Zbrodnia na poniedziałek

- Drogi panie Peugeot. Oto co przeczyta Pan w gazetach, jeśli będzie pan krnąbrny: Młody Peugeot umarł po przerażających torturach ponieważ jego rodzice odmówili zapłaty 50 milionów lub rozmawiali z policją. Wolałbym nie oddawać twojego małego pod opiekę mojego przyjaciele Dede, on jest trochę szalony! List tej treści znaleźli rodzice czteroletniego Erica Peugeota ze słynnej francuskiej rodziny producentów samochodów Peugeot. Chłopiec zniknął z placu zabaw, na którym przebywał z opiekunką. Ta jednak niczego nie zauważyła. Kim byli porywacze? Jaki los spotkał chłopca? Co cała ta sprawa ma wspólnego z pewnym amerykańskim autorem powieści sensacyjnych oraz... Jamesem Bondem!? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

Jest to jedna z najsłynniejszych i najważniejszych spraw kryminalnych w historii Australii. Mówi się, że to właśnie wtedy ten kraj stracił swoją niewinność. To opowieść o wygranej na loterii, która zakończyła się tragedią. O porwaniu i śmierci ośmioletniego chłopca. I o mężczyźnie, któremu niemal to uszło na sucho. I o procesie, na którym najważniejszymi dowodami były nasiona cyprysów i psie włosy. Zapraszam do słuchania

Hiszpańscy policjanci nie musieli kopać głęboko. Wystarczyło zaledwie kilka machnięć łopatą, żeby pół metra pod powierzchnią gruntu odnaleźć dwa worki na śmieci. W środku znajdowały się pocięte na kawałki szczątki dwójki ludzi. Były tak zmasakrowane, że do ich identyfikacji potrzebne były badania DNA. Ale nawet przed ich przeprowadzeniem śledczy byli pewni, kogo właśnie odnaleźli. Trwające dwa tygodnie poszukiwania dobiegły właśnie tragicznego końca. W dzisiejszym odcinku opowiadam o zabójstwie Ingrid Visser. Zabójstwie, które wstrząsnęło Hiszpanią i Holandią. Pomimo tego, że winni znaleźli się w więzieniu, w tej sprawie ciągle pozostało kilka pytań bez odpowiedzi

Był dwudziesty trzeci lutego 2018 roku. Soumya Sekhar Sahu przygotowywał właśnie lunch ze swoją żoną Reemą. On miał dwadzieścia sześć lat i był inżynierem oprogramowania. Ona miała wtedy dwadzieścia dwa laty. Mieszkali w Patnagarh. Niewielkim mieście na zachodzie Indii. Liczy ono dwadzieścia pięć tysięcy mieszkańców. Znajduje się w stanie Orisa. Wzięli ślub zaledwie pięć dni wcześniej i teraz cieszyli się z tego, że razem zamieszkali w nowo wybudowanym domu. Zanim jednak zaczęli jeść, otrzymali tajemniczą paczkę. Kiedy ją otworzyli, spodziewając się, że to kolejny prezent ślubny, ich domem wstrząsnął wybuch. Soumya Sekhar Sahu umarł od poparzeń w szpitalu. Reema Sahu cudem przeżyła. Kto chciał zabić nowożeńców? Dlaczego przysłał im bombę? Czy udało się schwytać sprawcę? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

Zamordował co najmniej sześciu mężczyzn. Chociaż prawdziwa liczba jego ofiar, jak w przypadku większości seryjnych morderców, jest nieznana. Niektórzy uważają, że mogło ich być nawet czternaście. Policjanci znali jego tożsamość. Było co najmniej dwóch świadków, którzy potwierdzili, że to właśnie on ich zaatakował. Pomimo tego nigdy nie postawiono mu żadnych zarzutów. Od jego zbrodni minęło już pięćdziesiąt lat, a Bazgrzący Morderca ciągle pozostaje na wolności. Co wydarzyło się w latach siedemdziesiątych w San Francisco? Kim były ofiary seryjnego zabójcy? Dlaczego sprawcy nie udało się złapać? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

18 lipca 2002 roku mieszkający i pracujący w Filipinach brytyjski informatyk Steven Davis został zastrzelony w swoim własnym mieszkaniu. Filipińska policja od początku uważała, że był to napad rabunkowy z tragicznym finałem. Innego zdania była jednak matka mężczyzny Margaret Davis. Przyleciała na Filipiny i zaczęła prowadzić prywatne śledztwo. Śledztwo, które doprowadziło ją do nieoczywistego i zaskakującego finału. Kto odpowiadał za śmierć Stevena Davisa? Jak wyglądało śledztwo Margaret Davis? Jak się zakończyło? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

Wszystko zaczęło się od rysunku, który zobaczyłem gdzieś w internecie. Przedstawiał zatrwożonych ludzi w wiktoriańskich strojach, którzy uciekali przed mężczyzną w pończochach, butach na obcasie i w policyjnej czapce, który tańczył na latarni. Podpis głosił, że "mieszkańcy dziewiętnastowiecznego Londynu byli terroryzowani przez Kubę Rozbieracza". Po angielsku ta gra słów była jeszcze zabawniejsza niż mój kulawy przekład, bo mówił o "Jack the Stripper" podczas gdy "Kuba Rozpruwacza" to "Jack the Ripper". Uśmiechnąłem się nawet lekko widząc ten obrazek, ale im dłużej na niego patrzyłem, tym bardziej mi w nim coś nie grało. Przeszukiwałem zakamarki swojej pamięci, żeby ustalić co, aż w końcu mnie olśniło. Nie dziewiętnastowieczny Londyn, ale ten dwudziestowieczny. A konkretnie lata sześćdziesiąte. A "Jack the Stripper" to przydomek, który angielski media nadały seryjnemu zabójcy odpowiedzialnemu za śmierć co najmniej sześciu kobiet. Kim był "Jack the Stripper" i jego ofiary? Jak wyglądało śledztwo w jego sprawie, jedno z największych w historii Wielkiej Brytanii? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

