Fiskos

Çoooook zaman sonra gelen, o beklenMeyen bölüm.Podcast Genre: maksat yeşillik olsun.

Sizi özledim. Siz benim saçmalamamı özlediniz mi? Kendimi biricik sanan bir saftiriktim. Sonra büyüdüm. Sıradan bir saftirik oldum. E buyrun…

Nefes nefese bi bölüm! Heyecan açısından değil belki, ama belli ki yanlış pozisyonda kaydetmişim, konuşurken nefes almak ızdırap olmuş… Biraz genel kültür, biraz özel anılar. Çorba gibi podcast’im bu havalarda iyi gider.

Bu bölümde konuklarım Merve ve Ece ile yeni çağ kavramlarından “bodyshaming”i konuştuk. Sorun bu kavramda değil, bizde çıktı. Şaşırmadık. Fiskos’un kahkaha efekti basılmışçasına şen şakrak bölümünü kaçırmayınız.

Alzheimer mı oluyorum? Yoksa kumsaldaki palyaço, “g*tün açıkta kalmış” tarzı bi rüya mı? Bu bölüm, beynimde ip atlıyoruz.

İnsanoğlu, duracağı yeri bilmeli. Binemeyeceği Martı’yı da bilmeli… Ama insanoğlu gazla çalışıyor. Oynat bakalım, nasıl rezil oldum!

Travma olsa üstünü örtmeye çalışırdım. Yani, di mi? Ben podcast’imde sizinle paylaşarak, tüy dikmeyi tercih ediyorum. Oynat bakalım…

Bütün işlerim gitti aksi değil de, saçma gitti işte. Alt toplamda, bir “yol” hikayesi…

Yanlış telaffuzlar, hatırlanmasa da olur anılar, Sedat Peker’e göndermeler. Yok yok değil ama hiçbir şey de yok değil. Hem var hem yok bölümümü dinleyiniz!

“Bizi bıraksalar, dünyayı ele geçircez deee, korkuyorlar işte” ya da “Bor var bizde bor, onun peşindeler” tam benim kalemim tespitler! Gelin, boş beleş tespitleşelim.

Hayatımdaki heyecan eksiğini motor sporları ile gidermeye çalışıyorum, hükümet izin vermiyor. Formula varlığımdan bihaber, ama my heart beats for Formula...

Hayatımı ev yapımı film şeridine sardım. Geçmiş doğumgünlerimden bahsederken kah Amerika ile ulusal güvenlik meselelerimizden, kah borcamlardan bahsediyorum. Anlamak için dinlemek gerek.

“Yiğidi öldür, hakkını yeme”yi geçtik, “kadını öldür, sözünü etme”ye geldik. Dünyaya tekrar ve kadın olarak, hem de direk Türkiye’de dünyaya gelinmediği sürece anlaşılması imkansız dakikalar geçiriyoruz nefes aldığımız her an. Bu bölüm olsa olsa hayatımızın numunesi olur. Kadın olmak çok güzel ama bu şekilde yaşamak gerçekten zulüm. Bu kez güldürmedi(m).

Ben turizme hazırdım, peki turizm bana hazır mıydı? İstanbul’dan Bodrum’a sezonluk işçi transferim ve bonservis detaylarım bu bölümde. Ve... Onlarca “bilmeseniz de olur” detay. Onlar da bu bölümde ve her bölümde ve hep.

Kapitalizmin yarattığı orta sınıfın demirbaşı babam, İngilizce bildiğime inanmıyor. Kendimi kanıtlamak isteyen yanım kamçılanmaya doymuyor ve here I am, travmalı and 31.

31 yıllık ömrüme nice fırsat kaçırma anları sığdırdım. Bu kez konu güdük kalışım! Kısa boylular da sevinir, üzülür. Hayaller 1.70, hayatlar 1.55!

Otelde iyilik yaptığım bir misafirden reddedemeyeceğim bir teklif alıyor ve yaşadığım deneyim boyunca ağzımı kapatabilmek için büyük emek harcıyorum.

Kıyıdan kıyıdan karantinayı tamamlıyor gibi oluyor, hafızamda akıntıya karşı kürek çekiyorum. Ve küfrediyorum. Karantina bunu hak etti.

Havalı olmaya çalışırken gariban olduğumuz tatilin günübirlik hikayesi.

Dinlemeye ihtiyacınız olduğunu bile bilmediğiniz binbir saçmalık.

Turizm ringinden çıkıyor, çocukluğuma doğru inişe geçiyorum. Ne demiş Şebnem Ferah: artık daha kısa cümleler kuruyorum.

Mutluluğun formülü çok açık: bi ben, bi mikrofon, bi de siz!

Turizm anılarımı anlatayım diye başladığım bu bölümde, anılara erişemeyişimin kaydını dinleyiniz.

Yalnızca Türkçe konuşabildiğimi kanıtladığım deneysel kayıt çalışmam.