SMEREN MET BRENDEL

GEZIEN WORDEN ZONDER DAT HET IETS KOSTMeer dan de helft van de mensen die AI gebruiken, doet dat niet voor werk. Ze praten over twijfels, angsten, dingen die ze hardop nog niet durven zeggen. En tegelijkertijd zijn we collectief eenzamer dan ooit.Toeval? Ik denk het niet.Want de echte vraag achter dit gedrag is niet: is AI handig? De echte vraag is: waarom voelt gezien worden door een computer zo veilig?Wat dat betekent voor coaching, voor leiderschap, en voor hoe jij omgaat met de mensen om je heen — daar ga ik deze aflevering op in. Inclusief waar AI wél werkt, waar het tekortschiet, en hoe je het kunt inzetten als brug in plaats van vervanging.

Je denkt dat je het allemaal zelf kunt, tot iemand je iets anders laat zien...Ik had het geld. Ik had de mogelijkheid. Maar ik had het er niet voor over.Want waarom zou ik een coach inhuren als ik het zelf ook kon?Dat dacht ik jarenlang.Tot er iemand tegenover me zat die niet met me meepraatte.Die niet onder de indruk was van hoe goed ik alles op orde had.Maar een patroon benoemde waar ik zelf nooit bij stil had gestaan.Niet hard.Maar wel zó raak dat ik er niet meer omheen kon.En dat moment, dat veranderde iets. Niet omdat ik ineens wist wat ik moest doen. Maar omdat ik zag wat ik al die tijd had gedaan.Sindsdien kijk ik anders naar coaching.Niet als iets voor als het misgaat.Maar juist als iets wat je helpt zien wat je zelf nog niet ziet. En misschien nog wel belangrijker: wat je wellicht allang voelt, maar steeds weer wegredeneert.In deze aflevering neem ik je mee in dat eerste moment.Wat er werd gezegd.Wat ik nog nooit zo gespiegeld had gekregen.En waarom dat precies was wat ik nodig had.En hoe dat uiteindelijk leidde tot iets waar ik eerder nooit aan had gedacht: dat je niet hoeft te wachten tot het misgaat…om jezelf serieus te nemen.Luister maar.

Je voelt het al voordat je het kunt benoemen.Er zijn van die gesprekken waarbij alles rationeel klopt: de cijfers, de argumenten, de agenda, maar waarbij je ondertussen denkt: dit gaat hem niet worden.  En er zijn momenten waarop iets zo vanzelf gaat, zo stroomt, dat je er geen woorden voor nodig hebt.Dat verschil? Dat zit in de onderstroom.Niet als een vaag begrip. Maar als iets wat je allang voelt voordat je brein het kan uitleggen.De onderstroom is niet alleen waar het schuurt.Het is ook waar het stroomt: vertrouwen, scherpte, talent dat vanzelf zichtbaar wordt.Alleen gebeurt er iets op het moment dat je hem blijft negeren.Dan verdwijnt hij niet.Hij gaat ondergronds.En precies daar... begint het gedoe.De vraag is dus niet of de onderstroom er is.De vraag is: ben je bereid om te zien wat er al speelt?

JE DENKT DAT JE HET GOED DOET, MAAR WAT ALS JE VOORTDUREND STUURT ZONDER HET DOOR TE HEBBEN?Het zit niet in de grote dingen. Juist in de kleinste.Een opmerking. Een correctie. Iets nét even anders doen… omdat het volgens jou beter is.Ik zag hoe vaak ik dat doe. Niet omdat het moet. Maar omdat ik ergens dacht dat het anders misgaat.Tijdens mijn ayahuasca retreat werd dat pijnlijk helder. Hoe subtiel controle zich verstopt en hoeveel energie het me eigenlijk kost.En misschien nog interessanter: wat er gebeurt als je het níet doet.

DE ERVARING IS MAAR DE HELFTSoms heb je geen nieuw inzicht nodig.Je hebt al lang gezien wat er speelt.In deze podcast preek ik Dennis. Over wat er gebeurt als je jezelf niet meer kunt ontwijken.Niet in theorie. Maar in een ervaring die niets mooier maakt dan het is.Hij deelt wat ayahuasca hem liet zien.Over patronen die hij al kende, maar nu niet meer kon negeren.Over hoe helder het ineens werd wat hem tegenhield.En vooral: wat dat daarna van hem vroeg.Want daar zit het verschil.Niet in wat je ziet.Maar in wat je besluit.Hij vertelt welke keuzes hij daarna heeft gemaakt.Niet groot of spectaculair.Maar wel onomkeerbaar.En hoe dat doorwerkt in zijn leven nu.Geen zoektocht meer naar het volgende inzicht.Maar doen wat hij al wist.

Je kunt iets meemaken wat van alles in beweging zet.En vervolgens, vervaagt het en ga je gewoon weer door zoals je altijd deed.In deze podcast spreek ik Pat, die al jaren mensen begeleidt in ayahuasca-reizen. Over wat er gebeurt als je uit je hoofd gaat.En wat er juist daarna van je gevraagd wordt.We hebben het over zoeken. Over weten dat er meer is, maar er nog niet naar handelen. Over controle. Over overgave. Over moed.En ook over mijn eigen ervaringen.Niet per se mooi. Wel helder.Want uiteindelijk gaat het hier niet over ayahuasca. Maar over iets wat veel dichterbij zit.Wat je eigenlijk allang weet.En toch nog niet doet.

Ayahuasca.Voor de één klinkt het als iets zweverigs.Voor de ander als een shortcut naar inzicht.Maar wat is het nou echt?En belangrijker: wat kan het je brengen?In deze aflevering onderzoek ik wat ayahuasca - ok voor mij -kan bijdragen aan persoonlijke ontwikkeling.Waarom kiezen mensen hiervoor?En wat zoeken ze eigenlijk écht?Want laten we eerlijk zijn…de meeste mensen die dit overwegen, zijn niet op zoek naar een leuke ervaring. Die voelen dat er iets gezien mag worden, waar ze bewust niet goed bij komen.En datzelfde geldt voor mij.In de podcast heb ik het over de Netflix documentairefilm In Waves and War. Zeer de moeite van het kijken waard als je geïnteresseerd bent in wat plantmedicijn kan bijdragen aan trauma-heling.

