσμίως. Πίσω από τους αριθμούς όμως υπάρχουν εύθραυστες ζωές που παλεύουν κυριολεκτικά για την πρώτη τους ανάσα και οικογένειες που ξαναγράφουν από την αρχή τη δική τους ιστορία.Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» συζητάμε γιατην προωρότητα, ένα από τα συχνότερα αλλά και πιο παρεξηγημένα φαινόμενα της σύγχρονης μαιευτικής. Ποιες είναι οι προκλήσεις των πρώτων ωρών, ημερών καιεβδομάδων στη Μονάδα Εντατικής Νοσημείας Νεογνών; Και πώς βιώνουν οι γονείς αυτόν τον αγώνα που εξελίσσεται σε έναν θάλαμο εντατικής; Η Λέλα Βαβουράκη, γιατρός και πρόεδρος της οργάνωσης «Ηλιτόμηνον», εξηγεί πώς ορίζεται η προωρότητα, ποιες μορφές πρόληψης μπορούν να βοηθήσουν στην έγκαιρη αντιμετώπισή της και γιατί η Ελλάδα χρειάζεται ένα πιοανθρωποκεντρικό μοντέλο φροντίδας στις νεογνικές εντατικές. Μέσα από επιστημονική γνώση και ανθρώπινες αφηγήσεις αναδεικνύουμε την αόρατη δύναμη τωνπιο μικρών «ηρώων» της ζωής.

Πίσω από κάθε αγγελία υπάρχει πάντα μια ιστορία. Κάποιες είναι αστείες, άλλες ανθρώπινες, κάποιες πιο σκοτεινές. Όλες μαζί συνθέτουν ένα άτυπο χρονικό της σύγχρονης ζωής στην Αθήνα: πώς ζούμε, τι αναζητάμε, τι αντέχουμε, τι φοβόμαστε, τι ονειρευόμαστε όταν ανοίγουμε την πόρτα ενός πιθανού «νέου μας σπιτιού».Από το Κουκάκι μέχρι την Κηφισιά, η Αρετή Zώρου ή, αλλιώς, το «Κορίτσι για σπίτι», όπως συστήνεται στο Instagram, έχει ζήσει όλο το φάσμα: από μαγικά διαμερίσματα που δεν θέλεις να εγκαταλείψεις ποτέ μέχρι σπίτια που… καλύτερα να μη μάθεις τι κρύβουν. Από πελάτες που ερωτεύονται με την πρώτη ματιά μέχρι άλλους που το βάζουν στα πόδια με το που περνούν το κατώφλι. Πώς είναι όμως, στην πραγματικότητα, η καθημερινότητα μιας μεσίτριας στην Αθήνα; Ποιες ιστορίες κρύβονται πίσω από κάθε αγγελία; Και τι αποκαλύπτουν τα σπίτια για τους ανθρώπους που τα κατοικούν;

Ένα podcast για τους αθέατους μηχανισμούς που μας τραβούν πίσω, τη στιγμή που θέλουμε περισσότερο από ποτέ να προχωρήσουμε μπροστά.Γιατί, ενώ ποθούμε κάτι, συχνά είμαστε οι πρώτοι που τουπονομεύουμε; Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» η Τζούλη Αγοράκη μιλά με την ψυχολόγο Αγνή Μαριακάκη για τους μηχανισμούς του αυτοσαμποτάζ.Για τις πρώτες, αθόρυβες πεποιθήσεις που εγκαθίστανται μέσα μας, τις εσωτερικές φωνές που ψιθυρίζουν «δεν αξίζεις» και τις μικρές καθημερινές πράξεις με τις οποίες βάζουμε τρικλοποδιές στον ίδιο μας τον εαυτό.  Μια συζήτηση για το τι φοβόμαστε πραγματικά όταν φτάνουμε κοντάστην ευτυχία, για τη μεταμφιεσμένη ενοχή που λειτουργεί ως άμυνα αλλά και γιατο πώς μπορούμε να σταθούμε απέναντι σε αυτό το κομμάτι μας με ειλικρίνεια καιτρυφερότητα. Μια σειρά για όσους είναι έτοιμοι να σταματήσουν να «γκρεμίζουν»τον δρόμο που θέλουν να περπατήσουν.

