Accademia Włoskiego Kina | Podcast

Giallo po włosku znaczy „żółty”, ale w kinie oznacza jeden z najbardziej charakterystycznych włoskich gatunków: mroczny, zmysłowy i brutalny splot kryminału, horroru i psychoanalitycznej zagadki. Podczas spotkania inspirowanego sekcją GIALLO!!! porozmawiamy o genezie giallo, jego najważniejszych twórcach, motywach i estetyce — od czarnych rękawiczek, przypadkowych świadków i błędnych tropów po podkręcone kolory, wyrafinowane sceny morderstw i hipnotyczną muzykę. To będzie rozmowa o kinie, w którym ważne jest nie tylko to, kto zabija, ale przede wszystkim jak pokazana zostaje zbrodnia — i co mówi ona o lękach włoskiej nowoczesności. Spotkanie będzie też okazją do rozmowy o najważniejszych twórcach i przemianach gatunku: od Maria Bavy, autora uznawanej za pierwsze giallo Dziewczyny, która wiedziała za dużo, przez Daria Argento, Sergia Martina i Alda Lado, po twórców giallo politico, takich jak Elio Petri, Francesco Rosi i Damiano Damiani. Spróbujemy spojrzeć na giallo nie tylko jako na kino makabry i suspensu, lecz także jako na zwierciadło włoskiego niepokoju przełomu lat 60. i 70. — epoki przemocy, politycznego napięcia i społecznej paranoi.Gość odcinka Rafał Boguta - Zawodowo od 14 lat w szeregach redakcji Polskiego Radia 24. Prywatnie zapalony kolekcjoner włoskiego kina gatunkowego i domorosły badacz jego dziejów. W swojej macierzystej redakcji w latach 2024-2025 wraz z Kubą Haczkiem prowadziłem audycję poświęconą kinu grozy "Wszystkie Kolory Ciemności". Niektóre odcinki były poświęcone m.in. giallo. O włoskim kinie gatunkowym opowiada również na Octopus Film Festiwal w Gdańsku.Spotkanie inspirowane sekcją "Giallo!!!" na tegorocznym Timeless Film Festival (17-27 kwietnia 2026

Serdecznie zapraszamy na kolejny odcinek Accademii Włoskiego Kina, w którym porozmawiamy o "Pustyni Tatarów" - adaptacji powieści Dino Buzzatiego w reż. Valeria Zurliniego (1976). Przyjrzymy się także polskiemu wydaniu książki. która ukazała się dzięki wydawnictwu officyna. „Pustynia Tatarów” to jedna z najbardziej fascynujących powieści XX wieku, w mistrzowski sposób ukazująca ludzką egzystencję w obliczu samotności, czasu i niespełnionych nadziei. Bohater książki, młody porucznik Giovanni Drogo, wyrusza z entuzjazmem do odległej twierdzy Bastiani, na granicy cywilizacji i pustynnego bezkresu. Forteca, która strzeże państwa przed wrogiem, staje się dla niego miejscem konfrontacji z marzeniami, iluzjami i uciekającym czasem. Buzzati maluje sugestywny obraz monotonii i oczekiwania, które z czasem przeradzają się w niekończący się rytuał codzienności. Giovanni, jak wielu żołnierzy stacjonujących w fortecy, żyje nadzieją na wielkie chwile – na nadejście wroga, które nada sens jego obecności i poświęceniu. Ale czy kiedykolwiek się to wydarzy? Czy pustynia skrywająca się za murami twierdzy to tylko krajobraz, czy metafora życia – pełnego miraży? „Pustynia Tatarów” to powieść o nieubłaganym przemijaniu, wyborach, które kształtują nasze życie, o granicach ludzkiej wytrzymałości. W prozie Dina Buzzatiego pojawiają się zarówno elementy egzystencjalne, jak i surrealistyczne, które tworzą niezapomnianą atmosferę. officyna.com.pl

Serdecznie zapraszamy na kolejny odcinek Accademii Włoskiego Kina. Wspólnie z nieocenioną Anną Osmólską-Mętrak przyjrzymy się postaci Marco Bellocchio oraz jego ikonicznym "Pięściom w kieszeni" (1965). Marco Bellocchio jest wciąż bardzo aktywnym reżyserem. Porozmawiamy m.in. o tym, jak bardzo Bellocchio wyrósł przez ostatnią dekadę na lidera/filar i klasyka włoskiego kina.

Przyjrzymy się "La Grazia" jako filmowi o władzy rozumianej nie jako spektakl, lecz jako ciężar sumienia. Porozmawiamy o tytułowej „łasce” — jako akcie instytucji i jako geście czułości wobec życia, o moralnych dylematach wpisanych w scenariusz oraz o tym, jak Sorrentino i Servillo budują portret człowieka, któremu urząd nie pozwala na słabość czy chociażby wątpliwość. Będzie też o języku filmu i innej twarzy Sorrentina jako autora: o ciszy, rytmie, detalach, które zmieniają politykę w intymny dramat.

Matteo Garrone - wielki miłośnik baśni i mitologii, opowiada w swoim najnowszym filmie o dramacie uchodźców z Dakaru walczących o lepsze jutro w Europie. O młodych ludziach walczących o realizację swoich marzeń. Wyobraźnia ma wielką moc i pozwala bohaterom wyjść z niejednej trudniej sytuacji.Garrone w większości swoich filmów ukazał rąbek współczesnego świata, który rządzi się własnymi prawami, funkcjonuje niejako na opak. Jak wyznał w wywiadzie dla Filmwebu twórca kinowej "Gomorry": "Wydaje mi się, że w mojej filmografii rzeczywiście można odnaleźć pewną prawidłowość. Kiedy zabieram się za współczesne historie, lubię pogłębiać w nich aspekt mroku, tajemnicy i baśniowości. A gdy zajmuje się baśniami, to uciekam od wszelkich ozdobników na rzecz naturalizmu. Szukam we wspomnianych tekstach wówczas tej "płaszczyzny antropologicznej". Dla mnie środki mają odpowiadać przede wszystkim potrzebom historii. Muszą bić w zgodzie z jej sercem".⬛ Tematyka spotkania 👉 Jak Garrone opowiada o dramacie uchodźczym i wizji współczesnej Europy jako "Ziemi obiecanej"; - Na ile "Ja, Kapitan" wpisuje się w dotychczasową twórczość Włocha zarówno tematycznie jak i formalnie? 👉 W jaki sposób twórca "Pinokia" i "Pentameronu" opowiada o marzycielach i podróżnikach? - Jak film Garrone został odebrany na światowych festiwalach, jak w ojczyźnie? 👉 W jaki sposób Garrone wykorzystuje muzykę w swoim najnowszym filmie?

