In Roozha | پادکست این روزها

بارها دیده‌ایم که در روزهای پس از هر فاجعه، انسان‌ها از مرزهای معمول زندگی روزمره فراتر می‌روند. همسایگان به یاری یکدیگر می‌شتابند، جوانان برای خدمت به جامعه پیشگام می‌شوند و افراد، با وجود دیدگاه‌ها و پیشینه‌های متفاوت، برای هدفی مشترک کنار هم می‌ایستند تا رنج دیگری را کاهش دهند و زندگی را دوباره بازسازی کنند.

اگر به سرعت تحول فن‌آوری در سال‌های اخیر نگاه کنیم، می‌بینیم که قدرت ابزارهای دیجیتال از ظرفیت‌های سنتی ما برای درک و هدایت آن‌ها پیشی گرفته است. مسئولیت اخلاقی در قبال این فن‌آوری‌ها با چه کسی است؟ با مبتکرین مخترین و سازندگان آن‌ها؟ با استفاده‌کنندگان؟ یا با کل جامعه؟

«این اصل، رابطۀ میان تنوع، وحدت و هم‌زیستی مسالمت‌آمیز را روشن می‌کند؛ زیرا تفاوت‌ها را نه به‌عنوان مساله‌ای که باید مدیریت شود، بلکه به‌مثابه منبعی حیاتی برای ساختن اجتماعاتی منسجم و عادلانه می‌بیند.» - سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

۱۱۴ سال پیش در چنین روزهایی در شهر نیویورک حضرت عبدالبهاء به جمعی که برای دیدارشان آمده بودند فرمودند: «شما جمعی هستید که جز محبت به عموم مقصدی ندارید. به غیر از خدمت به نوع بشر آرزویی نخواهید...»

در روز جهانی اقیانوس‌ها، شاید بتوانیم به این نکته بیندیشیم که ما نیز بخشی از یک کل بزرگ‌تر هستیم؛ جهانی که انسان‌ها، طبیعت و آینده مشترک‌مان را به یکدیگر پیوند می‌دهد. شاید از همین آگاهی، امیدی تازه برای ساختن جهانی متعادل‌تر، مهربان‌تر و پایدارتر بیابیم. 

جامعه جهانی بهائی در بیانیه مطبوعاتی اخیر خود، از تشدید کارزار بی‌رحمانه حمهوری اسلامی برای آزار و سرکوب شهروندان بهائی در ایران خبر می‌دهد. در طی ماه‌های اخیر ده‌ها تن از پیروان آیین بهائی بازداشت و زندانی شده‌اند. از جمله یک زن باردار جوان به نام بشری مصطفوی، از شهر رفسنجان در جنوب ایران.

با مناجاتی از حضرت عبدالبهاء یادی می‌کنیم از زندانیان بهائی در شهرهای مختلف ایران؛ زنان و مردان دلیری که با صداقتی وصف‌ناشدنی و ایمانی راسخ، در سخت‌ترین شرایط بر باورهای معنوی و آرمان‌های راستین خود پایدارند. 

موزه‌ها چه نقشی در فرهنگ کشورها دارند و با ما از چه سخن می‌گویند؟ موزه‌ها فراتر از محلی برای گردآوری، حفاظت، پژوهش و نمایش آثاری که ارزش تاریخی، فرهنگی، هنری یا علمی دارند، نوعی حافظه سازمان‌یافته جامعه هستند.

فردا، دوازدهم ماه می، روز جهانی پرستار است. روزی که برای همیشه با نام Florence Nightingale گره خورده. بانویی که در قرن نوزدهم میلادی مراقبت از بیماران را از یک کار سنتی، کم‌ارزش و غیرعلمی، به حرفه‌ای تخصصی، نظام‌مند و مبتنی بر دانش تبدیل کرد که امروز از آن به‌عنوان پرستاری مدرن یاد می‌کنیم. اوهم‌چنین بنیان‌گزار اولین مدرسه پرستاری است در St Thomas Hospital است. 

گزارش سرویس خبری جامعه جهانی بهائی در مورد انتشار مجموعه‌ای جدید از آثار حضرت بهاءالله و حضرت عبدالبهاء

«بگو ای پسران خاک، یزدان پاک می‌فرماید آن‌چه در این روز پیروز شما را از آلایش پاک نماید و به آسایش رساند همان راه راست و راه من است. پاکی از آلایش، پاکی از چیزهائی‌است که زیان آرد و از بزرگی مردمان بکاهد و آن پسندیدن گفتار و کردار خود است اگرچه نیک باشد»

عید رضوان به «جشن بهار معنوی» نیز تعبیر می‌شود. به این معنا که پیام آسمانی حضرت بهاءالله به جسم بی‌جان جهان که از تاریکی جهل و بیدادگری و زیان افکار پوسیده و گفتار زشت و کردار ناپسند بیمار و خاموش بود، روح جدیدی بخشید.

