De Zwoele Stad

Een nieuw seizoen van De Zwoele Stad is in volle gang. En dit jaar nemen we de afleveringen op vanaf het Marineterrein. Een plek die we als Amsterdammers kennen van de zomerse dagen en als een plek om een duik te nemen om af te koelen. Dat er ondertussen allemaal experimenten voor de stad worden uitgevoerd, weet je misschien niet. Boj van den Berg en Eveline van Leeuwen praten ons helemaal bij in deze aflevering van De Zwoele Stad, gepresenteerd door Nadine van Ginkel. Eveline en Boj zijn allebei actief betrokken bij het Marineterrein: een plek die eigenlijk een losstaand eilandje is midden in het centrum van de stad. Het terrein wordt namelijk niet beheerd door de Gemeente Amsterdam, maar is in beheer van Bureau Marineterrein en Defensie. Het is hiermee al bijna tien jaar een testgebied voor de eigen toekomst: Amsterdammers zijn op het marineterrein dus eigenlijk een soort proefkonijnen zonder dat te weten. Eveline van Leeuwen is wetenschappelijk directeur van het AMS Institute, Amsterdam Institute for Advanced Metropolitan Solutions, een samenwerkingsverband met de universiteiten van Delft en Wageningen. Daarnaast is ze hoogleraar economie in Wageningen. Vrouwen in de wetenschap zijn nog steeds schaars, een gemiste kans volgens Eveline. "Het is jammer voor de economische wetenschap, diversiteit is belangrijk, je onderzoek wordt er ook gewoon beter van. We zitten nu met een best wel dominante denkoplossingen. Oplossingen hebben nu minder kansen gekregen." Boj van den Berg is hoofd ruimtelijke inzicht op het Marineterrein. Hij houdt zich bezig met verschillende experimenten. Vorig jaar hebben ze 20 parkeerplaatsen opgeheven op het terrein en een oproep gedaan: wat zou jij doen met het beheer van één of twee parkeerplaatsen? Maar maakt een experiment een succes en wanneer spreek je van falen? "Een experiment heeft gefaald als we er heel veel van geleerd hebben, ik ga pas echt aan als het dreigt moeilijk te worden", aldus Boj. Aan tafel hebben we het verder over de vraag voor welke stedelijke uitdagingen wij staan, welke positie Amsterdam hierin moet nemen,  en of we hier over 50 jaar nog kunnen wonen.

In deze aflevering zijn Amerika-correspondent Laila Frank en comicmaker Chad Bilyeu te gast die ogenschijnlijk elkaars uitersten zijn. Laila is Amsterdammer en is zes maanden per jaar in de VS om verhalen te maken over mensen daar, Chad verhuisde vanuit Amerika naar Amsterdam om verhalen te schrijven over zijn ervaringen hier. Laila Frank maakte in 2022 de podcast Welkom in Washington, waarin ze in acht afleveringen telkens een Amerikaanse plaats bezocht genaamd Washington, om te onderzoeken waarom het politieke apparaat in het land 'kapot' is. In een nieuw tweede seizoen dat eind dit jaar uitkomt gaat ze opnieuw de hort op, maar dit keer om te onderzoeken of de waarschuwingen, maar ook hoopvolle woorden voor het land, die 'Founding Father' George Washington opschreef op zijn sterfbed uit zijn gekomen. "Het is zo'n groot land, en in feite nog steeds een experiment." Frank denkt hardop na over de vraag of ze nieuwe inzichten heeft opgedaan over de VS tijdens het maken van haar nieuwe serie. "Telkens open ik een nieuwe deur, en pel ik een nieuwe laag af. Ik ben ook deze keer weer meer Amerikaan geworden." Dit laatste merkt ze vooral als ze de andere helft van het jaar terugkeert naar Amsterdam. "Ik ben door Amerika veel complimenteuzer geworden. Ik kan gewoon tegen vreemden op straat zeggen dat ze een mooie jurk aanhebben."  Tijdens het gesprek komt ook de agressieve houding van verkeersdeelnemers in Amsterdam aan bod. Frank zegt dat je hier als stront behandeld wordt in het verkeer. Iets wat Chad Bilyeu kan beamen. "Heel grappig, in mijn comic Chad in Amsterdam gaat een hoofdstukje daarover. Ik zeg dat dan tegen mijn moeder dat mensen hier op de fiets zo agressief zijn. Zij antwoordt dan door te zeggen dat dat waarschijnlijk komt omdat we hier geen wapens hebben, zoals in de VS haha."  Sinds 2009 woont Bilyeu al in de stad. Na een carrière als straatfotograaf begon hij een comic over zijn eigen ervaringen in de stad; Chad in Amsterdam. Het zijn voornamelijk alledaagse observaties die hij in geestige beeldverhalen giet. "Fietsdepot is daar wel een goed voorbeeld van. Ik was echt stomverbaasd dat er in Nederland fietsen worden weggesleept. Maar toen dacht ik ja er zijn wel echt ziek veel fietsen hier, dus ik snap het wel." Uiteindelijk belandt de Amerikaanse Bilyeu in het (waargebeurde) verhaal in het fietsdepot en ziet hij iets wat voor hem metaforisch is voor onze cultuur. "Hier stonden de fietsen van hier, en daar van een andere plek en daar weer van een andere bepaalde plek. Alles was zo perfect gecategoriseerd en georganiseerd. Het is goed, maar het kan ook de nuance van de dingen vertroebelen als je zo methodisch te werk gaat."  

