Kultur

Et ass eng Traditioun, déi an d‘12. Joerhonnert zeréckgeet, déi awer all Joer op en Neits stattfënnt: Zielen a Markéiere vu jonke Schwanen op der Themse. Dat Ganzt nennt sech Swan Upping a vermëscht Folklor, Ëmweltschutz an d‘Wuelbefanne vun den Déieren. Eis London-Korrespondentin Marie Billon huet matgezielt.

Zënter enger Woch ass de Jeff Schinker zu Avignon, wou dëst Joer 1.800 Stécker am Off lafen. Um Enn vu sengem Theater-Marathon, deen deels bis spéit an d’Nuecht gaangen ass, héiert Dir hei live vun Avignon e Bilan aus dem In an dem Off.

Déi 57. Editioun vun de Rencontres de la photo zu Arles ass mat “Des mondes à relire” iwwerschriwwen. Also mat enger Invitatioun, d’Aktualitéit oder wichteg Sujeten, mat Hëllef vun der Konschtfotografie, oppen an nei ze hannerfroen; respektiv d’Oeuvre vu confirméierte Kënschtler:innen anescht ze kucken. Déi Lëtzebuerger Fotografie ass, duerch den Engagement vun der ASBL Lët’z Arles, eng zéngte Kéier um renomméierte Festival present: eng alleréischte Kéier gi Fotoe vum lëtzebuergesch-amerikanesche Kënschtler a Curateur Edward Steichen gewisen. An zwar net déi bekannt Portraiten oder Moudfotografien, och net en Echantillon vun der “Family of Man”. D’Expo an der Fondatioun LUMA dréit den Titel “La nature d’Edward Steichen”. D’Kerstin Thalau war bei enger Visitt vum Expo-Commissaire Ruud Priem vun eisem Nationalmusée mat dobäi.

Eng weider Äishockey-Romanz gëtt zum weltwäite Serien-Hit: De Sportler an d'Streberin - D'Handlung vun esou enger Libesgeschicht huet ee schonn Honnerte Mol gesinn, oder? "Off Campus" fänkt als typesch Teenie-Serie un an iwwerrascht mat méi schwéieren Theemen a positive Männerbild.

"Monstre-moi" ass ee queere Psycho-Thriller, an deem sengem Zentrum en Interrogatoire tëschent enger Psychiaterin an enger Massemäerderin steet. Am Stéck, dat mat den Erwaardunge vun den Zuschauer:innen an de Mechanisme vum Thriller spillt, geet et ëm d’Erfuersche vun der Figur vun der (weiblecher) Monstruositéit. "Monstre-moi" ass eent vun de ville Stécker, déi am Off vun Avignon lafen. De Jeff Schinker huet sech mat der Lëtzebuerger Schauspillerin Clara Hertz an der Autrice a Metteuse en scène Laëtitia Leroy iwwer d’Stéck ënnerhalen – an doriwwer, wéi ee mat enger onbekannter Produktioun an ouni grouss finanziell Ënnerstëtzung als eng vun de ronn 1.800 Produktioun zu Avignon iwwerlieft.

Plomm - dat kléngt no Liichtegkeet an Duussheet. Plomm - dat ass den Numm vum Kannermusée, deen zu Wolz säi Sëtz huet. A wat esou besonnesch un dësem Musée ass, wisou e mat engem klassesche Musée absolut näischt ze dinn huet a wéi e Gewiicht d'Meenung an Aktivitéit vu Kanner a Jugendlechen hunn, dat erzielt den Nick Friedl vum Kannermusée am Gespréich mam Valerija Berdi.

