Wszędobylskie Oko

W 11 odcinku Wszędobylskiego Oka zapraszam Was do odwiedzenia trzech wystaw trwających co najmniej do końca wakacji (w tym również tych akademickich). Andy Warhol, Marcin Białas i Michalina W. Klasik zapraszają mnie i Was do swoich światów pokazując nam, że są to także nasz światy, skłaniają do refleksji, a także zachęcają do działania.Materiał wizualny do obejrzenia na blogu w TYM poście.Rozkład jazdy tego odcinka:(0:00) Wstęp – czyli co usłyszymy dziś.(01:45) Wystawa Andy Warhol. Od linii do legendy [Pałac Sztuki w Krakowie, pl. Szczepański 4].(55:59) Wystawa Marcin Białas. Half-Life [AR Gallery w Krakowie, ul. Krzyża 11](1:27:53) Wystawa Michalina W. Klasik. Koniec patriarchatu! [Miszung w Bytomiu, pl. Kościuszki 10/12] i przy okazji o trzech modelach wystawienniczych.(1:56:15) Zakończenie – podsumowanie zaproszeń na wystawy.

W 10 odcinku podcastu zabieram Was na wyprawę do stolicy Finlandii, mam nadzieję, że odnajdziecie w niej coś dla siebie i że zachęcę Was do poznania Helsinek na żywo.Zdjęcia ilustrujące podróż do odnalezienia TU.Podpinam (mam nadzieję skutecznie kilka utworów, których warto posłuchać w kontekście Finlandii).Rozkład jazdy tego odcinka:(0:00) Kompozycja dźwiękowa towarzysząca instalacji Edith Karlson w Muzeum Kiasma.(0:29) Wprowadzenie – o tym, że nadal wolno podróżować i że jedziemy do Helsinek.(04:11) Patroni i Matronki odcinka.(09:28) Wystawa We Who Remain o skomplikowanej relacji Saamów i Finów (i nie tylko).(37:32) Wystawa Down till Down estońskiej artystki Edith Karlson.(45:37) Jak upamiętniać, czyli kto wysłuchał argumentów Bolesława Prusa [park przed Małym Parlamentem i Biblioteka Oodi].(1:12:19) Zaprojektuj mi raj, albo o sile fińskiego dizajnu.(1:23:40) Jim Jarmusch zawozi nas do Puu-Vallila.(1:28:39) Z Tatusiem Muminka siadamy na nadmorskich ławeczkach.(1:34:29) Z Włóczykijem idziemy pomedytować w skale i w drewnie [Temppeliaukio i kaplica Kamppi].(1:41:33) Dlaczego Mama Muminka podaje fikę.(1:44:38) Dlaczego wolę Cukrową dziewczynę od uzbrojonego drzewa, czyli o rzeźbach w przestrzeni publicznej Helsinek.(2:01:10) Jak postaje najbardziej niezwykła grafika świata i co to ma wspólnego z fińskimi muzeami.(2:13:31) Co Dziewczyna z perłą Vermeera ma wspólnego z czystością wizualną fińskich ulic.(2:20:03) Co warto przywieźć z Helsinek (poza olbrzymim bagażem doznań i wrażeń).(2:24:06) Zakończenie, czyli co nas jeszcze czeka w tym tygodniu.

