Kendine Koşan Biri

Her yatırım para kazandırmak zorunda mı?Kariyer, hayaller ve insanın kendine yaptığı görünmez yatırımlar üzerine bir bölüm..⁠E-mail⁠⁠⁠⁠⁠⁠Substack - Yazılar⁠⁠⁠⁠⁠⁠Instagram⁠⁠⁠⁠⁠⁠Youtube⁠

Birini kaybetmemek için kaç kez kendinden vazgeçtin?Belki bir isteğini erteledin. Belki bir hayalinden vazgeçtin. Belki de bir tartışma çıkmasın diye sustun.Peki ya tüm bunları yaparken fark etmeden kendini küçültüyorsan?Bu bölümde, ilişkilerde, arkadaşlıklarda ve hatta iş hayatında sıkça karşılaştığımız bir durumu konuşuyoruz: Sevilmek, kabul görmek ya da bir ilişkiyi korumak uğruna kendimizi eksiltmeyi...Çünkü bazen insanlar verdiğimiz emeği değil, razı olduğumuz şeyleri görüyor.Ve bazen bir ilişkiyi korumaya çalışırken, fark etmeden kendimizi kaybediyoruz..E-mail⁠⁠⁠⁠Substack - Yazılar⁠⁠⁠⁠Instagram⁠⁠⁠⁠Youtube⁠

Kendimi sevmek için yıllarca ne yapmam gerektiğini aradım. Sonra fark ettim ki asıl soru bu değildi. Asıl soru, kendimi neden sevemediğimdi..E-mail⁠⁠Substack - Yazılar⁠⁠Instagram⁠⁠Youtube⁠

Bu bölümde Virginia Grimaldi'nin Mutluluğun Parfümü Yağmurun Altında Daha Güzel Kokar kitabından yola çıkarak aile olmayı, ebeveynliği ve görülme ihtiyacını konuşuyorum.Bir ebeveynin sorumluluğu gerçekten ne zaman biter? Çocuklar büyüdüğünde anne babaların görevi sona erer mi, yoksa insanın her yaşta yaslanabileceği bir aileye ihtiyacı var mıdır?Pauline'in boşanma sonrası iyileşme hikâyesi bana bu soruları düşündürdü. Kusurlu ama birbirinin yanında kalmaya çalışan bir aileyi okurken hem umutlandım hem de Türkiye'deki aile yapısı üzerine yeniden düşündüm..E-mailSubstack - YazılarInstagramYoutube

Bu bölümde “sevdiğin işi yapmak” gerçekten mümkün mü, onu konuşuyoruz.Meslek seçimi, hayatta kalma kaygısı, anlam arayışı, risk almak, çalışma hayatının stresi ve insanın kendine daha az yabancı hissettiği bir hayat kurma ihtiyacı üzerine biraz düşünmelik bir bölüm..⁠Instagram⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠, ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Youtube⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠,⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]

Bazı kötülükler insanın sadece canını yakmıyor, adalet duygusunu da bozuyor.Bu bölümde; öfkeden, intikam duygusundan, iyi biri olarak kalmaya çalışmaktan yorulmaktan ve insanın kendinde görmekten korktuğu taraflarla tanışmasından bahsettim.Bazen “yoluna bakmak” yetmiyor.Bazen insan, kendisine yapılan şeyin hesabının sorulmasını istiyor.Ve galiba ilk defa, içimdeki öfkeyle bu kadar dürüst bir şekilde konuştum..Instagram⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠, ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Youtube⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠,⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]

Bu bölümde yüzme kursunda yaşadığım bir an üzerinden korku, özgüven ve insanın kendi iç sesiyle ilişkisini konuşuyorum. Bazen bizi en çok batıran şeyin korkularımız değil, kendimize söylediğimiz cümleler olduğunu fark ediyoruz..Instagram⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠, ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Youtube⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠,⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]

Kendin olmak bazen “dik başlılık” gibi görünür. Peki gerçekten öyle mi?.⁠⁠⁠⁠⁠⁠Instagram⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠, ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Youtube⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠,⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]