"Monstre-moi" ass ee queere Psycho-Thriller, an deem sengem Zentrum en Interrogatoire tëschent enger Psychiaterin an enger Massemäerderin steet. Am Stéck, dat mat den Erwaardunge vun den Zuschauer:innen an de Mechanisme vum Thriller spillt, geet et ëm d’Erfuersche vun der Figur vun der (weiblecher) Monstruositéit. "Monstre-moi" ass eent vun de ville Stécker, déi am Off vun Avignon lafen. De Jeff Schinker huet sech mat der Lëtzebuerger Schauspillerin Clara Hertz an der Autrice a Metteuse en scène Laëtitia Leroy iwwer d’Stéck ënnerhalen – an doriwwer, wéi ee mat enger onbekannter Produktioun an ouni grouss finanziell Ënnerstëtzung als eng vun de ronn 1.800 Produktioun zu Avignon iwwerlieft.

Plomm - dat kléngt no Liichtegkeet an Duussheet. Plomm - dat ass den Numm vum Kannermusée, deen zu Wolz säi Sëtz huet. A wat esou besonnesch un dësem Musée ass, wisou e mat engem klassesche Musée absolut näischt ze dinn huet a wéi e Gewiicht d'Meenung an Aktivitéit vu Kanner a Jugendlechen hunn, dat erzielt den Nick Friedl vum Kannermusée am Gespréich mam Valerija Berdi.

D‘Françoise Odill ass eng Kontorsionistin, déi och mat Body Modification schafft. Am Fréijoer war si ee Mount laang an der Residence an der Escher Squatfabrik an huet do ënner anerem un hirer Stëmm geschafft. D‘Wal-Londonerin huet dës nei Experimentatioune viru Kuerzem an enger Performance zu London ugewannt. Eis Korrespondentin Claire Barthelemy war kucken.

De 14. Juli war d'Katy Perry um Open Air bei der Luxexpo. Hei huet si gewisen, datt si nach ëmmer eng aussergewéinlech Live-Performerin ass. D'Emma Hizette war sech de Concert ukucken an huet e puer Impressioune matbruecht.

Grouss Première op de renomméierte Rencontres de la photo zu Arles: bei der aktueller 57. Editioun sinn eng alleréischte Kéier Fotoe vum Edward Steichen ze gesinn! Méiglech gemaach huet dëst Lët’z Arles. D’ASBL, déi déi Lëtzebuerger Fotografie um Festival vertrëtt, feiert dëst Joer ee ronnen zéngte Gebuertsdag a wollt an deem Kontext eppes Besonnesches proposéieren. Si hu Vertrieder:innen vun eisen nationale Kulturinstitutiounen, déi Edward-Steichen-Kollektioune versuergen, plus d’Steichen-Famill aus Amerika un een Dësch bruecht a gemeinsam d’Expo “La nature d’Edward Steichen” ausgeschafft. Beim Steichen ass d’Natur näämlech omnipresent: net just op senge Fotoen, hie war och selwer e passionéierte Botaniker. D’Kerstin Thalau war fir d’Semaine de l’ouverture zu Arles an huet haut d’Cecilia Zunt-Radot, vu Lët’z Arles, an de Studio invitéiert.

Kann eng Band, déi iwwer Joerzéngten ëmmer erëm déi nämmlecht Lidder spillt, nach Spaass op der Bün hunn? Metallica, déi wuel bekanntste Metal Band vun der Welt, gëtt et well zënter 1983 a si tourt nach ëmmer. Eis London-Korrespondentin Claire Barthelemy war si an der brittescher Haaptstad kucken. Hei seng Andréck

“Äddi a Merci Claude Mangen”: Et war scho méi laang ugekënnegt a seng Nofollger sti mam Direkter Pit Ewen a mam Directeur Artistique Olivier Garofalo och well an de Startlächer, mee elo war et dann och offiziell esou wäit: Den Adieu vum Claude Mangen als Direkter vum Mierschter Theater. Wärend déi dräi Direkteren an der éischter Hallschent vum Owend nach en Ausbléck op déi nächst Saison ginn hunn, ass et beim zweeten Deel ëm d’Verabschidung gaangen. An dobäi gouf et deels och emotional. Net bei deenen Amenter, wou et ëm d’Weiderentwécklung vum Haus oder senger Programmatioun gaangen ass, mee bei deenen, wou et ëm d’Mënschen derhannert gaangen ass. No der Presentatioun huet sech de Luc Boentges mam Claude Mangen, deen eng laang Zäit och Programmchef um Radio 100,7 war, dem Pit Ewen – deen aktuell a bis zu sengem offiziellen Untrëtt am Mierscher Theater och de President vum Orchestre National de Jeunes ass - an dem Auteur an Dramaturg Olivier Garofalo zesummegesat.