Są ludzie, o których można powiedzieć, że los dał im wszystko. Sunny Ang Soo Suan z Singapuru wydawał się być właśnie takim człowiekiem. Urodził się w 1939 roku. Jego dzieciństwo wypadło co prawda na burzliwe lata wojny. Niemniej, wychowywał się w rodzinie z klasy średniej, w dobrych warunkach. Jego ojciec był wysoko postawionym urzędnikiem państwowym. Był przystojnym chłopakiem i wyrósł na przystojnego mężczyznę. Jego iloraz inteligencji wynosił podobno 128 punktów i był powyżej średniej. Skończył szkołę średni średnią w 1955 roku. Zaczął uczyć się, żeby zostać nauczycielem, ale w 1957 postanowił rzucić studia i zapisał się na kurs pilota samolotowego. Jednak już dziesięć lat później został powieszony za morderstwo. Jak to się stało? Dlaczego Sunny Ang trafił do celi śmierci i dlaczego ta sprawa była przełomowa dla singapurskiego prawa karnego? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

To jedna z najdziwniejszych historii kryminalnych we współczesnym Singapurze. Zaczęło się 9 stycznia 1987 roku. Detektyw tamtejszej policji V. Alagamalai był zawalony robotą. W pewnym momencie odezwał się jego pager. Jeden z informatorów detektywa prosił go o spotkanie. Alagamalai niechętnie, ale zgodził się na nie pójść. Potem pożałował, bo historia, którą usłyszał była tak niewiarygodna i dziwna, że wydawała się być wytworem fantazji kogoś niespełna rozumu. Był tylko jeden problem. Informator, który mu ją opowiedział, był jednym z jego najbardziej zaufanych współpracowników. I jeszcze nigdy go nie zawiódł. Detektyw Alagamalai poszedł do swoich przełożonych. Przedstawił im sprawę. A ci, po krótkim namyśle, nakazali mu wszcząć śledztwo. Co takiego usłyszał detektyw Alagamalai usłyszał od swojego informatora? Czego się dowiedział? Jak skończyła się ta cała sprawa? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

W listopadzie 1920 roku w egipskiej Aleksandrii przypadkiem odnaleziono ciała aż siedemnastu zamordowanych kobiet. Wkrótce okazało się, że za morderstwa odpowiedzialna jest szajka, której przewodziły dwie kobiety, siostry - Raya i Sakina. Ale cała historia nie ma tylko warstwy kryminalnej. Raya i Sakina stały się bowiem ważnymi figurami w egipskiej kulturze. Poświęcono im niezliczone książki, opowiadania, sztuki teatralna, a nawet filmy. Kim były? Jak się kształtował mit z nimi związany? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

"Nie wierzę, że to piszemy, ale czy możemy przestać romantyzować seryjnych morderców?" - zapytała w swoim artykule, który pojawił się na łamach arabskiego portalu El-Shaid, jego założycielka Raghda El-Sayed. W artykule zwracała na różnorodne kłopotliwe konsekwencje, do których może to prowadzić. Autorka wymieniła między innymi normalizację przemocy, źle kierowaną sympatię, ryzyko pojawienie się naśladowców, normalizację niebezpiecznych zachowań czy wykorzystywanie tragedii ofiar. Co skłoniło Raghdę El-Sayed do napisania tego artykułu. Niewiarygodny sukces w arabskim świecie serialu saudyjskiej platformy streamingowej Shahid. W roli głównej wystąpił popularny komik Ahmed Fahmy, w nietypowej dla siebie, dramatycznej roli. W wywiadach prasowych opowiadał, że przez wiele miesięcy "uczył" się swojego bohatera, żeby perfekcyjnie oddać jego gestykulację i mimikę. Serial nosił tytuł "Rzeźnik z Gizy" i opowiadał historię Gaddafiego Faraga Abdela Atti. Kim był Gaddafi Atti? Jakie zbrodnie popełnił? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

To sprawa, która była jak trzęsienie ziemi, które uderzyło w samo serce świata malezyjskiej polityki. A wstrząsy wtórne są odczuwalne nawet dzisiaj, po osiemnastu latach. Pojawiają się w tej historii wielkie nazwiska, jeszcze większe pieniądze, międzynarodowe spiski, brawurowe ucieczki i wreszcie nierozwiązane tajemnice. Bo tak naprawdę, pomimo dwóch wyroków skazujących i jednej egzekucji, do dzisiaj nie znamy odpowiedzi na najważniejsze pytania - kto tak naprawdę odpowiada za śmierć Altantuyai Shaariibuugiin i dlaczego dziewczyna musiała zginąć?

Ojciec Mathew Peiris był jednym z najbardziej znanych anglikańskich księży na Sri Lance w latach siedemdziesiątych oraz osiemdziesiątych. Wysoki, postawny, z długą siwą brodą i czarnymi włosami. Sam opowiadał, że przebywając w Indiach, przyrzekł, że nigdy ich nie obetnie. Pełnił zaszczytną i ważną funkcję wikarego w kościele świętego Pawła w Colombo. Unosiła się wokół niego aura autorytetu i mistycyzmu. Peiris był także egzorcystą. W tej pracy, pomimo tego, że był anglikaninem, korzystał z katolickich rytuałów i modlitw. Podobno dokonywał także uzdrowień. Przepowiadał przyszłość członkom swojego kościoła. A także był stygmatykiem. Na prowadzone przez niego msze przychodziły tłumy. Potem długo rozmawiał z wiernymi specjalnie zbudowanej szopie za ogrodem. Tworzył z nimi głęboką, mistyczną wręcz więź. Wkrótce się okazało, że ten święty według wielu człowiek zamieszany jest w sprawę podwójnego zabójstwa! Co się stało? Kim były ofiary? Dlaczego zginęły? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

Znaleziono ich w lesie. Nagich. Z obrażeniami w okolicach genitaliów oraz oderwanymi kawałkami skóry. A także sklejonymi ustami oraz powiekami. Zostali zabici ciosami od noża oraz uderzeniami kamieniem prosto w głowy. Ich ubrania leżały niedaleko, starannie złożone. Dowód na to, że mieli czas, żeby je zdjąć i najprawdopodobniej zupełnie nie byli przy tym zdenerwowani. Jakby rozbieranie się w środku lasu, z dala od ludzi, było najzupełniej normalną czynnością. Indyjska policja początkowo podejrzewała, że doszło do jakiegoś rodzaju zabójstwa honorowego. Albo do rabunku. Ale kiedy na ciele mężczyzny znaleziono cenny, złoty łańcuch ta teoria została odrzucona. - Miejsce zbrodnia dało nam do myślenia - opowiadał Yogender Vyas, oficer policji z Gogundy, który prowadził śledztwo - Na początku myśleliśmy o morderstwie honorowym albo o trójkącie miłosnym. Ale kto oblewałby klejem superglue parę, która właśnie uprawia seks? Co w takim razie stało się w lesie w Radżastania w listopadzie 2022 roku? Bo niewątpliwie było to jedno z najbardziej wstrząsających, ale także najdziwniejszych morderstw we współczesnych Indiach. O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu.

