Buro de Vries (Podcast)

Wat libbet der ûnder de minsken yn Fryslân? It Buro fernimt dêr sa no en dan nei troch op ferskate plakken de dyk op te gean. Dit kear stekke we de themometer yn Surhústerfean, Bakkefean en It Hearrenfean om te fernimmen wat har út de sliep hâldt ..... 

Fries om útens Jan Buruma oer syn bisûndere bân mei Oekraïne...

De heit fan Wybren van Os wie jierren lang praktysk wurklieder en behearder by de Folkshegeskoalle Allardseach ûnder Bakkefean. Hy wenne ek mei syn húshâlding op it terrein.  Soan Wybren van Os (1955) nimt it Buro mei op 'n paad oer it terrein en fertelt it ferhaal fan Omke Jarig en wat der efter wei kaam...

Wa bin ik noch? Wa sit der noch op my te wachtsjen? En is der eins wol plak foar my yn dizze wrâld? It wiene de grutte fragen fan âld paralympysk hurdfytster Alyda Norbruis út Oerterp. Se hat swiere jierren hân dêr't depresje en swarte dagen har libben behearsken. Nei in suksesfolle karriere mei in bulte wrâldtitels en Olympysk goud kaam se fan de ien dei op de oare thús te sitten. Har ferhaal oer in inkswarte perioade.

Op 26 april 1986 fynt de grutste kearnramp yn ús skiednis plak. Der is in eksploazje yn de kearnsintrale yn it doe noch Russyske Tsjernobyl. Der brekt brân út en in grutte radio-aktive wolk komt frij, dy't oer in grut part fan Europa hinne lûkt. Ek yn Fryslân fiele we de gefolgen fan dy ramp. It Buro sjocht werom op de ramp by Tsjernobyl mei in strielingsdeskundige, in fotograaf en in pleechgesin fan Russyske bern.

Op 10 april 2001 wie it ek yn Fryslân safier: op in bedriuw yn Ie waard tongblier konstatearre en in dei letter barde itselde op in bedriuw yn Eanjum. Tongblier is in tige besmettelike sykte foar kij, skiep, hynders, bargen en geiten. Tûzenden kij binne doe dea makke om fersprieding fan it firus foar te kommen. Douwe Boersma wie doe sjoernalist hjir by de Omrop en wenne yn it troffen gebiet. Hy is te gast.  En ek LTO bestjoerde Jan Teade Kooistra en lektor Dier en Gezondheid Wiepk Voskamp fan Hegeskoalle Van Hall Larenstein komme oan it wurd oer tongblier doe én no.  

Wer't foar in soad minsken Peaske bestiet út it sjen nei the Passion, it iten fan sûkelarje-aaikes, it skilderjen fan hinneaaien en it meiïnoar genietsjen fan in peaske-brunch, is dat foar de kleasterlingen op Nijkleaster hiel oars. Nijkleaster is in - sa't inisjatyfnimmer Hinne Wagenaar it omskriuwt - nij monastyk projekt, werby't besocht wurdt om op in moderne wize de âlde wiisheid fan it kleasterlibben wer opnij klinke te litten. De kearnwurden dêrby binne stilte, besinning en ferbining.  Hinne Wagenaar fertelt oer de betsjutting fan Peaske foar him persoanlik en oer hoe't der yn it moderne kleaster Peaske fierd wurdt.

Fan wa bisto der ien? Dy fraach is de kearn fan genealogysk ûndersyk. Wa binne dyn foarâlden? Buro de Vries praat mei Johan Wagenaar, eigener fan histoarysk ûndersyksburo 'It Alders Erf", oer syn leafde foar stambeamûndersyk. En dûkt mei him it ferline yn.

'SAVE' stiet foar Stories of the Archipelago of Villages in Europe. Yn dit Europeeske projekt wurde ferhalen út fjouwer hiel ferskillende Europeeske doarpen sammele. It giet om de doarpen Jadagoniai yn Litouwen, Praputnjak yn Kroatië en Hopovo yn Servië. En it fjirde doarp is in doarp yn Fryslân: Blauhûs. Sjoerd Litjens en Sippy Tigchelaar ha mei 30 ynwenners praten, dy ferhalen opnommen en opskreaun. Mei foto's derby fan de minsken dy't oan it wurd komme binne de opskreaune ferhalen bondele yn in boek. En de audio fan de ferhalen komme op in webside dêr't ek de ferhalen út de oare dielnimmende doarpen op komt.  Yn Buro de Vries prate presentator Geartsje de Vries mei Sjoerd Litjens, de inisjator fan it projekt yn Fryslân en mei Acronius Ettema, dy't him as bestjoerslid fan pleatstelik belang Blauhûs sterk makke hat foar de realisaasje.   