Aynı insana karşı hem minnet hem öfke hissetmek mümkün mü?.⁠⁠⁠⁠⁠⁠Instagram⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠, ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Youtube⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠,⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]

Aile evinde yaşamak gerçekten bir konfor mu, yoksa fark etmeden ödediğimiz bir bedel mi?Bu bölümde özellikle en görünmeyen kısmı konuşuyorum: zaman.Kime ait olduğu, nasıl paylaşıldığı ve neden bu kadar kolay kaybedildiği.Belki de mesele sadece nerede yaşadığımız değil…neyin bedelini ödemeyi seçtiğimiz..⁠⁠⁠⁠⁠⁠Instagram⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠, ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Youtube⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠,⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]

Bazen “bana göre değil” dediğimiz şeyler… aslında gitmek istediğimiz hayatın kapısını tutuyor.Peki gerçekten yakıştıramıyor muyuz, yoksa başkalarının gözünden mi yaşıyoruz?.⁠⁠⁠⁠⁠Instagram⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠, ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Youtube⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠,⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]

Sevgi, fedakârlık ve tahammül… Peki, çok sevdiğimiz birini kaybetmemize neden olan şeyler nelerdir? Bu bölümde, ilişkilerde tek taraflı sevginin ve kolaylaştırılmış koşulların nasıl bir kayba dönüşebileceğini keşfediyoruz..⁠⁠⁠⁠Instagram⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠, ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Youtube⁠⁠⁠⁠⁠⁠,⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]

Hayat düz bir çizgide ilerlemiyor; bazen düşüyor, bazen kalkıyoruz. Bu bölümde, düşüşlerin aslında kalıcı olmadığını, kendimizi başkalarıyla kıyasladıkça nasıl daha da derine battığımızı ve her şey yıkılmış gibi hissettirdiğinde bile içimizde hâlâ ayakta kalan bir yer olduğunu konuşuyoruz. Belki de mesele hiç düşmemek değil… her seferinde yeniden kalkabilmektir..⁠⁠⁠Instagram⁠⁠⁠⁠⁠⁠, ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Youtube⁠⁠⁠⁠⁠,⁠⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]

Bu bölümde, Adelaide kitabından yola çıkarak bir ilişkide sevginin gerçekten ne anlama geldiğini konuşuyoruz. Sevgi bazen ödün vermek midir, yoksa bazı şeyler asla ödün verilemeyecek sınırlar mıdır? .⁠⁠⁠Instagram⁠⁠⁠⁠⁠, ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Youtube⁠⁠⁠⁠,⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]

8 Mart’ta kutlama yapmak yerine hissettiklerimi konuşmak istedim.Son zamanlarda art arda gelen kadın cinayetleri, yaşanan acılar ve değişmeyen düzen karşısında büyüyen bir öfke, korku ve umutsuzluk hissi var içimde.Bu bölümde kadın olmanın ağırlığını, kaybolmaya başlayan umudu ve yine de birbirimize duyduğumuz ihtiyacı konuşuyorum.Belki de bugün en çok ihtiyacımız olan şey birbirimizi duymak ve birbirimize tutunmak..⁠⁠⁠Instagram⁠⁠⁠⁠⁠, ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Youtube⁠⁠⁠⁠,⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]

Birisi sana bilinçli bir şekilde zarar verdiyse, bunu yumuşatmak zorunda değilsin. Bu bölümde şunu konuşuyorum: Kötülük yapan kötüdür. Ve sen bunu hak etmedin. Empatini, gücünü ve olgunluğunu birini aklamak için kullanma. Kendini suçlamayı bırak. Gerçeği olduğu gibi kabul etmek, iyileşmenin başlangıcı olabilir..⁠⁠Instagram⁠⁠⁠⁠, ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Youtube⁠⁠⁠,⁠⁠⁠⁠[email protected]