Podobno poznali się w ten sposób, że weszła do jego biura w Las Vegas i powiedziała, że chce tutaj pracować. A on się zgodził. Trudno powiedzieć, czy już wtedy się w niej zakochał, a ona w nim. On nazywał się Larry McNabney i był prawnikiem. Ona natomiast to Elisa Barasch. On miał czterdzieści siedem lat, on dwadzieścia dziewięć. Był rok 1995. Wtedy rozpoczęła się ich wspólna historia, która zakończyła się w roku 2002, kiedy jedno z nich postanowiło powiesić się w celi aresztu na słonecznej Florydzie. To opowieść o wielu kłamstwach, kradzieży i wreszcie morderstwie. Jak do niego doszło? Dlaczego dwie kobiety zdecydowały się zabić człowieka, któremu wiele zawdzięczały? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

17 września 2020 Tapiwa Makore został wysłany przez swoją matkę do pilnowania rodzinnego ogrodu. W okolicach godziny piętnastej rodzice chłopca wybrali się do ogrodu, żeby podlać znajdujące się tam rośliny. Chłopca jednak tam nie było. Zapytali znajdujące się nieopodal dzieci, które również pracowały w przydomowych ogrodach, gdzie jest Tapiwa. Wskazały znajdujący się nieopodal staw. Tam jednak również go nie było. Rozpoczęto gorączkowe poszukiwania, w które włączyli się wszyscy mieszkańcy wioski. Niestety bez rezultatów. Zapadła noc i nikt nie miał pojęcia, gdzie może przebywać chłopiec. Rozpoczęto gorączkowe poszukiwania, które jednak nie przyniosły żadnych rezultatów. A następnego dnia dokonano makabrycznego odkrycia. Co się stało z chłopcem? Kto był odpowiedzialny za jego makabryczną śmierć? I co to ma wspólnego z tradycyjnymi wierzeniami w Zimbabwe. O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

7 stycznia 2011 roku Birgit Heckmair pracowała razem z córką w ich restauracji Cattle Baron Steakhouse w Mareua Mall w stolicy Namibii Windhuk. Kiedy przebywała w biurze, jej córka odebrała telefon, że należący do niej samochód brał udział w wypadku drogowym i natychmiast ma się pojawić na miejscu zdarzenia. Pojechała na wskazaną lokalizację. Tam zauważyły ambulans, do którego właśnie wkładano zakryte prześcieradłem zwłoki. Pomimo tego Brigit natychmiast wiedziała, że to jej syn - Andre. Poznała go po butach. Dlaczego zginął Andre? Kim byli sprawcy? Dlaczego pokonali prawie 12 tysięcy kilometrów, żeby zabić 25 letniego chłopaka? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

Rzadko się zdarza, żeby śledczy mogli tak dokładnie widzieć moment śmierci ofiary zabójstwa. Ale tak właśnie się stało w przypadku Els Van Doren. Trzydziestoośmioletniej żony Jana De Wilde jubilera z Antwerpii. Było to możliwe dzięki kamerze, którą miała zamontowana na swoim kasku. Na nagraniu widać więc, jak wyskakuje z samolotu. Następnie chwyta się za ręce z dwoma mężczyznami, z których jednym jest jej instruktor Marcel Somers. Przez pewien czas lecą razem tworząc formację. Następnie puszczają się i pada sygnał do otworzenia spadochronów. Jednak spadochron Elsy Van Doren nie działa. Przez kolejne sekundy nagrania widać, jak kobieta szamocze się z linkami. Próbuje otworzyć spadochron awaryjny, ale ten też nie działa. Krzyczy, patrzy za siebie, walcząc o życie. Bezskutecznie. Leciała w dół przez kilkaset metrów, zdając sobie sprawę, że nie jest w stanie się uratować. Spadła do ogródka domu w miejscowości Opglabbeek w północno wschodniej Belgii z wysokości ponad trzech kilometrów. Zginęła na miejscu. - Podczas swojego ostatniego skoku zrobiłaś wszystko, żeby się uratować, ale ktoś nie chciał pozwolić ci żyć - powiedziała podczas pogrzebu siostra Elsy Van Doren. Pytanie brzmiało, kto? Kto mógłby pragnąć jej śmierci? Odpowiedzi na to i inne pytania związane z tą sprawą poznacie po wysłuchaniu tego odcinka podcastu "Zbrodnia na poniedziałek"

Stephany Tatiana Flores Ramírez była piękną, młodą, czarnowłosą dziewczyną o typowej latynoskiej urodzie i ujmującym uśmiechu. Studiowała Pochodziła z bogatego domu. Jej ojciec był znanym biznesmenem i politykiem. Był nawet wiceprezydentem za czasów prezydentury kontrowersyjnego peruwiańskiego polityka Alberto Fujimoriego. Przez chwilę, po ustąpieniu Fujimoriego był nawet kandydatem na urząd prezydenta, ale do tego nie doszło w wyniku społecznego sprzeciwu. Stephany Flores Ramirez studiowała biznes na Uniwersytecie w Limie i była na ostatnim roku tejże uczelni. Zamordowano ją 30 maja 2010 roku w hotelowym pokoju. Jej ciało znaleziono jednak dopiero 2 czerwca, kiedy do pokoju wszedł pracownik, żeby posprzątać. Na miejscu znaleziono rakietę tenisową, która posłużyła jako prawdopodobne narzędzie zbrodni. Nie jest to jednak początek tej historii. Nie jest to też środek. Ta opowieść ciągnęła się przez wiele lat. Wydarzyła się na co najmniej trzech kontynentach i w kilku krajach. Jej bohaterami są pewien holenderski młodzieniec, bohaterski dziennikarz śledczy, który zginął w zamachu na swoje życie, policjanci z Peru, Chile, Stanów Zjednoczonych, agenci FBI. I dwie zamordowane dziewczyny. Przede wszystkim dwie zamordowane dziewczyny.