De 17-jierige Naut van der Mei fan Grou is in echte fûgeler. Al mear as in jier is hy dwaande mei it meitsjen fan in film oer de fjildûle op it Noarderleech. Oeren en oeren hat hy trochbrocht op dit lege stik natoer oan de oare kant fan de dyk. It Buro gie in kear mei him mei, op syk nei de fjildûle.

Yn de finzenis wurket Raymond Dijkstra oan syn takomst.Yn 2019 waard er yn ingelân feroardiele ta 18 jier sel nei't er op in katamaran trappearre wie mei kokaïne oan board. Nei in pear jier waard er oerpleatst nei in finzenis yn Nederlân en dêr is it slagge om oan syn takomst te wurkjen. Hy folge modules oan de TU Delft en ûntwurp in nij type boat dat tsjinje kin as opliedingsskip foar bemanningsleden fan in skûtsje.

It begûn allegear mei it ferhaal fan Amsterdamske jonge fuotballerkes, dy't yn de hongerwinter fan 1944 nei it Hearrenfean fan Abel Lenstra stjoerd waarden, om oan te sterkjen. Mar wylst skriuwer en sjoernalist Jaap Visser dat ferhaal optekene, rûchele hy fan it iene Fryske fersetsferhaal yn it oare. It resultaat is it Boek "Bontebok, onderduik en verzet in het land van Abe Lenstra". Ek it ferhaal fan syn eigen famylje stiet yn it boek. En dat spilet him ôf yn in oar part fan Fryslân: de Súdwesthoeke. Klazina Hofstee moetet Visser by it haventsje fan Laaxum.

Wat hâldt Friezen dwaande yn dizze rûzige tiden? Wêr lizze se wekker fan en wêr wurde se krekt fleurich fan? Koart nei de komst fan in nij kabinet, en op de drompel fan de gemeenteriedsferkiezingen stekt it Buro de thermometer yn de Fryske mienskip. Fannewike sochten we it heger op, mei in besite oan Heechterp, Heech en Hegebeintum...

Aukje de Vries fan Ljouwert sjocht werom op har perioade yn Den Haach as VVD-politika en -bestjoerder. Mar ek: wat bin har ambysjes? Soe boargemaster wat wêze kinne miskien?

Mirka Antolovic fan Tûmba oer Ynternasjonale froulju's dei. Wat is it, is it noch nedich? En hoe komt it dat froulju noch faak te hoeden binne om de polityk yn te gean?

Hjoed presys oer in jier komt it jubileumboek "200 Fryske froulju" út fan it Keninklik Frysk Genoatskip. In boek fol mei biografyen fan opfallende froulju fan de ôfrûne 200 jier. Haadredakteur en skriuwer Tialda Hoogeveen hat it ôfrûne jier ferskate froulju yn it sintsje set, troch by ús te fertellen oer harren libben. Hjoed, yn de lêste ôflevering, op ynternasjonale frouljusdei, fertelt Tialda oer it libben fan Geertruid Brouwer.

Theunis Piersma is al 50 jier wittenskipper. Op syn 17e skreau er foar it earst oer in observaasje dy't er dien hie. No is er 67 en giet er mei pensjoen, mar syn ûndersykswurk giet gewoan troch. Piersma syn rol wurdt wol oars, mar ophâlde mei de wittenskip? Nee, dat kin net.

De kraanfûgel stiet yn Azië symboal foar leafde en gelok. No, oan it begjin fan de maitiid, is de kraanfûgel oan it trekken troch Europa.Mar net alle kraanfûgels trekke. Yn natoergebiet Fochteloerfean yn ut suden fan Fryslan libje sa'n 60 kraanfûgels. Dizze libje dêr altiten en binne honkfêst. It Buro tôge nei De Fochtel ta om te sjen hoe't it mei kraanûgel giet no't har soartgenoaten it flink te pakken ha...

