bi şey dicem

Yüzleşmek istemediğiniz bir tarafınızla yüzleştiniz mi hiç? "Sahicilik/ otantiklik, kişinin taklitçi ya da performatif olmaktan ziyade; gerçek, içten ve kendi karakteriyle uyumlu olması niteliğidir. Kişinin içsel değerleriyle dışa yansıyan davranışları arasındaki uyumu ifade eder."Sahi mi?Eda

Karşılaştık, gerçek. Nerede olduğumu bilmiyorum, gerçek. Burada olmaktan memnunum, gerçek. Kayıptım, gerçek. Ve seni bulup tekrar kayboldum, o da gerçek. Olması gereken oldu, gerçek. Yer çekimi, şimdilik gerçek. İntegral, yalan. Akışkanlık, hangi dilde olduğuna göre değişiyor. Ben, gerçek. Sen, dahada gerçek. Karşılaştıysak eğer, hikayeni anlat bana. Hikayen yalan, biliyorum. Gerçeklerle yaşıyorum evet, ama neyin gerçek olduğunu anlamak için yalanları da merak ediyorum, integral gibi. Seni hesaplamak istemiyorum. Yer çekimi kadar ortada, seni biliyorum.

23 Nisan Çocuk Bayramımız kutlu olsun. Savaşlarda ve savunmalarda kullanıldı benliğim.Kendim komutan, kendim er , kendim olmuş muharebe.Vurdum ,vuruldum emri de verdim.Oysa kabul- ü mecbur büyülü bir hediye kendime kendim.Peki kimle niye cenge girdim?Kendimden kopmaya, yaralamaya ve ben varım ulan demeye,Bir başkasına koşmaya mı?Neye geldim ?Beklentiden iğneleri soktum soktum durdum gözlerime.İmansız tapınmak neymiş bildim.Şimdi hangi savunma beni bana geri verebilir ki?Öfkem tükendi.Tanrıcıkarım hepinizi affettim..Cenge,ispata,korkuya,koşuşa değil;ışıl ışıl bir arayışla ben ancak keşfe ve şehadete geldim.İstanbul Ansiklopedisi Sevgiyle,Eda

Çocukluğumda anlatılan masallar kadar güzel ve renkli bir arka bahçem var. Sizler de oradasınız. Her birinizle oyun oynamaya bayılıyorum.Dünyanın bütün renkleriyle,Eda

Görülme arzumdan ve aynı zamanda görülme kaygımdan bahsediyorum. İkisini bir arada tutabilecek kocaman bir kap istiyorum. Popüler bir çocukluk anımı anlatıyorum. Masumiyet Müzesi'nin bir sahnesini tekrar masaya koyup, biraz inceliyorum. Masadan hepinize sarılarak kalkıyorum.Görünür yanlarımla,Eda

Ne kadar gerçek olduğumu sorguluyorum. Gerçek ben ile sahte ben arasındaki eşiği belirleme sorumluluğumla karşılaşıyorum. Zorlanıyorum. Kendimi tanımlamak için kendime izin vermem, hatta yetki vermem gerektiğini fark ettiğim anlar yaşıyorum. Devriliyorum, çünkü içimde bir devrim var. Gerçekle,Eda

Yaşadıklarımı kişiselleştirmiyorum, yaşadıklarımı herkesleştiriyorum. 23 yaşıma dünyanın bütün kalplerini gönderiyorum.Minnetle,Eda

Annemin doğum gününü kutluyorum...

Yokuş aşağı konuşuyorum. Helena Walsh: https://www.instagram.com/helenawalshcoaching?igsh=MTRnYXY5N2J4ZDNjdg==

Bırakın da kadın olmanın ne demek olduğuna biz karar verelim. Bir muharebe meydanındayız ve adına şarkı diyorlar. Kadın olmanın ne olduğunu keşfetmenin biz kadınlara bırakıldığı bir evrende var olmak dileklerimle,Eda

Normal olmadığımdan bahsediyorum. Anormal bir hayatı anormal yaşamaya davet ediyorum sizleri.Anormalliğimle,Eda Pelin Dilara Çolak video: https://www.youtube.com/watch?v=aqTCqXUBqyQ

Daha önce hiç duymadığınız bir öneriyle geldim. Aklınızda bulunsun. Psikologa gidin veya psikiyatra. İyi değilim, hiç bölümünü tekrar ziyaret ediyorum. Güzel bölümmüş. Cyrano de Bergerac'tan İstemem Eksik Olsun okuyorum. Deniz Tekin'in hangi şarkısıyla bitirsem bilemiyorum. İki şarkıyı da dinleyin. Özgün önerilerimle,Eda

Erkeklerin kadınlara sık söylediği yalanlarla başlıyoruz. Erkekler cepte tutmak istedikleri kadınlara nasıl davranıyor? Gerçekten ilgi duydukları kadınlara neler yapıyorlar? Erkeklerin bir kadın için yaptıkları en maksimum şey neydi? Romantik ilişkiler neden bu halde? En çok kim zarar görüyor?