W 9 odcinku Wszędobylskiego Oka opowiadam o wyjątkowym projekcie artystycznym, który można do połowy października oglądać w Helsinkach. Dokumentacja omawianych projektów dostępna jest TU.Rozkład jazdy 9 odcinka:(0:00) Pejzaż dźwiękowy skomponowany przez Ville Miettinena (fragment)(01:07) Wstęp czyli zaproszenie do artystycznej podróży oraz zdań parę o empatii i wolności w sztuce (a także o muralach, których nie było).(07:54) Kolektyw Purkutaide: co to za kolektyw? (24:15) To właśnie chcę powiedzieć – o czym jest ten projekt, czyli najkrótszy tekst kuratorski, jaki ostatnio czytałam (i najbardziej spójny, z tym, co zobaczyłam i czego doświadczyłam).(29:17) Arabia 135 – co to za miejscówka? Errata: w tym budynku nie mieści się klaster kreatywny, który znajduje się w sąsiednich budynkach.(38:11) Jukka Pekka Heikkilä, We Became Something Else [Staliśmy się czymś innym / Staliśmy się czymś więcej].(43:12) Jenni Hurmerinta, Aija Salovaara & Ville Pohjonen, Kuoleman Kättelemät [Dotknięty śmiercią].(47:29) Topi Ruotsalainen & Janne Vasama, Sit and Burn [Usiądź i płoń].(53:51) Maya Hahto, What we leave behind [To, co zostawiamy za sobą].(57:27) Tina Čerpnjak, Okko Alitalo & Andrew Walker, Echo Chamber [Komnata echa].(59:15) Kirsi-Marja Moberg, Noteworthy! [Godne uwagi!].(1:05:14) Janne Rahunen, Murskana [Rozbity].(1:08:45) Jakie tematy czekają na tej wystawie.(1:11:39) Matilda Hööpakka, You Are Not Alone [Nie jesteś sam/a].(1:13:10) Hyper everything, Hyper realistic store [Sklep hiperrealistyczny].(1:18:19) Luke Nicol, People, Places & Things [Ludzie, miejsca i rzeczy/sprawy].(1:19:55) Mari Hokkanen, Historia on hullu kuningas [Historia jest szalonym królem].(1:21:14) Lynchowski projekt Marianne Kurki.(1:22:37) Marii Salonen czyli Pomponowa Yayoi Kusama [YouTuberka znana jako Rakkaudella Marre].(1:23:24) O gadżetach.(1:26:46) Co Was czeka wkrótce…

W 8 odcinku Wszędobylskiego Oka Oko po raz ostatni patrzy na 66. Krakowski Festiwal Filmowy, trochę podsumowuje, trochę kręci nosem, a trochę jest mu smutno...Rozkład jazdy odcinka nr 8:(0:00) Wstęp – o czym usłyszymy dziś.(01:38) Generalne tendencje formalne i narracyjne obecne na 66.KFF. (10:28) Generalne trendy tematyczne 66.KFF. (16:12) Co sądzę o formule funkcjonalnej tegorocznego Festiwalu.(20:51) Diamentowe mrówki czyli dlaczego Dom mrówek nie zaskarbił sobie ostatecznie mojej sympatii.(37:38)  A co tu robi 45. Festiwal Młodzi i Film? Errata: Andrzej Urbanowicz. (42:26) Cisza na planie, czyli gdzie się u licha podziała krytyka filmowa?(1:01:50) Zakończenie, czyli co z tymi obiecankami?Jeśli znaleźliście lub znajdziecie jakieś pogłębione teksty dotyczące Festiwalu, dajcie znak w DMkach.