Der hat in tiid west dat hast elkenien wol in boekje fan Havank yn de boekekast stean hie. Dizze Ljouwerter skriuwer, pseudonym van Hans van der Kallen, skreau detectives en is miskien wol de grutste misdiedskriuwer fan Nederlân ea. Skriuwer en âld sjoernalist Sytse de Vries dûkte yn it libben fan Hans van der Kallen en skreau der in teäterstik oer, dat ein maart yn Ljouwert te sjen is. It Buro moetet de Vries op de Wurdumerdyk yn Ljouwert, in strjitte dêr't in grut part fan it libben fan Havank him ôfspiele hat. Wa wie Hans van der Kallen en hoe is hij Havank wurden?

200 opfallende Fryske froulju. Dêr is it Keninklik Frysk Genoatskip nei op syk. Se bestean yn 2027 200 jier en om dat te fieren, jouwe sy in jubileumboek út mei dêryn oandacht foar 200 bysûndere froulju dy't libbe hawwe tusken 1827 en 2027. Yn de oanrin nei de ferskining fan it boek, ljochtet haadredakteur Tialda Hoogeveen eltse moanne by Buro de Vries in opfallende frou derút. Hjoed fertelt Tialda oer it libben fan Hermien van der Heide.

In bisûndere man mei in moai libbensferhaal. Dat is Nico Rypkema. De keunstner wennet al hiel lang yn Utert, mar fielt him noch altyd in oprjochte Fries.De 94 jierrige Rypkema groeide op yn Sint Nyk mar ferhuze nei de dea fan syn heit mei mem en syn sân bruorren nei Utert. Dêr kaam de jonge Nico op it keunstnerspaad. Reden genôch om ris op besite te gean by dizze markante man.

It binne de lêste dagen foar Femke Wiersma as minister fan lânbou. Nei eksakt 600 dagen draagt se alle dossiers oer oan Jaimy van Essen dy't har opfolget. In ôfskiedspetear.

It deiboek fan Anne Frank is wraldwiid ferneamd en yn mear as 75 talen oerset. Anne beskriuwt har libben tidens har ûnderdûkperioade yn it achterhûs oan de Prinsengracht yn Amsterdam yn de Twadde Wrâldoarloch. It boek is ien fan de meast lêzen boeken oer de joadeferfolging. Mar ek har âldere sus, Margot, hie in deiboek. Dat is ferlern gien. Foar skriuwster Janny van der Molen fan De Knipe reden om har ferhaal op te tekenjen.

Operasjongeres Hebe Dijkstra fan Twizelerheide is 83 mar sjongt en swingt noch op it poadium. Se hat in romrofte karriêre yn de operawrâld hân. En no stiet se wer op de planken. As famke fan alve wist se it al. "Ik wurd sjongeres". Op har 83e is it noch net klear. Mei it autobiografyske stik "Coming of age" fertelt en sjongt se mei twa kollega's har ferhaal oer de operawrâld en wat âlder wurden dêryn betsjut.

Histoarikus en skriuwer Arnoud van de Ridder seach nei de Ingelske Televyzjesearje "Downton Abbey" en krige in idee. Sa as je nei alle gedachten wol witte fertelt dizze tige populêre searje oer de famylje Crawley, dat wennet op Downton Abbey. Mar it ferhaal giet benammen oer it wol en wee fan it personiel fan de famylje. Van de Ridder wennet yn Gaasterlân en woe wolris witte wat de ferhalen binne fan it personiel fan in grut lânhûs dat by him yn de buert stien hat: Huize Rijs. It Buro moetet Van de Ridder by in leech stik lân, flakby it Ryskerbosk.

Treinrails út Hamburg fertelle it ferhaal fan fermoarde Harnzers yn de Twadde Wrâldoarloch. Oer dizze rails hawwe trettjin manlju út de Fryske havenstêd it lêste stik fan harren libben riden. In part fan dit spoar is fannewike ûntbleate yn de Harnzer biblioteek. In monumint foar de slachtoffers dy't yn frachtwagonnen nei konsintraasjekamp Neuengamme by Hamburg deportearre waarden. Dat barde op 16 jannewaris 1945, doe't 110 fersetsminsken út Noard-Nederlân op de trein set binne. Net ien soe de oarloch oerlibje. Nei in moanne wiene al mear as 40 minsken omkommen troch mishanneling, sykte of honger. De oaren waarden ophongen troch de nazi's. Ien fan de slachtoffers wie de heit fan de no 84-jierrige Jan Norg fan Harns.  

