O! Człowieku!

Poznajcie historię Pauliny, która bała się odejść z pracy aza swój strach musiała zapłacić własnym zdrowiem. Paulina w jednym ze swoich postów napisała o sobie tak: "Nie dawałam sobie zgody na odejście, bo wydawało mi się, żedrugiej takiej szansy już nie dostanę. Syndrom oszusta na pełnej. Bałam się podjąć tę decyzję, więc los i zdrowie podjęły ją za mnie. Wręcz ucieszyłam się, że mam poważny powód, aby nigdy już tam nie wracać. [...]"Chcesz wiedzieć, jak potoczyła się ta historia? Posłuchajkoniecznie!

O ciąży w pandemii, samotności na początku macierzyńskiejdrogi i budowaniu własnej tożsamości na nowo opowie moja gościni, Emilia Klepacka. Jako spełniona zawodowo dyrektor marketingu i PR w dużej polskiej firmie pokazuje, że kobieta nie musi przepraszać za swoją karierę ani wybierać między ambicją a byciem mamą. Ważne, by zbudować system wartości na nowo i słuchać siebie. Ten odcinek to szczera, pozbawiona lukru rozmowa o tym, jakłączyć różnorodne życiowe role – mamy, partnerki i liderki – bez utraty samej siebie. Poruszamy temat ciągle żywych stereotypów, społecznej presji i oceniania kobiet, które nie chcą rezygnować z pracy zawodowej. Emilia otwarcie mówi też o walce z nawracającą depresją i o tym, że odpuszczanie to też sztuka. To rozmowa bez idealizowania, także macierzyństwa: o tym, że życie może być pięknie poukładane, by za chwilę funkcjonowało w pełnym chaosie i że nie trzeba planować każdej minuty, by czuć się spełnioną.Rozmawiamy również o życiu w „wielkim mieście” i wreszcie otym, czy Warszawa to faktycznie bańka, w której życie naprawdę wygląda inaczej i rządzi się zupełnie innymi prawami niż wszędzie indziej. Moim zdaniem tak właśnie jest. A Twoim?

Jaka jest cena sukcesu? Czy można kochać swoją pracę i ludzi, mieć dobre życie i wspierających przyjaciół a mimo to zachorować na ciężką depresję? Dlaczego nie potrafimy wsłuchać się w samych siebie i reagować na czas? I jakie ma to konsekwencje? W tym poruszającym, ale jakże inspirującym i zachęcającym do dbania o siebie odcinku moim i Waszym gościem będzie Edyta Maciejewska, strateżka w jednej z warszawskich agencji reklamowych, miłośniczka "internetów" i dobrego jedzenia, a prywatnie moja wieloletnia przyjaciółka. Edyta opowie o swoich zmaganiach z depresją i o momencie krytycznym, z którego wyszła. To historia, która być może uratuje właśnie ciebie! Posłuchaj, warto. PS. Jeśli odczuwasz niemoc, reaguj! A jeśli podejrzewasz u siebie depresję, zgłoś się pilnie po pomoc do specjalisty. Depresja to choroba, która wymaga leczenia, nie da się jej odłożyć na później, nie poczeka na lepsze czasy.

Nie wiesz, co zrobić ze swoimi myślami?Czujesz, że twój mózg cię po prostu zamęcza i nie daje ci spokoju?Masz dość ciągłego analizowania i zamartwiania się?A co, jeśli to ty zamęczasz swój mózg i to ty nie dajesz mu odpocząć?Być może ten odcinek będzie twoim pierwszym krokiem do tego, by lepiej zrozumieć, jak działa mózg i myślenie i co robić, by dać sobie więcej oddechu na co dzień.

Jak "tam i kiedyś" łączy się z "tu i teraz"? Gdzie mieszkają nasze emocje i wspomnienia? Jak się ze sobą łączą, tworząc nieświadomie modele mentalne w naszym mózgu? Jak nasze emocje wpływają na budowanie relacji?Na te i wiele innych pytań znajdziesz odpowiedź w moim pierwszym, historycznym odcinku mojego podcastu "O! Człowieku!" Usłyszysz też w nim historię o wstydzie i o tym, jak możesz dotrzeć do tego, co nieświadome i zapomniane. Zapraszam!

W tym odcinku odpowiadam na pytania Małgorzaty Bugaj, autorki podcastu "Lepiej nie mówić". Gosi opisała ten odcinek tak:I od razu mówię, że to nie jest rozmowa z cyklu: „Eeź głęboki oddech i będzie dobrze”. Gdyby to było takie proste, część z nas już dawno chodziłaby po świecie w stanie buddyjskiego spokoju, a tymczasem budzimy się rano i ciało już wie, że coś jest nie tak, zanim myśl w ogóle zdąży założyć buty.Rozmawiamy o lęku bardzo konkretnie. O ciele, które często odzywa się pierwsze. O napadach paniki, przy których człowiek naprawdę może być przekonany, że umiera. O lęku uogólnionym, zamartwianiu się, psychosomatyce, katastrofizacji i tej cudownej pułapce, w której czytamy kolejną książkę o lęku, ale ćwiczenie oddechowe robimy raz, po czym jesteśmy zdziwieni, że życie jednak nie zmieniło się w sanatorium.Tak, mówię też o sobie. Bo ja książki o lęku kupuję od lat. Jak jest lęk, ja kupuję. Czytam. Podkreślam. Rozumiem. A potem często… nie robię.I właśnie o tym też jest ta rozmowa, że wiedza pomaga, ale sama wiedza nie wystarczy. Układ nerwowy nie zmieni się od zachwytu nad mądrym akapitem. Sebastian mówi o swoim doświadczeniu lęku, o pracy z klientami, o tym, dlaczego nie warto udawać, że specjalista jest człowiekiem bez historii, i o tym, jak ważne jest zaufanie, kiedy rozmawiamy o czymś tak intymnym jak strach.Jest też o atakach paniki, unikaniu, diagnozach, modzie na terapię, przeterapeutyzowaniu wszystkiego, granicach, poczuciu humoru, ciele, które pamięta, i głowie, która potrafi nas straszyć bardziej niż rzeczywistość.To rozmowa dla tych, którzy mają lęk. Dla tych, którzy kochają kogoś z lękiem.