Birini ne kadar sevdiğini ayrılırken belli edersin.Bu bölümde ayrılığı bir saldırı gibi yaşayanları, sevgiyi sahip olmak sananları ve “acı çekiyorum” diyerek zarar vermeyi meşrulaştıranları konuşuyoruz. Sevgi zincir değildir.Sevgi, kalmak istemeyene kapıyı kilitlemek hiç değildir. Ve bazı kadınlar için bu bölüm bir hatırlatma: Bir insanın karakteri en çok “bitti” kelimesini duyduğunda ortaya çıkar..⁠⁠Instagram⁠⁠⁠, ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Youtube⁠⁠,⁠⁠⁠[email protected]

Bir şey gerçekten ne zaman “eski” olur?Bir evden dün taşındın…Ama ona hemen “eski evim” diyebilir misin?Bir arkadaşlık bitti…Ama o kişiye “eski” demek bir gecede mümkün mü?Bu bölümde, “eski” kelimesine neden bazen dilimizin varmadığını konuşuyorum.Zaman mı belirler bir şeyin eski olduğunu, yoksa içimizdeki vedalar mı?Belki de bazı şeyler takvimle değil, kalple eskir.

Kararsızlık çoğu zaman korku gibi anlatılır. Oysa ben bu bölümde başka bir yerden bakıyorum: Kararsızlık sandığımız şey belki de yolda olma hâlidir. Bir eşiğin ortasında durmak, hayatının bir sonraki adımını tartmak, riskleri ve istekleri aynı anda duymak… Bu bölümde, neden artık kararsızlıktan korkmadığımı ve onu neden bir geliş hâli olarak gördüğümü anlatıyorum..⁠⁠Instagram⁠⁠⁠, ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Youtube⁠⁠,⁠⁠⁠[email protected]

Bu bölümde ilişkiler üzerine biraz içten, biraz da dürüst bir yerden konuşuyoruz.Bir ilişkiye başlamadan önce bir insanın kendisiyle ne kadar tanışık olması gerektiğini…İhtiyaçlarını, sınırlarını, neye tahammül edip neye edemediğini bilmenin neden bu kadar hayati olduğunu…Kendi olamayan birinin ilişkide nasıl yavaş yavaş kendinden uzaklaştığını,çoğu ilişkinin neden biteceğini aslında en baştan nasıl gösterdiğinive insanın “bana bu yapılamaz” demeyi neden çoğu zaman öğrenemediğini konuşuyoruz.Eğer ilişkilerde kendini kaybettiğini hissettiğin yerler olduysa,bu bölüm belki sana bir yerde “evet ya…” dedirtebilir.Keyifli dinlemeler 🤍.⁠Instagram⁠⁠, ⁠⁠⁠⁠Youtube⁠,⁠⁠[email protected]

Bu bölümde üretirken neden görünürlük ve beğeniye bu kadar ihtiyaç duyduğumuzu, ama bunların gerçek değerle neden her zaman örtüşmediğini konuşuyoruz. Van Gogh örneğiyle, görülmeyen emeğin psikolojisini ve “kimse alkışlamazken” üretmeye devam etmenin ne kadar zor ama ne kadar kıymetli olduğunu ele alıyorum..⁠Instagram⁠, ⁠Youtube,⁠[email protected]

Bazen bir yerin içinde olmamıza rağmen oraya ait hissetmeyiz. Kalmak mı gitmek mi derken arada kalırız. Bu bölümde, şüphelerimle, cesaretsizliğimle ve hayatın beni iterek çıkardığı yerlerle yüzleşiyorum. Eğer sen de “kalmalı mıyım, gitmeli miyim?” diye soruyorsan, bu bölüm senin için..İletişim: [email protected]

Bazen insan hayata karşı durur.Ne öfkeyle ne umutla.Bu bölüm, o duruşun tam içinden.

Bazen birinin hayatındaki boşluğu doldurmayı, ait olmakla karıştırıyoruz.Birini tamamladığımızı düşünmek, bizi de tamamlanmış gibi hissettiriyor.Ama zamanla şunu fark ediyoruz: Birinin yapbozunun eksik parçası olmak, onun da bizim eksik parçamız olduğu anlamına gelmiyor.Bu bölümde, “lazım olmak” ile “gerçekten istenmek” arasındaki farkı, başkasının resminde yer ararken kendi resmimizi nasıl unuttuğumuzu ve kendi güneşimizi çizmeyi konuşuyorum.