جامعه جهانی بهائی در بیانیه اخیر می‌نویسد: «وقایع اخیر نشانه شکنجه یک زندانی بهائی توسط مقامات حکومت ایران به منظور مدرک‌سازی علیه یک زندانی بهائی دیگر است.» 

در آستانه هفتادمین نشست کمیسیون مقام زن (CSW) در سازمان ملل متحد، جامعه جهانی بهائی (BIC) بیانیه‌ای منتشر کرده است که خواستار بازتعریفی عمیق و فراگیر از مفهوم عدالت است.

جامعه جهانی بهائی با انتشار یک بیانیه مطبوعاتی، نسبت به وضعیت یک جوان بهایی در زندان‌های جمهوری اسلامی ایران هشدار داده است. پیوند نعیمی، یک جوان بهایی زندانی در کرمان است که  در شرایطی بسیار نگران‌کننده به سر می‌برد.  گزارش‌ها از اعمال شکنجه‌های شدید جسمی و روانی علیه او حکایت دارند. بر اساس این بیانیه، او تاکنون دو بار با اعدام نمایشی مواجه شده. هدف از این اقدامات، وادار کردن او به اعتراف به جرائمی است که گفته می‌شود هرگز مرتکب نشده است. 

در این اولین روزهای سال نو، با مناجاتی از حضرت عبدالبهاء، دعا می‌کنیم که نوروز این کهن جشن ایران‌زمین، نویدبخش روزهای بهتر و روشن‌تر برای همه ایرانیان باشد.

«ایران مرکز انوار گردد. این خاک تابناک شود و این کشور منور گردد و این بی نام و نشان شهیر آفاق شود و این محروم، محرم آرزو و آمال و این بی‌بهره و نصیب فیض موفور یابد و امتیاز جوید و سرفراز گردد.»

حضرت عبدالبهاء در آثار خودشان بارها تاکید کرده‌اند که «انسان برای اصلاح عالم خلق شده» و تنها اعمال نیک انسانی و فضائل والای اخلاقی مانند خدمت و محبت به دیگران می‌تواند شرایط فرد و جامعه را بهبود ببخشد.  

فلسفه روزه از دیدگاه آیین بهائی، توجه به بُعد روحانی انسان تا جسم انسان. یعنی روزه صرفا به معنای امساک از خوردن و نوشیدن نیست و وسیله‌ای برای ریاضت و توبه و استغفار توصیف نمی‌شود. بلکه فرصتی است برای توجه و تذکر، فرصتی برای نیایش و تامل و بازنگری در رفتار و کردار و نیت‌های ما انسان‌ها.

پیام مشترک دو نشست بین‌المللی در واشنگتن دی سی و نیویورک:  پیشرفت زمانی تحقق می‌یابد که در آن آزادی باور، انسجام اجتماعی، اعتماد عمومی و مسئولیت جمعی، هم‌زمان تقویت شوند تا خیر عمومی و پیشرفت حقیقی در تعامل روزمره انسان‌ها شکل بگیرد و تحقق پذیرد. 

حضرت عبدالبهاء می‌فرمایند: «محبت نور است در هر خانه بتابد»

در مورد اهمیت احترام به «مقام انسان» و نگه داشتن حرمت جان آدمیان هم در آثار دینی و هم در متون عرفانی و ادبی درس‌های ارزشمند بسیاری به چشم می‌خورد.

در آستانه سال نو میلادی فرصت مغتنمی است برای ارزیابی سالی  که به زودی خواهد گذشت و پارسال نام خواهد گرفت. ارزیابی انتظاراتی که از خودان داریم، انتظاراتی که اغلب بر حسب عادت و یا بدون این که متوجه باشیم در ذهن‌مان شکل می‌گیرند و ما هم بی‌چون و چرا به دنبال آن‌ها می‌دویم.

حضرت عبدالبهاء سخنان خود را این‌گونه آغاز کردند: «هر انسانی بايد اول در فکر تربيت خويش باشد، در فکر اين باشد که خودش کامل گردد، زيرا اول تربيت نفس خويش لازم است.»