In deze aflevering van De Zwoele Stad heeft presentator Waldy van Geenen twee Amsterdammers aan tafel die afgelopen jaar veel in het nieuws waren. Presentator Aïcha Marghadi rekende af met de onveilige werksfeer bij Studio Sport in een groot artikel in de Volkskrant, met alle gevolgen van dien. DENK-lijsttrekker Sheher Khan had een erg actief jaar in de Gemeenteraad.  In maart vorig jaar was oud-NOS Sport presentator Marghadi de hoofdrolspeler in een artikel van de Volkskrant. Daarin deed onder andere zij een boekje open over de giftige werksfeer op de redactie. Discriminatie, seksisme, racisme, en vernedering waren er aan de orde van de dag. Marghadi kreeg vanuit alle lagen te maken met vormen van buitensluiting en werd uiteindelijk als ‘te lastig’ ervaren, waarna zij naar eigen zeggen ‘weg werd gestuurd’.  "Ik kan geen Studio Sport meer kijken (...) Ik weet wie er achter de camera’s staan, ik weet welke presentatoren aan mijn stoelpoten probeerden te zagen", aldus Marghadi. Sheher Kahn deed zijn eerste werkervaring op in de Febo, een plek waar zijn vader ook heeft gewerkt. Later in zijn carrière merkte hij dat het, ondanks een stapel aan diploma's, moeilijk was om aan de bak te komen. Totdat hij solliciteerde onder de naam Boudewijn van Zuylen; de deuren gingen voor hem open. "Ik kan wel verder gaan met mijn eigen leven, maar wat als je die diploma's niet hebt, dan is het tien keer erger. Dat is mijn motivatie geworden", aldus Kahn.