Rozkład jazdy 7 odcinka Wszędobylskiego Oka:(0:00) Wstęp, czyli o nieostatecznym podsumowaniu(04:12) Sekcja narzekania, w której niespodziewanie pojawia się Krzysztof Kieślowski(06:30) Bez powrotu, reż. Clyde Gates, Gabriel Sanson(09:32) Krótki film o wojnie, reż. Nadim Suleiman(16:42) Meksyk bez miłosierdzia, reż. Oscar Asan(20:46) Spiritus Sanctus, reż. Michał Toczek(25:19) Światło, które pozostaje, reż. Moona Pennanen(29:10) Igrając z diabłem, reż. Piotr Małecki, Maciej Nabrdalik(42:46) Sekcja Warto było zobaczyć (mimo nierówności)(42:57) Jak podbić świat, reż. Tomasz Wolski(48:02) Jesień 2026, reż. Wojciech Sobczyk(51:28) Kontrewers, reż. Zuza Banasińska(59:29) Ostatnia dzika rzeka, reż. Agnieszka Kokowska, Anastazja Dąbrowska(1:06:35) Nikt nie szczeka, reż. Julia Coldwell Serra(1:08:14) Sekcja Jedno zdanie(1:10:40) 4%, reż. Monika Masłoń(1:11:31) Archiwum rodzinnego końca świata, reż. Jakub Jakubik(1:14:38) Bez przepisu, reż. Filip Wieczorek(1:15:48) Cała miłość w moim ciele, reż. Carmen Baltazar(1:16:36) Drewnojady, reż. Julia Pełka(1:17:10) Fanatyk, reż. Mateusz Jarmulski(1:18:43) Faux Bijoux, reż. Jessy Moussallem(1:20:03) Gniazdo, reż. Jakub Baniak(1:21:49) Młynki, reż. Katarzyna Kosaja(1: 22:50) Pokój niemożliwy do zjedzenia, reż. Emilia Ondriasova(1:24:34) Powinniście tu być, reż. Elia Grappę, Anna-Marija Adomaityte(1:28:52) Prawie nad morzem czyli parówa, reż. Alicja Jasina(1:34:55) Rewolucja przeciw śmierci, reż. Joshua Oppenheimer(1:35:29) Sprawa nr, reż. Patrycja Polkowska(1:36:31) Trzy filiżanki kawy, reż. Natalia Krawczuk(1:37:18) Ujęcie - przeciwujęcie, reż. Radu Jude, Adrian Cioflanca(1:40:08) Odznaka pensjonarska czyli Lato gładkiego asfaltu i Procastrination Yoga(1:41:39) Najbardziej niedocenione(1:42:26) Cała miłość w moim ciele, reż Carmen Baltazar(1:42:42) Córki zmarłego pułkownika, reż. Elizabeth Hobbs(1:44:12) Normalna planeta, reż. Okiem Barbier, Guilhem Causse, Quentin L’Helgoualc’h(1:44:54) Nie mam nic do powiedzenia, także o głównym laureacie, czyli zdobywcy Złotego Smoka...(1:46:15) Sekcja opowiedzmy to jeszcze raz(1:46:32) Bacewicz x Bomsori, reż. Jakub Piątek(1:57:57) UWAGA SPOILERY!!! Pieśń o nocy, reż. Oskar Sadowski(2:08:55) Trakcje, reż. Jakub Krzyszpin(2:10:08) Niewidziane a nagrodzone(2:13:22) Nagrodzone, nawet niektóre obstawiane i zawczasu obejrzane

W tym Kocie wyskakującym z filmowego worka podczas 66. KFF dzielę się z Wami moimi osobistymi preferencjami w kwestii filmowych kandydatów do nagród. Jeśli jesteście ciekawi, to poniższy Rozkład Jazdy pozwoli Wam się zorientować, która kategoria kiedy się w nagraniu pojawia:(0:00) Wstęp.(06:14) Konkurs polski czyli Złoty lajkonik w kategorii fabuła.(15:56) Konkurs polski czyli Złoty lajkonik w kategorii dokument krótkometrażowy (Errata: przesadziłam z miliardem, ale 360 milionów to równie olbrzymia armia ludzi).(25:00) Konkurs polski czyli Złoty lajkonik w kategorii animacja.(31:15) Konkurs krótkometrażowy – co widziałam a czego nie(32:00) Konkurs krótkometrażowy czyli Złoty smok w kategorii fabuła.(37:55) Konkurs międzynarodowy czyli Złoty smok w kategorii dokument.(43:19) Konkurs międzynarodowy czyli Złoty smok w kategorii animacja.(49:09) Dwa zdania o konkursie dokumentalnym.