Hayat ne zaman başlıyor?Evlenince mi, yoksa bugün mü?Bu bölümde, kadınların “evlenince yaparım” diyerek hayatlarını nasıl ertelediğini, evliliğe yüklenen anlamların bugünü yaşamayı nasıl zorlaştırdığını ve bekârlığın neden askıdaki bir hayat gibi algılandığını konuşuyorum.Bir ihtimal uğruna bugünü feda etmeye değer mi, birlikte sorguluyoruz.

Bu bölümde, gerçekten olmak istediğimiz kişinin başlangıç acemiliğinden neden kaçtığımızı ve istemediğimiz hayatların acemiliğine nasıl yıllarca katlanabildiğimizi konuşuyorum. Acemiliğin bizi küçülten mi yoksa büyüten mi olduğunu nasıl ayırt edebileceğimizi, psikolojik işaretlerle birlikte sorguluyorum.

Bu bölümde, zihnimizde yarattığımız “ideal benliğin” neden hep kusursuz olmak zorunda hissettirildiğini konuşuyorum.Instagram, Youtube

-Her şeyi tek başına yapmak zorunda hissedenler için.-Bu bölümde ilişkilerde yük almak, her şeyi ben yapıyorum hissi,yalnızlık ve sınır koyma üzerine konuşuyorum.“Beni kurtaracak kimse yoksa ben varım” demenin, başkalarının rolünü üstlenmeye ve duygusal yorgunluğa nasıl dönüştüğünü ele alıyorum.Bir şeyi yapabiliyor olmamızın, onu yapmak zorunda olduğumuz anlamına gelmediğini hatırladığımız bir bölüm...

Bir sokak şarkıcısının yanında özgürce şarkı söyleyen genç bir kız…Ve bir anda duyulan bir ıslık sesiyle kesilen o büyülü ses.Bu bölümde, İran’da kadın olmanın ne anlama geldiğini; bir sesin, bir kahkahanın, bir saç telinin bile nasıl politik bir meseleye dönüşebildiğini konuşuyorum.Kadın bedeninin neden siyasal bir sembole dönüştüğünü, teokratik rejimlerin bu sembolü nasıl kullandığını ve o videodaki bir saniyelik suskunluğun aslında milyonlarca kadının deneyimi olduğunu anlatıyorum.Bu bir tarih ya da siyaset dersi değil.Bu bir “anlamaya çalışma” çabası.Bir ıslık sesi neden bir kızın sesini susturur?Ve bu bize ne anlatır?---Bahsettiğim video Yazılarımı paylaştığım blog sayfam

Bu bölümde kadın bedeninin neden devletlerin ideolojik merkezinde olduğunu, Foucault’nun beden siyaseti kavramını ve özellikle kadının saçının nasıl bir iktidar aracına dönüştüğünü konuşuyorum. Kadın bedeni üzerindeki kontrolün tarihsel, politik ve toplumsal köklerine beraber bakıyoruz.

Bu bölümde ilişkilerde değişim beklentisinin neden bazen çaba, bazen baskı gibi hissettirdiğini konuşuyorum.Birinin “beni olduğum gibi sev” isteğiyle, diğerinin “benim de bir ihtiyacım var” çabası arasındaki o ince çizgi…Kimin haklı olduğundan çok, iki kişinin birbirini anlamaya çalışırken nelerin görünmez kaldığını anlatıyorum.---https://www.kendinekosanbiri.com/---https://www.instagram.com/kendinekosanbiri/

Yeni yıl hedeflerini bir kenara mı bıraktın? Henüz geç değil. Bu bölümde, iki ay kala listene geri dönüyor, neden başladığımızı, neden yarım bıraktığımızı ve hâlâ neleri değiştirebileceğimizi konuşuyoruz. Çünkü bazen yeni bir yıl değil, doğru bir farkındalık yeterlidir. 🌿.Yazılarımı okumak için blog sayfamı ziyaret edebilirsin - Blog sayfam