In deze aflevering van De Zwoele Stad heeft presentator Nicolai Brannan twee bekende Amsterdammers aan tafel die niet meer in de stad wonen. Voormalig topadvocaat Bram Moszkowicz en sportjournalist Barbara Barend gaan in gesprek over het gewicht van een achternaam, antisemitisme en topsport. Zowel Barbara Barend als Bram Moszkowicz weet hoe het is om een achternaam te hebben die al bekend was voordat zij geboren werden. Het is in beide gevallen ook een achternaam die een joodse familiegeschiedenis met zich meedraagt die te maken heeft gehad met de jodenvervolging tijdens de Tweede Wereldoorlog. “In dat opzicht ben ik blij dat ik nu buiten Amsterdam woon", reageert Barend als ze gevraagd wordt naar de UvA-protesten van afgelopen voorjaar. “Ik ken niet één joodse Nederlander die het niet verschrikkelijk vindt wat er in Gaza gebeurt (...) maar de agressie vind ik heel eng. Ik liep toevallig langs de Oudemanhuispoort en ik merk dat ik er bang van word." 10 jaar geleden werd Bram Moszkowicz geschrapt als advocaat vanwege schending van de beroepsregels voor de advocatuur. Hij wil terugkeren als advocaat, maar tot nu toe is dat nog niet gelukt. “Iedereen verdient een tweede kans, behalve ik” aldus de voormalig topadvocaat. Maar hij lijkt niet van plan de handdoek in de ring te gooien. “Ik heb geen strafbare feiten gepleegd, ik ben al 10 jaar geschrapt, ik zie dat advocaten die nu wel strafbare feiten plegen geschorst worden en niet geschrapt, dus daar zit iets scheef.” Als 6-jarig meisje daagde Barbara Barend de KNVB al toen ze net als de jongens van dezelfde leeftijd wilde voetballen maar dit volgens de regels niet mocht. Onlangs kwam ze erachter dat vrouwenprofvoetbalclubs alleen een licentie krijgen als ze zich aansluiten bij een ‘mannenclub’. Beide keren lukte het haar om het regelement aan te laten passen. Ze verkocht eerder dit jaar haar sportmagazine Helden en stortte zich op de (mede-)oprichting van de eerste profvoetbalclub voor vrouwen Hera United.

De Zwoele Stad strijkt dit jaar neer op het Marineterrein! In deze zonnige aflevering schuiven NOS-nieuwslezer Iris de Graaf en actrice Joy Delima bij presentator Fabiënne Mucuk aan tafel voor een goed gesprek over het roer omgooien in je leven, in je eentje naar feesten gaan... en seks. Het leven van Iris de Graaf maakte een stormachtige verandering door. Haar carrière als Ruslandcorrespondent voor de NOS kwam tot een abrupt einde toen het vanwege de oorlog te gevaarlijk werd in het land. Zonder tijd om na te denken stapte ze in het vliegtuig naar Nederland. Daar werd ze al gauw een van de vaste gezichten van het NOS Journaal als presentator. Achter die nieuwsdesk werd ze landelijk nog veel bekender en kwam ze onder een vergrootglas te liggen. "Bizar, hoezo is het wereldnieuws dat ik met tattoos sta te presenteren?" aldus de Graaf. Dat had ze even niet zien aankomen. Joy Delima acteerde in series als Rampvlucht en Dirty Lines. Tot afgelopen jaar schreef ze een column in De Volkskrant over seks en seksualiteit, waarover ze ook haar eerste boek schreef. Momenteel schrijft ze hard aan nummer twee, over haar reis naar zelfliefde. Om dat te bereiken besloot Joy zichzelf volledig centraal te stellen en daarom gaat ze zelfs met zichzelf op date.

Wat schuilt er achter het leven van een realityster? Hoe blijf je jarenlang gemotiveerd om je doelen te halen? En is glamour aan het uitsterven in de stad? Deze vragen en veel andere vragen worden beantwoord door het Amsterdamse duo Dries Roelvink en Kimmylien Nguyen. De sterren schuiven aan als eerste gasten van dit seizoen Zwoele Stad bij presentator Sammie van den Broek, op het Marineterrein. Dries Roelvink had dit jaar misschien wel het beste jaar van zijn carrière. Een droom die hij al 12 jaar koesterde kwam in vervulling: hij mocht meedoen met de Toppers. Dries neemt ons mee naar het moment dat hij in zijn gele zwembroek voor het oog van 70.000 mensen verscheen en het dak van de Johan Cruijff Arena er figuurlijk af ging. Aan dit moment ging veel vooraf. Dries neemt ons mee naar het begin van zijn carrière waar hij zijn doel heel helder voor ogen had: "Ik had één doel voor ogen: een bekende zanger worden. Want een onbekende zanger die ken je niet." Ook bespreken we waar die gele zwembroek vandaan kwam, en hoe zijn gele badgoed steeds kleiner werd. Maar we beginnen bij het begin, het doel dat hij zichzelf stelde. Kimmylien Nguyen is bekend als reality-ster in The Real Housewives of Amsterdam, maar een huisvrouw is ze allerminst. Onlangs verkocht ze haar nagelstudioimperium Universal Nails maar stoppen met ondernemen doet ze niet: ze runt nog afhaal- en bezorgrestaurant Miss Hot Pot. Kimmylien vertelt over de lange weg die ze heeft afgelegd naar haar succes. De Zwoele Stad wordt mede mogelijk gemaakt door Bureau Marineterrein. 