Soms zit het niet in harder werken, maar in eerlijker kijken.Deze week merkte ik het zelf.Een paar dagen ziek geweest, mijn aandacht bij een nieuwe propositie… en tegelijkertijd gewoon doorgaan met wat er staat. Zoals deze podcast.En dan ontstaat er iets interessants.Niet dat het niet lukt. Maar dat het niet vanzelf gaat.We zijn geneigd om dat meteen op te lossen. Even doorpakken. Discipline erop.Maar wat als motivatie helemaal niet iets is wat je moet fixen?Wat als het je iets probeert te vertellen?Over je energie.Over waar je aandacht naartoe gaat.En misschien nog wel eerlijker: of wat je doet nog klopt.In mijn werk als hypnotherapeut zie ik dat dagelijks terug. Niet op het niveau van denken, maar daaronder. Je systeem is niet bezig met jou gemotiveerd houden, maar met jou veilig houden. En veiligheid betekent vaak: blijven doen wat je al deed.Zelfs als het begint te wringen.Dus als motivatie wegvalt, kan dat zomaar een signaal zijn.Niet om harder te gaan, maar om even stil te staan.En te luisteren.

Via een lijntje connectie leggen zit bij Marianne van de Water in het bloed.Al vroeg in haar carrière werd duidelijk dat ze een bijzonder talent heeft om écht contact te maken met anderen. Niet het snelle praatje. Niet de harde sales. Maar oprechte interesse waardoor een gesprek vanzelf ontstaat.Dat talent bracht haar uiteindelijk in de wereld van telefonische acquisitie. Cold calling, waar veel mensen van wegkruipen, maar waar Marianne juist energie van krijgt.Want voor haar gaat het nooit alleen over verkopen. Het gaat over verbinden.En precies daar begint dit gesprek een onverwachte wending te nemen.Want naast het verbinden met mensen aan de telefoon, ontdekt Marianne dat er nog een andere lijn lijkt te bestaan. Een lijn met de wereld van gene zijde.Of misschien beter gezegd: een lijn die haar weet te vinden.In dit gesprek vertelt Marianne hoe die ervaringen langzaam hun weg vonden in haar leven, hoe ze daar jarenlang niets mee deed en waarom ze er nu toch ruimte voor begint te maken.Een verhaal over communicatie, intuïtie en het volgen van iets waarvan je nog niet precies weet waar het naartoe leidt.

Drie jaar geleden nam ik de moedige beslissing om te starten met deze wekelijkse podcast.Moedig, omdat er ook heel veel angst gemoeid ging met deze stap. Angst of ik het wel zou kunnen, angst of er wel iemand naar zou luisteren, angst of...Maar ondanks die angst, deed ik het toch. En nu - 3 jaar later - is het gewoon een onderwerp om een waardevolle aflevering over te maken. Hoe tof is dat!Hoe zit het met jou? Kan jij soms ook wel wat meer moed gebruiken? Luister dan vooral naar mijn verhaal over moed!

Van buiten overtuigend. Van binnen trillen.Ik kende het woord congruentie niet. Maar ik kende het gevoel van INcongruentie heel goed.De cijfers klopten. Mijn verhaal klopte. Maar ik klopte niet.Congruentie betekent: samenkomen. Wat je denkt, voelt, zegt en doet in één lijn.Je kunt iets rationeel beheersen, maar als je het niet bént, voel je dat. En anderen ook.Ons brein pikt feilloos op wanneer woorden en lichaam niet overeenstemmen. Dan ontstaat er ruis. Wantrouwen. Onrust.De echte vraag is dus niet: kom ik overtuigend over? De vraag is: geloof ik mezelf?Van knowing naar being. Dat is waar rust ontstaat.In deze podcast vertel ik precies hoe ik deze weg heb afgelegd. En wat ik jou ook van harte gun.

We zijn oud Ahold-collega's. Dus kennen allebei het métier van corporate tempo, resultaat en groei.Nu zitten we tegenover elkaar en praten we over iets wat daar óók al speelde, maar zelden benoemd werd: essentie.Margreet werkte 23 jaar bij Albert Heijn.In rollen waarin ze zichtbaar maakte wat er écht speelde en wat er écht toe deed. Ze voelde feilloos aan wat relevant was. Wat klopte. Wat nodig was.Tot haar energie een andere taal begon te spreken.Bij de geboorte van haar zoon werd ze ziek. En toen werd één vraag onvermijdelijk: Waar krijg ik energie van — en waar loopt die uit mij weg?Dat bleek niet te gaan over functie of titel, maar over haar sprankeltalent.Vandaag helpt ze mensen en organisaties hun essentie te verwoorden.- Waarom ben je als bedrijf op aarde?- Wat is jouw betekenisvolle bijdrage?- En wat gebeurt er als je die oorsprong niet meer eert?Haar overtuiging is helder:Als mensen en organisaties doen waar ze van gaan sprankelen, gaat het stromen. Energie is de eerlijkste graadmeter. En winst is een gevolg, nooit het vertrekpunt.We spreken over de onderstroom en bovenstroom. Over het kantelpunt waarop energie omslaat. En over wat jij vanzelf geeft aan de wereld — en jezelf vaak onthoudt.Voel je dat er meer in jou of je organisatie zit dan er nu uitkomt?Luister mee.En wil je meer over Margreet en haar werk weten, je vindt haar hier.

Je denkt dat je bewuste keuzes maakt: rationeel, weloverwogen, logisch.Maar wat als een groot deel van jouw gedrag geen bewuste keuze is, maar loyaliteit?Loyaliteit aan een familiesysteem dat al bestond vóór jou.Aan plekken die ooit ingenomen moesten worden.Aan angsten, verantwoordelijkheden of geheimen waar nooit woorden voor kwamen.Ik volg momenteel een training in systemisch werk en familieopstellingen.Een verdieping die naadloos aansluit op hypnotherapie.In mijn praktijk zie ik regelmatig dat iemand – zonder het te weten – een plek inneemt die niet van hem of haar is.En ik ervaar wat er gebeurt wanneer het lichaam en de mind ontspant,zodra ordening, insluiting en balans weer kloppen.Niet door te analyseren.Maar door te ervaren.Het werk van Bert Hellinger loopt hierin als een rode draad.Zijn inzicht is confronterend eenvoudig:erkennen is al genoeg.

Soms loopt het leven precies zoals het hoort.Je werk gaat goed. Je agenda is vol. De verantwoordelijkheid is groot.En toch knaagt er iets.Niet hard. Niet dramatisch.Meer als een zacht maar hardnekkig gevoel van: dit klopt niet meer helemaal.Loslaten wordt vaak gezien als iets groots.Stoppen. Afscheid nemen. Een radicale beslissing.Maar wat als loslaten iets anders is?Wat als het niet gaat over wat je doet — maar over waarvandaan je het doet?In deze aflevering neem ik je mee in een spanningsveld dat ik dagelijks zie bij leiders en ondernemers. Mensen die slim zijn, gedreven, gewend om door te gaan. En die ondertussen voelen dat hun hoofd nog prima functioneert, maar hun lijf een ander verhaal vertelt.