Çocukluktan itibaren ödül ve cezalarla şekillendiriliriz.Uyum sağlamak uğruna kendimiz olmaktan vazgeçeriz.Peki ya artık kimse bizi ehlileştirmese bile, biz kendimizi ehlileştirmeye devam ediyorsak?Bu bölüm, içimizdeki ehlileştiriciyi fark etme ve özgürleşme üzerine....Blog sayfamdan yazılarıma ulaşabilirsin: Bağlantı

Her gün sayısız karar veriyoruz — ne giyeceğimizi, neyi seveceğimizi, kimi affedeceğimizi...Ve bir noktada, güçlü olmaktan değil, sürekli karar vermekten yoruluyoruz.Bu bölümde “karar yorgunluğu”nu, kendi yönünü kaybetmiş hissetmenin ardındaki duygusal yükü ve bu döngüden nasıl çıkabileceğimizi konuşuyorum...Blog sayfamdan yazılarıma ulaşabilirsin: ⁠Bağlantı⁠

Bazen zaman akarken, biz kendimizi bir boşluğun içinde buluruz. Bu bölümde, düşmekten, kırılmaktan ve hüzünle yüzleşerek yeniden kalkmanın cesaretinden konuşuyoruz.Elde var hüzün… ama aynı elde umut da var.

Yağmurun yağmasını durduramazsın ama ıslanmamayı seçebilirsin.Bu bölümde “şemsiyeni açmayı”, yani başkalarının duygularının seni etkilemesine izin vermemeyi konuşuyoruz.

Bazen yoruluruz. Belki çok yoruluruz.Ve farkına bile varmadan o yorgunluğu sürekli ağırlamaya başlarız. Yatak, battaniye, sıcak bir kahve… derken o misafir, bir gün ev sahibi olur. Bu bölüm, uzun süredir “biraz dinleneyim sonra başlarım” deyip başlayamayan herkese.Yorgunluğu gidermekle, ona teslim olmak arasındaki ince çizgiyi konuşuyoruz. Belki senin de tek yapman gereken şey, sadece pencereni açmaktır. 🌤️

Hayatımız bizim elimizde… Ama bu her zaman kolay bir gerçek değil.Korku, güç, kontrol ve teslimiyet arasında bir yolculuk...

Bu bölümde hepimizin içinde bir şekilde var olan eksiklik ve yetersizlik duygusunu ele alıyorum. Sosyal medyanın, tüketim kültürünün ve “fenomenleştirilen hayatların” bizleri nasıl aynılaştırdığını, kendi yolumuzu ve zevklerimizi unutturduğunu sorguluyorum. Başkalarının hayatlarını izlerken aslında kendi hayatımızdan nasıl uzaklaştığımızı, eksiklik hissimizin neden derinleştiğini paylaşıyorum. Ve en önemlisi, bu döngüden çıkmak için küçük ama etkili adımlar üzerine konuşuyorum.Kendi biricikliğini hatırlamak, seçimlerini kendine göre yapmak ve birbirimizi eksik hissettirmekten vazgeçmek için ilham verici bir sohbet…

Bu bölümde, öğretmenlik mesleğinin kutsallığını ve aynı zamanda göz ardı edilen bir gerçeği; öğretmen zorbalığını konuşuyorum. Çocukların hayatında derin izler bırakan etiketler, küçümsemeler ve empati eksikliklerinin bir öğrenciye neler yaşattığını kendi deneyimlerimden ve başkalarının hikâyelerinden aktarıyorum. Amacım suçlamak değil; farkındalık yaratmak. Çünkü öğretmenlere emanet edilen şey sadece bir öğrenci değil, bir hayat.

Bir çocuk hayatının geri kalanını etkileyecek kararları verebilir mi? Tesettür, erken evlilik ya da kültürel dayatmalar… Ailelerin “O istedi, biz saygı duyduk” dediği yerde gerçekten saygı mı var, yoksa kendi doğrularımızı çocukların üzerinden mi onaylıyoruz?