Ta historia zaczęła się jak bajka. W latach dziewięćdziesiątych w Niemczech spotkali się Heike Dorsch oraz Stefan Ramina. Dziewczyna natychmiast zakochała się w przystojnym blondynie, który roztoczył przed nią romantyczną wizję. Nie chciał prowadzić zwykłego, mieszczańskiego życia. Zamiast tego marzył o tym, żeby spędzić je na morzu. Chciał opłynąć świat. Ale nie na emeryturze, bo wtedy podróże życia planuje większość Niemców, ale wtedy, kiedy jest ciągle młody i zdrowy. Heike pokochała również to marzenie. Sama zaczęła żeglować. Zdobywała kolejne uprawnienia. W podróży dookoła świata wyruszyli w roku 2008. W 2011 trafili na Markizy. Do wyspiarskiego raju na Pacyfiku. I tam Stefan został brutalnie zamordowany. Jak do tego doszło? Kim był morderca? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

To jest jedna z najciekawszych książek true crime, które czytałem w tym roku, o jednej z najstraszniejszych i najgłośniejszych spraw kryminalnych z ostatnich 30 lat. Zabójstwo Iwony Cygan to jedna z tych historii, którą mocno śledziłem. Młoda dziewczyna wychodzi wieczorem z domu, żeby spotkać się z koleżanką. Następnego dnia jej ciało zostaje znalezione na nadwiślańskich wałach. Pomimo intensywnego śledztwa, sprawcy nie udaje się złapać. Do czasu... Kiedy śledztwo przejmuje krakowskie Archiwum X cała Polska szły o szajce handlarzy żywym towarem, którzy trzymali małopolski Szczucin w garści. Którzy mieli w swoich kieszeniach policjantów i prokuratorów. I którzy nie wahali się zabić, jeśli ktoś powiedział choćby słowo za dużo. Wszyscy o tym czytaliśmy i kręciliśmy z niedowierzaniem i przerażeniem głowami. Wszyscy uwierzyliśmy w tę opowieść. Aż pojawił się Mateusz Baczyński, który pokazał, że prawda była jednak trochę inna. W tym odcinku rozmawiam z Mateuszem Baczyńskim o jego książce "Martwy punkt", poświęconej sprawie zabójstwa Iwony Cygan

Piętnastoletni Tony Dutcher Sylwestra 2000 roku pojechał do swoich dziadków. Tak, jak to zresztą robił od lat. Noc miał spędzić na dworze, obozując w zbudowanym przez siebie forcie. Następnego dnia jego rodzice czekali na telefon z tradycyjnymi życzeniami noworocznymi. Kiedy go jednak go nie otrzymali, zaniepokojeni zawiadomili policję. Ta wysłała patrol pod wskazany adres. Funkcjonariusze nie byli przygotowani na to, co zobaczyli. Carl i Joanna Dutcherowie zostali zastrzeleni w swoim własnym domu. Chłopca początkowo nie potrafiono znaleźć. Dopiero w czasie rozmowy jego matka przypomniała sobie o wybudowanym dla niego forcie. Odnaleziono go tam. Miał podcięte gardło. Cięcie było tak głębokie, że niemal oderwało głowę od ciała. W forcie znaleziono między innymi planszę do gry w scrabble z rozpoczętą rozgrywką. Dowód na to, że Tony nie spędzał tej nocy sam... Kto odwiedził Tony'ego Dutchera w sylwestrową noc? Dlaczego zginął? I co z tym wspólnego ma tajemnicza organizacja O.A.R.A, która miała walczyć z gujańskimi rebeliantami? O tym wszystkim opowiadam w tym odcinku podcastu "Zbrodnia na poniedziałek"

To była gorąca niedziela 29 czerwca 2003 roku. Dyspozytor pogotowia dostał informację o ciężko rannym chłopcu. Ratownicy błyskawicznie znaleźli się na miejscu. W wąskim zaułku niedaleko centrum handlowego, leżał ranny czternastolatek. Miał na imię John. Obok niego siedział jego przyjaciel, który zawiadomił pogotowie. Mark był starszy o dwa lata. Na policji opowiadał, że zostali zaatakowani bez żadnego powodu przez jakiegoś dwudziestoletniego mężczyznę. Nosił ciemną bluzę z kapturem i czarne jeansy. Atak był szokujący nie tylko dlatego, że jego ofiarą padło dziecko, ale także dlatego, że doszło do niego w spokojnej okolicy. Kiedy jednak śledczy zaczęli sprawdzać historię opowiedzianą przez Marka, okazało się, że nic tam nie pasuje. I wkrótce zorientowali się, że mają do czynienia z jedną z najbardziej niezwykłych i zadziwiających spraw kryminalnych w historii Wielkiej Brytanii.

Arthur Upfield był australijskim autorem kryminałów. Pod koniec lat dwudziestych XX wieku przebywał w buszu, pracując przy budowie płotu na króliki i rozmyślał nad fabułą swojej kolejnej powieści. Pewnego wieczoru przy ognisku, rzucił wyzwanie, żeby wynaleźć jak najlepszy sposób pozbycia się ciała. Po chwili zastanowienia z rozwiązaniem wyszedł niejaki George Ritchie. Zaproponował, żeby zwłoki najpierw spalić. Następnie należało bardzo dokładnie przeczesać popioły. Wyciągnąć z nich wszystkie kości, zęby, a także plomby lub metalowe protezy. Ritchie radził, żeby plomby i protezy rozpuścić w kwasie. Wreszcie, kości należało zmielić i pył rozsypać. Tak powstała książka pod tytułem "Piaski Windee". Powieść, która znajduje się na listach stu najlepszych powieści kryminalnych w historii. Pierwszy wielki sukces literacki i komercyjny Arthura Upfielda. Jednak Upfield nie zdawał sobie sprawy, że tamtego wieczora przy ognisku siedział pewien mężczyzna, który bardzo uważnie słuchał rozmowy o przyszłej powieści pisarza i wymyślonym sposobie na pozbycie się zwłok. I potem postanowił wypróbować, jak to zadziała w prawdziwym świecie.