Sommige mensen kom je opnieuw tegen, precies op het moment dat het klopt.In dit gesprek zit ik tegenover Bojana Duovski. Ooit actief in de reclamewereld, nu mede bepalend voor de koers van Stichting Studiezalen.Bojana groeide op als kind van gastarbeiders uit voormalig Joegoslavië. Aanpassen werd een tweede natuur. Observeren een manier om te overleven.Die vroege alertheid nam ze mee in haar carrière én in haar persoonlijke ontwikkeling. Ze maakte carrière in de reclamewereld, stapte op haar piek uit en liep alsnog tegen een burn-out aan. Het bracht verdieping.Vandaag zet ze haar ervaring in op een plek waar gelijkwaardigheid geen woord is, maar dagelijkse praktijk. Bij Stichting Studiezalen werkt ze midden in wijken waar kansen niet vanzelfsprekend zijn en kijkt ze niet naar wat ontbreekt, maar naar wat er al is.Een gesprek over leiderschap zonder titel.Over ‘zijn’ in plaats van ‘doen’.En over hoe persoonlijke ontwikkeling nog meer betekenis krijgt als je haar inzet voor iets groters dan jezelf.

Stress. We gebruiken het woord te pas en te onpas. Maar weten we eigenlijk wel wat er letterlijk gebeurt in ons lijf?Een ChatGPT LinkedIn-post over 140 jaar oud worden bracht me op dit onderwerp. Stress wordt vaak genoemd, maar zelden echt begrepen.In deze aflevering neem ik je mee in wat stress biologisch gezien is. Wat er gebeurt in je brein zodra er (mentaal of fysiek) gevaar dreigt. Dat je lichaam daar eerder op reageert dan je hoofd. En wanneer acute stress omslaat in chronische stress.Ik eindig met zeven leefregels die opdoken in die oorspronkelijke post. Weliswaar door ChatGPT gegenereerd, maar zeker als richtinglijn te gebruiken.Want stress is geen vijand.Het is een signaal.En misschien is de echte vraag niet hoe je er vanaf komt, maar waar je lichaam al veel te lang op wacht. En daarom heb ik nog een 8e leefregel toegevoegd. En dat die over hypnose gaat snap je natuurlijk ook wel😉PSIk heb het ook over een Netflix-serie: The BlueZone. Je vindt 'm hier

De wereld voelt onrustig.Dat hoor ik steeds vaker om me heen. En ik zie het ook bij veel mensen: ze voelen meer spanning en zijn sneller geïrriteerd.In deze aflevering sta ik stil bij een simpele maar wezenlijke vraag: hoe komt het dat alles wat in de buitenwereld gebeurt, zó gevoeld wordt binnenin ons?Ik neem je mee in hoe ons brein en zenuwstelsel werken. Waarom ze voortdurend scannen op gevaar. En waarom de hoeveelheid informatie die we dagelijks tot ons nemen zoveel impact heeft op hoe veilig – of onveilig – de wereld voor ons voelt.Niet om je te vertellen wat je moet doen.Wel om je bewust te maken van waar jouw invloed ligt.Over de keuze die je elke dag opnieuw maakt: waar geef jij je aandacht aan? En de vraag: wat doet dat écht met je?

Als je uit ervaring leert dat het belangrijk is dat je medewerkers meegeeft vanuit hun talenten te functioneren, ben je een liefdevolle leider.Ernst Japikse is zo iemand. Als CEO van een energiebedrijf weet hij als geen ander zijn mensen te stimuleren hun volledige potentieel te benutten.Na zelf in een burn-out te hebben gezeten, leerde Thaise monniken hem dat het in het leven eigenlijk maar om 1 ding draait: liefde. Terug in Nederland heeft hij dit vertaald naar werken vanuit je talent, waarbij bewust gebruik wordt gemaakt van elkaars kracht en talenten.In deze podcast neemt Ernst je mee in zijn levensloop en leer je hoe hij van een hardwerkende vanuit force gestuurde manager nu een dagelijks mediterende liefdevol leider is geworden. En welke positieve effecten dit heeft. Niet alleen op de medewerkers, maar ook op het bedrijfsresultaat.

Dankjewel.Dankjewel dat je de moeite hebt genomen naar mijn podcast te luisteren. 2025 was een mooi jaar op podcastgebied, want ik heb een enorme groei doorgemaakt. Zoveel meer luisteraars en zoveel meer volgers erbij dit jaar, echt ongelooflijk dankbaar ben ik daarvoor.Om 2025 af te sluiten wil ik graag al mijn gasten nog eens in het volle licht zetten.. Allemaal mooie gesprekken waarvan ik heb geleerd, verwonderd ben geraakt en heb genoten. Daarom nog een keer allemaal op een rijtje, zodat jij wellicht in het weekend - voordat het gewone leven weer begint - nog een mooi gesprek kunt beluisteren.Ik wens je een fantastisch 2026. En hoop je nog vaak te mogen begroeten bij een van mijn podcasts.

Dit is de 5e en laatste aflevering van een serie waarin ik de bekende top vijf van Bronnie Ware met je doorneem waar mensen spijt van hebben op hun sterfbed. Deze aflevering gaat over spijt nummer 1:Had ik maar de moed gehad trouw te blijven aan mezelf, in plaats van te voldoen aan de verwachtingen van anderen.Veel mensen ontdekken pas laat hoe ver ze zijn afgedreven van wie ze in essentie zijn. Niet omdat ze verkeerde keuzes maakten, maar omdat aanpassen ooit nodig was. Om erbij te horen. Om veilig te blijven. Om te overleven.We leren al jong wie we moeten zijn. En dat werkt. Het brengt je ver. Maakt je succesvol. Totdat je merkt dat je vooral leeft naar wat logisch, gewenst of verwacht wordt en steeds minder je eigen pad bewandelt.Ik sta stil bij hoe die aanpassing zo vanzelfsprekend kan worden dat je denkt: dit bén ik. Terwijl het vaak oude overlevingsmechanismen zijn die allang niet meer nodig zijn.Ik neem je mee in hoe hypnotherapie kan helpen om onder dat gedrag te kijken. Niet door te analyseren, maar door te ervaren. Door weer contact te maken met wat er was vóór al die aanpassingen. Met wat voor jou klopt.En ik deel mijn eigen kantelpunt. Het moment waarop ik voelde dat wat ik deed niet langer mijn pad was. En wat er gebeurde toen ik echt begon met luisteren naar mijn eigen stem.Deze aflevering is geen oproep om alles om te gooien.Wel een uitnodiging om eerlijk te voelen: leef je jouw leven — of leef je vooral naar de verwachtingen van anderen?