Den Iwwerbléck vun der aktueller Filmprogrammatioun mam Michel Delage

Mat sengem summerlech-lethargesche Thriller zeechent de Fransous Stéphane Demoustier e Portrait vun der Jugend vun haut. De Michel Delage, d'Vesna Andonovic an d'Valerija Berdi mat enger Bespriechung.

D'Tapisserie vu Bayeux huet sech an der Nuecht vum Donneschdeg op e Freiden op de Wee iwwer den Äermelkanal gemaach. Déi faméis mëttelalterlech Tapisserie, déi d’normannesch Eruewerung vun England am Joer 1066 duerstellt, huet Nordfrankräich verlooss. Vum 10. September bis Juli 2027 kann een d’Tapisserie am British Museum zu London gesinn. Eis Korrespondentin aus London, d'Marie Billon huet Detailer.

Suergen, Ängschten, Dreem a Realitéit vun engem Kand huet d'Anna Valentiny an dëser kuerzer Geschicht mat vill Empathie a Poesie zesummegepak. D'Illustratioune vun der Edith Burggraff ënnersträichen enorm liewes d'Fantasie vum klenge Kannibal. D’Valerija Berdi iwwer d'Buch "De klenge Kannibal", dat bei Point Nemo Publishing erauskoum.

Eng Ruin an en Trupp Museknerds, dat ergëtt dach normalerweis eppes Guddes. De Beautiful Decay investéiert vun haut den Owend erëm d‘Käercher Schlass mat Musek, Freed a Yoga ... an e puer waarmen Headliner. De Marc Clement ënnerhält sech mam Thierry Schmitz vun der Organisatioun iwwer eng Editioun mat staarken Highlighten.

Am Theaterstéck huet d'Marie-Christiane Nishimwe d’Roll vum “Internet” gespillt. Do huet si d’Roll vum politesche Kierper vun der Schwaarzer Fra thematiséiert an der Klassik, esou wéi d’Fro vun der Schwaarzer Identitéit. An dësem leschten Extrait vu Klassik Talk verréit si dem Marie Trussart, wat et fir si heescht eng Schwaarz Fra ze sinn.

De Buergermeeschter Tom Loftis wëllt jo eigentlech just seng Gemeng méi attraktiv fir Touriste maachen. Allerdéngs schlummert ënner där verschlofener, onscheinbarer Uertschaft Widow’s Bay eng donkel Vergaangenheet, déi lues a lues erëm un d'Uewerfläch kënnt. De Gilles Schreurs stellt d’Serie “Widow’s Bay“ vir.

2026 ass schonn een aussergewéinlecht Joer fir de Casino Lëtzebuerg: de Forum fir zäitgenëssesch Konscht feiert déi ganz Saison mat engem spezielle Programm 30. Gebuertsdag a kuratéiert de Lëtzebuerger Pavillon op der Biennale zu Venedeg. Elo koum nach d’Nouvelle, datt de lëtzebuergesch-däitschen Duo M+M, also d’Multimedia-Kënschtler Marc Weis a Martin De Matia, d’Casino-Ekipp gefrot hunn, fir mat hinnen hir immersiv 3D-Videoinstallatioun “The Day of the Mantis” op der Biennale zu Guangju, a Südkorea, ze montéieren an ze presentéieren. D’Kerstin Thalau ass vum Kevin Muhlen, Direkter vum Casino Lëtzebuerg, méi iwwer de Projet gewuer ginn.