Jest to historia nie tylko kryminalna, ale także absurdalna. Najbardziej jednak absurdalne w niej jest to, że wydarzyła się naprawdę. W styczniu 2018 roku policja w Palm Beach Gardens rozpoczęła śledztwo w sprawie zabójstwa Alana J. Abrahamsona. Siedemdziesięciojednoletniego mężczyzny, dobrze znanego w lokalnej społeczności. Lubianego, spokojnego, cieszącego się dobrym zdrowiem i rodziną. Jego śmierć była szokiem. Palm Beach Gardens to spokojne miasteczko na Florydzie, gdzie dochodzi do jednego morderstwa rocznie. A śmierć Alana J. Abrahamsona budziła szczególne przerażanie. Podobnie jak większość innych obywateli Palm Beach Gardens był zamożnym, białym emerytem, który mieszkał w domu wartym prawie milion dolarów. Mieszkańcy tego raju poczuli się nagle bardzo zagrożeni... Jak zginął Alan J. Abrahamson? Jaką tajemnicę skrywał? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

Suzanne Eaton była uznaną naukowczynią zajmującą się biologią molekularną. Chociaż sama była Amerykanką od wielu lat pracowała w Niemczech. W lipcu 2019 roku wyjechała na konferencję na Kretę. Pewnego dnia wyszła z hotelu, żeby pobiegać i wtedy widziano ją po raz ostatni. Następnego dnia jej znajomi rozpoczęli poszukiwania. Za pomoc w jej odnalezieniu wyznaczono nagrodę w wysokości trzydziestu tysięcy euro. Co się stało z Suzanne Eaton? Czy udało się ją odnaleźć? Kto był odpowiedzialny za jej zniknięcie? I jak zareagowali na tę historię mieszkańcy Krety? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu.

Jak wychować dziecko w więzieniu? Czy to w ogóle możliwe? Kim są odsiadujące wyroki matki? Jak i czy w ogóle rodzicielstwo je zmienia? O tym wszystkim, a także o wielu innych sprawach rozmawiam w tym odcinku z Katarzyną Borowską, autorką fascynującego reportażu "Nadzieja skazanych".

Patrzymy na tę sprawę przez pryzmat teraźniejszości, próbując wpisać jej bohaterów we współczesne stereotypy. I tak Zofia Paluchowa staje się nagle międzywojenną celebrytką, modelką, kimś sławnym, kto współcześnie błyszczałby na ściankach i filmowych premierach. Jest to w pewien sposób naturalne. W ten sposób staramy się lepiej zrozumieć daną sytuację. Wsadzamy ją w ramy, które znamy. Ale równocześnie porównywania dowspółczesności mogą nas zaprowadzić na manowce. Bo dla tej historii ważniejsza jest znajomość międzywojennej, wiejskiej biedy. Kim była Zofia Paluchowa? Dlaczego nazywano ją "Piękną Zofią"? Jak zginęła? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu.

To wyglądało jak sceny z amerykańskiego filmu gangsterskiego. Pięćdziesięciu funkcjonariuszy policji, wszyscy w pełnym rynsztunku, w kamizelkach kuloodpornych i z karabinami w dłoni przeczesywali metr po metrze bezdroża i wsie północnej Chorwacji w wielkiej akcji, której celem był jeden mężczyzna. Vinko Pintarić. Ten jednak wcale nie chciał dać się złapać. Znał okolice jak własną kieszeń. Często zmieniał kryjówki, mylił tropy. Mogło się wydawać, że jest jakimś duchem, upiorem. Sytuacje dodatkowo utrudniał fakt, że Pintarić był popularny wśród Chorwatów. Vinko Pintarić jakimś cudem stał się bowiem chorwackim odpowiednikiem Robin Hooda. Kim dokładnie był? Jakie przestępstwa i zbrodnie popełnił? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu.

Słowenia pod względem kryminalnym, a przynajmniej jeśli chodzi o zabójstwa, to wyjątkowo spokojny kraj. Ze statystyk Banku Światowego wynika, że współczynnik zabójstw na sto tysięcy mieszkańców w roku 2022 wyniósł 0,53. Dla porównania, w Polsce wynosi on 0,7, na Litwie 3,71, a w Urugwaju 9,7 (a Urugwaj wcale nie jest tu rekordzistą). Jest jednak jeden zawód, którego uprawianie na Słowenii wydaje się wiązać z dużym ryzykiem. Jest to... chemik. I nie, wcale nie taki chemik, jak Walter White z serialu "Breaking Bad". Mówimy o chemikach zatrudnionych w szanowanym i znanym Narodowym Instytucie Chemii w Lublanie. Dlaczego tak twierdzę? Co się dokładnie w nim wydarzyło? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

Robert Ledru, błyskotliwy i sławny francuski detektyw z XIX wieku, pewnego dnia został poproszony o pomoc w znalezieniu sprawcy zabójcy handlarza sztuka Andre Moneta. Monet został zastrzelony na plaży w Hawrze. Po przeanalizowaniu śladów Ledru oznajmił, że to on jest mordercą, ale nie ma pojęcia, dlaczego zabił swoją ofiarę. Po serii badań okazało się, że Ledru dokonał morderstwa... lunatykując. Jak do tego doszło? Jak wyglądało śledztwo? Jaki los spotkał Roberta Ledru? I przede wszystkim - czy ta historia jest w ogóle prawdziwa? Nad tym wszystkim pochylam się w najnowszym odcinku podcastu. Opowiem Państwu także o sprawie Kennetha Parksa z Kanady, który pewnego ranka pojawił się na komisariacie policji z zakrwawionymi rękoma i oznajmił, że prawdopodobnie kogoś zabił, ale nie ma pojęcia, kogo. On także lunatykował. Jak został potraktowany Parks? Kto był jego ofiarą? Jak potoczyło się jego życie? Zapraszam do słuchania!