Μπορεί να μη μιλάμε συχνά για τη δυσθρεψία, όμως επηρεάζει χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο, συχνά χωρίς να το γνωρίζουν. Η δρ. Ντορίνα Σιαλβέρα, κλινική διαιτολόγος-διατροφολόγος και προϊσταμένη του Τμήματος Διαιτολογίας-Διατροφής στο Νοσοκομείο «Σωτηρία», εξηγεί γιατί η δυσθρεψία δεν είναι μόνο ζήτημα βάρους αλλά και μια κατάσταση με σοβαρές επιπτώσεις στη ζωή και την υγεία μας.Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς«Ψυχή & Σώμα», η δρ. Ντορίνα Σιαλβέρα αποσαφηνίζει τη μεγάλη σύγχυση γύρω από τη δυσθρεψία, μια κατάσταση που δεν αφορά άτομα σε ένδεια ούτε περιορίζεται σε όσους «δεν τρώνε αρκετά». Πρόκειται για ένα αόρατο, αλλά σοβαρό πρόβλημα υγείας που επηρεάζει εκπληκτικά μεγάλο ποσοστό ευάλωτων πληθυσμών: έναν στους δέκα ενήλικες άνω των 65 ετών, έναν στους δύο που νοσηλεύονται και το ίδιο υψηλό ποσοστό ασθενών με χρόνια νοσήματα. Η δυσθρεψία εμφανίζεται συχνά σε ηλικιωμένους, σε ανθρώπους που έχουν κάνει πρόσφατα χειρουργική επέμβαση ή ζουν με χρόνια προβλήματα υγείας και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν αναγνωρίζεται έγκαιρα, επειδή οι ίδιοι και οι γύρω τους θεωρούν ότι «τρώνε κανονικά».Η δρ. Σιαλβέρα εξηγεί ότι τα σημάδια της είναι ύπουλα: ανεξήγητη απώλεια βάρους, συνεχής αδυναμία, απώλεια μυϊκής μάζας, εξάντληση και πληγές που δεν επουλώνονται. Παρουσιάζει, επίσης, το τεστ της διατροφικής ανίχνευσης, μια διαδικασία μόλις 30 δευτερολέπτων με τρεις απλές ερωτήσεις, που εφαρμόζεται στα νοσοκομεία, αλλά μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο και για τον γενικό πληθυσμό. Μέσα από τη συζήτηση αναδεικνύεται η κρίσιμη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης και της συνεργασίας με γιατρούς και διαιτολόγους, ώστε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά ένα πρόβλημα που συχνά παραβλέπεται μέχρι να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές.

Τα παιδιά στην Ελλάδα ξεκινούν να πίνουν από τα 11 ή τα 13, ενώ ένας στους πέντε εφήβους μεθάει πάνω από τρεις φορές τον χρόνο. Τι κρύβεται πίσω από αυτήν τη νέα, ανησυχητική κανονικότητα;Σε ταινίες, διαφημίσεις, social media και πάρτι, το αλκοόλ είναι παντού και οι έφηβοι το βλέπουν ως αναπόσπαστο κομμάτι της διασκέδασης και της ενηλικίωσής τους.Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, το 30% των εφήβων στην Ελλάδα δηλώνει ότι πίνει μία ή δύο φορές την εβδομάδα, ενώ το 20% έχει μεθύσει τουλάχιστον τρεις φορές μέσα σε έναν χρόνο.Τι έχει αλλάξει και η κατανάλωση αλκοόλ αρχίζει από τόσο νωρίς; Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τη συγγραφέα Γιούλη Ψαρράκη με αφορμή το βιβλίο της «Αλκοόλ και Εφηβεία». Αναλύουν τους λόγους που στρέφουν τους νέους στο ποτό, τον ρόλο των ενηλίκων ως προτύπων και το πώς μπορούμε να μάθουμε τα παιδιά να λένε «όχι».