Dit is de 4e van een serie van vijf afleveringen waarin ik de bekende top vijf van Bronnie Ware met je doorneem waar mensen spijt van hebben op hun sterfbed. Deze aflevering gaat over spijt nummer 2: Had ik maar niet zo hard gewerkt.Hard werken klinkt als iets om trots op te zijn. En vaak is dat ook zo. Totdat je eerlijk durft te kijken naar wat het je kost. In deze aflevering neem ik je mee naar hoe werk langzaam je identiteit kan worden. En waarom druk zijn zo veilig voelt. Vooral voor mensen met een hoge mate van verantwoordelijkheidsgevoel en ambitieniveau.En vandaag de dag is het niet alleen werk, maar ook onze schermtijd die ons uit verbinding houdt. Met anderen, maar vooral ook met onself.En ik spreek uit ervaring he. Ik ben ook jarenlang prat geweest op het feit dat ik altijd 'aan' stond. Ontleende daar veel waarde uit. Hard werken was ook voor mij een manier om mezelf te bewijzen.Ik heb het over dopamine, over overleven, over waarom rust zo ongemakkelijk kan voelen. En over wat er onder prestatiedrang schuilgaat als je even stopt met rennen. Ook leg ik met liefde uit hoe hypnotherapie kan helpen om het systeem onder dit gedrag tot rust te brengen.Deze aflevering is geen pleidooi voor minder ambitie. Wel een uitnodiging om opnieuw te voelen waar je eigenlijk zo hard naartoe werkt.

Dit is de 3e van een serie van vijf afleveringen waarin ik de bekende top vijf van Bronnie Ware met je doorneem: waar mensen spijt van hebben op hun sterfbed.Deze aflevering gaat over spijt nummer 3: Had ik maar de moed gehad om mijn gevoelens te uiten.Waarom vinden zoveel mensen het moeilijk om te zeggen wat er vanbinnen leeft? Niet omdat ze geen gevoel hebben — maar omdat ons brein liever kiest voor veiligheid dan voor verbinding.Dus slikken we dingen weg.Doen we stoer.Worden we boos terwijl er eigenlijk pijn zit.Of we spelen de rol van de onverstoorbare professional, terwijl er van alles tintelt onder de oppervlakte.In deze aflevering kijk ik naar wat er gebeurt als je je gevoelens wegdrukt — in je lijf, in je relaties, in je werk. En ik neem je mee in hoe je brein dit allemaal 'handig' probeert op te lossen, terwijl het op termijn niets oplevert. Inclusief een kleine oefening de je verrassend veel kan opleveren...Benieuwd wat het je brengt.

Dit is de 2e van een serie van vijf afleveringen waarin ik langs de bekende top vijf van Bronnie Ware ga: de spijt die mensen uitspreken wanneer ze aan het einde van hun leven terugkijken.Deze aflevering nummer 4:Had ik mij vrienden maar meer gekoesterd.Hoe kan het dat vriendschappen die ooit vanzelfsprekend waren, toch naar de achtergrond verdwijnen?Niet door ruzie of conflicten, maar simpelweg omdat het leven ertussen schuift.Dit vierde inzicht gaat precies daarover: het besef dat je mensen mist die je nooit bewust hebt losgelaten.In deze aflevering kijk ik naar wat vriendschap eigenlijk met je doet — in je brein, in je systeem, in je gevoel. En waarom een gebrek eraan vaak meer impact heeft dan je denkt. Ik onderzoek waarom ons brein andere dingen prioriteit geeft boven vriendschap, en hoe verschillende levensfases relaties kunnen laten verwateren.En als jij dit inzicht niet wilt bewaren voor je sterfbed, maar er nú iets aan wilt hebben, geef ik je een oefening mee die meer kan openen dan je misschien verwacht.Benieuwd wat het je oplevert.

Dit is de 1e van een serie van vijf afleveringen waarin ik langs de bekende top vijf van Bronnie Ware ga: de spijt die mensen uitspreken wanneer ze aan het einde van hun leven terugkijken.We beginnen onderaan de lijst, bij nummer 5:had ik mezelf maar meer geluk gegund.Wat me opvalt in haar werk — en in mijn eigen praktijk — is hoe vaak mensen hun geluk koppelen aan iets buiten zichzelf. Aan zekerheid. Aan prestaties. Aan het idee dat het allemaal later wel komt. Terwijl geluk zich niet laat verzamelen. Niet via spullen. Niet via succes. Niet via een zorgvuldig opgebouwd plaatje dat van buiten klopt, maar van binnen niets zegt.Ons brein speelt daar een grotere rol in dan we denken: het kiest veiligheid boven vervulling, gewoontes boven nieuwsgierigheid. Ook wanneer die gewoontes je allang niet meer dienen. Daarom is dit thema zo interessant vanuit hypnose: het raakt precies dat stille onbewuste stuk dat bepaalt wat jij jezelf wel of niet gunt — vaak zonder dat je het doorhebt.In deze aflevering onderzoek ik wat geluk eigenlijk betekent wanneer je het loskoppelt van de buitenwereld en terugbrengt naar jezelf. Met voorbeelden, breinweetjes en een eenvoudige oefening waarmee je vandaag al kunt testen hoe beschikbaar jouw eigen geluk eigenlijk is.

Soms ontmoet je iemand bij wie alles openvalt: het verhaal, de pijn, de humor, de wijsheid — en vooral de mens erachter.Dat voelde ik toen ik bij Toekie van Apeldoorn aanschoof in haar praktijk in Gouda. Ze is psycholoog, familieopsteller en iemand die niets mooier vindt dan de onderlaag zichtbaar maken.En precies dat gebeurt in ons gesprek.We hebben het over verlies en verbinding.Over het kleine meisje dat jarenlang gaten dichtloopt en de volwassen vrouw die leert dat ze niets meer hoeft te dragen dat niet van haar is.Over doorvoelen in plaats van vermijden — en wat er gebeurt als je eindelijk stopt met vluchten voor wat toch al in je systeem leeft.Het werd een gesprek dat ademt: menselijk, schurend, herkenbaar. Voor iedereen die zichzelf weleens kwijt is geraakt.En voor iedereen die voelt dat je jezelf terugvindt zodra je durft te zakken in wie je bent — niet in wie je ooit moest zijn.Meer weten over Toekie? Je vindt haar hier:linkedInInstagramWebsiteWil je het nummer luisteren waar Toekie naar refereert aan het eind van de podcast? Dat vind je hier: Barbra Streisand (People)

Geven voelt veilig. Het is actief, controleerbaar, overzichtelijk.Ontvangen daarentegen vraagt iets wat velen van ons verleerd zijn: overgave.Waarom vinden we het zo lastig om iets aan te nemen — een compliment, hulp, erkenning — zonder het kleiner te maken of direct iets terug te doen?Ontvangen. Ons brein is er niet dol op. Het waarschuwt voor afhankelijkheid, terwijl echte verbinding juist dáár begint. In deze aflevering onderzoek ik hoe we het vermogen om te ontvangen kunnen leren. Met inzichten uit de neurowetenschap, de psychologie én hypnotherapie — waar het onderbewuste leert dat ontvangen niet onveilig is, maar voedend.Een aflevering over controle en overgave, over waardigheid en kwetsbaarheid. En over dat onverwachte moment waarop je voelt: ik hoef het niet allemaal zelf te dragen.