Przypominało to scenę z początku filmu kryminalnego. W styczniu 2015 roku trzydziestotrzyletni Pablo Garcia Cejas odwiedził Chalet Los Picaflores w leżącym nad Atlantykiem mieście Punta del Este. To znany wakacyjny resort, pełen hoteli i turystów. Natomiast pod nazwą Los Picaflores tak naprawdę ukrywał się niski parterowy dom, w którym urządzono hostel typu Bad&Breakfast. Pablo Cejas spotkał się tam z jego właścicielką pięćdziesięciosześcioletnią Claudią von Gravenitz. Starał się pracę w hostelu. Nie wiemy do końca, jak poszło spotkanie. Najwyraźniej jednak mężczyzna zrobił na kobiecie wielkie wrażenie, bo uznała, że to odpowiedni człowiek do wykonania pewnego zadania. Jakichś czas potem pani von Graevenitz zadzwonił po raz kolejny po Cejasa i zaprosiła go do siebie. Tym razem von Graevenitz opowiedziała o swoim bracie Alejandro. Rodzeństwo było od dawna skłócone w związku z podziałem majątku po zmarłych rodzicach. Claudia von Gravenitz pokazała mężczyźnie zdjęcia z obdukcji, na których rzekomo widać obrażenia, które zadał jej brat. Pokazywała mu też skargi wniesione na policję oraz akta postępowań sądowych, które ich dotyczyły. Nikt jej nie pomógł. Konflikt narastał. Dlatego zdecydowała się na rozwiązanie ostateczne. Zaproponowała Cejasowi pięć tysięcy dolarów za zabicie Alejandro. Jak potoczyła się dalej ta historia? Do jakich morderstw doprowadziła ta rozmowa? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

30 listopada 1949 Timothy Evans wszedł na posterunek policji w Merthyr Tydfil w południowej Walii. Powiedział, że potrzebuje pomocy. Chciałby dowiedzieć się, co się dzieje z jego córką - Geraldine. Policjanci zaczęli dopytywać, gdzie jest matka dziecka. Timothy Evans przyznał, że jego żona Beryl nie żyje. Naciskany wyjawił, że zginęła, jak to sam określił w "niecodziennych okolicznościach"... Czym były te niecodzienne okoliczności? Co się stało z Beryl i Geraldine? I dlaczego sprawa Timothy'ego Evansa była jedną z tych, które doprowadziły do zniesienia kary śmierci w Wielkiej Brytanii? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu.

Był 20 stycznia 1969 roku. Żołnierze przyjechali do jednego z magazynów amunicji 261. batalionu spadochronowego Bundeswehry w Lebach o godzinie 7:30, żeby zmienić nocną wartę. Na miejscu zastali jednak przecięty płot oraz ślady kradzieży. A także trzy ciała i dwóch ciężko rannych żołnierzy, którzy pełnili służbę w nocy. Jeden z rannych zmarł później w szpitalu. Napastnicy wycięli dziury tuż za miejscem, gdzie kończył się oświetlony teren. Potem wślizgnęli się do środka. Jeden z nich zaatakował nożem wartownika przy bramie. Następnie zastrzelono znajdujących się w wartowni żołnierzy. Sprawcy podczas napadu otworzyli cztery z dwunastu bunkrów amunicyjnych. Ukradli 1000 sztuk amunicji karabinowej, 50 nabojów do pistoletów, dwa pistolety Walther P1 i trzy karabiny HK G3. A także dwie księgi wartownicze. Wkrótce tajemniczy doktor Sardo zaczął wysyłać listy do najbogatszych Niemców z żądaniami okupu. Do tych listów dołączał strony wycięte z ukradzionych w Lebach ksiąg wartowniczych. Kto był odpowiedzialny za napad? Jakimi motywacjami kierowali się sprawcy? Oraz jak w ich wykryciu pomogła pewna wróżka? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu.

Dzisiaj taki specjalny odcinek podcastu. Nie tylko dlatego, że nie w poniedziałek, ale także dlatego, że na moment odchodzę od tematyki true crime, żeby zaproponować Państwu rozmowę z Marcinem Ciastoniem. Marcin jest obecnie jednym z najbardziej rozchwytywanych scenarzystów w Polsce (w swoim dorobku ma m.in. "Hiacynta") i to właśnie on napisał scenariusz do "Wyrwy", ekranizacji mojej książki pod tym samym tytułem. Z Marcinem rozmawiamy o jego pracy, o filmie, o tym jak się pisze scenariusze i czym to się różni od pisania książek. Plus, kilka dobrych rad, jak wejść do zawodu i zacząć pisać filmy. Miłego słuchania!

W latach siedemdziesiątych Islandia żyła sprawą dwóch zaginięć. Najpierw, wracając w środku nocy z tanecznej zabawy do domu zniknął osiemnastoletni Gudmundur Einarsson. Dziewięć miesięcy potem w tajemniczych okolicznościach zaginął Geiffinnur Einarsson. Po intensywnym śledztwie islandzcy policjanci wspierani przez niemieckiego "super-glinę" Karla Schutza ogłosili, że obaj mężczyźni zostali zamordowani. A za ich śmierć ma odpowiadać grupa sześciu młodych ludzi na czele z Saeverem Ciesielski. Wszyscy oni zostali skazani na wieloletnie kary więzienia. Co jednak w tej sprawie było prawdą, a co kłamstwem i zmyśleniem? Czy sześcioro podejrzanych było torturowanych podczas przesłuchań? I czy faktycznie doszło do jakiegokolwiek przestępstwa. W tym odcinku opowiadam o jednej z najsłynniejszych islandzkich spraw kryminalnych, która równocześnie należy do najdziwniejszych i najbardziej niewiarygodnych w światowej kryminalistyce.