Το σπλαχνικό λίπος, αυτό που τυλίγει τα εσωτερικά μας όργανα, συνδέεται με καρδιοπάθειες, διαβήτη και φλεγμονές. Για όλα αυτά μιλάμε με τη διαιτολόγο Πηνελόπη Δουβογιάννη, αλλά και για το πώς η σωστή διατροφή μπορεί να το μειώσει αποτελεσματικά.Κάθε φορά που σκεφτόμαστε τη λέξη «λίπος», φανταζόμαστε κάτι που βλέπουμε στον καθρέφτη: στην κοιλιά, στους μηρούς, στα μπράτσα… Αλλά υπάρχει κι ένα άλλο λίπος, αυτό που δεν φαίνεται, το σπλαχνικό.Είναι εκεί, κρυμμένο βαθιά μέσα στην κοιλιά μας, γύρω από τα όργανά μας. Και σύμφωνα με τους ειδικούς, μπορεί να είναι πολύ πιο επικίνδυνο από το λίπος που φαίνεται.Πολλοί άνθρωποι που δείχνουν λεπτοί και «υγιείς» έχουν αυξημένο σπλαχνικό λίπος χωρίς να το ξέρουν. Και οι συνέπειες μπορεί να είναι σοβαρές, από αυξημένο κίνδυνο για διαβήτη μέχρι καρδιοπάθειες και προβλήματα ύπνου.Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η διαιτολόγος Πηνελόπη Δουβογιάννη εξηγεί πώς δημιουργείται το σπλαχνικό λίπος, γιατί είναι τόσο επικίνδυνο και, το κυριότερο, τι μπορούμε να κάνουμε για να το μειώσουμε.Ποιοι υδατάνθρακες είναι «φίλοι» και ποιοι «εχθροί»; Πόσο ρόλο παίζει η πρωτεΐνη, οι φυτικές ίνες και τα καλά λιπαρά; Και τι δείχνουν οι τελευταίες έρευνες για τη διαλείπουσα νηστεία, τη ζάχαρη και το αλκοόλ; Διότι η πρόληψη δεν είναι θέμα αισθητικής, είναι θέμα υγείας, μακροζωίας και ευεξίας.

Άραγε αγαπούν σήμερα τα παιδιά και οι έφηβοι τον κινηματογράφο με την ίδια ένταση που τον αγαπούσαμε εμείς; Από τις 8 έως τις 16 Νοεμβρίου, το Παιδικό και Εφηβικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου γεμίζει την Αθήνα με ιστορίες, γέλια και βλέμματα που λάμπουν μπροστά στη μεγάλη οθόνη. Γιατί ο κινηματογράφος δεν είναι μόνο ψυχαγωγία — είναι τρόπος να μάθεις, να νιώσεις και να ονειρευτείς.Κάθε Νοέμβρη, η Αθήνα μεταμορφώνεται σε μια γιορτή για μικρούς και μεγάλους θεατές. Το Παιδικό και Εφηβικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου φέτος γιορτάζει οκτώ χρόνια δημιουργικότητας με ταινίες από όλο τον κόσμο, εργαστήρια και δράσεις που προσκαλούν τα παιδιά να γνωρίσουν τον κινηματογράφο αλλιώς, ως έναν τρόπο να μάθουν, να νιώσουν και να κατανοήσουν τον κόσμο γύρω τους.Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την καλλιτεχνική διευθύντρια και διοργανώτρια του φεστιβάλ, Καλλιόπη Χαραλάμπους, πώς μπορούμε να μάθουμε τα παιδιά να αγαπούν το σινεμά, ποιες ταινίες δεν πρέπει να χάσουμε φέτος και αν η μαγεία της μεγάλης οθόνης μπορεί ακόμα να συγκινεί στην ψηφιακή εποχή.

Ο Tom Rutkowski έχει εκπαιδεύσει τα σκυλιά του να εντοπίζουν χαμένα ζώα μέσα στην πόλη, μετατρέποντας τον πανικό των κηδεμόνων τους σε ιστορίες με ευτυχισμένο τέλος.Όταν χάνεται ένα κατοικίδιο, ο χρόνος σταματά και η απόγνωση κυριαρχεί. Ο Tom Rutkowski, όμως, έχει βρει έναν τρόπο να επαναφέρει την ελπίδα: με τη βοήθεια των εκπαιδευμένων σκύλων του εντοπίζει χαμένα κατοικίδια σε κάθε γωνιά της Αθήνας. Στο νέο επεισόδιο του «Ψυχή & Σώμα» μιλά για τις πιο συγκινητικές επανενώσεις, τα λάθη που κάνουμε όταν χάνουμε το ζώο μας και τη βαθιά σχέση που συνδέει ανθρώπους και ζώα, μια σχέση πίστης, αγάπης και αφοσίωσης.