Pes etme noktasına geldiğinde, aslında en çok ihtiyacın olan şey bir adım daha atmaktır. Bu podcast, hayatın zorluklarına rağmen ‘devam etme’ gücünü hatırlatıyor..

İlişkilerimiz, kendimize nasıl davrandığımızın bir yansıması. Bu bölümde, kendine verdiğin değerin hayatındaki bağları nasıl etkilediğini konuşuyoruz...InstagramYoutube

Hepimizin görünmez bir sağlık kumbarası var. Günlük hayatımızda yediğimiz her lokma, içtiğimiz her yudum, yaptığımız ya da yapmadığımız her hareket bu kumbaraya bir katkı oluyor. Yıllar geçtikçe, kumbaranın kapağını açtığımızda ya sağlıklı bir bedenle karşılaşıyoruz ya da bize yorgunluk ve hastalıklar çıkıyor.Bu bölümde; küçük alışkanlıkların uzun vadede nasıl büyük farklar yarattığını, sağlığımıza yatırım yapmanın neden ertelenmemesi gerektiğini konuşuyorum.Senin sağlık kumbaranda bugün ne birikti?

Bu bölümde seni “Kendine İyi Bak Aynası” ile tanıştırıyorum. Bir hikâyeden yola çıkarak, öz şefkatle kendine bakmanın, başkalarının sesi olmadan kendini duymanın ve içsel gücünü hatırlamanın yollarını konuşuyoruz. Belki senin de hayatında, sana usulca “Olduğun halinle yeterlisin” diye fısıldayacak bir aynaya ihtiyacın vardır.

Kız çocuklarını korumak için onları sınırlamak… Peki ya asıl sorun oğulların eğitilmemesi ise? Bu bölümde, nesiller boyu devam eden yanlış koruma anlayışını sorguluyor ve çözümü konuşuyoruz.

Bazen bir şeyi gerçekten isteyip istemediğimizi anlamak zor olur. Harekete geçememek tembellik mi, yoksa içimizde çözülememiş bir düğüm mü? Bu bölümde, ‘rağmenlere rağmen’ neden bazı şeyleri yapamadığımızı konuşuyorum. Belki de çözüm, dışarıda değil içimizdedir.

Yıllarca “boş iş” diye gördüğümüz kıraathaneler, altın günleri ve dernekler… Ya aslında yalnızlığın üstünü örten sosyal alanlarsa? Bu bölümde yargıların ardındaki gerçek ihtiyaçlara bakıyoruz.

Bu bölümde, hayatın içindeki farklı rollerin bizi nasıl böldüğünü, her bir parçamızdan kusursuzluk bekleyen insanların yükünü ve içimizde yaşadığımız rol çatışmalarını konuşuyoruz.Belki de hepimiz, yalnızca bir yönümüzle tanındığımız bir dünyada, kendimizi tam anlamıyla tanımaya çalışıyoruz.Sen de kaç parçadan oluştuğunu merak ediyorsan, bu sohbet sana iyi gelebilir..Youtube: kendinekosanbiri-youtubeBlog sayfamdan yazılarıma ulaşabilirsin: ⁠Bağlantı⁠

Hayatımızda kırıldığımız, ihanetle sarsıldığımız, sınırlarımızın hiçe sayıldığı anlar oldu… Peki, tüm bunlarda bizim payımız neydi? Bu bölümde, kurban olmaktan sorumluluk almaya geçişin içsel yolculuğunu konuşuyoruz. Cellatları dışarda değil, içerde arıyoruz. Ve en sonunda şunu söylüyoruz: Beni kurtaracak kimse yoksa, ben varım. Çünkü bu hayat benim evim ve artık o eve bir kapı taktım.🎙️ Kendinle yüzleşmeye hazırsan, bu akış senin için..Youtube: ⁠kendinekosanbiri-youtube⁠Blog sayfamdan yazılarıma ulaşabilirsin: ⁠⁠Bağlantı⁠⁠