«مفهوم یک زندگی منسجم بر اساس خدمت، به همان اندازه که در ارتباط با فرد مطرح است به حیات خانواده نیز مربوط است. با مرور زمان، خواسته‌ها و فرصت‌های پیچیده‌ای که خانواده با آن مواجه است نیز همواره تغییر می‌کند.» - بیت‌العدل اعظم، پیام ۱۹ مارس ۲۰۲۵

این روزها برگ سبزی است تقدیم به آنان که با دست‌آوردهای چشم‌گیرعلمی وهنری تاریخ دیروز و امروز بشر را آراستند و جهان زیباتر و مرفه‌تری برای مردمان ساختند و بیان حضرت عبدالبهاء: «علم اعظم منقبت عالم انسانی است... علم، خدمت به عالم حقیقت است» را حیات بخشیدند.

سالانه نزدیک به یک‌سوم غذای تولید شده در جهان، معادل حدود ۱.۳ میلیارد تُن، پیش از مصرف از بین می‌رود. این در حالی‌ است که بیش از ۸۰۰ میلیون نفر در جهان هم‌چنان از گرسنگی یا سوءتغذیه رنج می‌برند.

روز جهانی دموکراسی، یادآور ارزشی مشترک و جهانی است؛ ارزشی که بر پایه مشارکت مردم، احترام به حقوق بشر و حاکمیت قانون استوار است. این روز فرصتی‌ است برای بازاندیشی دراصول و راه‌کارها و روندهایی که به سوی آزادی، عدالت و برابری می‌توانند ما را هدایت کند. دموکراسی تنها در صندوق‌های رأی خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در روابط انسان‌ها، روح انسان‌دوستی و خدمت به نوع بشر و یگانگی و انسجام جامعه، فارغ از همه تفاوت‌ها معنا می‌یابد.

دعا و نیایش از بنیادی‌ترین نیازهای روح انسان است. انسان در مواقع سختی، یاس، امید، غم و شادی، ناخودآگاه رو به منبعی برتر می‌آورد و سخن دل با او می‌گوید.  

بر اساس مطالعه‌ای که توسط سیستم مراقبت‌های بهداشتی چند سال پیش در CentraState در آمریکا انجام شد، مزایای روان‌شناختی دعا و نیایش می‌تواند شامل کاهش استرس و اضطراب باشد، دیدگاه مثبت‌تری را در انسان تقویت کند و اراده برای زندگی را افزایش دهد.  

صد و سیزده سال پیش در چنین روزهایی حضرت عبدالبهاء در شهر آرام و سرسبز و زیبای دابلین در ایالت نیوهمپشایر در آمریکا، در کلیسای موحدین شهر، در مورد اهمیت تربیت فرمودند: «انسان را تربیت، انسان کند.»

در جهانی که رسانه‌های بزرگ و قدیمی بین‌المللی منابع بی‌پایان مالی، انسانی، فن‌آوری و هنری خود را صرف پوشش وقایع جنجال‌برانگیز و اخبار اسفناک می‌کنند سرویس خبری جامعه جهانی بهائی، با منابعی بسیار محدود از مشارکت و هم‌کاری اقشار گوناگون جوامع انسانی در راستای سازندگی روایت می‌کند. 

انیس با خوشحالی و سرور فوق‌العاده‌ای شیخ حسن را در آغوش گرفت و چشم‌هایش را بوسید و گفت که در خواب حضرت باب را زیارت کرده که به او فرموده است: «خوشحال باش، ساعت موعود فرا رسیده به زودی در این شهر در برابر انظار مردم طعمه آتشی که دشمنان من افروخته‌اند خواهیم شد و جز تو کسی را شریک خود نخواهم ساخت.»

صد و پنجاه و پنج سال پیش در چنین روزی، یعنی در تاریخ ۲۳ ژوئن ۱۸۷۰ میلادی، جوانی بیست و دو ساله  در شهر عکا که آن زمان،  زندانی محصور و مخوف، درنقطه‌ای دورافتاده در سرزمین امپراطوری عثمانی بود، در اثر جراحات شدید خود درگذشت. نام او میرزا مهدی،  ملقب به غصن اطهر - یا «پاک‌ترین شاخه» کوچک‌ترین فرزند حضرت بهاءالله، پیامبر ایرانی و بنیان‌گزار آیین بهائی بود که زندگی کوتاه و درخشان خویش را در نهایت وفاداری، استقامت و خلوص سپری کرد. درگذشت او به عنوان ایثاری معنوی و فدیه‌ای عظیم و گران‌بها در تاریخ آیین بهائی جایگاهی بسیار خاص دارد. 