Serdecznie zapraszamy na kolejny (69.!) odcinek Accademii Włoskiego Kina! Tym razem zmierzymy się z ikonicznym dziełem Bernarda Bertolucciego – „Wiek XX” [Novecento – org.] (1976), a mierzyć się będą (rzecz jasna wspólnie z Państwem):👉 Wojciech Tutaj – podróżnik, filmoznawca, autor związany m.in. z portalem Filmweb, miesięcznikiem „Kino”, czasopismem „Ekrany”, „Kulturą Liberalną” i „Magazynem Filmowym SFP”;👉 Patrycja Mucha – krytyczka filmowa i kulturoznawczyni, dyrektorka artystyczna Timeless Film Festival Warsaw, związana z „Na wyrywki” oraz „Wtem, piosenka":👉 Veikko Suvanto – znawca i pasjonat kina, tłumacz, poliglota. 🐭🌻

Serdecznie zapraszamy na kolejny (69.!) odcinek Accademii Włoskiego Kina! Tym razem zmierzymy się z ikonicznym dziełem Bernarda Bertolucciego – „Wiek XX” [Novecento – org.] (1976), a mierzyć się będą (rzecz jasna wspólnie z Państwem):👉 Wojciech Tutaj – podróżnik, filmoznawca, autor związany m.in. z portalem Filmweb, miesięcznikiem „Kino”, czasopismem „Ekrany”, „Kulturą Liberalną” i „Magazynem Filmowym SFP”;👉 Patrycja Mucha – krytyczka filmowa i kulturoznawczyni, dyrektorka artystyczna Timeless Film Festival Warsaw, związana z „Na wyrywki” oraz „Wtem, piosenka":👉 Veikko Suvanto – znawca i pasjonat kina, tłumacz, poliglota. 🐭🌻

Wspólnie z TimelessFFW serdecznie zapraszamy na kolejny odcinek Accademii Włoskiego Kina, w którym porozmawiamy o włoskim mistrzu kina - Luchino Viscontim! Swoistą kanwą naszego spotkania jest kolejna edycja festiwalu, na którym zaprezentowanych zostanie sześć filmów maestro w ramach sekcji „Luchino Visoconti: W kostiumie”.„Bogate, pełne przepychu wnętrza, strojne kostiumy i barokowa wręcz wrażliwość: Luchino Visconti znany był z filmowego maksymalizmu, który uosabiają zwłaszcza jego filmy kostiumowe i historyczne. W połączeniu z włoskim temperamentem kino autora Lamparta jest ucztą dla kinomanów i kinomanek rozsmakowanych w wizualnej i muzycznej stronie kina”. [Timeless Film Festival Warsaw]🌻🐭

Serdecznie zapraszamy na kolejne spotkanie w ramach Accademii Włoskiego Kina, w którym wspólnie z nieocenioną Anną Osmólską-Mętrak porozmawiamy o twórczości Nanniego Morettiego oraz jego najnowszym filmie "Lepsze jutro" - w kinach od 8 marca. Dystrybucja: Mayfly.Serdecznie zapraszamy na kolejne spotkanie w ramach Accademii Włoskiego Kina, w którym wspólnie z nieocenioną Anną Osmólską-Mętrak porozmawiamy o twórczości Nanniego Morettiego oraz jego najnowszym filmie "Lepsze jutro" - w kinach od 8 marca. Dystrybucja: Mayfly.Cała filmografia Nanniego Morettiego jest przesiąknięta autoironią, autotematyzmem i autobiografizmem. Za pomocą kamery Włoch otwarcie pokazał, że „społeczno-politycznym ideom” trzeba być wiernym nie tylko na piśmie, ale też w praktyce; za sprawą swoich dzieł reżyser stawia bardzo trafne, socjologiczne diagnozy, które nie boją się ukazywania włoskiego narodu jako pełnego sprzeczności i niedoskonałości. Już od czas jego debiutu („Io sono un autartico”, tłumaczony jako „Jestem samowystarczalny” [1976]), Moretti rzeczywiście udowodnił, że jest twórcą o "własnym, niepowtarzalnym głosie" i niezależnym spojrzeniu, zdecydowanie oderwanym od prawideł „filmowego mainstreamu”.Twórczość Morettiego doczekała się na przestrzeni lat znaczących wyróżnień, przede wszystkim na prestiżowym Festiwalu Filmowym w Cannes (m.in. „Złota Palma” za „Pokój syna”, [La stanza del figlio, 2001]; ostatnia jak dotąd w historii współczesnego włoskiego kina). Na Półwyspie Apenińskim natomiast jego filmy od zawsze często dzieliły krytykę, a przede wszystkim publiczność. Po premierze „Słodkich snów” (Sogni d’oro, 1981) na festiwalu w Wenecji – surrealistycznej opowieści o zdolnym reżyserze w kryzysie, w której doszukiwano się odniesień do autotematycznego arcydzieła Felliniego – sam mistrz Sergio Leone miał ponoć powiedzieć, że dzieło Morettiego to „raczej 1 i ¼ niż 8 i ½”.🐭🌻

W marcu 2023 roku przyjrzeliśmy się w ramach naszych działań edukacyjnych twórczości Miki Kaurismäkiego, twórcy silnie zabarwionych włoskością dzieł: "Rosso" oraz "Helsinki - Napoli". Razem z naszym przyjacielem, tłumaczem i znawcą kina Veikko Suvanto pomyśleliśmy, że warto przyjrzeć się tym razem filmografii młodszego z braci.W szczególności jego trylogii (a już właściwie tetralogii!) na cześć i chwałę fińskiego proletariatu ("Cienie w raju", "Ariel", "Dziewczyna z fabryki zapałek", 1986-1990). O jakich bohaterach i bohaterach opowiada Kaurismäki? Czego możemy się dowiedzieć o Finlandii i fińskim społeczeństwie z seansu tetralogii? Jak zdefiniować charakterystyczny styl narracyjno-wizualny fińskiego artysty? Czy w jego przypadku możemy mówić o "renesansie czułego realizmu"? Na te oraz inne pytania spróbujemy odpowiedzieć podczas naszego najbliższego spotkania Accademii Extra.Aki Kaurismäki to prawdziwa legenda kina. Fiński reżyser, scenarzysta, montażysta i producent filmowy, a swojego czasu również krytyk filmowy i listonosz! Oddany miłośnik psów, które stale pojawiają się w realizowanym przez nich kinie. Reżyser wielokrotnie nagradzanych na świecie filmów, takich jak "Człowiek bez przeszłości", "Człowiek z Hawru" czy "Po tamtej stronie".SŁOWNICZEK KAURISMÄKI–POLSKI 🇫🇮 🇵🇱Onni = szczęścieToivo = nadziejaRakkaus = miłośćTyö = pracaTyöläinen = robotnikVarjo = cieńValo = światłoIhminen = człowiekMies = mężczyznaNainen = kobietaTyttö = dziewczynaPoika = chłopiecMusiikki = muzykaTango = tangoRokki = rock’n’rollParsa = szparagKahvi = kawaViina = wódkaViini = winoKoira = piesAnkka = kaczorKauris = jeleńKaurismäki = jelenia góra, jelenie wzgórze!🌻🐭

Serdecznie zapraszamy na kolejny odcinek Accademii Włoskiego Kina, w którym porozmawiamy o najnowszym filmie wspaniałej włoskiej reżyserki Alice Rohrwacher, "La Chimera" (2023).Film będziemy mogli obejrzeć w polskich kinach dzięki Aurora Films od piątku, 19 stycznia.A wcześniej zapraszamy na rozmowę z jednym z największych autorytetów w dziedzinie włoskiego kina i włoskiej kultury, dr Anną Osmólską-Mętrak! Uwielbiana przez nas Ania Osmólska-Mętrak, "matka chrzestna" naszych działań edukacyjno-filmowych!👉 Fabuła filmu: Chimera jest metaforą skarbu niemożliwego do znalezienia i celu niemożliwego do osiągnięcia. Do małej nadmorskiej miejscowości przybywa młody angielski archeolog Arthur, który stracił sens życia po śmierci ukochanej. Arthur przyłącza się do grupy złodziei dzieł sztuki, plądrujących starożytne groby. W najnowszym filmie reżyserka powraca do pytania, które zadawała już w "Cudach". Co powinniśmy zrobić z przeszłością? Czy przeszłość jest po prostu światem utraconym, czy też jest nierozerwalnie związana z naszą teraźniejszością?🐭🌻

"Wielkie piękno", reż. Paolo Sorrentino | Damian Jankowski | AWK #64Gościem odcinka jest Damian Jankowski - publicysta, krytyk filmowy, redaktor portalu Więź.pl, członek redakcji kwartalnika „Więź” i Zespołu Laboratorium „Więzi”.🐭🌻

Serdecznie zapraszamy na kolejny odcinek Accademii Włoskiego Kina.Naszym gościem będzie Łukasz Adamski, z którym porozmawiamy o reprezentacjach włoskiej mafii na ekranie. Szczególnie ważna będzie opowieść o wzruszającym filmie Pifa z 2013 roku, "Mafia zabija tylko latem" (La mafia uccide solo d' estate).