In leafhawwer fan stiennen sjocht altyd nei de grûn, want wa wit leit der in nije skat. Harm Wieringa en Hendrik Zijlstra binne fan dy echte leafhawwers, se binne fan de Fryske ôfdieling fan de Landelijke Vereniging Geologische Activiteiten. Dit wykein binne se te finen yn it Natuurmuseum Fryslân, mei steapels moaie stiennen en mineralen op it jierlikse Geologische musumweekend. Doel is benammen om de leafde foar stiennen oer te bringen op nije generaasjes. Want de mannen binne al fan in respektabele leeftiid. Mar wat is dy leafde no krekt? Klazina Hofstee gie op besite by Wieringa en Zijlstra op syk nei de honger foar stiennen.

200 opfallende froulju. Dêr is it Keninklik Frysk Genoatskip nei op syk. Se bestean yn 2027 200 jier en om dat te fieren, jouwe sy in jubileumboek út mei dêryn oandacht foar 200 froulju dy't libbe hawwe tusken 1827 en 2027, en yn harren libben in opfallende prestaasje dien hawwe, of dêrnei in opfallende reputaasje krigen hawwe. Yn de oanrin nei de ferskining fan it boek yn 2027, ljochtet haadredakteur Tialda Hoogeveen eltse moanne by Buro de Vries in opfallende frou derút, troch in pear opmerklike feiten te fertellen oer har libbensrin. Hjoed fertelt Tialda oer it libben fan Diet Huber.

Astrid Pascal koe foar gjin meter sile. Sterker noch, se hie noch nea op in boat sitten. Dochs stapte se mei har nagelnije leafde op syn sylboat de Zwerver. Wat folge wie in jierrenlange reis om de wrâld. Alle aventoeren dy't Astrid mei har Kapitein, want sa neamt se har man, meimakke hat, hat se opskreaun yn in boek: De Kapitein en ik.

It is kâld as wy de terminal fan Doeksen yn Harns útrinne. In skerpe wyn snijt troch jas en sjaal, mar Daan Bartels hat der sin oan. Hy wit de wei. Net allinnich troch de stêd, mar ek troch it libben fan Liesbeth List. Yn syn boek Het levenspad van Liesbeth List hat er fjouwer kuierrûtes fêstlein by plakken del dy't fan betsjutting wiene foar de sjongeres. Wy rinne de rûte troch Harns, de stêd dêr't har talint foar it earst echt sjoen waard. Liesbeth List gie as famke fan Flylân yn Harns nei de middelbere skoalle. Dêr siet se yn de kost en tegearre mei de buorren Davidson ûntduts se har sjongtalint. Tidens de kuiertocht fertelt Daan Bartels oer har libben.

Kin jo in èchte Fries wêze sûnder de taal te sprekken? Dy fraach waard aktuiel doe't Sylvana IJsselmuiden nei har Fedde Schurer-lêzing nochal wat kommintaar krych om't se dat yn't Hollânsk die. René Koster tôch troch de provinsje en lei it foar oan tal fan minsken út de wrâld fan taal, kultuer, wittenskip, iepenbier bestjoer en út de rest fan de Fryske mienskip.

  De ein fan it jier komt der oan. We nimme hast ôfskied fan it jier 2025. Mar der wiene in soad minsken, miskien jo thús ek wol dy't dit jier ôfskied nimme moasten fan wurk, of yn it slimste gefal fan ien yn je omjouwing dy't stoar. It oerkaam Lutz Jacobi. Nei it ferlies fan har man Koos yn 2024 ferliet se dizze simmer de PvdA. Dêr't se fjirtich jier lid fan wie. Se koe har net fine yn de fúzje mei Grien Links. Se herkent har net mear yn de partij.

Se krigen beide in earnstige sykte: Griet Wiersma en har man Leo. Griet is klear mei de behannelingen, Leo helle it net. It wie in dreech jier foar Griet Wiersma.