In de laatste aflevering van De Zwoele Stad van dit seizoen heeft presentator Nadine van Ginkel twee multigetalenteerde mannen aan tafel zitten. Radio-dj, acteur en zanger Eric Corton gaat in gesprek met Pinoké-hockeyer en barbier Marlon Landbrug over Kenia, vooroordelen in de hockey- en theaterwereld en wat er nou nodig is voor een goede, strakke coupe. Wat kan Eric Corton eigenlijk niet? Dat is een terechte vraag, als je een korte blik werpt op het cv van deze bekende Amsterdammer. De acteur die zich ontpopte tot radio-dj en ook nog fervent fietser is, heeft in zijn carrière al heel wat meegemaakt. Sinds een paar jaar staat hij steeds vaker stil bij de vooroordelen die er nog steeds heersen in de theater- en mediawereld, en kan hij ondertussen goed verwoorden waar naar zijn idee de crux in zit. "Echte inclusiviteit is nog iets waarop gewezen moet worden, dat is voor de meesten niet top of mind. Ik ben dat gewoon steeds meer gaan doen, het bespreekbaar proberen te maken." Marlon Landbrug weet als geen ander hoe het is om je aan te passen aan een andere omgeving. Toen hij als jongetje begon met hockeyen, dachten zijn leeftijdsgenoten dat hij geen stick maar een honkbalknuppel meenam in de metro. De spits van Pinoké scoorde afgelopen mei twee van de vier goals in de kampioenswedstrijd tegen titelverdediger Bloemendaal, en bezorgde zijn club voor het allereerst ooit de landstitel. "Ik wacht nog steeds op het belletje van de Nederlandse bondscoach," grapt hij. "Toen ik scoorde, dacht ik natuurlijk aan mijn moeder. Zonder haar was ik hier niet geweest." Naast hockeyer is hij ook nog fulltime kapper in de zaak van een vriend: hij geeft Eric nog wat tips.

Net zoals ieder jaar is het ook dit seizoen weer lekker gezellig in De Zwoele Stad, en als iemand daarvoor zorgt, is het wel het volgende duo. Noorderlingen Ellen Brudet en Abel van Gijlswijk schuiven als eerste gasten van dit seizoen aan bij presentator Sammie van den Broek, op het Spui om de hoek van de Kalverstraat.  Abel van Gijlswijk is de frontman van de anarchistische punkband Hang Youth, waarmee hij sinds 2015 liedjes maakt over hoe stom hij bijvoorbeeld het kapitalisme en de Belastingdienst vindt. Een activist in hart en nieren, maar dat vindt hij niet per se speciaal: "Iedereen doet toch zijn best om de wereld beter te maken?" In zijn muziek neemt hij geen blad voor de mond. Hij doet aan tafel een boekje open over waarom hij soms dingen zegt die mensen tegen de haren instrijken. Van Gijlswijk zit aan tafel met de koningin van Noord, Ellen Brudet. Zij is oprichter van de inclusieve poppenwinkel Colourful Goodies, middenin de Van der Pekstraat. Brudet vecht al haar hele leven tegen vooroordelen en is klaar met de afvinkcultuur die soms lijkt te heersen. "Toen de Black Lives Matter-protesten er waren, heb ik meer shirtjes verkocht in de winkel dan ooit tevoren. Ik zag die mensen en ik wist al: dit is een hype, jullie zijn eigenlijk allemaal schapen." Samen met Abel heeft ze het over wat ervoor nodig is om de dingen écht te veranderen. Dit programma wordt mede mogelijk gemaakt door BIZ Kalverstraat en Heiligeweg