Soms blijft een gebeurtenis maar rondzingen in je hoofd.Je wéét dat het voorbij is, maar je lijf lijkt dat bericht niet te hebben ontvangen. EMDR helpt dan om die herinnering opnieuw te verwerken — zodat de scherpe randjes verdwijnen en het verleden niet telkens aan de deur klopt.Maar wat als je niet eens wéét waar je reactie vandaan komt?Wat als je gedrag al jaren wordt gestuurd door iets wat je je niet kunt herinneren?Daar, in dat onbewuste deel van je brein, werkt hypnose.Niet op het verhaal van wat er gebeurde, maar op de imprint die het heeft achtergelaten.En juist daar zit de sleutel naar rust.EMDR is inmiddels gemeengoed. Hypnose is dat nog niet — al wordt het al in meer dan 70 ziekenhuizen toegepast voor pijn, angst en trauma.Steeds meer artsen zien wat hypnotherapeuten al wisten: mensen zich na hypnotherapie niet alleen beter voelen, maar ook echt vrij.Luister deze aflevering als je nieuwsgierig bent naar wat er gebeurt wanneer het bewuste z’n werk heeft gedaan, maar het onbewuste nog iets te vertellen heeft.Bronnen:– Documentaire Hypnose op Doktersrecept (NPO)– Barabasz et al., American Journal of Clinical Hypnosis, 2014

Je brein doet de hele dag voorspellingen. Over wat er gaat gebeuren, wat iemand van je vindt, of iets lukt of mislukt. En het gekke is: het ziet vooral wat het al kent.Zolang je brein gelijk krijgt, blijft alles bij het oude. Maar op het moment dat je iets ervaart dat níet klopt met die voorspelling, ontstaat ruimte. Ruimte voor verandering.Dáár komt hypnose in beeld. Want in hypnose leert je brein iets nieuws geloven — niet door te denken, maar door te voelen. Alsof je systeem zegt: Hé, dit voelt veilig… ik mag het anders doen.In deze aflevering hoor je hoe oude ervaringen — van een spreekbeurt uit je jeugd tot spanning op het podium — nog altijd doorwerken in je lijf. En hoe hypnose helpt om die voorspelling te herschrijven.Een aflevering voor wie merkt dat praten soms niet genoeg is.En wil begrijpen hoe je brein leert voelen wat het nog nooit heeft durven geloven.

Jarenlang dacht ik dat 'helen' betekende dat er iets stuk was dat gemaakt moest worden. Tot ik ontdekte dat het juist gaat om jezelf volledig voelen, mét alles wat je hebt meegemaakt.In deze gouwe ouwe deel ik hoe ik een ervaring uit mijn jeugd jarenlang heb weggestopt. Ik vertelde er niet over, zelfs niet aan mijn partner. Pas veel later durfde ik het te delen, en ontdekte ik dat schaamte niet nodig was.Helen betekende voor mij dat ik dat stuk van mezelf niet langer ontkende, maar het onderdeel liet zijn van wie ik ben. Daardoor voel ik me completer, rustiger, meer verbonden met mezelf.Ik vertel hoe ik daarmee aan de slag ging – via hypnotherapie, regressies en andere reizen – en waarom ik nu kan zeggen: ik hoef niet gefixt te worden. Ik ben niet stuk.

Soms voelt het alsof je jezelf tegenkomt op de lastigste momenten. Te laat, te moe, te streng voor jezelf. Vaak plakken we daar meteen een negatieve lading op. Maar wat als het precies dáár begint – de verandering?In deze gouwe ouwe neem ik je mee terug naar een van mijn eerdere solo’s. Het is een opname waarin ik zelf hoor hoe ik toen nog zoekende was, en tegelijk merk dat juist díe zoektocht me verder heeft gebracht. Want jezelf tegenkomen betekent niet dat je faalt. Het betekent dat je de kans krijgt om jezelf écht te ontmoeten.Met compassie. Met zelfliefde.En dát is de basis van elke verandering

Ik ben met vakantie en daarom hoor je deze week een gouwe ouwe. Een aflevering die voor mij bijzonder is en waarvan ik weet dat hij nog steeds net zo relevant is als toen ik hem opnam.Waarom juist dit pareltje? Omdat het draait om een inzicht dat nooit zijn waarde verliest: achter ieder gedrag zit een positieve intentie. Hoe onhandig, pijnlijk of zelfs destructief dat gedrag soms ook lijkt, er ligt altijd een fundamentele behoefte onder.Tijdens een etentje met een vriendin werd ik daar weer aan herinnerd. Zij vroeg me: “Wat levert het jou eigenlijk op, elke week die podcast maken?” Het bracht me bij mijn drijfveren – groei, verbinding, betekenis. En ik realiseerde me: dat geldt niet alleen voor mij. Ook jouw gedrag – en dat van de mensen om je heen – wordt altijd gedreven door een verborgen intentie.Want kijk eens eerlijk naar jezelf. Waarom perfectioneer je eindeloos? Waarom zeg je ja tegen dingen waar je geen zin in hebt? Waarom zoek je afleiding of grijp je naar een glas wijn na een lange dag? Achter al dat gedrag zit iets wat gehoord wil worden.Dat inzicht deel ik in deze aflevering, met voorbeelden uit mijn eigen leven en een uitnodiging om ook naar jezelf te kijken. Want zodra je ziet dat er altijd een positieve intentie achter gedrag schuilgaat, verandert je perspectief – op jezelf én op anderen.Misschien hoor je deze aflevering voor het eerst. Misschien herken je hem en ontdek je juist nu iets nieuws. Hoe dan ook: luister niet alleen met je oren, maar vooral met je hart.