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συναντά τον εικαστικό Αλέξανδρο Γεωργίου, ο οποίος δεν είχε σκοπό να αποκτήσει παιδί, μέχρι που η ζωή τον οδήγησε σε αυτή την εμπειρία με έναν απροσδόκητο τρόπο. Η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το αν υπάρχει πράγματι πατρικό ένστικτο ή αν πρόκειται για κάτι που διαμορφώνεται μέσα από τη σχέση και την εμπειρία της πατρότητας.Πώς επηρεάζει η αγάπη –ή η έλλειψή της– την ικανότητά μας να φροντίσουμε ένα παιδί; Και γιατί συνεχίζουμε να θεωρούμε την παραδοσιακή ως τη μοναδική σωστή μορφή οικογένειας; Χρειάζονται τα παιδιά έναν μπαμπά και μια μαμά κάτω από την ίδια στέγη; Και γιατί εξακολουθούμε να εξιδανικεύουμε την «αγία οικογένεια»;Μια συζήτηση για τις σύγχρονες μορφές πατρότητας, τους μύθους γύρω από την οικογένεια και την πραγματική ουσία του ρόλου του γονιού.

Η πρωτεΐνη έχει γίνει το νέο «ιερό δισκοπότηρο» της διατροφής  Όμως, πόση πρωτεΐνη χρειαζόμαστε πραγματικά, και μπορούμε να την καλύψουμε χωρίς να τρώμε κρέας; Η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με τον δρα Αντώνη Βλασσόπουλο για τις φυτικές πηγές πρωτεΐνης, τη βιωσιμότητα, τα διατροφικά trends και τη φιλοσοφία στην οποία βασίζεται το φαγητό που επιλέγουμε.Τα τελευταία χρόνια η πρωτεΐνη έχει αποκτήσει σχεδόν μυθικό status: βρίσκεται παντού, από τις μπάρες και τα γιαούρτια στα ράφια των σούπερ μάρκετ μέχρι τα shakes και τα energy bowls στα χιπ καφέ του Παγκρατίου και της Κυψέλης. Αλλά τι συμβαίνει όταν κάποιος θέλει να περιορίσει ή να αποκλείσει το κρέας από τη διατροφή του; Είναι πράγματι τα όσπρια, οι ξηροί καρποί ή η σόγια σωστάυποκατάστατα; Και πώς μπαίνουν στη συζήτηση οι νέες, πιο «μέλλοντικές» μορφές πρωτεΐνης, όπως το καλλιεργημένο κρέας ή οι πρωτεΐνες από έντομα; Η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με τον δρα Αντώνη Βλασσόπουλο, μεταδιδακτορικό ερευνητή στη Διατροφή του Ανθρώπου στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, τι σημαίνει πραγματικά«επαρκής» πρωτεΐνη, ποιες εναλλακτικές αξίζουν τη θέση τους στο πιάτο μας και ποιες είναι απλώς διατροφικά trends. Μιλούν για τη θρεπτική αξία των φυτικών πρωτεϊνών, τα όρια της βιωσιμότητας και το πώς μπορούμε να σχεδιάσουμε μια ισορροπημένη, ευέλικτη διατροφή, χωρίς υπερβολές ή ενοχές. Μια συζήτηση που ξεπερνά τα διαιτολόγια και μπαίνει βαθύτερα: στην επιστήμη, την οικολογία και τη φιλοσοφία του φαγητού.

Πώς να κάνεις το άγχος να λειτουργήσει υπέρ σου, όχι εναντίον σου; Μερικές φορές είναι το σήμα κινδύνου του οργανισμού, ένα εσωτερικό καμπανάκι που μας ειδοποιεί πως κάτι δεν πάει καλά — ή πως κάτι αλλάζει. Μπορούμε, άραγε, να το μετατρέψουμε από βάρος σε εργαλείο; Είναι το άγχος μια ψυχολογική κατάσταση ή μια φυσιολογική, βιολογική αντίδραση; Γιατί ο εγκέφαλός μας «επιλέγει» να ανησυχεί και πώς οι ρυθμοί, η διαρκής έκθεση και τα σόσιαλ μίντια το ενισχύουν; Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περισσότεροι από 369 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με αγχώδεις διαταραχές, όμως οι ειδικοί τονίζουν ότι το άγχος μπορεί να γίνει και σύμμαχος. Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τη διδάκτορα Ψυχολογίας Ιάνθη Σταυροπούλου σχετικά με το πώς μπορούμε να μάθουμε να ακούμε το άγχος μας και για το πώς θα μπορέσει να λειτουργήσει ως πυξίδα για ό,τι χρειάζεται φροντίδα, αλλαγή ή προσαρμογή στη ζωή μας.