Serdecznie zapraszamy na spotkanie wokół najnowszego filmu Marco Bellocchio pt. „Porwany” (Rapito, 2023), o którym porozmawiamy z krytyczką filmową - Klarą Cykorz.Tym razem, Bellocchio przygląda się dramatycznej historii Edgarda Mortarty.W 1858 roku w żydowskiej dzielnicy Bolonii żołnierze papieża Piusa IX (Paolo Pierobon) wdzierają się do domu rodziny Mortara. Z rozkazu kardynała mają zabrać 7-letniego Edgardo (Enea Sala). Chłopiec został potajemnie ochrzczony przez jego opiekunkę, gdy był mały, przez co zgodnie z papieskim prawem musi zostać wychowany w wierze katolickiej. Rodzice Edgardo nie zgadzają się z takim postępowaniem i robią wszystko, by odzyskać syna. Mortarowie są popierani przez opinię publiczną i międzynarodową społeczność żydowską, jednak Kościół katolicki i papież Pius IX nie zgadzają się na zmianę doktryny i zwrot dziecka. Staje się to przyczynkiem do bitwy politycznej, w której stawką jest demokracja i zjednoczenie Włoch.🐭🌻

Dzieło Scoli skupia się na losach trzech mężczyzn, którzy poznali się jeszcze za czasów II WŚ. Gianni (Vittorio Gassman), Nicola (Stefano Satta Flores) i Antonio (Nino Manfredi) walczyli jako partyzanci przeciwko faszyzmowi. Mężczyźni zaprzyjaźniają się, choć w „nowej Italii” cudu ekonomicznego, każdy z nich obejmie inny model działania, inną strategię na własne życie.Do jakich refleksji dojdzie ta trójka, kiedy po długich latach dojdzie do ponownego spotkania? Co wydarzyło się z ich marzeniami, ideałami, miłościami? Komu się udało odnieść życiowy sukces, a którego z nich możemy określić największym „emocjonalnym bankrutem”? Co Scola chce nam powiedzieć o historii swojej ojczyzny i postawach swoich rodaków? W jaki sposób ceniony reżyser przygląda się tej „wielkiej ludzkiej odysei”, różnym dekadom?Na te oraz inne pytania odpowiemy sobie już wkrótce!🐭🌻

Rozmowa o „Kaliguli” (1979) Tinto Brassa była do tej pory rozmową o przełamywaniu tabu, rozbuchanej erotyce (graniczącej z pornografią) i obyczajowych standardach Hollywoodu. Po latach od premiery głośnego i kontrowersyjnego widowiska, które przenosi nas do Starożytnego Rzymu, widać jak na dłoni, że wszystkie głosy krytyczne pomijały artystyczną doniosłość filmu.Dekadencka wizja imperium uginającego się pod ciężarem własnych, chorych ambicji, portret władzy absolutnej zdeprawowanej do cna czy potraktowanie uciech cielesnych jako metafory zatracenia się w nieograniczonej wolności, to tylko pojedyncze ziarnka zasiane przez włoskiego reżysera na polach interpretacji.Imponujący rozmachem i realizacyjną bezkompromisowością „Kaligula” pozostaje jednocześnie symbolem świetności i upadku Nowego Hollywood - budowanego wytrwale od końca lat 60., ale zmiecionego przez Kino Nowej Przygody i konserwatywny wiatr lat 80. Warto przyjrzeć się ponownie (arcy)dziełu Brassa, by odrzucić uprzedzenia, pochopne sądy, polityczną poprawność i zachwycić się jego filmowym monumentem. Zwłaszcza teraz, gdy w Cannes zaprezentowano nową wersję „Kaliguli” i przyszła pora na zweryfikowanie krzywdzących opinii krążących od dekad.W.T. ▬▬▬🐭🌻

Serdecznie zapraszamy do obejrzenia i wysłuchania rozmowy wokół nowego filmu Paolo Genovese pt. "Pierwszy dzień mojego życia" (2023). 🌻🐭

Serdecznie zapraszamy na kolejne spotkanie w ramach Accademii Extra! Gościem specjalnym odcinka będzie reżyser Marcin Bortkiewicz, z którym porozmawiamy przede wszystkim o jego najnowszym filmie "Tonia" (2023). Nie zabraknie także innych wątków związanych z twórczością naszego gościa.Spotkanie poprowadzi duet Diana Dąbrowska & Robert Siwczyk.

Serdecznie zapraszamy na spotkanie poświęcone jednej z najważniejszych włoskich reżyserek w dziejach kina - Lilianie Cavani.Co wiemy o postaci Liliany Cavani i jej zaangażowanym społecznie, odważnym tematycznie kinie? Kim są bohaterowie i bohaterki jej filmów? W jaki sposób Cavani przygląda się historii Italii? Bolesnej przeszłości Europy i świata? Dlaczego jej „Nocnego portiera” uważa się dziś za film przełomowy i kultowy? W jaki sposób Włoszka przywraca na ekranie traumatyczne wydarzenia II WŚ, dzieje III Rzeszy?

Twórczość Emanuele Crialesego jest przesiąknięta mitem wolności. Jego bohaterowie i bohaterki pragną poszerzenia własnych granic bądź ich całkowitego zatarcia. Skazani na niezrozumienie i społeczny ostracyzm zmuszeni są do ucieczki. Czasami jest to ucieczka w świat marzeń, ale zdarzają się przykłady bardziej bezpośrednich „uników rzeczywistości”. W szczególności kobiety i dzieci wystawione są w tej konfiguracji na okrutną przemoc, a przejawy ich – szeroko rozumianej – inności stają się zagrożeniem dla całej społeczności.Migracje duszy i ciała to jeden z wiodących motywów w twórczości Włocha. Proces tranzycji stanowi ważny składnik tożsamości samego reżysera, a historia Adriany/Andrei z jego ostatniego filmu #Bezmiar (L’ Immensita’) jest w dużej mierze inspirowana jego własnymi doświadczeniami. Choć informacja ta stała się jawna dopiero po ostatnim Festiwalu Filmowym w Wenecji, Crialese był od samego początku kariery skupiony na postaciach, które czują się w swoim otoczeniu inne, nieakceptowane. Na postaciach poszukujących jakiegokolwiek znaczenia w świecie i miejsca, w którym mogłaby się zamanifestować prawda o ich życiu, marzeniach i potrzebach.👉 Kim są bohaterki i bohaterowie Crialesego? Kogo znajdziemy w jego galerii postaci? 👉 Jakie epoki, czasy i światy poznajemy w twórczości Włocha? Jak Crialese opowiada o emigracji? 👉 Na czym zasadza się wyjątkowość stylu filmowego Włocha i dlaczego blisko mu do „La Strady” Felliniego i „Ziemia drży” Viscontiego? 👉 Co wiemy o włoskich rolach wspaniałej Penelope Cruz? Jakie włoskie filmy z udziałem divy warto znać?🐭🌻