Us privacy rint gefaar. Dat sizze Bob en Sabine Hardus. Bob is sjoernalist en skriuwer yn Berlyn, syn mem Sabine is filosofe yn Ljouwert. Bob Hardus ûndersocht de lêste jierren it tsjokke stasidossier fan syn mem, dy't opgroeide yn de DDR. Yn it boek De prijs voor privacy fergeliket hy de metoades fan de Staatssicherheit yn de DDR mei dy fan de Big-Techbedriuwen no. Hardus sjocht njonken oerienkomsten ek in grut ferskil: de BigTechbedriuwen kinne hjoed-de-dei folle flugger ynformaasje sammelje oer minsken as de Stasi dat koe yn de foarige iuw. Neffens Bob en Sabine Hardus diele in soad minsken sûnder der by nei te tinken in soad ynformaasje oer harren sels mei sociale media en Amerikaanske Big Techbedriuwen, dy't harren net altyd oan de Europeeske privacyregels hâlde. Hardus pleitet der foar om goed nei te tinken oer wat je wol en net op Facebook-sette. Tink ek nei oer de tsjinsten der't je gebrûk fan meitsje, is syn advys. Hardus fynt Signal feiliger as Whatsapp. Ek foar de populêre sykmasine Google besteane neffens him feiliger altivernativen.

Kreakjende stimmen út in fier ferline dy't moaie ferhalen fertelle. Foar de lêste kear dizze tsjustere desimbermoanne dûke we yn de folksferhalen fan Ype Poortinga. It Fries Film en Audioarchief hat in skat fan dy ferhalen online setten. Ien fan Poortinga syn masterferteller wie Steven de Bruin. Syds Wiersma fan it Archief hat foar ús in pear moaie ferhalen fan de Bruin útsocht. En Inge de Bruin, dochter fan Steven, hellet oaninkens op oan hat bysûndere heit.

Jan Bakker fan Wynjewâld is de nije foarsitter fan feriening De Friese Elfsteden en dêrmei de opfolger fan Wiebe Wieling. Yn Buro de Vries praatten we mei de âld-rider dy't fan no ôf de foarsittershammer yn hannen hat.

It Fries Film en Audioarchief hat in skat oan folksferhalen fan Ype Poortinga online setten. Dizze wiken siket it Buro, tegearre mei Syds Wiersma fan it archief de moaiste peareltsjes derút. Hjoed hearre we iis en wetterferhalen. En, tink om it wek!

Steatsbosbehear is sûnt begjin dizze moanne op guon plakken flink oan it beammekappen. Ien sa'n plak is de Duurwoudsterheide by Bakkefean. Mear as 4000 beammen wurde mei de hân delhelle omdat se oantaasten binne troch de Lettersetter en dêrtroch dea binne. It buro wie by de start fan de kampanje om de Fryske bosken in oppepper te jaan...

Op it Fryske plattelân koe it eartiids goed spûkje, en ek de duvel kaam wolris foarby. Alteast, ast de âlde Fryske folksferhalen leauwe meist. Syds Wiersma fan It Fries Film en Audioarchief lit ús wer de moaiste folksferhalen fan Ype Poortinga hearre. Dizze wike ferhalen oer de dea en de duvel.

Se hawwe al in hiel soad rolstuollen, braces en oare saken regele. Yn it 20 jierrich jubileum fan it Foppe Fonds waard dêr fannewike by stilstien. It wie in jûn mei herinnerings en benammen ek it beneidrukken dat fûnsen as dit, hoe spitich it ek is noch altyd nedich binne. Dat fynt Foppe de Haan mar benammen ek de ambassadeurs en sporters. In ferhaal oer help en sukses.

It Fries Film en Audioarchief hat in skat oan folksferhalen fan Ype Poortinga online setten. Dizze wiken siket it Buro, tegearre mei Syds Wiersma fan it archief de moaiste peareltsjes derút. Hjoed dûke we yn de fabels en oare bisteferhalen.

Annigje van Dijk - Bajema. Dat is de frou dy't hjoed troch Tialda Hoogeveen yn it sintsje setten wurdt. Tialda is haadredakteur fan it Keninklik Frysk Genoatskip, en dy bestean yn 2027 200 jier. Om dat te fieren, jouwe sy in jubileumboek út mei dêryn oandacht foar 200 froulju dy't libbe hawwe tusken 1827 en 2027, en yn harren libben in opfallende prestaasje dien hawwe, of dêrnei in opfallende reputaasje krigen hawwe. Annigje van Dijk - Bajema hat har plak yn dy rige fertsjinne troch har prestaasjes op it iis.

Fryslân betinkt 50 jier ûnôfhinklik Suriname Yn de studio fan Buro de Vries wurdt dêr by stil stien mei twa Surinaamske Friezen: Gabriëlle Copini en Joy Kisoenpersad.