W dzisiejszym odcinku opowiadam dwie kryminalne historie. W pierwszej przyjrzymy się sprawie, która wstrząsnęła w zeszłym roku Azorami. Dwóch Portugalczyków szukało na wyspie Pico ziemi do kupienia. Pewnego dnia zaginęli. Po zgłoszeniu sprawy na policję, następnego dnia odnaleziono ich porzucony samochód. Śledczy szybko zaczęli przyglądać się mieszkającemu obok mężczyźnie, który nie przepadał za obcymi. W drugiej, opowiem o jednej z najtrudniejszych spraw przed którymi stanęli francuscy śledczy. Nie tylko nie ma ciała, ale nawet nie wiadomo, kto miałby zostać zabity. Jest tylko sprawca - pewien mieszkający od lat w Normandii Polak. 

23 lutego 1968 Maurice Goodman wstał rano i wyszedł do pracy. Mężczyzna mieszkał w Glasgow, w Szkocji. Kiedy dotarł do garażu, w którym trzymał samochód, nagle zauważył, tuż przy drzwiach, nagie ciało. Przerażony odskoczył, a potem natychmiast pobiegł na policję. Wkrótce na miejsce przybyli dwa detektywi Andrew Johnstone i Norman McDonald. Ciało leżało na plecach, z głową zwróconą w prawą stronę. Była to dwudziestopięcioletnia pielęgniarka Patricia Docker. I pierwsza ofiara mordercy, którego później ochrzczono mianem Biblijnego Johna. Kim był Biblijny John? Dlaczego nigdy nie udało się go schwytać? Kogo wybierał na swoje ofiary? O jego historii, śledztwie, zamordowanych kobietach i hipotezach na temat jego tożsamości opowiadam w najnowszym odcinku podcastu. 

To jedna z tych spraw, w które trudno uwierzyć i trudno zrozumieć. Nazywane w swoim czasie zbrodnią stulecia. Dwóch młodych mężczyzn, pochodzących z zamożnych chicagowskich rodzin, wybitnie inteligentnych, mających przed sobą świetlaną przyszłość, z pobudek, które trudno zrozumieć, a które wydają się być co najmniej szalone, zabija czternastoletniego chłopca. Kim był Nathan Leopold i Richard Loeb? Co ich połączyło i dlaczego postanowili zabić? W najnowszym odcinku opowiadam o chicagowskiej zbrodni stulecia. Miłego słuchania!

W 1823 roku w Wielkiej Brytanii uchwalono ustawę o karze śmierci. I była to spora rewolucja. A także nadzieja dla wielu skazanych. W tamtych czasach egzekucja była karą za około dwieście różnych przestępstw. Ustawa dawała sędziom możliwość wymierzenia zamiast niej kary więzienia, o ile oskarżony popełnił dane przestępstwo po raz pierwszy. Nie dotyczyły to co prawda ani zdrady państwa, ani morderstwa, ale i tak liczba przeprowadzonych egzekucji znacząco spadła. Co miało niespodziewany skutek na... wydziałach medycyny! Według prawa w Szkocji sekcje zwłok na uczelniach można było przeprowadzać tylko na skazańcach, samobójcach, osobach, które zmarły w więzieniu oraz sierotach. Podobne przepisy obowiązywały w innych częściach kraju. Zmiana przepisów spowodowała więc niedobór zwłok, na których można by przeprowadzać sekcje i uczyć studentów. Ale, mówiąc brzydko, skoro jest popyt, to pojawi się też podaż. Rozpoczął się okres, kiedy na masową skalę wykradano zwłoki ze cmentarza. Ale byli także ludzie, którzy wybrali dużo bardziej makabryczną drogę. Postanowili zabijać niewinne osoby i dostarczać ich ciała na uniwersytet. Największą "sławę" zdobyło dwóch Irlandczyków mieszkających w Edynburgu William Hare i William Burke. 

Zoltan Szabo to jeden z najbardziej przerażających seryjnych morderców, którzy działali na Węgrzech w ostatnich latach. Przypisuje mu się co najmniej cztery ofiary. Ale wiele osób uważa, że ma ich na sumieniu znacznie, znacznie więcej. Do tego pojawiają się wątpliwości, czy działał sam. Tych zagadek jednak nigdy nie rozwiążemy, ponieważ Zoltan Szabo umarł w niecodziennych okolicznościach podczas odsiadywania kary dożywocia.  Kim był Zoltan Szabo? Co nim kierowało? Kim były jego ofiary? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu.

To jedna z najbardziej niezwykłych spraw kryminalnych XX wieku. Do tego śmiało można powiedzieć, że nigdy tak naprawdę do końca nie wyjaśniona. Dziesiątki ofiar i dziesiątki sprawczyń. Tajemnica, która tak naprawdę tajemnicą nigdy nie była, bo wiedzieli o niej niemalże wszyscy. Ale pomimo tego przez ponad dziesięć lat bezkarnie zabijano kolejne ofiary. A wszystko to w małej rolniczej społeczności na Węgrzech tuż po I Wojnie Światowej. Co się dokładnie stało w Nagyrev? Kto był odpowiedzialny za mordy? Jak udało się je w końcu wykryć? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

Polecenie, które odebrali wierni Międzynarodowego Kościoła Królestwa w Raju "Ścieżka" było proste. Mieli przyjść na niedzielną mszę ubrani na biało. Telefony komórkowe mieli pozostawić w domu. Obiecano im, że wszyscy przejdą rytuał oczyszczenia, po którym będą godni tego, żeby wejść na arkę. Miała ona opuścić zbór następnego dnia, w poniedziałek o 9:30 rano. W niedzielę popołudniu w październiku 2021 roku w St. James na Jamajce budynek pełniący funkcję kościoła "Ścieżki" wypełnił się ubranymi na biało wiernymi. Nabożeństwo prowadził pastor Kevin Smith, który od początku zachowywał się dziwnie. Krzyczał, że jest wcieleniem Boga i wierni mają wejść do Arki, zanim jej wrota zostaną zamknięte. Do końca nabożeństwa zginęła trójka ludzi... Co się wydarzyło tamtego dnia w kościele? Kim był Kevin Smith? Dlaczego doszło do tragedii? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu. 