Ten odcinek miał być krótszy, a wyszedł najdłuższy, ale to dlatego, że dotyczy aż 4 pełnometrażowych dokumentów, z których każdy wprowadza na publiczną arenę ważny temat, zatem nie ma się co dziwić, można słuchać na raty, zgodnie z poniższym Rozkładem Jazdy:(0:00) Wstęp – o perspektywie i zawartości tego odcinka.(05:20) Bajeczna maszyna czasu, reż. Eliza Capai.(37:52) Rozwód po irańsku, reż. Kim Longinotto.(1:06:09) Tam, gdzie wracają bociany, reż. Tamara Kotevska.(1:27:59) Gdyby gołębie zmieniały się w złoto, reż. Pepa Lubojacki.(1:38:26) Podsumowanie – o jaką perspektywę chodziło i o czym w Kocie filmowym nr 4.

Najpierw przeprosiny za gargantualne faux-pas, oczywiście Błażej Hrapkowicz (a nie Bartłomiej lub Bartosz…).A potem Rozkład jazdy:(0:00) Wstęp, a raczej parę dodatkowych uwag na temat Syntetycznej szczerości.(07:36) O tym, że lepiej zbytnio nie przeć na szkło, bo to może wprowadzać innych w konfuzję oraz utrudnić im życie festiwalowe.(15:54) Mała aktualizacja harmonogramu.(16:45) Oczy, które nie widzą reż. Yann Rehberg.(27:59) Samotny pies reż. Marta Reis Andrade.(33:47) Skok kwantowy reż. Simon Meszaros.(36:22) Murmuracje reż. Xavier Marrades.(51:08) Wspomnienie okna reż. Amin Pakparavar, Mehraneh Saliman.(1:02:20) Holofication reż. Michal Kosakowski.(1:22:55) Rozkład jazdy na kolejnego Kota KFF-owego.

Errata: reżyserem filmu Chopin, Chopin jest oczywiście Michał Kwieciński (a nie Kwiatkowski).Errata: w sumie Ćmy i ważki jako tytuł jest ok (moją niezbyt zasadną krytykę zrzucam na karb zmęczenia, które mnie po całym dniu dopadło ;-)Rozkład jazdy:(0:00) Wstęp – miało nie być wszystko, wszędzie, naraz a jednak jest…(02:38) Konkurs polski – blok 1 – opis ogólny(03:10) Mix, reż. Klaudia Szott(12:05) Kkogdu, reż. Jin Woo(18:57) Scherzo, reż. Wojciech Wojtkowski(22:27) Moja kochana torebka, reż. Karolina Fronik(25:29) Duchy, reż. Karol Ulman(27:37) Konkurs krótkometrażowy – blok 2: opis ogólny(29:29) Ćmy i ważki, reż. Adrien Fonda(32:54) Cała miłość w moim ciele, reż. Carmen Baltazar (tylko o połowie filmu)(34:39) Kairskie ulice, reż.  Abdellah Taia(41:40) Merrimundi, reż. Niles Atallah(44:01) Retrospektywa Laureatki Smoka Smoków Kim Longinotto (której nazwisko nadal jest dla mnie zagadką)(46:04) Dziewczyny z marzeń, 1994(57:18) Chłopaki z Shinjuku, 1995(1:04:40) Konkurs dokumentalny – blok 10 i trochę pochwał dla Organizatorek oraz zachęta do zobaczenia, co w festiwalowej trawie – oprócz filmów – piszczy(1:07:34) Syntetyczna szczerość reż. Marc Isaacs

