Ζήσε με αγάπη

Τα περισσότερα ζευγάρια, μόλις περάσουν λίγα χρόνια σταματούν να νιώθουν και να ζουν ερωτευμένα.  Όμως οέρωτας δεν τελειώνει ξαφνικά.  Σπάνια φεύγει με θόρυβο. Συνήθως ξεθωριάζει σιωπηλά, μέσα στην καθημερινότητα, στις υποχρεώσεις, στην κούραση, στην αίσθηση ότι «ο άλλος θα είναι πάντα εδώ». Κι όμως, οι σχέσεις που αντέχουν στον χρόνο δεν είναι θέμα τύχης ή έντονης αρχικήςχημείας. Είναι αποτέλεσμα συνειδητής επιλογής, φροντίδας και συναισθηματικής ωριμότητας.  Πώς θα το καταφέρετε;#1. Μην σταματήσετε να επιλέγετε συνειδητά οένας τον άλλον: στην αρχή της σχέσης όλα μοιάζουν αυτονόητα. Η παρουσία, το ενδιαφέρον, η φροντίδα έρχονται αβίαστα.  Με τον καιρό όμως, η σχέση μπαίνει στον «αυτόματο πιλότο», κι εκεί αρχίζει η φθορά. Γι’ αυτό κάντε μικρές πράξεις που δείχνουν στον σύντροφό σας ότι τον επιλέγετε όπως στην αρχή: δώστε του προτεραιότητα, ακούστε τον πραγματικά, φροντίστε τον. Οι άνθρωποιεξελίσσονται, κι αν δεν εξελιχθεί ζωντανή και η σχέση μαζί τους, δημιουργείται απόσταση.  #2. Καλλιεργήστε συναισθηματική οικειότητα,όχι μόνο λειτουργική συνύπαρξη : Πολλά ζευγάρια λειτουργούν άψογα στην πράξη: υποχρεώσεις, παιδιά, δουλειές, πρόγραμμα. Όμως συναισθηματικά απομακρύνονται, σαν να ζουν δυο παράλληλες ζωές.  Όμως,στην ερωτική σχέση χρειάζεται να μιλούν οι δύο σύντροφοι για τα συναισθήματα, τους φόβους, τις ανασφάλειες, τα όνειρα, ή και την κούραση!  Και να κάνετε τον άνθρωπό σας να νιώθει αποδοχή και ότι δεν χρειάζεται ούτε εσείς, ούτε εκείνος να είστε τέλειοι για να αγαπηθείτε.#3. Διαχειριστείτε τις συγκρούσεις με σεβασμό, όχι με επίθεση: μέσα στην σχέση είναι αναμενόμενο ότι θα υπάρξουν διαφωνίες, αλλά οι συγκρούσεις δεν καταστρέφουν τις σχέσεις αν τις διαχειριστείτε εποικοδομητικά.  Όταν η διαφωνία γίνεται επίθεση, ειρωνεία, απόρριψη ή σιωπή, τότε μεγαλώνει το χάσμα.  Γι’ αυτό, χρειάζεται να μάθετε να τσακώνεστε «σωστά». Αυτό σημαίνει: να μιλάτε για το πώς νιώθετε χωρίς να ακυρώνετε τον άλλον, να ακούτε χωρίς να ετοιμάζετε απάντηση, να ζητάτε συγγνώμη χωρίς «αλλά» σαν να την παίρνετε πίσω. Γιατί ακόμα και στην διαφωνία, υπάρχει σεβασμός καισύνδεση.#4. Κρατήστε ζωντανή την επιθυμία, όχι μόνο τη συνήθεια : Ο έρωτας δεν πεθαίνει από τον χρόνο, αλλά από την αδιαφορία. Όταν σταματάτε να φλερτάρετε, να αγγίζεστε, να κοιτάζεστε με ενδιαφέρον, η σχέση γίνεται λειτουργική αλλά όχι ερωτική. Η επιθυμία χρειάζεται χώρο, παιχνίδι και παρουσία. Να κάνετε για τον σύντροφό σας όλα αυτάπου κάνατε στην αρχή, να βρίσκετε χρόνο ο ένας για τον άλλον μόνοι σαν ζευγάρι. Να θυμάστε ότι δεν είστε μόνο σύντροφοι στη ζωή και στην οικογένεια, αλλά καιεραστές.  Κάντε κάθε τόσο ένα μικρό ταξίδι ή βγείτε για ένα ποτό μόνοι σας, οι δυο σας, μην το αμελείτε! #5. Μεγαλώστε και εξελιχθείτε μαζί — όχι παράλληλα:  Οι σχέσεις που αντέχουν στον χρόνο είναι εκείνες όπου και οι δύο σύντροφοι εξελίσσονται, χωρίς να απομακρύνονται.Υποστηρίξτε ο ένας τα όνειρα του άλλου, χωρίς να ανταγωνίζεστε ή να φοβάστε ότι η πρόοδος του ανθρώπου σας θα σας αφήσει πίσω.  Αντίθετα, εμπνευστείτε και εξελιχθείτε μαζί, γιατί όταν ένας άνθρωπος προχωράει και ο άλλος μένει πίσω, η σχέση σπάει.  Όταν όμως αλλάζετεμαζί — με σεβασμό, επικοινωνία και κοινό όραμα — η σχέση δυναμώνει.  Μιλήστε για το μέλλον και τα όνειρά σας, δείξτε τον ενθουσιασμό και τον θαυμασμό σας στον σύντροφό σας, γιατί τελικά, έρωτας χωρίς θαυμασμό δεν υπάρχει, ούτεδιατηρείται.

