παιδεία

من در این جلسه برخی نکاتِ دیگر را درباره‌ی خواندن متون یونانی با شما در میان می‌گذارم

من در این جلسه می‌کوشم مقدّماتی را درباره‌ی خواندن متون یونانی با شما در میان بگذارم

شاید بتوان مهم‌ترین سردستورِ پدیدارشناسی را «بازگشتن به سوی خودِ چیزها» برشمرد و من می‌کوشم به‌نحوی موجز معنایِ این سردستور را از منظر پدیدارشناسیِ هوسرلی روشن کنم

در خلالِ چشم‌داشتن بر ایده-امکانِ بسترسازیِ مطلقِ علم به‌مثابه‌ی بستری برایِ تمامِ شناخت‌های بالفعل و بالقوّه، نباید به آن‌چه کوچک‌ترین شکّی می‌توان بر آن بُرد، وقعی بنهم

دکارت در کتابِ تأملات دربابِ فلسفه‌ی اولیٰ ایده-مقصودی هدایت‌گر داشت و آن «بسترسازیِ چیزی مستحکم و پایدار در علوم» بود. ایده-مقصودی که بناست هوسرل را نیز در ادامه‌ی «راه» هدایت کند، ایده-مقصودِ «بسترسازیِ مطلقِ یک علم» است

من بنا دارم شرحی بدهم برای آن‌جا که مقرِّ خطر است، یعنی راهِ شکّاکیت و اتّفاقاً نجات‌بخش هم همان‌جاست، یعنی سوبژکتیویته و شیوه‌ی نجات که فهمِ ما از فراروندگی است

عنوانِ تأملِ اول از تأملاتِ پنج‌گانه‌ی ادموند هوسرل در تأملاتِ دکارتی، «راهی به سویِ اگویِ فرارونده» است. خودِ واژه‌ی «راه» نیایِ باستانیِ کلاسیکِ مشهوری در فکر فلسفی دارد: «راه» در بنیان‌گذاریِ فهمِ .فلسفی در شعرِ پارمنیدس