In deze aflevering van De Zwoele Stad zijn twee uitgesproken en eigengereide dames te gast. Journalist Suzan Yücel en Miss International Queen Solange Dekker schuiven aan bij presentator Waldy van Geenen om het te hebben over hoe Amsterdam hen heeft geholpen bij hun zelfontdekking en hoe heerlijk het toch is om wijn te drinken op een terras. Solange Dekker won in juni de grootste internationale missverkiezing voor transvrouwen ter wereld: Miss International Queen 2023. Ze is net een paar dagen terug uit Thailand als ze plaatsneemt aan onze tafel op het Spui, om de hoek bij de Kalverstraat. Ons beeld van wat een missverkiezing is, is volgens deze winnaar allang niet meer up-to-date. "Het is meer dan alleen een badpak aantrekken en je opdoffen. Missverkiezingen gaan tegenwoordig echt over women-empowerment." Ook vertelt Dekker over de dag dat ze voor het eerst kennismaakte met Amsterdam: "Ik liep door het centrum met mijn vrienden, keek op me heen en ik wist: hier hoor ik thuis. Ik riep uit: take me to Amsterdam!"  Aan haar zijde neemt journalist Suzan Yücel plaats. Voor de oplettende kijker: Yücel werkte tot een aantal jaar geleden nog bij AT5 en is dus een bekende van haar tafelheer. Tegenwoordig zit ze bij BNNVARA, waarvoor ze recent de documentaire Mijn Turkse stem maakte, over de relatie van Nederlands-Turkse gemeenschap met de verkiezingen in Turkije. Uiteindelijk is haar eigen relatie met haar ouders een focuspunt geworden in de film. Yücel verschilt nogal van mening met haar ouders, en dat heeft in het verleden wel voor wrijving gezorgd: "Ik weet dat ik niet per se een teleurstelling ben voor mijn ouders, maar die scène waarin mijn moeder me omhelst, raakt me toch elke keer weer." Dit programma wordt mede mogelijk gemaakt door BIZ Kalverstraat en Heiligeweg.

Je weet nooit wat je kan verwachten bij De Zwoele Stad, maar vanavond wordt het wel héél gek. Bioloog Mátyás Bittenbinder stelt twee van zijn vele huisdieren voor aan museumdirecteur en curator Ellis Kat - en nee, het zijn geen katten. Alle vier de gasten worden ontvangen door presentator Redouan Ait Ouarg aan zijn tafel op het Spui, om de hoek bij de Kalverstraat. Mátyás Bittenbinder is gek op alles wat glijdt, kruipt en krioelt. Nadat hij in een Hongaars meer voor het eerst kennismaakte met een ringslang, wist hij welk pad hij moest bewandelen: jaren later is hij gifonderzoeker aan de Vrije Universiteit en doet hij in zijn vrije tijd mee aan kleine, onbeduidende spelshows zoals De Slimste Mens. Hij kwam afgelopen seizoen tot de finale en werd bekend bij het grote publiek, vooral omdat hij elke aflevering een nieuw dier met zich meenam. Bittenbinders tafelgenoot Ellis Kat vraagt zich vooral één ding af: "Maar, Mátyás: zou je liever doodgebeten willen worden door een slang, of doodgewurgd?" Kat is zelf ook veel bezig geweest met dieren, de afgelopen maanden. In haar museum op de NDSM-werf, Nieuw Dakota, lanceert ze deze zomer een nieuwe tentoonstelling waarin dieren de kunst hebben bedacht. Daarvoor ging ze op pad met een dierenfluisteraar, om eens echt te weten wat de beestjes op hun hart hadden. Ze verlegt graag de grenzen van kunst en hoe dat gedefinieerd wordt: "Ik zie Nieuw Dakota ook echt een beetje als mijn speeltuin. Alles kan, alles mag. Zolang het maar inspireert." Dit programma wordt mede mogelijk gemaakt door BIZ Kalverstraat en Heiligeweg.