Όλοι έχουν άποψη για τη διατροφή, από τους influencers μέχρι τους TikTokers και τους αυτοαποκαλούμενους «nutrition experts». Όμως, ποια είναι πραγματικά η αλήθεια μέσα σε αυτόν τον καταιγισμό πληροφοριών; Και τι σημαίνει τελικά «να ξέρεις να τρως σωστά»; H επίκουρη καθηγήτρια Διατροφής, Διατροφικής Συμπεριφοράς και Συμβουλευτικής, Ευαγγελία Φάππα μας εξηγεί. Πώς μπορούμε να ξεχωρίσουμε την επιστημονικά τεκμηριωμένη γνώση από τις διατροφικές μόδες και τις ψευτοσυμβουλές που κυκλοφορούν παντού; Τι σημαίνει ο όρος food literacy ή, αλλιώς, διατροφικός εγγραμματισμός; Δεν πρόκειται για κάποια νέα δίαιτα, ούτε για «κανόνες διατροφής». Η παιδεία γύρω από τη διατροφή είναι η ικανότητα να κατανοούμε τι σημαίνουν οι ετικέτες των τροφίμων, ποια η σχέση της διατροφής συνολικά ή συγκεκριμένων τροφίμων με την υγεία, να αξιολογούμε τι διαβάζουμε online και να επιλέγουμε συνειδητά τι και πώς τρώμε. Είναι η γνώση που μας προστατεύει από την παραπληροφόρηση και μας βοηθά να έχουμε μια ισορροπημένη και χωρίς ενοχές διατροφή. Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Μερόπη Κοκκίνη μιλά με την επίκουρη καθηγήτρια Διατροφής, Διατροφικής Συμπεριφοράς και Συμβουλευτικής στο Τμήμα Διατροφής και Διαιτολογίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Ευαγγελία Φάππα, για το πώς μπορούμε να τρώμε πιο συνειδητά, πώς απομυθοποιούμε τις «μαγικές» δίαιτες και πώς χτίζουμε μια υγιή σχέση με τη διατροφή μας.

Η λέξη «νάρκισσος» έχει γίνει της μόδας: τη χρησιμοποιούμε για πρώην, φίλους, συναδέλφους, σχεδόν για όλους. Όμως, τι σημαίνει πραγματικά να είσαι ναρκισσιστής; Και πώς μπορούμε να ξεχωρίσουμε έναν άνθρωπο με ναρκισσιστική διαταραχή από κάποιον που απλώς αγαπά λίγο παραπάνω τον εαυτό του;Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» η ψυχολόγος Τόνια Τσουπάκη εξηγεί στην Τζούλη Αγοράκη γιατί ο όρος «νάρκισσος» έχει γίνει ετικέτα που συχνά χρησιμοποιούμε εσφαλμένα και πώς ο πραγματικός ναρκισσισμός είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο. Μιλά για το πλέγμα χαρακτηριστικών που συνθέτουν τη διαταραχή, τις ρίζες της στον ψυχικό πόνο και για το αν υπάρχει πραγματικά ελπίδα για αλλαγή. Ένα επεισόδιο για να κατανοήσουμε καλύτερα — όχι να κρίνουμε.

Ο Άρης Θεοδωρόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες αναρριχητές, μιλά στη Μερόπη Κοκκίνη για τη φιλοσοφία της αναρρίχησης, τη διαχείριση του φόβου και τη γαλήνη που γεννιέται όταν το σώμα, η αναπνοή και ο βράχος γίνονται ένα. Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» ο Άρης Θεοδωρόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες αναρριχητές, αποκαλύπτει στη Μερόπη Κοκκίνη τη βαθύτερη διάσταση της αναρρίχησης: τον τρόπο που η τεχνική συνυπάρχει με το ένστικτο και η επιστήμη της κίνησης συναντά την ποίηση της ισορροπίας, και γιατί η αναρρίχηση είναι για εκείνον μια μορφή τέχνης εν κινήσει. Από την Κάλυμνο μέχρι τις κορυφές των Μετεώρων και των Άλπεων, αφηγείται τη διαδρομή του, μιλά για τη φιλοσοφία της αναρρίχησης και εξηγεί γιατί η αληθινή πρόκληση βρίσκεται πάντα μέσα σου.

Ο χωρισμός δεν είναι απλώς το τέλος μιας σχέσης – είναι μια μικρή απώλεια, μια αναμέτρηση με το κενό. Γιατί πονά τόσο; Πόσος καιρός χρειάζεται για να επουλωθεί πραγματικά η καρδιά; Και γιατί στις δυτικές κοινωνίες νιώθουμε πως πρέπει να το «ξεπεράσουμε» γρήγορα; Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» η ψυχολόγος και συγγραφέας Αγνή Μαριακάκη αναλύει μαζί με την Τζούλη Αγοράκη τα στάδια του χωρισμού και εξηγεί γιατί πολλές φορές θυμίζει πένθος.  Μαζί μιλούν για τη διαδικασία της αποδοχής, τη σημασία τού να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να νιώσει τον πόνο και τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να θεραπεύσουμε σταδιακά την καρδιά μας. Ένα επεισόδιο για τον έρωτα, την απώλεια και την ανθεκτικότητα της ψυχής.