Fir et nach eemol an d’Gediechtnes ze ruffen: déi Filminstallatioun, déi am Moment am Arsenale zu Venedeg op der Konschtbiennale Lëtzebuerg representéiert, weist eng Strull Kaka, meeschterhaft mat Schauspillerei a Spezialeffekter op den Ecran gezaubert, op där hirer Spur, ähem, den Zuschauer duerch d’Gefill vun der Schimmt a verschiddene Situatioune geféiert gëtt. Dozou gehéieren och Geräischer, déi den Haaptpersonnage mat sech ronderëm dréit: Flatulenzen, Gespruddels a verschiddene Konsistenzen, Loftblosen an Eruptiounen. Fir nach eemol den Aperçu vum Wierk ze kréien, lauschtert an eiser Mediathéik den Interview mat der Kënschtlerin Aline Bouvy. Hei soll et ëm den Toun, ganz am Spezielle, goen. De Pierre Dozin, Partner am Tounstudio Sonic Shelter zu Bréissel a reegelméissege Kollaborateur vun der Aline Bouvy, hat zu Venedeg dem Marc Clement erkläert, wéi hien un d’Aarbecht fir de Film erugaangen ass.

De Mëtteg um fënnef Auer ass op de renomméierte Rencontres de la photo zu Arles Vernissage vun den 2 Fotoexpoen “La nature d’Edward Steichen” plus “Edward Steichen nei interpretéiert vun der Lisa Oppenheim”; dëst ë. a. a Presenz vun der Groussherzogin an eisem Kulturminister Eric Thill. An natierlech Lët’z Arles, d’ASBL, déi déi Lëtzebuerger Fotografie engagéiert um Festival vertrëtt, an déi fir hire ronnen 10. Gebuertsdag dat Onméiglecht méiglech gemaach huet: d’Memberen hu Lëtzebuerger Institutioune mat Edward-Steichen-Kollektiounen zesummebruecht, fir gemeinsam eng Steichen-Expo fir d’Rencontres op d’Been ze stellen. Eng Weltpremière! Wat den Edward Steichen fir de Festival bedeit, firwat eng Expo mat sengen Naturopnamen och besonnesch gutt bei den aktuellen Arles-Motto “Des mondes à relire” passt, ass d’Kerstin Thalau vum Rencontres-Direkter Christophe Wiesner gewuer ginn.

Wei steet et ëm déi mënschlech Verbindungen, wann d‘Liewe sech ëmmer méi um Bildschierm ofspillt? A sengem Buch “Rejection” zielt den Tony Tulathimutte Geschichte vu jonke Leit, déi an der Realitéit net méi Fouss fänken a sech dann am Internet verléieren. Dobäi entsti ganz grotesk Situatiounen, déi witzeg si mee och e battere Goût beim Lieser hannerloossen. D‘Claire Barthelemy huet eragelies.

Déi éisträichesch Schrëftstellerin Ingeborg Bachmann gëtt en Abléck an hiert Schreiwen, hir Haltung zur Gesellschaft, zur Politik an och zur Sprooch. Wat et heescht, wouer Sätz an enger beschiedegter Sprooch ervirzebréngen, doriwwer méi vum Léon Rinaldetti.

De Concertsmarathon vum Summer geet weider: Nodeems déi lescht Deeg The Offspring, de Moby, d’Gorillaz, de Keanu Reeves mat senger Band Dogstar an A Perfect Circle queesch uechter d’Land gespillt hunn, huet gëschter déi belsch Band Ghinzu hire Concert nogeholl, dat nodeems de Sänger John Stargasm sech verletzt hat an de Concert am Juni huet misse verluecht ginn. De Jeff Schinker huet gëschter säi Concert-Marathon an der Rockhal weidergeféiert an ass beim Valerija Berdi am Studio mat sengen Andréck.

En neit Konzept fir de Summer am Gaart vum Naturmusée ze genéissen, hu sech de Robert Weis an de Julien Meyer ausgeduecht. "Ennert dem Kiischtebam" gëtt akustesch Musek a Literatur aus Lëtzebuerg ugebueden. Fir méi Detailer iwwer dëse Programm gewuer ze ginn, huet d'Valerija Berdi de Robert Weis an de Julien Meyer a Kulturen invitéiert.