EDIT: Uzupełniając ważną kwestię. Galeria Arsenał w Białymstoku pokazała na przełomie 2024 i 2025 roku projekt Kentridge'a I Am Not Me, the Horse Is Not Main. Jego filmy były też pokazywane w Polsce podczas festiwali filmowych. Ale w podcaście mówię o dużej przekrojowej wystawie w dużej polskiej instytucji sztuki, której póki co artysta się nie doczekał, choć Stach Szabłowski zaczyna swój tekst o jego pokazie w Białymstoku od słów: "Za każdym razem, kiedy zdarza mi się wejść w jedną z filmowych instalacji Williama Kentridge’a, czuję, że to jeden z największych współcześnie żyjących artystów. Potem, już na chłodno, myślę, że mówienie o wielkości to przesada – ale niewielka". [Mint Magazine 30.01.2025] Rozkład jazdy tego Kota:(0:00) Wstęp, czyli kim jest William Kentridge i skąd się wywodzi.(13:47) Tematyka dzieł Kentridge'a i jego postawa wobec twórczości.(16:27) Generalne uwagi o kształcie praskiej wystawy.(17:47) Od grafiki (a konkretnie monotypii) do wieloodcinkowego animowanego fresku o apartheidzie.(37:11) Film, który ze mną został...(38:54) O przeskoku z grafiki do teatru, albo raczej graficzno-animacyjnej immersyjnej instalacji oraz o niemieckim ekspresjonizmie.(44:49) The Great Yes, The Great No - czyli o pewnym rejsie z Marsylii na Martynikę.(53:14) Kentridge o Kafce.(56:41) O pytaniach i Trockim.(1:00:10) Kolofon wystawy.(1:03:10) Pożegnanie i uzupełnienie informacji o 66. KFF.

W tym Kocie z worka, który jest zasadniczo zapowiedzią nowego subformatu z rodziny kotowatych poświęconego wyłącznie kinu, w tym przypadku krótkometrażowemu, dokumentalnemu oraz animacji, dowiecie się, kiedy i o czym opowiem Wam przez najbliższe dwa tygodnie. (0:00) Wstęp – a w nim fragment dźwiękowy reklamy 66. KFF i szybki rozkład jazdy na następne dwa tygodnie, a także drobne przeprosiny z powodu przesunięć.(10:12) 31 maja – dokładny rozkład jazdy, czyli o których filmach opowiem w pierwszym Kocie z filmowego worka.(15:49) 1 czerwca – omówienie, co Was czeka w drugim Kocie z filmowego worka.(18:39) 3 czerwca – opis planowanej zawartości potężnego Kota z filmowego worka nr 3.(21:59) 5 czerwca – wyliczenie tego, czego możecie spodziewać się po północy, czyli ostatni Kot z filmowego worka emitowany w trakcie trwania festiwalu i noszący nr 5.(23:33) 5 czerwca – co zawierać będzie pierwszy opublikowany w tym dniu (prawdopodobnie przed południem) Kot z filmowego worka, który chronologicznie będzie nosił nr 4.(25:35) I co jeszcze, albo czemu nie będę obstawiać i kiedy będę podsumowywać 66. KKF.Pełny program Festiwalu dostępny TU.I tak, wiem, że film Jana P. Matuszyńskiego nosi tytuł Mingun, ale moje myśli poszybowały do zupełnie innych japońskich konotacji czyli do Toshiro Mifune – wybitnego aktora i producenta z Kraju Kwitnącej Wiśni.

Link do wpisu na blogu, gdzie znajdziecie zdjęcia i linki jest TU.Oraz czasóweczka, bo odcinek długaśny:(0:00) Mam jedną długą rękę, czyli wkładamy Buty, oglądamy Ropaci i robimy wstęp do praskiej wycieczki.(15:20) Dobrostan po czesku czyli co i gdzie zjeść oraz czym się przemieszczać(41:40) 22 na 10 czyli jak nie zwariować w gąszczu administracyjnych podziałów Pragi (szybka przebieżka po Pradze 1, Pradze 2, Pradze 3 i Pradze 4).(48:26) Praga 5, Praga 7 i Praga 8 czyli gdzie pojechać, żeby uciec od turystycznego centrum, a nadal ciekawie spędzić czas.(56:53) Smichov czyli Mozart, romantyczny park angielski i lekcja warzenia piwa.(1:07:14) Gdzie po sztukę poza miejscami oczywistymi: Dom Kamiennego Dzwonu, Rudolfinum i Obecni Dům oraz mały powrót do DOXy.(1:13:14) Oczy szeroko otwarte na rzeźbę czyli gdzie nie spojrzysz w Pradze to zobaczysz kawałek sztuki współczesnej.(1:20:00) George Eliot jedzie do Pragi po raz pierwszy i jest chora.(1:33:35) Długie dzieje budowy katedry Świętego Wita.(1:44:55) Niezwykłe opowiadanie George Eliot pt. The Lifted Veil z 1859 roku.(1:53:27) Jan Nepomucen czyli kluczowy praski święty.(1:59:41) George Eliot wraca do Pragi po kilkunastu latach, ale w zasadzie niewiele to zmienia.(2:01:39) Złota uliczka albo  Nový Svět czyli gdzie naprawdę działa się magia.(2:15:35) Kiedy jechać do Pragi czyli ubaw z powodu topienia, palenia i wyrzucania przez okno.(2:27:53) Swingująca Praga czyli gdzie po jazz.(2:30:25) Praskie marionetki jako część Światowego Dziedzictwa UNESCO.(2:36:25) Do Pragi najlepiej Leo Expressem.(2:37:53) Zapowiedź Kota z worka nr 6.(2:39:39) Zapowiedź nowego formatu, który do posłuchania już w lipcu.(2:41:20) Informacja o drobnym przesunięciu kolejnego odcinka i KKFie.