Net zoals ieder jaar worden er ook dit seizoen weer goede gesprekken gevoerd aan tafel bij de Zwoele Stad. De volgende twee gasten weten allebei heel goed waarvoor ze vechten. Activisten Mitchell Esajas en Hannah Prins hebben het vanavond met presentator Waldy van Geenen over hun strijd voor gelijkheid, een leefbare planeet en een inclusieve samenleving. Ze schuiven samen aan bij onze talkshowtafel op het Spui, om de hoek van de Kalverstraat, waar ze het hele gesprek lang samen tellen hoeveel vliegtuigen er voorbijkomen: "Dat is al nummer zeven, volgens mij!" Mitchell Esajas is een uitgesproken Amsterdammer die zich al heel lang inzet voor een inclusieve samenleving. In 2017 opende hij de deuren van The Black Archives, een kenniscentrum voor zwart (cultureel) erfgoed in Nederland. Sinds Koningsdag mag Esajas zich Ridder in de Orde van Oranje-Nassau noemen: hij kreeg toen een lintje van burgemeester Halsema, namens de koning. Niet iedereen is het eens met zijn activisme, en Esajas is tijdens demonstraties al meerdere keren in aanraking gekomen met politie en justitie. "Idealiter is activisme ontregelend, ja. Met 'Kick Out Zwarte Piet' zijn we opgenomen in het nationale terrorismerapport: dat zie ik als een compliment." Iemand die ook weet hoe het is om bekritiseerd te worden, is milieuactivist en jurist Hannah Prins. Zij is sinds een paar jaar het boegbeeld van de milieubeweging Extinction Rebellion en heeft onder meer de twee grote acties op de A12 geleid. Ze is bijna klaar met haar master Strafrecht, en weet dus precies waar de grijze gebieden liggen als het aankomt op de legaliteit van zulke acties. "Demonstraties hoeven niet te worden aangekondigd. Als je vreedzaam protesteert, mag je dat gewoon altijd en overal doen. Dat geldt ook voor wegblokkades." Ze vindt het moeilijk dat er mensen zijn die activisten bedreigen of zelfs aanvallen. "Je zou natuurlijk willen dat iedereen zich veilig kan uitspreken in onze democratie, maar helaas is dat nog lang niet altijd het geval." Dit programma wordt mede mogelijk gemaakt door BIZ Kalverstraat en Heiligeweg.

Het Zwoele Stad-terras bevindt zich ook dit jaar weer op het Spui, net achter de Kalverstraat. Op dezelfde hoek zit al sinds 1982 de kiosk van bloemist Mischa van de Scheur, die hij een paar jaar geleden overnam van zijn vader. Hij zit aan tafel met de man die zich van alle Osdorpers misschien wel het meeste bezighoudt met de binnenstad; wethouder Sofyan Mbarki. Samen schuiven ze aan bij de fleurige tafel van presentator Kiki Bosman. Als sinds hij klein was, kwam Mischa van de Scheur op het Spui. Om een balletje te trappen, een ijsje te halen of gewoon om te checken hoe het eraan toe ging bij de bloemenwinkel van zijn vader, 't Lievertje. De bloemen op de tafels van het terras komen ervandaan. Het is nu wel echt Mischa's zaak, maar zijn vader vond het niet altijd even makkelijk om het stokje écht over te dragen aan zijn zoon: "Mijn vader loopt hier nog steeds rond hoor, dus van dat stoppen en met pensioen gaan is het nog niet helemaal gekomen. Maar er kan maar één kapitein het schip besturen, dus dat heeft wel eens gebotst." Hij is wethouder Economische Zaken, Aanpak Binnenstad, MBO en toeleiding arbeidsmarkt, Sport en Bewegen en Jongerenwerk. Sofyan Mbarki (PvdA) heeft het er druk mee. Hoewel hij ontzettend gelukkig is in zijn mooie Osdorp met zijn vrouw en kinderen, komt hij dagelijks in de binnenstad voor zijn werk én om te ontspannen. Hij is geboren en getogen Amsterdammer en neemt dat mee in zijn motivatie voor het werk dat hij doet. "Ik ben heel trots dat ik in mijn eigen stad wethouder mag zijn. Dat is mooi, maar soms ook wel moeilijk: er ligt veel druk op. Ik geloof ook dat je dit niet voor altijd moet doen. Als de tijd komt om het stokje over te geven, doe ik dat graag." Dit programma wordt mede mogelijk gemaakt door BIZ Kalverstraat en Heiligeweg.