Den Iwwerbléck vun der aktueller Filmprogrammatioun mam Michel Delage

Der Ungarin Ildikó Enyedi hiren intimisteschen Drama setzt sech mat de Bezéiungen tëschent Mënsch a Planzewelt auserneen. De Michel Delage, d'Valerija Berdi an d'Vesna Andonovic beschwätzen dësen aktuelle Kinosfilm.

Wéi zu London d‘Läich vun engem 19-järege Jong an der Themse fonnt gouf, huet d‘Police no enger kuerzer Enquête den Dossier zougemaach. D‘Eltere vum Bouf hunn dunn op eegen Initiativ no Äntwerte gesicht. Den Investigativ-Journalist Patrick Radden Keefe huet si dobäi begleet a Schockéierendes opgedeckt. "London Falling" ass ee Buch iwwer Influenz, Gäiz, an eng Stad, déi Milliardäre mat oppenen Äerm empfänkt, egal wat de Präis ass. D‘Claire Barthelemy huet d‘Buch gelies.

Zwou musekalesch Ikone waren de Weekend mat hiren Nieweprojeten ze gesinn – de Maynard James Keenan mat A Perfect Circle an der Rockhal an d’Gorillaz um Parking vun der Luxexpo. D'Emma an de Jeff Schinker blécke kuerz op de vergaangene Concertsweekend zeréck.

Nom Reinaldo Arenas an dem Vincent Van Gogh huet sech de Realisateur a Kënschtler Julian Schnabel mam Dante Alighieri a senger "Divina Commedia" befaasst. "In the Hand of Dante" ass eng ambitiéis Netflix-Produktioun vun iwwer 150 Minutten, déi versicht, ee Kostümsfilm aus dem 14. Joerhonnert mat engem Neonoir vun haut ze vereenegen. D’Emma Hizette an de Jeff Schinker verroden an hirer Rezensioun, op dat opgeet.

An de leschte Woche gouf et scho verschidde speziell Mudam-Aktiounen: z. B. hat d’Ekipp, ënner dem Motto “Dodeka”, 12 Wierker aus der Mudam-Kollektioun an 12 Kulturzenteren, Administratiounen an och Kierchen uechter de Grand-Duché transportéiert, fir d’Sammlung méi no bei d’Leit ze bréngen, mat hinnen e gemeinsame Patrimoine ze deelen. A firwat? Mee, den 1. Juli viru ronn 20 Joer ass de Pei-Musée um Kierchbierg opgaangen. An dat gëtt dës ganz Woch grouss gefeiert. Dat schwätzt eventuell just déi un, déi eppes mam Mudam verbënnt: eng gemeinsam Geschicht oder esou. Dowéinst geet d’Kerstin Thalau elo nach emol op de Mudam-Passé an. An dozou gehéiert natierlech déi éischt Mudam-Directrice, d’Marie-Claude Beaud.

"Lu Yu ne répond jamais. Soixante billets sur presque la moitié de toutes choses" (Ed. Tinbad) ass den 13. Band vum Lambert Schlechter sengem Kuerzprosa-Zyklus "Le Murmure du monde". Eng Kéier méi kënnt de Schrëftsteller op seng existenziell Obsessiounen zeréck. Virun allem ass et en Hommage u seng literaresch Meeschteren an eng Rechtfertegung vu sengem Joerzéngte laange Wierk.

"The Act'' ass eng amerikanesch biographesch Krimi-Mini-Serie, déi 2019 erauskoum. D'Gypsy Rose Blanchard ass scheinbar schwéier krank an op d'Hëllef vu senger Mamm ugewisen. Hanner der Fassade gesäit déi ganz Saach awer anescht aus. D'Mamm Deedee leit ënner dem Munchausen by Proxy Syndrom a mëssbraucht hiert Meedchen.