Serdecznie zapraszamy na spotkanie poświęcone filmowi „Pod ziemią” (Il buco, 2022) w reżyserii #MichelangeloFrammartino.Urodzony w Mediolanie reżyser i scenarzysta to jeden z najciekawszych i najbardziej autorskich głosów we współczesnej panoramie włoskiego kina. Frammartino opowiada o bezpowrotnych „mutacjach antropologicznych” i „utraconych światach”, jakie dotknęły jego ojczyznę; w „Pod ziemią” bardzo ważnym kontekstem interpretacyjnym jest specyfika czasu akcji, czyli rok 1961 (włoski boom ekonomiczny był wówczas w pełnym rozkwicie).Co wiemy o stylu i filozofii twórczej Frammartino? Z jakich metafor i zabiegów wizualnych korzysta reżyser, aby opowiedzieć o napięciu między naturą a cywilizacją? Co o własnej ziemi mówi nam twórca zanurzając się właściwie pod jej powierzchnię? Co odnajdziemy pod koniec tej – niemalże metafizycznej – podróży? Na te oraz na inne (Wasze!) pytania odpowie Filmoznawczyni Diana Dąbrowska!Dystrybutorem filmu jest Stowarzyszenie Nowe Horyzonty.

Serdecznie zapraszamy na spotkanie z krytykiem filmowym, autorem wielu podcastów (w tym podcastu „Powtórka z Morgensterna”) Maciejem Kędziorą. Maciej powraca do naszej Accademii po raz drugi; za pierwszym razem przerabialiśmy wspólnie wielki klasyk ciemna italiano, czyli „Złodziei rowerów” (Ladri di biciclette, 1948) Vittoria de Siki i Cesare Zavattiniego.Porozmawiamy m.in. o: 👉 Włoskiej tradycji komediowej commedia all’ italiana i odważnej próbie Morgensterna przełożenia tej właśnie konwencji na polski grunt; 👉 Połączeniach między filmem Morgensterna a oscarową komedią Germiego; 👉 Reprezentacjach „polskości” i „włoskości” w „Dwóch żebrach Adama”; 👉 Środkach filmowych i stylistyce w jakiej operował w tamtym okresie Morgenstern w przestrzeni własnej filmografii; 👉 Wyjątkowości filmu Morgensterna na tle ówczesnej polskiej produkcji komediowo-rozrywkowej; 👉 Kulisach powstania filmu.🐭🌻

Zapraszamy na filmową podróż z Helsinek do Napoli z naszym przyjacielem, świetnym badaczem i znawcą kina, Veikko Suvanto! #VeikkoSuvanto – Fin, który już od ponad dekady mieszka w Polsce.Tłumacz, filolog (specjalizacja: języki słowiańskie, m.in. polski, rosyjski i ukraiński), a także miłośnik kina klasycznego. Człowiek wielu, wielu talentów! Veikko wprowadzi nas filmowego świata niezwykłych braci #Kaurismäki, a w szczególności "włoskiej filmografii" Miki Kaurismäkiego ("Helsinki - Napoli", "Rosso").🐭🌻

Tym razem przyjrzymy się włoskiej adaptacji "8 kobiet" (8 Femmes) François Ozona: "7 kobiet i tajemnica" (Sette donne e un mistero, 2021) w reżyserii Alessandra Genovesiego. Jak włoska komedia kryminalna wypada na tle (jakże cenionego) francuskiego pierwowzoru? Jak aktorki sobie poradziły ze swoimi numerami muzycznymi? A co najważniejsze - co się stało z ósmą kobietą?Gościnią odcinka będzie #KATARZYNACZAJKA-KOMINIARCZUK - ceniona pisarka, dziennikarka, socjolożka, historyczka, blogerka i podcasterka, ekspertka filmowa. Autorka takich publikacji jak "Oscary. Sekrety największej nagrody filmowej", "Seriale. Do następnego odcinka" i "Mam nadzieję", czyli "dowcipny, mądry i prosty poradnik dla wszystkich tych, którzy starają się zachować zdrowie psychiczne w czasach, gdy świat zdaje się walić".🌻🐭

Serdecznie zapraszamy na spotkanie poświęcone najnowszej adaptacji powieści Eleny Ferrante – „Zakłamane życie dorosłych” (La vita bugiarda degli adulti). Przedmiotem rozważań Diany Dąbrowskiej i Klary Cykorz będzie zarówno książka jak i serial autorstwa Edoarda de Angelisa. Co nowego „Zakłamane życie (…)” wprowadza do uniwersum Eleny Ferrante? Jak wygląda tym razem topografia Neapolu – jak możemy ją zinterpretować? Kim jest Giovanna i dlaczego jej ojciec zerwał wszystkie kontakty ze swoją siostrą Vittorią? Co Giovanna widzi w swojej cioci i dlaczego tak bardzo ją do niej ciągnie? Co symbolizuje złota bransoletka, która nieustannie pojawia się w myślach i życiu młodej bohaterki? A co tym razem Ferrante chce nam powiedzieć o tożsamości, dojrzewaniu, przyjaźni, języku i cierpieniu kobiet? W jaki sposób zdolny reżyser de Angelis zabrał się za introspekcyjną prozę tajemniczej włoskiej autorki?"Zakłamane życie dorosłych" to mocna i poruszająca opowieść o Giovannie - dziewczynce, która staje się kobietą. Historia o porzucaniu radosnej dziecięcej twarzy i poszukiwaniu nowej osadzona jest w latach 90. ubiegłego wieku w Neapolu, który również pokazuje nam dwa oblicza. Neapol wyżyn przywdziewa maskę wytworności, a ten z nizin chowa się za zasłoną krzykliwości i banału. Giovanna balansuje między tymi dwoma światami, czasem upadając, to znowu się wznosząc, wciąż zaskoczona tym, że żaden z nich nie przynosi jej odpowiedzi ani ratunku.🐭🌻

Accademia Włoskiego Kina & Watching Closely, zapraszają na wielkie filmowe podsumowanie 2022 roku. 50. odcinek Accademii zapowiada się jak prawdziwy blockbuster! #WatchingClosely będzie reprezentować nasz przyjaciel i świetny znawca kina, Maciej Stasierski.Na łączach zobaczymy m.in. Annę Osmólską-Mętrak, Maję Głogowską (Filmawka), Michała Oleszczyka (SpoilerMaster Podcast), Michała Kaczoniaczy Veikko Suvanto!

Accademia Włoskiego Kina & Watching Closely, zapraszają na wielkie filmowe podsumowanie 2022 roku. 50. odcinek Accademii zapowiada się jak prawdziwy blockbuster! #WatchingClosely będzie reprezentować nasz przyjaciel i świetny znawca kina, Maciej Stasierski.Na łączach zobaczymy m.in. Annę Osmólską-Mętrak, Maję Głogowską (Filmawka), Michała Oleszczyka (SpoilerMaster Podcast), Michała Kaczoniaczy Veikko Suvanto!