Van rechtszaal naar ademcirkel. Van altijd meer-beter-hoger, naar durven loslaten. Het leven van Sonia Jager leest als een tweeluik: jarenlang advocaat, gedreven door status en zekerheid. Tot het moment dat haar lichaam en leven zeiden: zo niet meer.Ze vertelt hoe controle lang haar houvast was – en hoe juist diezelfde controle haar stilletjes uitputte. Burn-out, een fertiliteitstraject dat jaren van haar leven opslokte, een depressie. Momenten waarop je denkt: en nu? Hoe Sonia het keerpunt vond?Niet in nóg een analyse of nog harder werken, maar in iets wat ze nooit had verwacht: ademen. Verbonden ademhaling bracht haar bij een diepere laag. Zachter worden. Liefde voelen. Voor zichzelf en daarmee ook voor anderen.In dit gesprek deelt Sonia openhartig wat haar gevormd heeft en hoe ze de sprong maakte van zekerheid naar overgave. Hoe je als mens – en dus ook als leider – soms alles wél volgens het boekje kunt doen en toch merkt dat je leegloopt.Luister naar haar verhaal als je zelf voelt dat je ook krampachtig probeert vast te houden. Misschien ontdek je, net als Sonia, dat de sleutel niet in nóg meer controle ligt, maar juist in durven loslaten.Je kunt alles over Sonia vinden op haar website Growing Grounds en haar volgen op Instagram en LinkedIn

Er is iets geks met ons brein. Het slaat moeiteloos ellende op, maar laat geluk vaak gewoon wegglippen.Toch zijn het juist die kleine, bijna onbenullige momenten die je dag kleur geven.Ik heb er een ritueel van gemaakt. Elke ochtend herinner ik mezelf eraan dat er iets bijzonders kan gebeuren. En één keer per week schrijf ik zo’n moment op een geel briefje en stop het in een glazen pot. Inmiddels ligt er al een stapel in — en telkens als ik er eentje teruglees, verbaas ik me hoe snel ik dit soort dingen anders vergeten zou zijn.In deze aflevering vertel ik waarom dat zo is. Wat er in je brein gebeurt als je wél stil blijft staan bij bijzondere momenten. En hoe een simpel geeltje je geheugen, je aandacht én je energie kan kantelen.Wil je ontdekken wat dit ritueel voor jou en je werk kan doen? Luister mee. Misschien ga je na vandaag zelf ook een pot vullen.

In de caravan van mijn moeder hing jarenlang een plank boven haar bed met een zelfgemaakte spreuk die over de liefde ging. Mooi bedoeld, maar één woord in die spreuk gaf haar leven een hele andere lading. Dat woord hield haar – onbewust – jarenlang op afstand van wat ze misschien het liefste wilde.Het zegt veel over hoe taal ons beïnvloedt. Vooral door dat ene woord dat we zo vaak gebruiken: niet. Denk maar eens aan hoe vaak je het zegt tegen je kinderen, je collega’s of jezelf. Niet rennen. Niet zeuren. Niet vergeten. Ons brein is er slecht in. Het hoort wel het ‘niet’, maar het ziet vooral het beeld dat erbij hoort: rennen, zeuren, vergeten. En precies daardoor stuur je jezelf of de ander ongemerkt de verkeerde kant op.Ik ontdekte hoe groot het verschil is toen ik die spreuk van mijn moeder veranderde. Van een zin die afremt naar een zin die uitnodigt. En dat is wat taal kan doen: blokkeren, of in beweging zetten.In deze aflevering neem ik je mee in hoe ons brein woorden opslaat, waarom we zo vaak geneigd zijn om te zeggen wat we níet willen en wat er gebeurt als je je taal omdraait. Je zult merken dat één kleine aanpassing al een wereld van verschil maakt.

Een meisje van acht. Een stiefvader die zijn handen niet thuishoudt. En een geheim dat decennialang haar lijf en leven beheerst.Mascha van Reenen noemt het - gelijk aan haar boektitel - de VERLOREN SECONDE. Het moment dat ze uit haar lijf schoot om niet te voelen wat er gebeurde. Een overlevingsmechanisme dat haar jarenlang beschermde, maar tegelijk elke relatie, elke keuze en elke dag beïnvloedde.Wat niet gezien werd, bepaalde toch alles...Dit gesprek gaat over seksueel misbruik, schaamte, zwijgen en dissociatie. Maar ook over moed, woorden geven aan wat nooit verteld werd en het keerpunt toen ze het eindelijk deelde met haar dochters.Patronen die niet benoemd worden, werken altijd door — in jezelf, je relaties, maar ook je werk. Wat je niet uitspreekt, sluipt toch je keuzes binnen, bepaalt je grenzen, je manier van samenwerken. Zolang je stil blijft, betaalt iedereen in je omgeving mee.Dus luister naar Mascha. Niet alleen om wat haar is overkomen, maar omdat haar verhaal laat zien hoe er beweging ontstaat, zodra je woorden geeft aan wat onzichtbaar bleef. Wil je haar autobiografie als eerste lezen: VERLOREN SECONDE is nu met korting te pre-orderen. Doen!

Een land in rouw. Een meisje van zeventien dat niet thuiskomt. En direct daarna significant meer meldingen bij het Centrum Seksueel Geweld. Oude wonden worden wakker...Vooral bij vrouwen. Maar ook bij mannen. Samen gaat het om ongeveer 10 miljoen Nederlanders die ooit te maken hebben gehad met seksueel grensoverschrijdend gedrag — van opmerkingen tot structureel misbruik. Dat is geen incident. Dat is het decor waarin we elke dag werken, leven, leidinggeven.En wat maakt dit zichtbaar? Hoe het onzichtbare alles aanstuurt. Bessel van der Kolk laat zien dat onverwerkt trauma in je lijf blijft wonen. Ap Dijksterhuis wijst erop dat 95% van ons gedrag onbewust is. Dus terwijl je hoofd zegt 'doorgaan', heeft je lichaam vaak al lang een andere koers bepaald. Je ziet het in relaties. Je voelt het in teams. Spanning die niemand benoemt, maar die wel energie kost, vertrouwen sloopt en prestaties drukt.Volgende week hoor je Mascha van Reenen, auteur van Verloren seconde. Ze beschrijft hoe seksueel misbruik in haar jeugd zich tot op celniveau vastzette, En ze leert de lezer hoe dit kan loskomen als je het onder ogen ziet. Dus stel, dat jij 1 van die 10.000.000 bent: Wat blijft bij jou onuitgesproken, maar stuurt wél alles aan?En luister volgende week vooral de aflevering met Mascha. En wil je haar verhaal lezen: haar boek Verloren seconde is nu met korting te pre-orderen. Een boek dat laat zien wat er gebeurt als je stopt met zwijgen.