"Cock" vum Mike Bartlett, am prüden US-Amerika dacks "The Cockfight Play" genannt, fir all sexuell Polysemie ze evitéieren, ass eng Dräiecksgeschicht vun der manner gewéinlecher Zort: eng homosexuell Koppel steet virum Enn, dat ënner anerem, well ee vun hinne Sex mat enger Fra hat. D’Anne Simon hat dat zeenesch minimalistesch Stéck 2024 op d’Bün bruecht, dat den Ament an enger Reprise am Kapuzinertheater leeft. D’Emma Hizette an de Jeff Schinker waren et den Dënschdeg kucken.

Gëschter um Donneschdeg huet den Atelier seng Summerserie vu Concerten um Parking vun der Luxexpo mat dem Gig vun The Offspring gestart. De Jeff Schinker war do – a verréit eis, wéi den Optakt war.

De leschte Weekend war Photo Weekend an der Cité de l’image, also zu Klierf, bedeit Vernissage vun der Expo “Prix de la photo” inklusiv Präisiwwerreechung am historesche Brahaus an der Montée du Château, plus Vernissage vun der neier Open-air-Ausstellung “All is but temporary” vum Éisträicher Kai Walkowiak. Den Organisateuren no waren, trotz Canicule, eng 100 Leit bei de Visitten an Ateliere mat dobäi. Dir net? D’Expo “Prix de la photo” kënnt Dir bis den 30. August gesinn, dem Kai Walkowiak seng Serien zum Theema “All is but temporary” bis Enn Mee dat anert Joer. A fir Iech e puer zousätzlech Informatiounen an Explikatioune mat op de Wee ze ginn, huet d’Kerstin Thalau d’Sandra Schwender, Responsabel fir d’Programmatioun vun der Cité de l’image, an de Studio invitéiert.

No gutt 33 Joer mécht den 1. September Op der Lay seng Dieren zou. Wat bedeit dat fir d’Verlagswiesen zu Lëtzebuerg? Verstoppt sech hanner deem Eenzelfall e méi déiwen, strukturelle Problem? De Jeff Schinker hat Vertrieder vun Editiounshaiser, vum Kulturministère an Auteuren an de Studio invitéiert, fir de Sujet ze verdéiwen. An enger Zort Introduktioun hat d’Ronn en Etat des lieux gemaach, duerno déi verschidden national Verlagsmodeller a Subventiounen an och d’Visibilitéit an d’Ënnerstëtzung vu Lëtzebuerger Literatur zu Lëtzebuerg, par rapport zum Ausland, diskutéiert. An engem leschten Deel geet et ëm Distributioun vu Lëtzebuerger Literatur. De Jeff Schinker am Gespréich mat den Editeuren Anne-Marie Reuter plus Marc Binsfeld a Jo Kox vum Focuna.

De Screaming Fields ass de Rockhal hiren Nowuessconcours, bei deem all Joer 8 jonk Museksprojeten e klenge Schubs de Bierg erop kréien. Dozou gehéiert op der Bün vum Rockhal Club ze spillen, wat den 11. Juli wäert sinn. Kuerz nom ausgewielt-ginn a guer net méi esou laang virum groussen Dag, war de Marc Clement an der Rockhal an huet Impressioune bei deene jonke Bands a Museker:inne gesammelt. Wéi komme Jonker haut op d'Musek, a wéi eng Visioune verbannen si domat? Entdeckt ConFusion, Sousa, den Destiny Flexboy, d'Mici, de Steko, Friday Formal, Tears on Her Rings a The Environment.

Wat geschitt, wann eng Tradwife-Influencerin op eemol an der brutaler Realitéit vum Joer 1855 erwächt? Genee mat dëser Fro beschäftegt sech der Caro Claire Burke säi Roman “Yesteryear”. D’Buch erzielt d’Geschicht vun der Natalie Heller Mills, enger Instagram-Tradwife-Influencerin, däer hiert Liewen online perfekt schéngt. Mee hanner där perfekter Fassad gesäit d’Realitéit ganz anescht aus. D’Emma Hizette huet d’Buch gelies.