Przechodzące kryzys brytyjskie małżeństwo wybiera się w podróż do Neapolu, aby sprzedać odziedziczoną rezydencję. Atmosfera romantycznego miasta pozwala im na nowo przemyśleć czego chcą od życia i siebie nawzajem.W jaką podróż zabiera nas Rossellini? Jakie Włochy dane jest nam zobaczyć? Czy w "Podróży (...)" odnajdziemy ślady tradycji włoskiego neorealizmu? W jakim sensie dzieło Rosselliniego stało się wyznacznikiem filmowego modernizmu? Co tak naprawdę wiemy o współpracy Ingrid Bergman z włoskim reżyserem? Dlaczego Martin Scorsese uznaje "Podróż do Włoch" za jeden z najważniejszych filmów jakie powstał na Półwyspie Apenińskim? Na te oraz inne pytania odpowiedzi poszuka Filmoznawczyni Diana Dąbrowska!🐭🌻

To spotkanie Accademii Włoskiego Kina, poświęcimy jednemu z rzadziej omawianych filmów #PaoloSorrentino - „Przyjaciel rodziny” (L'amico di famiglia, 2006).To jeden z najciekawszych formalnie filmów fabularnych, jaki powstał w ostatnich 20. latach w Italii.Z pewnością zapoznamy się z kontekstami powstania scenariusza i filmu, współpracownikach Sorrentino i odtwórcach głównych ról, stylu wizualnym jakie włoski mistrz zastosował, aby opowiedzieć o dylematach moralno-miłosnych tajemniczego lichwiarzaKim jest tytułowy „Przyjaciel rodziny” i co Sorrentino chce nam przekazać za sprawą jego groteskowej figury? Co łączy „Przyjaciela rodziny” z „Konsekwencjami miłości”? Na te oraz inne pytania związane z tym dziełem Sorrentino odpowie Filmoznawczyni Diana Dąbrowska.🐭🌻

Accademia Włoskiego Kina wraz z dr Anną Osmólską-Mętrak zaprasza na trzeci odcinek cyklu "Przypis do Pasoliniego".Pasolini był artystą totalnym, którego działalność artystyczną nie sposób zamknąć w jednym medium, jednej przestrzeni artystycznej. Trudno też opowiedzieć o tym artystycznym bogactwie w jednej odsłonie; dlatego też Diana Dąbrowska i #AnnaOsmólska-Mętrak zdecydowały się na stworzenie całego cyklu opowieści o twórcy „Włóczykija” i „Uliczników” – „Przypis do Pasoliniego”.2 listopada mija czterdzieści siedem lat od bolesnej śmierci Pier Paola Pasoliniego. To właśnie temat śmierci jest przyczynkiem do rozmowy. Śmierć jako „ostatni montaż”, śmierć jako prawda o egzystencji, śmierć jako ratunek czy upadek cywilizacji?W trakcie spotkania badaczki pochylą się z pewnością nad „najbardziej okrutnym” dziełem Pasoliniego - „SALÒ, CZYLI 120 DNI SODOMY”, a także nad publicystyczną działalnością pisarza i filmowca, w której kryje się wiele ważnych kontekstów i spostrzeżeń niezbędnych do tego, aby w pełni odczytać jego filmowe dziedzictwo.Ponadto dr Anna Osmólska-Mętrak opowie o swojej ostatniej podróży do Włoch, w której nie zabrakło poszukiwań intelektualnych i estetycznych związanych właśnie z Pasolinim i jego ukochaną Bolonią. 🐭🌻

Serdecznie zapraszamy na spotkanie z twórczością jednego z najzdolniejszych włoskich reżyserów - Ermanna Olmiego. W ramach naszych wydarzeń edukacyjnych przyjrzymy się rewelacyjnemu debiutowi pt. „Posada” (Il posto, 1961). Film ten można obecnie zobaczyć z polskimi napisami w ramach oferty Netflixa.Film jest „kafkowską z ducha opowieścią” o biurokracji, która tłamsi marzenia młodego Domenico i jego uczucia do Antonietty. Czy chłopak z lombardzkiej prowincji odnajdzie się w wielkomiejskim Mediolanie, miasta-fetyszu epoki boomu ekonomicznego? TEMATYKA WYDARZENIA👉 Osoba i twórczości Olmiego; jego dokumentalne zapędy.👉 Filmowa reprezentacja Mediolanu lat 60.👉 Jeden z najdziwniejszych procesów rekrutacji, jaki kiedykolwiek miał miejsce w historii kina.👉 Emigracja i campanilismo w dobie "cudu" ekonomicznego.👉 „Małym realizm” we włoskim kinie.👉 Połączenia między #ErmannoOlmi a Krzysztofem Kieślowskim!🐭🌻

Tematyka wydarzeniaJak Sorrentino opowiada o wielokrotnym, najbardziej tajemniczym premierze Italii? Kim jest tytułowy „Boski”, co wiemy o Giulio Andreottim? W jaki sposób popkultura przenika polityczne dzieło Sorrentina? Co Sorrentino mówi nam o historii społeczno-politycznej Włoch dekady lat 80. i 90.? Jak „Boski” wpisuje się w tradycję gatunku giallo politico i jak blisko - bądź jak daleko - jest Sorrentino do Elia Petriego czy Francesca Rosiego?🐭🌻

Podczas spotkania, opowiemy o cechach charakterystycznych dla włoskich filmów policyjnych, ale skupi się przede wszystkim na prezentacji tak świetnych filmów Enza G. Castellariego, jak "High Crime" i "Street Law"; w obydwu filmach wystąpił włoski gwiazdor i prywatnie bardzo dobry przyjaciel reżysera, Franco Nero.Opowiemy także więcej o pobycie Enza G. Castellariego na tegorocznym Octopus Film Festival w Gdańsku, różnych anegdotach związanych z twórcą!🐭🌻

Accademia Włoskiego Kina razem ze #SpoilerMaster - podcast do słuchania po senasie, zaprasza na spotkanie poświęcone filmowi włoskiego mistrza Ettore Scoli, "Szczególny dzień" (Una giornata particolare, 1977) z Sophią Loren i Marcello Mastroiannim w rolach głównych.Razem z Michałem Oleszczykiem, porozmiamy m.in. o:👉 Kontekście historycznym, który definiuje "szczególność" tego dnia;👉 Niezwykłym i emocjonującym spotkaniu Antonietty i Gabriele;👉 Metodzie twórczej Ettore Scoli, którego śmiało możemy nazwać "poetą bolesnych emocji";👉 Złożonym portrecie Włochów i Włoszek w okresie dyktatury faszystowskiej;👉 Miłości! O tym jacy byliśmy zakochani!🐭🌻

Accademia Włoskiego Kina we współpracy z Octopus Film Festival, zaprasza na spotkanie poświęcone najbliższej edycji festiwalu, a także twórczości największej z tegorocznych gwiazd - Enzo G. Castellariemu.Gośćmi spotkania Accademii będą dyrektorzy zacnej imprezy - Krystian Kujda i Grzegorz Fortuna!Już od 2 sierpnia będzie można w Gdańsku spotkać się z mistrzem kina gatunkowego, ulubieńcem Quentina Tarantino w Gdańsku! W ogóle od 2 sierpnia będzie na Octopusie gatunkowe szaleństwo! Podczas tegorocznej edycji Octopusa po raz pierwszy zostanie przyznana nagroda za całokształt twórczości w kinie gatunkowym – Atramentową Mackę! Jej laureatem będzie właśnie główny gość festiwalu, twórca z sześćdziesięcioletnim stażem we włoskim przemyśle filmowym – Enzo G. Castellari!Razem z Krystianem Kujdą i Grześkiem Fortuną porozmawiamy na żywo o programie tegorocznej edycji, głównej idei, która chłopakom przyświeca kiedy zabierają się za planowanie koncepcji festiwalu. Porozmawiamy także o legendzie Enza G. Castellariego, o tym jakie było pierwsze spotkanie Krystiana i Grześka z kinem włoskiego maestro, o tym jak bardzo eklektyczna i wciąż inspirująca jest filmografia Castellariego.🐭🌻