Het was zeven minuten over elf ’s avonds.Ik had de hele dag deze podcast willen opnemen.In plaats daarvan pakte ik die dag 59 keer mijn telefoon op.Schermtijd: 3 uur en 31 minuten.En dat terwijl mijn notificaties al sinds 2021 uitstaan.En ik mezelf maximaal een uur per dag gun op LinkedIn en Insta.Herkenbaar? Dat je zegt dat je druk bent, maar als je eerlijk bent vooral druk bent met… je telefoon?Elke keer dat je je scherm checkt, gebeurt er iets in je brein. Je dopamine-systeem draait op volle toeren. En dat kost je meer dan je denkt. Geen seconden. Maar minuten, soms zelfs uren.En ondertussen verlies je niet alleen je focus. Je verliest ook verbinding. Want wat zeg je eigenlijk tegen een ander als je je telefoon erbij pakt, of hem gewoon zichtbaar op tafel legt?In deze aflevering neem ik je mee in de dopamine-loop. Hoe hij ongemerkt je tijd, je aandacht en je relaties kost. En wat je kunt doen om je brein weer terug te claimen.Luister mee. Want focus is kostbaar. En verbinding nog veel meer.

CLAIM JE PLEK MET €200 KORTINGNog maar  3 van de 10 plekken  beschikbaar!Arash start op 5 november 2025 zijn 12-weekse OnLive Transformatief Traject: 10 opleidingsavonden (van 3 uur), nieuwe methodieken en intensieve 1-op-1 coaching..Exclusief voor jou: €200 korting met actiecode Brendel200.Vol = Vol. Vind ⁠hier⁠ alle informatie en gebruik actiecode Brendel200 om jouw korting te claimen.---In deze aflevering schuif ik aan bij Arash Parsan – bekend als Mister Meditation. Een man die zijn weg vond van diepe onzekerheid en depressie naar innerlijke rust, helderheid en het begeleiden van anderen.Arash vertelt openhartig over zijn migratie als kind uit Iran, de angst en slapeloze nachten die dat met zich meebracht en de puberteit waarin faalangst en bevriezen de toon zetten. Hij deelt hoe antidepressiva hem jarenlang in een sluier hielden – en hoe meditatie, diepe persoonlijke ontwikkeling en moedige keuzes (zoals stoppen met zijn rechtenstudie) keerpunten werden.Wat deze aflevering bijzonder maakt, is de nuchtere manier waarop Arash grote thema’s terugbrengt naar iets tastbaars:Waarom gewaarzijn meer doet dan ‘veranderen’.Hoe angst een leraar kan worden.Wat het betekent om oude conditioneringen los te laten en vanuit je hart te gaan geven.Praktische metaforen, zoals de rivier van gedachten en het bewust markeren van momenten in je dag.Een gesprek vol herkenning en inspiratie voor iedereen die worstelt met prestatiedruk, de lat altijd hoog legt, of voelt dat er “meer” in het leven is dan voldoen aan de verwachtingen van anderen.CLAIM JE PLEK MET €200 KORTINGVol = Vol. Vind hier alle informatie en gebruik actiecode Brendel200 om jouw korting te claimen.

We willen zekerheid. Want wat we kunnen beredeneren, kunnen we – denken we – controleren. Maar precies daar lopen we vast. In deze solo neem ik je mee in het niet‑weten: waarom je brein naar voorspelbaarheid grijpt, hoe dat creativiteit tempert en wat er gebeurt als je het antwoord even openlaat. We raken Socrates (vragen > zekerheden) en kijken kort naar je neuro‑systeem: amygdala, voorspelmachine, en waarom nieuwe neurale paden pas ontstaan als je iets nieuws durft te doen. En ik deel een praktijkvoorbeeld waarin juist het loslaten van weten doorslaggevend was. Tof als je luistert!

Waarom duurt het zo lang voordat iemand in de reguliere mentale zorg écht geholpen wordt?En wat doet het eigenlijk met je, als je 20 gesprekken verder bent… maar nog steeds alleen maar hebt gepraat?In deze aflevering onderzoek ik hoe de structuur van mentale zorg is ingericht – en voor wie die eigenlijk werkt. Spoiler: niet voor de client (die ze overigens patiënt noemen) En laat ik zien wat hypnotherapie hierin anders doet: kort, doeltreffend, diepgaand.Zonder wachttijd. Zonder herhaling.Wel in beweging.#hypnose #hypnotherapie

In deze aflevering neem ik je mee in een herwaardering van kwetsbaarheid. Naar aanleiding van de vele reacties op mijn vorige podcast én het opnieuw beluisteren van aflevering #5, duik ik dieper in wat kwetsbaar zijn écht vraagt van je systeem.Ik vertel je wat er gebeurt in je brein, waarom verbinding ongemakkelijk voelt en hoe hypnose je kan helpen oude beschermingsmechanismen los te laten.Voor iedereen die voelt: ik wil me wel laten zien, maar iets houdt me nog tegen. Spoiler: dat ‘iets’ is meestal oud. En verrassend eenvoudig op te lossen...

In deze aflevering neem ik je mee in een persoonlijke, radicale keuze: Ik stop ermee. Ik stop met het verstoppen van waar ik écht voor sta. Want hoe kan het dat ik nooit over hypnose spreek, terwijl ik hypnotherapeut ben? Hoe kan het dat ik zo vaag ben over wat ik het liefste doe? Ik vertel je precies waarom ik daar vanaf nu dus mee stop.En waarom “stay in your own lane” voor mij niet zomaar een quote is, maar een wijze les gegeven door Orna Guralnik in de podcast met Jay Shetty.Plus dat ik nog steeds een (nu heldere) boodschap heb voor professionals én werkgevers die voelen dat het schuurt.Luister je mee? En als je iemand kent die dit volgens jou ook mag horen: deel ‘m gerust.

In deze aflevering ontmoet ik Frank Heddes: oud-politieagent, voormalig Herbalife-topper, en nu… mystieke sjamaan. Wat begon met pesten op de basisschool en eindigde met een burn-out in uniform, leidde tot een spirituele ontwaking die hij zelf nooit had voorzien.Frank deelt openhartig over zijn struggles, verslavingsgedrag, het verlangen naar erkenning en hoe zijn eerste reis naar Azië alles veranderde. We praten over ademwerk, trauma-opslag in je lijf, energetisch werk, en waarom huilen in de sportschool misschien wel het begin van genezing is.Een rauw, eerlijk en hoopvol gesprek over heling, keuzes maken en jezelf durven worden.Luister nu – en laat me weten wat het bij jou oproept.