Τι αλλάζει πραγματικά στον μεταβολισμό μετά τα 40; Η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με τον διαιτολόγο Χρήστο Δερδεμέζη για τους μύθους, τις αλήθειες και τα πρακτικά tips για έναν ενεργό μεταβολισμό. Πολλοί λένε ότι μετά τα 40 ο μεταβολισμός «σβήνει», ότι τα κιλά κολλάνε και πως, ό,τι κι αν κάνεις, τίποτα δεν μπορεί να ανατρέψει αυτή την κατάσταση. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Ή μήπως η αλήθεια είναι πιο απλή, και πιο αισιόδοξη; Ο διατροφολόφος Χρήστος Δερδεμέζης εξηγεί στη Μερόπη Κοκκίνη τι πραγματικά αλλάζει στο σώμα μας καθώς οδεύουμε προς τη μέση ηλικία: πώς επηρεάζονται οι καύσεις, τι ρόλο παίζουν οι ορμόνες αλλά και πώς η διατροφή και ο τρόπος ζωής μπορούν να κάνουν τεράστια διαφορά. Επιπλέον, δίνει πρακτικά tips για το πώς μπορούμε να τρεφόμαστε πιο σωστά και να στηρίζουμε το σώμα μας σε αυτήν τη φάση της ζωής μας.

Ο αθλητισμός παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητας των παιδιών. Όμως, συχνά οι γονείς αναλαμβάνουν ρόλο… προπονητή, επηρεάζοντας όχι μόνο την αθλητική πορεία αλλά και την ψυχολογία τους. Η Τζούλη Αγοράκη μιλά με τον αθλητικό ψυχολόγο Ορέστη Πανούλα.Ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος του αθλητικού ψυχολόγου; Γιατί οι γονείς τείνουν να γίνονται ο «coach» των παιδιών τους; Κρύβεται πίσω από αυτήν τη στάση μια ανεκπλήρωτη προσωπική φιλοδοξία; Πόσο επιτρέπεται να πιέζουμε τα παιδιά να ασχολούνται με τον αθλητισμό και γιατί το ομαδικό πνεύμα είναι τόσο σημαντικό; Εξετάζουμε πώς μπορεί ένα παιδί να συνδυάσει τη γνώση με τον αθλητισμό, αν το αρχαίο ρητό «νους υγιής εν σώματι υγιεί» ισχύει στην πράξη, ποια είναι τα οφέλη του αθλητισμού για τη σωματική και ψυχική υγεία αλλά και τα στερεότυπα που συχνά περιορίζουν τις επιλογές: κορίτσια στο μπαλέτο, αγόρια στο ποδόσφαιρο.

Γιατί όσο περισσότερο κυνηγάμε την ευτυχία, τόσο πιο συχνά γεμίζουμε άγχος; Τι ρόλο παίζουν οι προσωπικοί στόχοι και η εξέλιξη μας σε αυτήν τη διαδρομή; Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τη διδάκτορα ψυχολογίας Ιάνθη Σταυροπούλου για τα παράδοξα της ευτυχίας και τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να τη διατηρήσουμε πιο συνειδητά στη ζωή μας.Το νόημα της ζωής το βρίσκουμε ή το φτιάχνουμε; Η διδάκτωρ ψυχολογίας Ιάνθη Σταυροπούλου εξηγεί γιατί η ευτυχία δεν είναι μια μόνιμη κατάσταση αλλά μια διαδικασία που απαιτεί συνειδητότητα, στόχους και εσωτερική ισορροπία. Μιλά για το πώς μπορούμε να αποφύγουμε την παγίδα της νευρωτικής αναζήτησης της χαράς, για τα βήματα που μας βοηθούν να χτίσουμε ένα προσωπικό μονοπάτι με ουσία και διάρκεια και εξηγεί γιατί μερικές φορές, όταν όλα δείχνουν να πηγαίνουν καλά, εμφανίζεται το άγχος.