Zaproszenie do Accademii Włoskiego Kina przyjęła dr Anna Miller-Klejsa, filmoznawczyni i italianistka blisko związana z Uniwersytetem Łódzkim, autorka wielu publikacji poświęconych włoskiej kinematografii i kontaktom polsko-włoskim w przestrzeni kina. Spotkanie poświęcone jest reprezentacji resistenzy (włoskiego ruchu oporu) na ekranie na przykładzie nominowanego do Oscara filmu Nanniego Loya, „Cztery dni Neapolu” (Le quattrogiornate di Napoli, 1962). „Cztery dni Neapolu” traktuje o dramatycznych wydarzeniach z końca września 1943, kiedy to ludność neapolitańska – na fali desantu Aliantów na Sycylię – zdecydowała się odbić miasto z rąk nazistowskiej przemocy. Choć film jest zasadniczo fabularną rekonstrukcją wzmiankowanych wydarzeń, zawiera w sobie również cenne elementy foundfootage.Razem z dr Anną Miller-Klejsą, porozmawiamy m.in. o:👉 Kontekście historycznym, który stanowi podstawę dla filmu Nanniego Loy;👉Badaniu filmów historycznych, filmów opartych na prawdziwych wydarzeniach, itd.;👉Wsparciu literata Vasco Pratoliniego w tworzeniu pierwszego draftu scenariusza filmu;👉Filmowej reprezentacji „neapolitańskości” w omawianym dziele;👉Twórczości ikony włoskiego aktorstwa – Giana Maria Volonté.🐭🌻

Accademia Włoskiego Kina we współpracy z dystrybutorem #AuroraFilms, zaprasza na spotkanie poświęcone najnowszemu filmowi jednego z najważniejszych twórców współczesnego włoskiego kina - "Superbohaterowie" (Supereroi, 2021) Paola Genovese.Zaproszenie do Accademii Włoskiego Kina przyjął - już po raz drugi - ceniony i lubiany krytyk filmowy, dziennikarz i jeden z kuratorów programowych Kina Nowe Horyzonty - Piotr Czerkawski. To właśnie z Piotrem porozmawiamy o ekranowych miłościach i współczesnych reprezentacjach filmowych par, które walczą o utrzymanie własnego związku, przechodzą kryzysy, czasem nawet pokonując je. Kogo jeszcze w kinie europejskim moglibyśmy określić mianem "związkowego superbohatera bądź superbohaterki"?O czym jest film?Bohaterów filmu poznajemy w chwili, gdy jako młodzi ludzie zakochują się w sobie na zabój. Są przekonani, że miłość dana jest raz na zawsze i już do końca swoich dni będą szczęśliwi. Z biegiem czasu okazuje się jednak, że wspólne życie to nie tylko idylla, ale i mnóstwo trudnych chwil, z którymi niełatwo sobie poradzić. Tytułowi superbohaterowie walczą o utrzymanie związku, przechodząc przez różne, często skrajne, stany emocjonalne – bliskość i samotność, kłamstwa i uczuciowe rozterki, sekrety i zdrady. 🐭🌻

Accademia Włoskiego Kina zaprasza na spotkanie: "Tajemnica Oberwaldu - porażka czy zapomniane arcydzieło? O Habsburgach, literackich kontekstach i późnej twórczości Antonioniego", którego gościnią będzie zdolna filmoznawczyni, Marta Snoch!Tajemnica Oberwaldu jest w twórczości Michelangelo Antonioniego wstydliwą tajemnicą, filmem, o którym się nie mówi, filmem zapomnianym i powszechnie uważanym za porażkę „Mistrza”. W jego kinematografii zajmuje miejsce między Zawodem reporter a Identyfikacją kobiety, dziełami o wiele bardziej cenionymi, otoczonymi aurą kultowości. Pozostaje więc swoistym dziwolągiem, czymś, co odstaje znacznie od standardowych wyobrażeń o kinie Antonioniego. Film kostiumowy, adaptacja sztuki i remake filmu Jeana Cocteau Dwugłowy orzeł, a przy tym nieudany eksperyment z techniką wideo i kolorem. Sam reżyser wspominał dość enigmatycznie, że Tajemnica Oberwaldu „to nie jest film o, to jest film skierowany do”.W Tajemnicy Oberwaldu po raz ostatni u Antonioniego wystąpi Monica Vitti, jego niegdysiejsza muza i partnerka, która swoimi rolami w Przygodzie, Zaćmieniu i Czerwonej pustyni ucieleśniła wszystkie idee i wartości kina włoskiego reżysera. Adaptując Jeana Cocteau Antonioni sięgnie też do swoich pierwszych doświadczeń na planie filmowym. Asystowaniu na początku lat 40-tych przy produkcji Gości wieczornych Marcela Carne na podstawie scenariusza Cocteau. Sama sztuka zaś inspirowana będzie ponurymi wydarzeniami z historii rodu Habsburgów, które już na zawsze wchłonięte zostały przez popkulturę – zamachem na austriacką cesarzową Sisi oraz owianym tajemnicą samobójstwem syna Sisi i Franciszka Józefa księcia Rudolfa i jego kochanki Marii Vetsery w zameczku Mayerling. Obrazy jakie będą przywoływane przez te wydarzenia w historii kina – pełne przepychu, kiczu i wielkich nazwisk, nie mogą być zresztą skojarzeniowo bardziej dalekie od twórczości Antonioniego. Tajemnica Oberwaldu będzie więc znakomitą okazją do dyskusji o późnym Antonionim, złych filmach wielkich reżyserów, utartych wizerunkach Habsburgów w kinie i próbach ich przełamywania, a także filmowych związkach tego, co austriackie z tym co włoskie.🐭🌻

Accademia Włosiego Kina we współpracy z platformą Watching Closely zapraszają na spotkanie "Ennio według Tornatore" - opowieść o życiu i twórczości kompozytora wszechczasów - Ennio Morricone (1928-2020). Opowieść o tym, jak muzyka włoskiego mistrza "pisze" nasze życia i wypełnia na wskroś naszą miłość do kina. Bo Morricone to mitologia, Morricone to po prostu esencja kina.Dokument Giuseppe Tornatore to gigantyczny i przepiękny hołd dla twórczości Morricone. Ale też opowieść o człowieku, który długo walczył o swoją pozycję nie tylko w branży, ale też we własnym życiu. Opowieść pełna magii, ale też opowieść dotykająca kwestii niezrozumienia, wściekłości, rozczarowania. Ennio to bohater wielowymiarowy, którego życiowa historia chwyta mocno za serce, dokładnie tak jego muzyka.🐭🌻