پنج شنبه همین هفته، یعنی روز دوازدهم ماه ژوئن، روز جهانی مبارزه با  کار کودکان است. در سال ۲۰۰۰ یعنی بیست و پنج سال پیش، سازمان ملل وعده کرده بود که تا سال ۲۰۲۵ یعنی امسال، به معضل کار کودکان در جهان خاتمه خواهد داد. وعده‌ای که متاسفانه به آن وفا نشد  وعدم تحقق آن در حقیقت نه تنها از پیچیدگی این معضل جهانی حکایت دارد، بلکه بیان‌گر این واقعیت انکارناپذیر است که حل مشکلات جهانی، بُعدی محلی و ملی دارد  و مستلزم هم‌کاری و مشارکت فرد، جامعه و نهادهای اجتماعی در همه سطوح است.

در نوروز ۲۰۰۵ میلادی، دفتر جامعه جهانی بهائی در ژنو، بیانیه بسیار متین و ارزنده‌ای را منتشر کرد، تحت عنوان «دین الهی یکی است» که حقیقتا برای هر انسانی - دین باور یا  دین ناباور - که دغدغه صلح و رفاه عالم انسانی را در سر دارد و نگران حال و آینده جهان و نسل‌های امروز و فرداست، بسیار تامل‌برانگیز، آگاه‌کننده، الهام‌بخش و امیددهنده است.

وب‌سایت سرویس خبری جامعه جهانی بهائی ۲۵ ساله شد. وب‌سایتی که در سال ۲۰۰۰ با هدف ارائه اخبار الهام بخش و آموزنده و تامل برانگیز درباره  تلاش‌های بهائیان برای ساختن جهانی بهتر برپا شد.

۱۷۲ سال پیش در چنین روزهای زیبای بهاری،  در میان باغی پوشیده از گل‌های پرعطر و درختانی  شاد و سرسبز، در فضایی که پروانه‌های عاشق و آزاد به این سو و آن سو در پرواز بودند  و از لابه‌لای شاخه‌ها و شاخسارها گل‌بانگ بلبلان مست با سرود آب هم‌صدا و هم آواز.  باغی در کنار رود دجله در بیرون از شهر بغداد، که بعدها به رضوان یا بهشت معروف شد، به دور از چشم جهانیان، واقعه عظیمی رخ داد. واقعه‌ای که سرنوشت بشر را برای همیشه دگر گون کرد.

«پرورش صفاتی مانند عدالت و هم‌دردی در مراودات اعضای خانواده، فرزندان را برای برقراری روابط سالم و متعادل با دیگر افراد اجتماع آماده می‌سازد...» - بیت‌العدل اعظم، پیام ۱۹ مارس ۲۰۲۵

امیدوارم هم‌چون سبزه‌هایی که از دل خاک با افتخار و اطمینان سر برافراشتند، بذرهای مهر و دوستی در  ضمیر دل‌هاتون بارور و بارورتر بشه و در هر قدمی که در مسیر دشوار زندگی برمی‌دارید، محبت و حقیقت و انسانیت و خدمت به عالم بشریت، رهنما و الهام‌بخش شما.

حضرت عبدالبهاء در پاسخی بسیار الهام بخش به نام یکی از بهائیان می‌فرمایند:«نامه ات رسید. از مضمون معلوم گردید که آرزوی خدمت فقرا داری چه آرزویی بهتر از این آرزو. نفوس ملکوتی نهایت آمال‌شان این است که موفق به خدمت فقرا شوند و دل‌داری از فقرا بکنند و نوازش ضعفا بنمایند و از وجودشان ثمری حاصل گردد. خوشا به حال تو که چنین آرزویی داری.»

خبرهای دلگرم‌کننده و الهام‌بخش یا نیستند و یا اگر هستند، اون‌قدر ریز و کم‌رنگ نوشته شدند که به قول دوستی باید با کمک هوش مصنوعی پیداشون کنی. در مورد این که آیا باخبری بهتره یا بی‌خبری، به این نتیجه رسیدیم که درسته که اخبار باید بخشی‌اش اطلاع‌رسانی باشه و بخش دیگرش آگاه‌کننده، یعنی تلنگری به وجدان انسان‌ها. اما شاید مهم‌ترین بخش خبر که به ندرت در اخبار این روزها دیده میشه،  تشویق انسان‌ها به مشارکت و همکاری در راستای بهبود مشکلاته.

هفته گذشته هجده کارشناس حقوق بشر با انتشار بیانیه‌ای نگرانی عمیق خود را نسبت به «افزایش» آشکار سرکوب سیستماتیک زنان بهائی در ایران ابراز کردند. این بیانیه مطبوعاتی در پی ارسال نامه مشترکی منتشر می‌شود که این هجده کارشناس خطاب به حکومت ایران نوشتند و در آن، هدف قرار دادن زنان بهائی و رفتار ناعادلانه علیه آنان را به شدت محکوم کردند.