No gutt 33 Joer mécht den 1. September Op der Lay seng Dieren zou. Wat bedeit dat fir d’Verlagswiesen zu Lëtzebuerg? Verstoppt sech hanner deem Eenzelfall ee méi déiwen, strukturelle Problem? De Jeff Schinker hat Vertrieder vun Editiounshaiser, vum Kulturministère an Auteuren an de Studio invitéiert, fir de Sujet ze verdéiwen. An engem éischte Beitrag hat d’Ronn en Etat des lieux gemaach, an engem zweeten iwwer déi verschidden national Verlagsmodeller a Subventiounen diskutéiert. Hei geet et ëm d’Visibilitéit an d’Ënnerstëtzung vu Lëtzebuerger Literatur zu Lëtzebuerg, par rapport zum Ausland. De Jeff Schinker am Gespréich mat der Anne-Marie Reuter an dem Marc Binsfeld

Si ass Autorin an Illustratorin. Iwwer Bierger klammen, d'Welt mam Vëlo entdecken an dat zeechnen an doriwwer schreiwen - déi jonk Bretonin huet sech matten an der Corona-Pandemie zu Plouër-sur-Rance op de Vëlo gesat an ass 15.000 km bis op Teheran gefuer. D'Valerija Berdi huet mat der Isabel Del Real geschwat.

Den Iwwerbléck vun der aktueller Filmprogrammatioun mam Michel Delage

Eise Film vun der Woch ass "Jim Queen", e franséischen Anime vum Studio Bobbypills, an deem eng nei Geschlechtskrankheet Homosexueller lues a lues heterosexuell mécht. Ee verréckte Film géint Homophobie, dee batter néideg ass an Zäite vu politescher Radikaliséierung. Mir lauschteren nach eemol d'Rezensioun vum Vesna Andonovic a Jeff Schinker aus dem Grousse Kino.

D’Lena Dunham hat immens Erfolleg mat hirer Serie "Girls", an där si d'Liewe vu jonke Fraen zu New York an den 2010er Joren duergestallt huet. Ganz ongefiltert ass et hei ëm Relatiounen, Sex, Aarbecht a Famill gaangen. Wéi et awer hanner de Kulissen ausgesäit, wann ee jonke Mënsch esou séier berüümt gëtt an dann och nach mat chronesche Krankheeten ze kämpfen huet, dat beschreift d'Lena Dunham an hirem neie Memoire “Famesick”. D'Claire Barthelemy huet d'Buch gelies.

De Freideg den Owend am Gudde Wëllen hunn ENGLBRT hir zweet EP-Song(e)s am Kader vun engem Release-Concert virgestallt. De Marc Clement an de Jeff Schinker ware lauschteren – a verroden eis net just, wéi et war, mee ënnerhalen sech och kuerz iwwer déi nei EP selwer.

Ee Lieu ausserhalb vun der Zäit: den Cinema Ritrovato zu Bologna ass eng Mëschung aus Festival, Archiv, Ausstellung a Martplatz - a rett net just Filmer virun der Vergiessenheet ma verréit och, wisou se iwwerhaapt konservéiert musse ginn.

Zanter dem Kulturjoer 2007, an also zanter hiren Ufäng, presentéiert d’Équipe vun de Rotonden d’Triennale Jeune Création. Dobäi handelt et sech ëm eng Aart Plattform fir nei Kënschtlergeneratioune vu Lëtzebuerg an aus der Groussregioun. Ënnert dem Titel “Common Ground” ass den owend de Vernissage vun der sechster Triennale. D’Curatioun hunn déi Kéier net Perséinlechkeete vu bekannte Kulturinstitutiounen iwwerholl, ma den Duo Liliana Francisco a Steven Cruz, selwer nach jonk Kënschtler, di virun dräi Joer de Kollektiv “La Concierge” gegrënnt hunn, fir mat Gruppeninitiativen fir d’Unerkennung vum Kënschtlerberuff ze kämpfen. D’Kerstin Thalau huet mam Steven Cruz a mam Marc Scozzai vun de Rotonden iwwer “Common Ground” geschwat.