Accademia Włoskiego Kina po raz pierwszy przenosi się do filmowej Azji! Takie połączenie jest możliwe dzięki naszemu specjaliście! Gościem spotkania będzie krytyk filmowy i filmoznawca piszący m.in. do Filmwebu i Miesięcznika KINO, znawca kina chińskiego - Wojtek Tutaj.Jak trafnie podkreśla nasz gość – nie można toczyć dyskusji o najważniejszych osiągnięciach współczesnego kina autorskiego, pomijając dzieła chińskich mistrzów. Od zakończenia rewolucji kulturalnej i ponownego otwarcia Pekińskiej Akademii Filmowej, w Państwie Środka obrodziło wybitnymi talentami reżyserskimi, które zalicza się do Piątej i Szóstej Generacji. Ich inspiracje były niezwykle rozległe, a wpływ na rozwój lokalnego kina artystycznego przemożny. Potwierdzają to niezliczone nagrody na międzynarodowych festiwalach, w tym Złoty Lew w Wenecji dla "Historii Qiu Ju" (1992) i Srebrny Niedźwiedź w Berlinie dla "Roweru z Pekinu" (2001). Dzieła dwóch kompletnie różnych twórców, czyli Zhanga Yimou - ikony chińskiej kultury silnie powiązanej z państwowym przemysłem filmowym, oraz Wanga Xiaoshuaia zaczynającego z pozycji niezależnego reżysera, łączy realistyczny sznyt i obrazowanie chińskiej rzeczywistości bez żadnego filtra estetycznego. "Rower z Pekinu" jawnie nawiązuje do klasycznych "Złodziei rowerów" De Siki, na co wskazuje już sam tytuł, stanowiąc pomost między dokonaniami neorealistów i przedstawicieli Szóstej Generacji. Z kolei "Historia Qiu Ju" robi za wyjątek w alegoryczno-metaforycznej, wysmakowanej formalnie twórczości Zhanga, a na jej pokrewieństwo z filmami włoskich mistrzów zwracał uwagę już w 1993 roku Roger Ebert.Na spotkaniu Accademii przyjrzymy się bliżej właśnie tym dwóm tytułom - "Historii Qiu Ju" (1992) i "Beijing Bicycle/Rower z Pekinu" (2001). Ale nie tylko. Filmowe połączenie na linii Włochy - Chiny może stać się punktem wyjścia do szerszej refleksji o neorealizmie współczesnym, neorealizmie dziś.Jak pisała krytyczka filmowa Maria Kornatowska: "Neorealizm, niby zapomniany, zamknięty w podręcznikach historii, ożywa w dramatycznych momentach dziejów społeczeństw. Jest świetnym narzędziem opisu rzeczywistości nabrzmiałej cierpieniem i nadzieją”. Czy rzeczywiście wciąż tak jest?🐭🌻

Accademia Włoskiego Kina wraz z Anną Osmólską-Mętrak zaprasza na drugi odcinek cyklu "Przypis do Pasoliniego".Pasolini był artystą totalnym, którego działalność artystyczną nie sposób zamknąć w jednym medium, jednej przestrzeni artystycznej. Był artystą, który był zawsze bardzo blisko życia i rzeczywistości, co odbijało się nie tylko w obrazach, lecz także w języku. Wokół "różnych przejawów życia" Pasolini zbudował zresztą całą trylogię; w latach 70. włoski mistrz adaptował ze swadą arcydzieła literatury światowej o silnym zabarwieniu erotycznym - "Dekameron", "Opowieści Kanterberyjskie" i "Kwiat tysiąca i jednej nocy".W jaki sposób Pasolini odnosił się do życia/ludzkiej egzystencji w swoich filmach? Dlaczego w pewnym momencie zdecydował się on nakręcić tzw. trylogię życia? Co działo się wówczas w jego prywatnym życiu? Co działo się wtedy we Włoszech? Jak te filmy powstawały, jak odebrali je Włosi? Dlaczego Pasolini obsadził sam siebie w każdej z trzech części projektu? Jak włoski mistrz podszedł do pism Boccaccia i co wniósł do jego "karnawałowego świata" swoją autorską wizją? Czy we wcześniejszych dziełach PPP odnajdziemy podobny pean na cześć życia, seksualności i witalności, jak ma to miejsce w trylogii?🐭🌻

Accademia Włoskiego Kina zaprasza na spotkanie wokół filmu "Kot o dziewięciu ogonach" (Il gatto a nove code, 1971), którego gościem będzie dr Miłosz Stelmach, ceniony filmoznawca, redaktor naczelny Czasopisma Ekrany, współtwórca wielu publikacji i artykułów. "Kot o dziewięciu ogonach" to drugie ogniwo tzw. trylogii zwierzęcej Argento, która przyniosła włoskiemu reżyserowi niezwykłą popularność i miano "włoskiego Hitchcocka". Na spotkaniu dokonamy wspólnie analizy filmu i przyjrzymy się cechom charakterystycznym dla filmowego giallo.🐭🌻

Wspólnie z Cronenbergalia.pl, zapraszamy na kolejne spotkanie z cyklu "Accademia Extra", w którym ponownie skupimy się na twórczości Davida Cronenberga.Za pierwszym razem przyjrzeliśmy się bliżej różnymi linkom między kanadyjskim reżyserem a Włochami. Dokonaliśmy również wnikliwej analizy "Nagiego Lunchu". Tym razem skupimy się na najnowszym filmie Cronenberga - prezentowanym na tegorocznym MFF w Cannes - "Crimes of the Future". Do jakiego świata zabierze nas tym razem twórca "Cosmopolis"? Jak dobrze znamy już ten świat i materiały, z których jest zrodzony?Jak mówi Jan Dąbrowski (Cronenbergalia.pl), nasz gość i specjalista:„Crimes of the future” z jednej strony zapowiada wielki powrót na znajome terytorium. Technologia jako przedłużenie ciała, seks i maszyny, wolność artystyczna a granice przyzwolenia społecznego. Cronenberg już nas zabierał w te rejony. Za każdym razem podróż, choć przebrana za kino gatunkowe, była zatrważająco aktualna, lub nawet profetyczna. Z drugiej strony to już jest przełomowy film. Od poprzedniej produkcji Cronenberga minęło osiem lat, technologia w branży ewoluowała. On też musiał na nowo wejść w ten świat. Chyba nigdy przedtem nie kręcił tak daleko od Kanady, nie kręcił w Grecji, nie pracował podczas pandemii. A do horroru cielesnego nie wracał ze dwadzieścia lat, nie licząc debiutanckiej powieści „Skonsumowana”. Proponujemy małe śledztwo po tropach rozrzuconych w „Crimes of the future”. Nie widzieliśmy filmu, więc za poszlaki posłu��y nam to, co wiemy ze zwiastunów, klipów, materiałów promocyjnych. I od samego Cronenberga. Jako materiału porównawczego użyjemy „eXistenZ”. Zobaczymy, gdzie nas to śledztwo zaprowadzi".🐭🌻

