Tudeh Party of Iran

پس از گذشت بیش از ۶۰ روز از آغاز حمله‌های نظامی گستردهٔ امپریالیسم آمریکا و رژیم جنایت‌کار اسرائیل، میهن ما با یکی از عمیق‌ترین و چندلایه‌ترین بحران‌های تاریخ معاصرش مواجه شده است. این بحران فقط محدود به ادامهٔ وضع «نه جنگ، نه صلح» نیست، بلکه در تار و پود اقتصاد، جامعه، و ساختار سیاسی کشور نیز نفوذ کرده است. ترکیب فشارهای نظامی خارجی، محاصرهٔ اقتصادی، و واکنش‌های داخلی حکومت شرایطی را ایجاد کرده است که پیامدهای گسترده‌اش تا سال‌ها احساس خواهد شد.

کمیتۀ مرکزی حزب تودۀ ایران فرا رسیدن یازدهم اردیبهشت، اول ماه مه، روز جهانی کارگر را به شما شادباش می‌گوید. بزرگداشت این روز را در شرایطی بسیار دشوار برگزار می‌کنیم که همچنان در وضع «نه جنگ، نه صلح» و آتش‌بسی موقت قرار داریم و پس از ۴۰ روز بمباران های بی‌امان و تجاوز امپریالیسم آمریکا و دولت جنایت‌کار اسرائیل، کشور با تشدید بحران اقتصادی، محرومیت شدید، و تخریب زیرساخت‌های اقتصادی روبه‌رو است.

در آخرین لحظاتی که »نامهٔ‌مردم«، آمادهٔ‌ انتشار می شد، مجلس خبرگان رژیم اعلام کرد که مجتبی خامنه ای به عنوان ولی فقیه رژیم برگزیده شده است. با اعلام این خبر باید گفت که نظام سیاسی کشور به رغم تبلیغات سران رژیم در مورد »جمهوریت نظام« به یک نظام سیاسی موروثی مانند حکومت ستم شاهی دگردیسی کاملی یافت.

مرگ مشکوک ابراهیم رئیسی در اردیبهشت ۱۴۰۳فرصتی شد برای اینکه رژیم ولایی به ترمیم و جبران ورشکستگی مفتضحانهٔ دولت رئیسی و اجرای‌ برنامه‌های ویرانگر آن دولت بپردازد. پیامدهای فاجعه‌بار آن برنامه‌ها، در دولتی که برای ایجاد “حکومت یکدست” زیر نظر و با حمایت کامل خامنه‌ای به میدان آورده شده بود، حتی صدای آیت‌الله‌های مرتجع قم را نیز درآورد. در آن دوره، اعتبار خامنه‌ای و توان رهبری‌اش حتی در میان حلقهٔ خودی‌ها بیش از پیش زیر سؤال رفت. خیزش‎های وسیع در سال‌های ۹۶ و ۹۸ و به‌ویژه خیزش گستردۀ «زن، زندگی، آزادی» شکاف‌ گستردهٔ بین ملت و حکومت را آشکارتر کرد و حکومت را به عقب‌نشینی‌هایی واداشت. آن تحولات و فشارهای مردمی آغازگر شتاب‌ روند برگشت‌ناپذیر نامتعادل شدن رژیم بود که تا همین امروز آن را در ترس دائم از خشم و خواست‎های مردم قرار داده است.