اخیرا کمپنی در فضای مجازی برای آزادی فوری و بی قید و شرط مهوش ثابت برپا شده. نگار ثابت، دختر مهوش ثابت، در دل‌نوشته‌ای از همه هم‌وطنان ایرانی و همه انسان‌های آزادی‌خواه در سراسر جهان می‌خواهد که  در کمپین آزادی مهوش ثابت، با نوشتن حتی یک جمله در حمایت از آزادی مهوش ثابت شرکت کنند و صدای مادرش باشند. FreeMahvash#

سنتاً با شروع سال نو میلادی به خصوص در کشورهای غربی مردم اغلب تلاشی برای بازنگری به زندگی شخصی و محیط اطراف‌شون می‌کنن و با خودشون قول و قرارهایی می‌ذارن تا شاید در سال نو بتونن تغییر خوب و تحول سازنده‌ای را در زندگی‌شون ایجاد کنن. راستی قول و قرارهای ۲۰۲۵ شما چه خواهد بود؟

«افواجی از جوانان به نحوی فزاینده از هویت روحانی خود آگاهی پیدا کرده انرژی خویش را در جهت پیشرفت اجتماع به کار می‌گیرند. مردمانی با دیدگاه‌های متفاوت، درمی‌یابند که چگونه مشورت و جستجوی جمعی برای یافتن راه حل را جای‌گزین مشاجره و تحمیل قدرت سازند. از هر نژاد، مذهب، ملیت و طبقه، نفوسی با الهام از این بینش که اهل عالم یک نوعِ واحد و کره زمین یک وطنِ واحد است، متحد می‌شوند. بسیاری از کسانی که مدت‌های مدید رنج و مشقت کشیده‌اند، صدای خویش را بازیافته شرکت‌کنندگان کاردان و خستگی‌ناپذیرِ پیشرفت و توسعه خود می‌گردند.» بیت‌العدل اعظم، اول اکتبر ۲۰۱۷

اشکال مدرن برده‌داری، مانند قاچاق انسان و وادار کردن آنان با زور و خشونت و خدعه و فریب به کار اجباری، ازدواج کودکان و تجارت جنسی از چالش‌های بزرگ جهان امروز ماست. شمار قربانیان قاچاق انسان یا برده‌داری امروزه بیش از چهل میلیون نفر تخمین زده شده که اکثر آنان کودکان هستند.سازمان ملل هر ساله این روز را فراخوانی برای آگاهی عمومی در مورد بهره‌برداری و قاچاق انسان و تلاش برای ریشه‌کن کردن این جنایت هولناک و ویران‌گر قرار داده است.

این روزها کارشناسان و محققان، رژیم غذایی دیگری را مورد بحث و بررسی قرار می‌دهند. رژیم رسانه‌ای، یا میزان مصرف اطلاعات، که غذای فکر و ذهن و روان ماست. مجموعه بی‌حد و حصری از اطلاعات که رسانه‌ها به خصوص شبکه‌های اجتماعی روزانه در دسترس ما قرار می‌دهند، تا افکار و انتخاب ما را به سوی مقصدی که منافع آن‌ها را تامین می‌کند سوق دهند.

در طی ۳۶ سال حضرت ولی امرالله با رهنمودها و هدایت‌های بی‌نظیر، بصیرتی بی‌مثیل و مدیریتی خارق‌العاده و فداکاری‌های غیرقابل تصور به گسترش جامعه بهائی و ترویج و انتشار تعالیم این آیین پرداختند. به طرح آسمانی نظم اداری حضرت بهاءالله حیات بخشیدند و آن را در قالب تشکیلات و موسسات بهائی در سراسر جهان متجسم ساختند. در سال ۱۹۵۷ میلادی یعنی حدود شصت و هفت سال پیش در چنین روزی حضرت ولی امرالله در سن ۶۰ سالگی به طور ناگهانی چشم از این عالم فرو بستند.

«اذعان صادقانه به این‌که تعصب و جنگ و استثمار جلوه‌هایی از مراحل قبل از بلوغ نوع بشر در طی یک فرایند گسترده تاريخی بوده‌اند و قبول این‌که نوع انسان امروز شاهد آشوب اجتناب‌ناپذیری است که نشانه فرا رسیدن مرحله بلوغ جمعی او می‌باشد، دلیلی برای یأس و نا‌امیدی نیست بلکه شرط لازم برای قبول مسئولیت خطیر و مهم ساختن دنیایی صلح‌آمیز است.»