Pięćdziesięcioletni Paul V. Howell był szanowanym prawnikiem z Massillon w stanie Ohio. A także  ważnym członkiem miejscowych struktur Partii Demokratycznej. Podczas II Wojny Światowej służył w lotnictwie jako strzelec pokładowy. W grudniu 1973 przebywał z żoną i ponad setką swoich kolegów z Izby Adwokackiej Ohio na wyspach Bahama. Kiedy przebywał sam w pokoju, usłyszał pukanie do drzwi. Prawdopodobnie przekonany, że to obsługa hotelowa, otworzył. Natychmiast został zaatakowany. Kilka razy dźgnięto go nożem w brzuch, gardło i klatkę piersiową. Zginął na miejscu. Policja, która przybyła na miejscu uznała, że zginął podczas nieudanego napadu rabunkowego. Prawda jednak była jednak zupełnie inna. Ale zanim wyszła na jaw, musiały zginąć jeszcze dwie osoby. Kim był zabójca aniołów Lucyfera? Dlaczego zabijał? Skąd się wziął na Bahamach? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

Sprawa "chłopca z pudełka", zamordowanego dziecka, odnalezionego w latach pięćdziesiątych w lesie pod Filadelfią jest jedną z największych tajemnic w amerykańskiej kryminalistyce. Dzisiaj, dzięki rozwojowi technik śledczych, jesteśmy o krok bliżej ich rozwiązania. Po prawie siedemdziesięciu latach policjantom udało się ustalić tożsamość chłopca. O tej sprawie, jej historii, dotychczasowych teoriach opowiadam w najnowszym odcinku podcastu.

Trudno wyobrazić sobie bardziej wstrząsający obrazek. Słoneczny dzień w publicznym parku Wimbledon Common w Londynie. Dwuletni chłopiec, który szarpie leżącą na ziemi kobietę i powtarza raz za razem "Obudź się, mamusiu, obudź się mamusiu". Kobieta została dźgnięta czterdzieści dziewięć razy nożem, a potem seksualnie wykorzystana. Wszystko na oczach swojego malutkiego syna. Po wszystkim morderca umył ręce w pobliskim strumieniu i spokojnie opuścił miejsce zbrodni. Zabita dziewczyna miała zaledwie dwadzieścia trzy lata. Nazywała się Rachel Nickell. Była to jedna z najgłośniejszych spraw kryminalnych w latach dziewięćdziesiątych w Wielkiej Brytanii. Prasa domagała się szybkiego złapania sprawcy. Do pomocy w śledztwie zaangażowano słynnego profilera kryminalnego Paula Brittona, który szybko przygotował profil sprawcy, a potem zaproponował psychologiczną pułapkę, która miała zmusić mordercę do przyznania się do winy. Jednak cała ta historia zakończyła się gigantycznym skandalem. A jej analiza prowadzi do pytań o skuteczność profilowania kryminalnego jako narzędzia śledczego. Co naprawdę wydarzyło się podczas tego śledztwa? Jakie błędy popełnił Paul Britton? A może winna była londyńska policja? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu. 

Dziewiętnastego października 1996 roku siostra zakonna Janet Swindle szła na spacer ze swoim psem przez miejscowy cmentarz. Tam właśnie znalazła zmasakrowane zwłoki Natachy Hogan. Dziewczyna hyła najpierw bita sprzączką od paska. Potem próbowano ją udusić. Wreszcie zmasakrowano ją uderzając kamieniem. A wreszcie sprawca przygniótł jej głowę ponad trzydziestokilogramowym głazem. Nigdzie nie znaleziono należącej do niej torebki. Natacha była pierwszą ofiarą Haydena Pultera. Mężczyzny, którego obwołano pierwszym seryjnym zabójcą w Nowej Zelandii. Kim był? Dlaczego zabił? Kim były inne jego ofiary? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

Dwóch nastoletnich chłopców zapukało do drzwi dwupiętrowego domu w Ranibari, dzielnicy Katmandu. Zresztą nie po raz pierwszy. Od kilku dni próbowali się spotkać z właścicielką, żeby, jak twierdzili, wynająć od niej lokal. Tego dnia otworzyła im lokatorka Anjali Shrestha. Na pytanie o właścicielkę powiedziała, że co prawda przebywa w domu, ale nie chce się spotykać z chłopcami. Poza tym w tej chwili śpi. Tyle im wystarczyło. Nagle wyciągnęli noże khukuri i weszli do domu. Kiedy z niego wychodzili, zostawili za sobą dwa martwe ciało i tajemnice, której rozwikłania zajęło nepalskim śledczym trzynaście lat. 

To jedna z tych zbrodni, która prawie uszła na sucho. Zginęła kobieta. Botswańska policja bezradnie rozkładała ręce i uznała, że zabójstwo to wynik nieudanego napadu. A sprawcy prawdopodobnie nigdy nie uda się złapać. Ale wtedy osoba odpowiedzialna popełniła kilka trudnych do wytłumaczenia błędów. Błędów, które ostatecznie zaprowadziły ją na szafot.  Dlaczego zginęła Maria Rio Wolmarans? Kto ją zabił? Czy i naprawdę poznaliśmy całą prawdę o tej sprawie? O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku podcastu

W 1929 roku na wyspę Florean na archipelagu wysp Galapagos przybył doktor Friedrich Ritter wraz ze swoją byłą pacjentkę Dore Strauch. Ich marzeniem było życie w rytmie natury. Bez wpływów cywilizacji, w samotności. Chcieli stworzyć wszystko wokół własnymi rękoma. Ritter wierzył, że brak wygód, ciężka praca i wegetariańska dieta to klucz do długiego i zdrowego życia. Był też w swoich przekonaniach mocno radykalny. Przed wyjazdem kazał sobie wyrwać wszystkie zęby. Trochę wbrew sobie stali się międzynarodową sensacją. O nowych "Adamie i Ewie" pisały popularne gazety. Po lekturze tych artykułów w ślad Rittera i Strauch zdecydowała się pójść rodzina Wittmerów. A potem dołączyła do nich tajemnicza baronowa w towarzystwie swoich dwóch kochanków. Wkrótce na nie tak dawno bezludnej wyspie mieszkało 10 osób. W 1934 z tej dziesiątki pozostała czwórka. Śmierć zabrała cztery osoby. Co właściwie stało się na wyspie Florean? Czy doszło tam do morderstwa? A jeśli tak, to kto kogo miałby zamordować? O tej niezwykle tajemniczej i niesamowitej sprawie opowiadam w najnowszym odcinku podcastu