Twee mensen die weten wat het is om lol te hebben, zijn actrice Soundos El Ahmadi en volkszanger Peter Beense. De eerste heeft er haar werk van gemaakt om anderen te laten lachen, de tweede is al jaren sfeermaker in de Amsterdamse kroeg. Ze schuiven aan bij presentator Kiki Bosman, op het Spui om de hoek van de Kalverstraat. Als man van het levenslied en voormalig horecaondernemer, heeft Peter Beense tijdens zijn carrière menig Amsterdams café aangedaan. Zelf zat hij met Café Peter Beense op het Rembrandtplein. "Ik zou vooral de beginperiode van het café zo overdoen, dat was geweldig. Maar het Rembrandtplein is echt heel erg veranderd sindsdien." Tegenwoordig verlaat Hazes-bewonderaar zijn woonplaats Diemen nog maar zelden, daar zit alles wat hij nodig heeft. Vanavond is hij, speciaal voor ons, op zijn scooter naar het centrum gekomen.  Aan zijn linkerzijde zit actrice, regisseur en cabaretier Soundos El Ahmadi. Soundos was in 2015 ook al eens te gast in De Zwoele Stad: toen had ze nog nooit geacteerd, maar leek het haar een mooi doel voor in de toekomst. Nu, acht jaar later, heeft Soundos dat waargemaakt, en nog veel meer! Maar de 'droom' om in Carré te staan, heeft ze laten gaan. "Het doet me tegenwoordig niks dat mensen me niet leuk vinden. Ik heb geleerd dat het vooral belangrijk is om dicht bij mezelf te blijven. Mensen merken het, als je echt en oprecht bent. Ik wil nu gewoon wat liever zijn voor mezelf." Ook vertelt ze over haar mateloos populaire podcast BIMS, waarin ze het met haar goede vrienden Edson da Graça en Quinty Misiedjan over de Bijlmer heeft. Dit programma wordt mede mogelijk gemaakt door BIZ Kalverstraat en Heiligeweg.

Aan tafel op het Spui in De Zwoele Stad twee creatievelingen. Rapper en omroepbaas Akwasi zit schouder aan schouder met acteur, schrijver en theatermaker Nhung Dam. Om de hoek bij de Kalverstraat heeft presentator Cenk Karakaya het met hen over representatie in de media en hoe kunst kan bijdragen aan een inclusiever wereldbeeld. Nhung Dam is een import-Amsterdammer, maar de van oorsprong Groningse acteur en theatermaker is voorlopig niet van plan nog ergens anders heen te gaan. Ze heeft haar meest recente boek meegenomen, Definitie van liefde, met een protagonist die best een beetje op de schrijver zelf lijkt. Aan de hand van het verhaal van Rose vertelt Dam over de vooroordelen waarmee ze in haar carrière te maken heeft gehad, en wat ze daarvan geleerd heeft. "Ik heb ooit in een interview gezegd: ik schrijf dit voor de kleine Nhungetjes. Toen kreeg ik een brief waarin stond: hier zit er één. Als ik die brief nu lees, ontroert het me nog steeds." Naast haar zit rapper, dichter, ondernemer en omroepbaas Akwasi Owusu Ansah - kortweg Akwasi. Twee jaar geleden richtte Akwasi Omroep Zwart op, een publieke omroep die een nieuw geluid moest laten horen in Hilversum. Akwasi vertelt over de uitdagingen die ze zijn tegengekomen en waarom Zwart zo belangrijk is voor het Nederlandse medialandschap. "Ja, natuurlijk zijn we al veel verder vandaag dan vroeger. Nu kan je ook een kosmoloog hebben van kleur, zorgwetenschappers van kleur. Maar we zijn er nog niet. Op zoek naar rolmodellen moest je vroeger gewoon verder zappen dan Nederland 1, 2 en 3. Dan vond je wel wat, bij de BBC bijvoorbeeld." Dit programma wordt mede mogelijk gemaakt door BIZ Kalverstraat en Heiligeweg.