Από το TikTok μέχρι τις παρέες μας, όλο και περισσότεροι πιστεύουν ότι έχουν ΔΕΠΥ. Η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με την κλινική ψυχολόγο Νιόβη Μιχαλοπούλου για τη διάχυτη αίσθηση ότι «όλοι έχουμε ΔΕΠΥ».Τι είναι στην πραγματικότητα η ΔΕΠΥ, πώς διαφέρει από το άγχος ή την απλή διάσπαση προσοχής και ποιος είναι ο ρόλος του multitasking και των social media; Μπορεί κάποιος να περάσει τα παιδικά του χρόνια χωρίς διάγνωση και να τη λάβει για πρώτη φορά στην ενήλικη ζωή; Ποια είναι τα πιο συχνά σημάδια της ΔΕΠΥ σε έναν ενήλικα; Πώς επηρεάζει την επαγγελματική ζωή, τις σχέσεις και την ψυχολογία ενός ανθρώπου; Ποιες μέθοδοι ψυχοθεραπείας έχουν καλύτερα αποτελέσματα; Τι γίνεται με τη φαρμακευτική αγωγή – είναι απαραίτητη για όλους ή εξαρτάται από την περίπτωση;

Πρωινό στο σπίτι ή κολατσιό στην τσάντα; Χαρτζιλίκι για το κυλικείο ή οργανωμένο πρόγραμμα από τους γονείς; Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την κλινική διατροφολόγο Κωνσταντίνα Κεραμύδα για τις σωστές διατροφικές συνήθειες των παιδιών στο σχολείο.Πρέπει να τρώνε τα παιδιά υποχρεωτικά πρωινό, τι μπορεί να περιλαμβάνει ένα υγιεινό κολατσιό, μέχρι πότε είναι σωστό να έχουν χαρτζιλίκι για το κυλικείο; Η Τζούλη Αγοράκη μιλάει με την κλινική διατροφολόγο Κωνσταντίνα Κεραμύδα για το πώς μπορούν τα παιδιά να αποκτήσουν ισορροπημένες διατροφικές συνήθειες στο σχολείο.  Συζητούν επίσης για τα ροφήματα, όπως τα σοκολατούχα γάλατα και οι χυμοί, αλλά και για τη σημασία της συνέπειας στη διατροφή όταν τα παιδιά επιστρέφουν στο σπίτι.

Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάνα Μηλιωρίτσα γιατί η επιστροφή στην πόλη και στις υποχρεώσεις, μετά τις διακοπές, μοιάζει πάντα σκληρή.H ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάνα Μηλιωρίτσα εξηγεί στην Τζούλη Αγοράκη τις ψυχολογικές διακυμάνσεις που ακολουθούν μετά το καλοκαίρι. Τι σημαίνει η μετάβαση από την παραλία στο γραφείο, πόσο βοηθά η σωστή διάρκεια των διακοπών, πώς μπορούμε να βρούμε ισορροπία μεταξύ της ανάγκης για ελευθερία και της πίεσης της καθημερινότητας και πώς να φροντίσουμε τον εαυτό μας (και τα παιδιά) ώστε η επιστροφή στην καθημερινότητα να γίνει πιο ομαλή.

Τα συμπληρώματα διατροφής είναι παντού – βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και μέταλλα σε χάπια, κάψουλες, και σκόνες «μαγικές» που υπόσχονται ευεξία και μακροζωία. Είναι όμως πραγματικά απαραίτητα ή απλώς ένα ακόμη προϊόν μάρκετινγκ; Η διαιτολόγος Μελίνα Καρυπίδου ξεδιαλύνει μύθους και αλήθειες γύρω από τη μανία με τα συμπληρώματα.Ποιοι τα χρειάζονται πραγματικά και ποιοι απλώς ακολουθούν μια τάση; Ποιες είναι οι πιο δυνατές μόδες και πόση επιστήμη κρύβεται πίσω τους; Αναλύουμε μύθους και αλήθειες, από τη βιταμίνη και τα Ω3 μέχρι τις πολυβιταμίνες και τα φυτικά σκευάσματα για το άγχος. Τέλος, εξετάζουμε τους κινδύνους της υπερβολικής κατανάλωσης, τις πιθανές αλληλεπιδράσεις με φάρμακα και πώς μπορείς να ξεχωρίσεις ένα αξιόπιστο προϊόν από ένα που απλώς διαφημίζεται πολύ.