We leven massaal vanuit ons hoofd. Denken, plannen, oplossen, controleren – dat kunnen we als de beste. Maar intussen probeert je lijf je iets te vertellen. Eerst zachtjes. Subtiel. Tot het niet anders meer kan dan schreeuwen.In deze aflevering deel ik wat er gebeurde tijdens mijn 1-op-1 familieopstelling met Margreet van Steijn. Hoe ik ontdekte dat de spanning in mijn schouder zó normaal was geworden, dat ik hem niet eens meer voelde. En wat er gebeurt als je opeens wel op je plek gaat staan – in je systeem én in je lijf.We hebben onszelf aangeleerd pas te luisteren naar echt acute signalen zoals pijn en uitputting. Maar die kleine signalen? Die schuiven we weg. Tot het niet meer gaat. Herkenbaar? Dan is deze aflevering voor jou.

Je had het zo goed bedacht. Structuur. Focus. Doen wat je je had voorgenomen. Maar dan word je wakker… en het is al kwart voor acht. Je hele ochtendritueel naar de haaien. En de stem in je hoofd begint...In deze aflevering neem ik je mee in precies dat moment. Waarin zelfkritiek direct op de loer ligt, maar ik – met horten en stoten – kies voor iets anders: zelfcompassie. Niet als excuus om niks te doen, maar als uitnodiging om op een andere manier verder te gaan. Vriendelijker. Menselijker. En verrassend effectief.Ik vertel je wat zelfcompassie écht betekent, wat het doet in je brein (spoiler: het maakt je slimmer, niet luier), en hoe je het kunt trainen. Met inzichten van o.a. Kristin Neff en Brené Brown, én mijn eigen stem van vanmorgen. Luister mee – misschien helpt het jou ook, als je vandaag even niet bent waar je had willen zijn.

Er komt een moment waarop je niet meer weg kunt van jezelf. Waarin je merkt: alle kennis, ervaring en daadkracht brengen me tot hier — maar niet verder.Juist dan is persoonlijke ontwikkeling geen luxe, maar noodzaak. Geen hobby, maar fundament.En dat zie je terug, niet alleen in levens van mensen, maar ook in keiharde data. Wat dit zijn recente cijfers over het nut van coaching:– FMI Executive Coaching Report (2023): 87% ervaart hoog rendement– PwC & Association Resource Centre (2023): gemiddeld 7× de investering terug– MetrixGlobal LLC (2022): 788% ROI binnen 12 maanden– ICF Human Capital Institute (2023): 72% meer betrokkenheid– Intel (ICF Prism Award): + $1 miljard operationele marge dankzij een coachingcultuurDus luister vooral als je weet: er zit meer in mij dan wat ik nu laat zien.

Het overkomt mij in deze podcast. En dat is dan ook gelijk weer grappig ,want mag er ook gewoon even helemaal niks zijn? Geen inzichten, geen inspiratie, geen zin, alleen... stilte.Na een volle week vol hoogtepunten trapt mijn systeem op de rem. En - in tegenstelling tot vroeger - geef ik eraan toe.Want inmiddels weet ik dat die leegte juist waardevol is. Dat het 'niets' altijd 'iets' oplevert. En dat lummelen heel goed is voor lijf en leden.Dus zin in 9 minuten niksen? Leuk als je luistert!

Ze was negen jaar de jongste thuis. Tot daar ineens een broertje kwam. Van het ene op het andere moment werd ze de middelste – en ook een beetje moeder. Zorgen voor, afstemmen, de sfeer aanvoelen… Het werd een tweede natuur.Annetje Suorsa werkt als teamcoach op een diepere laag. Ze komt niet binnen met werkvormen of modellen. Ze kijkt, luistert, voelt. Waar is de energie? Wat wordt er niet gezegd? En wie heeft welke plek in te nemen om het team sterker te maken. Als geheel.Dit werk doet ze graag samen met anderen. Met Dick Rügers heeft ze bijvoorbeeld Roots Teamcoaching opgericht. De naam zegt het al: terug naar de wortels. Niet om te graven om het graven, maar omdat dáár vaak verscholen ligt wat echte beweging brengt. In het team. En in de teamleden zelf.We praten over haar jeugd, de scheiding van haar ouders, het gemis van haar vader en hoe die ervaringen haar leerden om stemmingen feilloos op te pikken. Niet om de sfeer te redden, maar om de verbinding te voelen. En dat is precies wat ze nu – decennia later – teruggeeft aan anderen.Tof als je luistert.Meer weten over Annetje:https://dare2engage.nlhttps://rootsteamcoaching.nl/

Heb jij ook weleens het gevoel dat je ieder moment door de mand kunt vallen? Dat je succes meer geluk dan kunde is, en dat anderen ieder moment kunnen ontdekken dat jij eigenlijk… geen idee hebt?Je bent niet alleen!Onderzoek wijst uit dat bijna iedereen wel eens last van symptomen van het impostersyndroom, of te wel het bedriegersfenomeen. Twijfel of je het allemaal wel weet en goed doet, ook al ben je competent, ervaren en succesvol.Ik deel mijn eigen verhaal, geef je vragen om bij stil te staan én bespreek het spanningsveld tussen onze hunkering naar waardering… en het onvermogen om die te ontvangen.En natuurlijk geef ik je ook nog enkele praktische tips om uit je imposter-gedachten te stappen. Want ook jij hoeft die gedachtes helemaal niet te geloven...

Wat is zingeving eigenlijk? Doen waar je zin in hebt, of zin geven aan het leven? Jouw leven, wel te verstaan.Gallup-onderzoek wijst uit dat wereldwijd slechts 15% van de werknemers zich echt betrokken voelt bij hun werk. Dat betekent dat 85% niet echt gelukkig is in hun dagelijkse werk. En dat kan natuurlijk niet alleen een motivatieprobleem zijn – daar mist vaak ook betekenis.Maar zingeving hoeft niet altijd uit je werk te komen. Je kunt het vinden in relaties, vrijwilligerswerk, creatieve projecten, sport, natuur, spiritualiteit of persoonlijke groei. Werk is slechts één van de plekken waar je betekenis kunt ervaren – maar als je het daar niet vindt, is het cruciaal dat je het op andere vlakken bewust zoekt.Dus deze podcast is vooral een oproep om echt te gaan doen waar jij blij van wordt en wat je een voldaan gevoel geeft. En als dat betekent dat je die gouden kooi op een kiertje moet zetten, dan zou ik zeggen: go for it!