Στις προσωπικές σχέσεις, οι περισσότερες απογοητεύσεις δεν ξεκινάνε από κακή πρόθεση, αλλά από επιλογή που γίνεται με λάθος προσδοκία. Για παράδειγμα, μπαίνετε σε μια σχέση ελπίζοντας ότι ο άλλος «θα αλλάξει» στην πορεία, συχνά αγνοείτε κάποια σημάδια που στον ενθουσιασμό σας δεν θέλατε να δείτε. Γι’ αυτό θα μοιραστώ μερικές κόκκινες σημαίες που σας δείχνουν ότι έχετε ξεκινήσει μια σχέση με τον λάθος άνθρωπο...Είμαι η Ξένια Κούρτογλου, ειδικός στην Ψυχική Ανθεκτικότητα και στην εκπομπή μου μαθαίνετε πώς να αντιμετωπίζετε με επιτυχία τις συνεχείς αλλαγές της ζωής προσωπικά και επαγγελματικά.

Σας έχει συμβεί ποτέ να λέτε ότι θέλετε να κάνετε κάτι και συνεχώς να το αναβάλλετε; Συχνά έρχονται κοντά μου οι άνθρωποι που υποστηρίζω με αυτό το πρόβλημα να αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια που αντιμετωπίζουν, γνωστό και ως «αναβλητικότητα». Σήμερα θα εξηγήσω τι ακριβώς είναι η αναβλητικότητα, από πού πηγάζει, και θα σας προτείνω και δύο έξυπνους τρόπους για να την ξεπεράσετε.Αρχικά ας αναγνωρίσουμε ότι η αναβλητικότητα είναι μια εσωτερική «δύναμη» που ονομάζεται αντίσταση, κάθε φορά που χρειάζεται να κάνουμε κάτι που μας φαίνεται δύσκολο. Ουσιαστικά, είναι ο αντενεργός μας εαυτός, εκείνο το κομμάτι μας που θέλει να μας κρατήσει πίσω, στα γνώριμα και οικεία, και να αποφύγουμε εκείνο που μας δυσκολεύει. Πρόκειται για την φυσική ροπή του ανθρώπου να κυνηγά την άμεση ικανοποίηση, την αποφυγή του πόνου στο εδώ και τώρα, ενώ μειώνει την αξία της μελλοντικής ικανοποίησης.Όμως, για κάθε τι καινούργιο που θέλουμε να πετύχουμε, όπως το να μάθουμε μια ξένη γλώσσα, ένα άθλημα, ένα μουσικό όργανο, να μπούμε σ’ ένα πρόγραμμα διατροφής και σωματικής εξάσκησης, ή να ολοκληρώσουμε μια εργασία για την δουλειά μας ή τις σπουδές μας, θα χρειαστεί να κοπιάσουμε, και αυτόν ακριβώς τον κόπο, προσπαθεί η εσωτερική μας αντίσταση να αποφύγει. Από την άλλη μεριά όμως, ξέρουμε ότι αυτή την διαδικασία που αναβάλουμε, πάλι μπροστά μας θα την βρούμε στο άμεσο μέλλον, ενώ αν καταπιαστούμε και την ολοκληρώσουμε, θα νιώσουμε μεγάλη ικανοποίηση! Ουσιαστικά δηλαδή, είναι σαν να έχουμε συνεχώς μια εσωτερική ζυγαριά που λέει ζΓια να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την αναβλητικότητα, χρειάζεται να αναπτύξουμε δύο ικανότητες: η πρώτη είναι η ικανότητα της αυτοπαρατήρησης. Παρατηρούμε τον εαυτό μας και όταν δούμε ότι φτάνουμε σ’ αυτό το δίλημμα και η ζυγαριά γέρνει προς την μεριά της άμεσης ευχαρίστησης, χρειάζεται να υπενθυμίσουμε στον εαυτό μας την χαρά της πιο μακροπρόθεσμης ευχαρίστησης, και μπροστά σε μια σοκολάτα, να την αποφύγουμε και να σκεφτούμε το ωραίο, λεπτό σώμα που θα έχουμε μετά από λίγο καιρό! Η δεύτερη ικανότητα που χρειάζεται να καλλιεργήσουμε είναι εκείνη της αυτό-υπενθύμισης. Αφού παρατηρήσω τον εαυτό μου να είναι στο γνωστό δίλημμα, κάνω την εσωτερική ερώτηση στον εαυτό μου λέγοντας: «Τι θέλεις τελικά; Θέλεις να απελευθερώσεις τα περιττά κιλά και να έχεις ένα λεπτό γραμμωμένο σώμα, ή να καταβροχθίσεις τη σοκολάτα που βρέθηκε μπροστά σου;» Είναι σίγουρο, πως αν δώσουμε έστω και 5 δευτερόλεπτα στον εαυτό μας για να αποφύγει να μπει στον «αυτόματο πιλότο», θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την ροπή της αναβλητικότητας.