Γιατί έχουμε λιγούρες και πώς μπορούμε να τις διαχειριστούμε χωρίς ενοχές; Η διαιτολόγος Μελίνα Καρυπίδου αποδομεί τους πιο συχνούς μύθους και δίνει μικρά tips και πρακτικές λύσεις που μας βοηθούν να χτίσουμε μια πιο υγιή σχέση με το φαγητό.Όλοι έχουμε βιώσει κάποια στιγμή μια λιγούρα. Αυτό το έντονο, ξαφνικό αίσθημα ότι «πρέπει» να φας κάτι, γλυκό ή αλμυρό, ακόμα κι αν δεν πεινάς πραγματικά. Συχνά δεν σχετίζονται με τις βιολογικές ανάγκες του σώματος αλλά με το άγχος, τη βαρεμάρα, την κούραση ή τη συναισθηματική φόρτιση. Πώς μπορούμε να ξεχωρίσουμε τη λιγούρα από την πραγματική πείνα; Και κυρίως, πώς μπορούμε να τη διαχειριστούμε χωρίς ενοχές; Στο σημερινό επεισόδιο, η διατροφολόγος Μελίνα Καρυπίδου μάς βοηθά να κατανοήσουμε τι κρύβεται πίσω από αυτές τις διατροφικές παρορμήσεις και να χτίσουμε μια πιο ουσιαστική σχέση με το φαγητό.

Μετά από σχεδόν τρεις μήνες ξεγνοιασιάς, πώς γυρνούν τα παιδιά στο διάβασμα χωρίς γκρίνια και πίεση;Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τη φιλόλογο Τζωρτίνα Κότσυφα για το αν χρειάζεται επανάληψη πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς, ποια μαθήματα αξίζει να έχουν προτεραιότητα και μέχρι ποια ηλικία οι γονείς πρέπει να βοηθούν στο διάβασμα. Τελικά, πρέπει να αφήσουμε τα παιδιά να παίζουν μέχρι την τελευταία στιγμή ή να τα βάλουμε σιγά σιγά ξανά στη ρουτίνα των βιβλίων;

Ο Μάρκος Ψαλτάκης, ένας από τους κορυφαίους kite surfers στην Ελλάδα, μιλάει για τις πιο δυνατές στιγμές του στη θάλασσα, για την αδρεναλίνη, τη δύναμη της φύσης και τη ζωή ανάμεσα σε κύματα, ταξίδια και προκλήσεις.Από τα μελτέμια του Αιγαίου μέχρι τις κορυφές των κυμάτων της Ερυθράς Θάλασσας, ο Μάρκος Ψαλτάκης κάνει kite surfing όπως άλλοι πίνουν καφέ: καθημερινά και με πάθος. Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» εξηγεί γιατί το kite surfing δεν είναι απλώς ένα extreme sport αλλά τρόπος ζωής. Μιλάει για τη σχέση του με τη θάλασσα, για τη νοοτροπία που χρειάζεται ώστε να ξεπερνάς τον φόβο, για τη σημασία της πειθαρχίας, για τις εμπειρίες από τα ταξίδια του στο εξωτερικό αλλά και για την εκπροσώπηση της χώρας μας σε διεθνείς αγώνες. Μια συζήτηση για το σώμα, το μυαλό, την ελευθερία, την πειθαρχία και την ανάγκη να είσαι παρών – εκεί όπου όλα εξαρτώνται από τον αέρα.

Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τον συγγραφέα Κυριάκο Χαρίτο για τις αιτίες αυτής της αλλαγής, τις νέες μορφές ανάγνωσης και τον τρόπο που μπορούμε να εμπνεύσουμε στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα.Η λογοτεχνία δεν έχει θέση τη ζωή των παιδιών και των εφήβων ‒ ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται. Τι φταίει; Η οθόνη που κλέβει την προσοχή τους; Ή μήπως πρέπει να αλλάξει ο τρόπος που προσεγγίζουμε το βιβλίο; Πώς θα ξανακερδίσουμε το ενδιαφέρον τους; Τα παιδιά σήμερα φαίνεται πως αποφεύγουν τη λογοτεχνία, ειδικά τα εξωσχολικά βιβλία, και παρόλο που πολλοί γονείς τα «κυνηγούν» να διαβάσουν, τελικά το βιβλίο μένει ανέγγιχτο στο ράφι της βιβλιοθήκης. Η Τζούλη Αγοράκη και ο συγγραφέας Κυριάκος Χαρίτος συζητούν για τα ψηφιακά βιβλία και τα audiobooks αλλά και για το πώς μπορούμε σήμερα να κάνουμε τα παιδιά να αγαπήσουν το διάβασμα, θέτοντας ταυτόχρονα το ερώτημα αν η λογοτεχνία έχει θέση στη ζωή και την ανατροφή τους.