Accademia Włoskiego Kina, zaprasza na spotkanie poświęcone filmowi jednego z najciekawszych twórców współczesnego włoskiego kina - "Chiara" (A Chiara, 2021) Jonasa Carpignano.Już po premierze, "Chiara" objawiła się jako filmowa rewelacja ostatniego festiwalu w Cannes, gdzie - w ramach sekcji 'Director Fortnight' - Carpignano zdobył prestiżową nagrodę Europa Cinemas Label for Best European Film. Film włoskiego reżysera zachwycił krytyków na całym świecie, co potwierdza certyfikat "filmowej świeżości i jakości" w popularnej, międzynarodowej bazie z recenzjami - Rotten Tomatoes. ⬛ O czym opowiada "Chiara"?Osiemnaste urodziny najstarszej córki Claudia i Carmeli to dobra okazja do wspólnego świętowania dla całej rodziny oraz najbliższych przyjaciół. Giulia i jej trzy lata młodsza siostra Chiara ku uciesze zgromadzonych gości brylują na parkiecie. Rodzinną sielankę zakłóci jednak brutalny akt przemocy. Od tej chwili bohaterka będzie prowadzić prywatne śledztwo, które pozwoli jej poznać prawdę o swojej rodzinie i ziemi. Kalabryjskiej ziemi, w której zmowa wilczenia i lojalność wobec mafii, to rzeczy święte.⬛ Jakie zagadnienia podejmiemy w trakcie spotkania?Z pewnością przyjrzymy się niezwykłej postaci i twórczości Carpignano, reżysera włoskiego, urodzonego w Stanach Zjednoczonych; Jak "Chiara" wpisuje się w dotychczasowe poszukiwania artystyczne włoskiego twórcy? Czym charakteryzuje się styl filmowy Carpignano? Jacy bohaterowie i jakie motywy są najbliższe jego sercu? Nie zabraknie także informacji kontekstowych dotyczących tematu mafii we Włoszech, szczególnie w odniesieniu do kalabryjskiej organizacji przestępczej ’ndrangheta.🐭🌻

Filmoznawczyni Diana Dąbrowska, Robert Siwczyk z „Klatki na oczach. Blog o kinie niemym i slapstickowym” oraz Veikko Suvanto zdecydowali się połączyć siły i zaproponować specjalne spotkanie Accademii poświęcone pierwszej i najsłynniejszej trylogii Ołeksandra Dowżenki – „Zwenigora” (Звенигора, 1928), „Arsenał” (Арсенал, 1929) i „Ziemia” (Зeмля, 1930).Nie zabraknie także informacji o samym artyście, jego początkach i największych sukcesach z pierwszego okresu twórczości. Jaki jest styl Dowżenki? Na czym polega wyjątkowość jego kina? Jak słynny reżyser odnosił się do filmowej propagandy? Na te oraz inne pytania spróbujemy odpowiedzieć wspólnie podczas spotkania.Gość specjalny:Mark Pohodin - miłośnik kina zajmujący się również kulturoznawstwem, filozofią i szeroko pojętą historią mediów audiowizualnych. Z wykształcenia ekonomista, z zawodu fotograf. W kręgu jego zainteresowań badawczych szczególnie miejsce zajmuje pojęcie traumy i studium doświadczenia traumatycznego. Obecnie obecnie działa w przestrzeni Sokołowsko Laboratorium Kultury w ramach stażu z European Solidarity Corps. Bardzo dziękujemy Markowi za chęć wzbogacenia naszej dyskusji -- jesteśmy przekonani, że jego obecność naprawdę dużo wzniesie.

Accademia Włoskiego Kina, świętuje swój pierwszy rok istnienia! Dziękujemy naszym wspaniałym Patronom i Patronkom za wsparcie! Dziękujemy za każde dobre słowo oraz cenną krytykę. Accademia jest naszą wspólną przestrzenią, naszym wspólnym dziełem!W kolejnym odcinku (31.!), zapraszamy Was na opowieść o dwóch wspaniałych włoskich komediach (a może tragikomediach?), czyli "Il Mafioso" Alberto Lattuady i "Rozwód po włosku" Pietro Germiego. Dwie opowieści o Sycylii. Dwóch wielkich - ikonicznych wręcz - aktorów, twarzy złotej dekady włoskiego kina.🐭🌻

Accademia Włoskiego Kina zaprasza na wyjątkowe spotkanie - IN ITALIANO! Live! - poświęcone filmowi "Kwiecień" (Aprile, 1998) jednego z najważniejszych włoskich współczesnych reżyserów - Nanniego Morettiego.O tym niezwykłym filmie, w którym fikcja miesza się z rzeczywistością, a na ekranie mamy do czynienia z Morettim zarówno prywatnie jak i publicznie, porozmawiamy z równie wyjątkową gościnią - Mariną Fabbri.Marina Fabbri - ambasadorka polskiej kultury we Włoszech i włoskiej kultury w Polsce. Ceniona tłumaczka, wybitna specjalistka od kina i teatru, organizatorka licznych przeglądów i festiwali w Italii. Laureatka wielu nagród i wyróżnień dla swojej promotorskiej działalności.🐭🌻

Damos una calurosa bienvenida a todos a la Academia de Cine Italiano!Accademia Włoskiego Kina przenosi się w nowe filmowe rewiry!Zapraszamy serdecznie na najbliższe spotkanie Accademii Włoskiego Kina, w którym przyjrzymy się połączeniom włosko-hiszpańskim i hiszpańsko-włoskim w obrębie autorskich tragikomedii. Bohaterami spotkania będą tak ikoniczne dla zjawiska postacie jak scenarzysta Rafael Azcona i reżsyser Marco Ferreri.Czy zarówno Włochów i Hiszpanów możemy określić mianem mistrzów filmowej groteski? Skąd w ogóle to zamiłowanie do takiej konwencji i estetyki w przypadku tych dwóch krajów? Jak ma się kino w tym kontekście do innych sztuk?👉 Gościni spotkania:Dominika Zielińska - Filmoznawczyni, doktorantka nauk o sztuce, autorka, redaktorka, prelegentka, twórczyni strony "Dominika Zielińska: o kinie hiszpańskim i nie tylko". Od pierwszego obejrzanego film Luisa Buñuela wie, że nie istnieje już dla niej życie bez kina hiszpańskiego. Niezmiennie kocha malarstwo surrealistyczne, wermut i podróże autostopem.Tytuły filmowe, które z pewnością będą omawiane na spotkaniu: "Ape Regina", "El pisito", "El cochecito - La carrozzella", "Ostatnia kobieta", "Wielkie żarcie" czy "Ciao Maschio".🐭🌻

Zapraszamy na pierwsze spotkanie nowego cyklu Accademii Włoskiego Kina - Accademia Extra!W tym cyklu pragniemy przyjrzeć się ciekawym tytułom, artystom i zjawiskom, które nie muszą być powiązane z kulturą filmową Półwyspu Apenińskiego w bezpośredni, "zerojedynkowy" sposób. Będziemy tropić to, co niejednoznaczne, unikatowe, a przede wszystkim będące punktem wyjścia do interesującej rozmowy w ogóle o kinie i kulturze ze specjalistami/specjalistkami w swoich dziedzinach.Rozpoczynamy w wielkim stylu i w doborowym towarzystwie: bohaterem spotkania będzie kultowy kanadyjski reżyser DAVID CRONENBERG!Czy istnieją jakieś powiązania między twórcą "Nagiego Lunchu" a Włochami? Włoską kulturą filmową i muzyczną?Odpowiedź na te pytania daleka jest od oczywistości, właściwie nikt wcześniej się tym zagadnieniom nie przyglądał.Razem z Janem Dąbrowskim, autorem niezwykłego bloga "Cronenbergalia", zamierzamy zmienić ten stan rzeczy i udać się w podróż śladami różnych powiązań między Cronenbergiem a Italią, czy szerzej - kulturą śródziemnomorską. Ale też interesować nas będzie sam Cronenberg, a w szczególności jego "Osiem i pół", czyli "NAGI LUNCH" (Naked Lunch, 1991). Zachęcamy do odświeżenia sobie tego filmu przed spotkaniem!🐭🌻