It wie in bealich fol wurk mar it hat in skat oan Fryske folksferhalen oplevere. It Fries Film en Audioarchief hat de bannen en kassettebantsjes fan skriuwer Ype Poortinga digitalisearre en online set. Yn de 70ere jierren reizge Poortinga mei in bânrecorder, letter waard dat in wat lytsere kassetterecorder, troch de provinsje om Fryske folksferhalen te sammeljen. Hy prate mei mear as 100 minsken en ferivige de ferhalen dy't se fertelden yn harren eigen stim. It Buro lit de kommende wiken de moaiste ferhalen hearre. Klazina Hofstee dûkte mei Syds Wiersma fan it Fries Film en Audio Archief yn de wrâld fan de folksferhalen.

Hoe liket it eins mei de ferhâlding man/frou yn de Fryske literatuer? En dan benammen yn de Fryske poëzij? Dy fraach hold Janneke Spoelstra dwaande en sy gie der mei oan'e slach. Se die foarwurk en socht út hoefolle froulike dichters meidogge oan de leechdrompelige dichtersjûnen en hoefolle froulike dichters úteinlik de top fan de literêre ljedder berikke: de Gybert Japicxpriis.  Boppedat ynterfjoede se tsien froulike dichters en bûten dat se in noflik petear hiene, stelde se alle tsien ek deselde tsien fragen. Dêrnei beskôge se de útkomsten en lei alles fêst yn it boek 'Wêr bliuwe de froulju?'

Yn 2000 naam journaliste Froukje Nijholt fan It Hearrenfean it inisjatyf foar in stichting om earme studinten yn Nepal te stypjen. Mear as 5000 studinten hellen sûnt dy tiid in kompjoeterdiploma. Hûnderten krigen in stúdzjebeurs. En der waarden tolve skoallen boud yn ûntagonklike berchgebieten. No nei 25 jier komt der in ein oan de stifting. It lokale bestjoer yn Nepal moat de taken oernimme.  Ferslachjouwer Gerrit de Boer makke in reportaazje oer 25 jier StudentenProjectNepal mei de frou fan de earste oere Froukje Nijholt en de hjoeddeistige foarsitter Gerda Breeuwsma.

Penjum is in doarp dat in mjuks is fan 'autochtoanen' en ymport. It doarpke oan 'e râne fan de ôfslútdyk is oantrekkelik foar minsken út Hollân dy't de hektyk fan bygelyks de grutte stêd ûntflechtsje. Ien fan de minsken dy't dat ek die is Otto Holman. Hy is heechleraar ynternsasjonale betrekkingen. Sûnt trije jier wennet hy yn it doarp en fynt dêr de rêst him te ferdjipjen yn Europa. Mar ek yn Spanje. Want dat is dochs syn grutte leafde. Op ferkiezingsdei makke ik in kuier mei Holman.

Buro de Vries stuts in wike nei de ferkiezingen de thermometer yn de Fryske mienskip om te peilen hoe't de flage der by hinget, We wiene yn Snits, Stiens en Steggerda en hearden optimistyske ferhalen, mar fernamen ek in soad ûnfrede oer asylsikers, it wenningtekoart, iensumens, ferkearsoerlêst, en it fâlske fingerwizen nei sûndebokken...

60.000 boeken binne der oant no ta ferkocht fan it boek "Liften naar de Hemel" fan Fries om utens Lex Paleaux. It is ien fan de boeken dy't nominearre is foar de NS Publieksprijs fan 2025. Earder dit jier hie dizze 5e roman fan Paleaux de Boekhandelsprijs al wûn. Lex Paleaux wennet yn Haarlem mar is hikke en tein yn Fryslân ûnder de reek fan Ljouwert. Koartlyn wie hy op besite by de nagelnije boekhannel De Grote Beer yn Frjentsjer, dêr't hy fertelde oer syn autobiografyske boeken en syn swiere jeugd yn Fryslân. Klazina Hofstee reizge ôf nei Frjentsjer en koe Lex tusken it sinjearjen fan boeken troch bûten even ynterviewe.

Se sitte by minsken oan de keukentafel, se krije se gûlend oan de telefoan: deputearre Matthijs de Vries en boargemaster Avine Fokkens. As bestjoerders wurdt nei har sjoen as it giet oer de wolven yn Fryslân. Mar se kinne frijwol neat dwaan, want se binne bûn oan regels. En dat falt se net ta.