To będzie Kot wraz z którym z worka wyciągniemy moje najwcześniejsze i wciąż rezonujące fascynacje muzyczne. A do przemyśleń skłonił mnie koncert Erica Claptona, który 29.04.2026 odbył się w krakowskiej Tauron Arenie.(00:00) Wstęp, czyli o co chodzi z Emmą Thompson i Joni Mitchell(01:13) Kto nauczył mnie słuchania muzyki i jaki związek ma z tym Eric Clapton, Nick Cave i Joni Mitchell.(10:14) O kim tak naprawdę chcę Wam opowiedzieć(15:05) O lawinie, którą uruchomiło In Dreams i co z tego wyniknęło oraz o supergrupie Traveling Wilburys.(25:36) O tym, jak najpierw było słabo, czyli o płytach pewnego muzyka, z których lubię tylko pojedyncze utwory, np. ten o głupcu, któremu się zdaje, że to już finito.(33:31) TA płyta, czyli o tym jak ktoś gwałtownie wyciągnął mi dywanik spod nóg, a potem opowiedział o świecie, który wtedy dopiero czaił się za rogiem, a w którym dzisiaj wszyscy musimy żyć.(44:06) A potem już w sumie było znowu tak sobie…(48:37) Zakończenie, czyli dlaczego Emma Thompson moim zdaniem ma rację.

5 wystaw, kilkanaście Osób Artystycznych, 1 zupełnie nowa galeria na artystycznej mapie Krakowa i garść refleksji o KRAKERSIE czyli Cracow Art Week, choć mocno ograniczonych z przyczyn moich niedoborów czasu wolnego...Wpis na blogu (reprodukcje) czeka TU.(00:00) Czym jest KRAKERS?(03:03) Dygresja na początek: O sztuce, która kiedyś może wygrywała i nieco jednak pustym geście Jury Biennale w Wenecji.(07:32) O konstrukcjach para-namiotowych: Ewa Kawecka, Alicja Klimek.(16:55) Gdy resztkowość i tymczasowość stają się niemożliwą do przekroczenia rzeczywistością: projekt Skłot i Daniel Sypniewski (oraz trochę o wystawie Brikolerzy. Architekci resztek).(32:23) Raczej o alchemii niż o Fatum (Marlena Biczak, Kacper Bożek, Paweł Krzywdziak).(35:15) Grafika w poszerzonym polu – albo o tym, jak to jest wystawiać się między gniazdkiem elektrycznym a kratką wentylacyjną (Marta Kołodziej, Jan Kukułka, Katarzyna Królak, Magdalena Mycek, Magdalena Palian, Patrycja Pacha, Marta Polończyk, Igor Warykiewicz, Marzena Zaczyńska. (44:20) Ostateczna ocena: czyli co zostaje pod ręką, a co idzie na strych…

Krótka zapowiedź tego, o czym usłyszycie już niebawem...