En son ne zaman son küçük kutu süt içtiğimi hatırlamıyorum.Bir şeyin artık son olduğunu nasıl anlıyoruz?İlkokulun, ortaokulun, lisenin, üniversitenin, son iş yerimin son gününü hatırlamıyorum.Öykülere son yazamıyordum. Çünkü "önemli değil"di. Büyürken bir şeylerin sona erdiğini ne zaman öğreniyoruz?***Ben ilişkileri hiç biten şeyler olarak görmedim.Son kullanma tarihleri yoktu.Bitişleri benim varlığımı tehdit ediyordu.O kadar büyüktüler ki, benden çok büyüktüler.“Biterse ben de var olmayacağım” sanıyordum.Sonra yavaş yavaş bir şeyler bitti.Önce bitişlere verdiğim tepkileri kabul ettim.Sonra bitişlerin kendisini.Bu bitecek.Ben çok acı çekeceğim.Ve bu tamam.Bu olabilir.Bunu yaşayabilirim.Bu da hayata dahil.Zamanla bitişlerde profesyonelleştim.Artık anlıyorum.Bu, bu kişiyi son görüşüm.Bu, bu kişiyle son kez aynı masaya oturuşum.Bazen o an anladığım anda yas tutmaya başlıyorum.Bir sabah uyanıyorsun.Bitmiş.İçinde bir şey kapanmış.Bilgisayarı açıyorsun, masaüstünde hep duran dosya yok.Nerede diye aramıyorsun bile.Varlığını da unutmuşsun.Başlamak çok abartılıyor.Herkes başlar.Bitirmeyi bilmeliyiz.Bitişlerle,Eda

Bu akşam üstü kalbimin içindeki labirentte kendimle buluştum. Odaklanamadığım onca şeyden sonra bir anda bu şarkıyla durdum ve her kelimesine odaklandım.Haydi şarkıda buluşalım. Ariadne ve Theseus hikayesi, Yunan mitolojisi cart curt, bir bakın isterseniz. Ben sadece hislerin peşindeyim. ***Buraya ne bulmak için geldiğimi, ne kadar uğraşsam da hatırlamıyorum.***

Beni başka kimse bulamazKayıbımEda

Hastalandığımda annemi ne kadar özlediğimi anlatıyorum. Olayların ve objelerin kontrolü altına girdiğimi fark ediyorum. Sadece başıma kötü şeyler geldiğinde değil, iyi şeyler geldiğinde de kaygılandığımı anlatıyorum. Değişim süreçlerinin beni ne kadar zorladığından bahsediyorum. Kafamda sürekli biriyle konuştuğumdan yakınıyorum. Açık kartlarımla,Eda

Ben hiçbiri olmak zorunda değilim. Özgürlükle,Eda

Sanki çaresizliği kabullendiğimizde birbirimize sarılabiliriz gibi. Çaresizlikle,Eda

HelloWelcome home

Eve geldim ve evdeki manevi değeri olan eşyalarımdan bahsederken, cuma günü izlediğim Manevi Değer filminden kısaca bahsediyorum.Filmden daha uzunca bahsetmek istiyorum.Şimdilik kendi başıma altından kalkamadığım şeyler için yuvamdayım.Bölümde söylemeyi unuttum ama herkese mutlu yıllar dilerim. Harika bir yıl olacak.Toprakla,Eda

Bir sakin olup nereye gittiğini bilmemenin özgürlüğünü hisseder misin?

When thunderclouds start pouring downLight a fire they can’t put outCarve your name into those shining starsGök gürültülü bulutlar boşalmaya başladığında,Söndüremeyecekleri bir ateş yak.Adını o parlayan yıldızlara kazı.

Dağ gibi sağlam Orkideler gibi narin

Bir kaktüs alıp bilgisayarın yanına koyacak yaşa geldim, dikenler parmaklarımı acıtmıyor.

I done did a lot of things in my day, I admit it.I don't take back what I say, if I said it, then I meant it!Sanatçının Yolu Atölyesi: https://www.instagram.com/hande.akmehmetoglu?igsh=MWlnajFmdnU3ZjBvdA==

Suyun üstüne kendimi bırakıp güneşi izliyorum. Boğulmamak için çabasız kalmamın yeterli olduğuna kendimi ikna etmeye çalışıyorum. Because it comes and goes in waves It always does, it always does...

Kendime ve size umut değil ama merak aşılamaya çalışıyorum.Napıyosun mesela?

HayatımıKafamıKendimiTopluyorum.

Buğu'nun cümleleriyle:While respecting her choice, her suffering, and her battle deeply; I am forever changed by her presence, and now also by her absence. Sevgiyle,Eda Buğu Türkoğul: https://www.instagram.com/buguturkogul?igsh=MTdrdDZ4MWhvZ3Nsdw==

Sizden gelen mesajlara nasıl mutlu olduğumu anlatıyorum. Kedimden ve kendimden bahsediyorum. Kırılgan kedimi ve kalbimi sizle paylaşıyorum. Pamuklarlımla,Eda

Her şey dağıldı ve her şey olması gerektiği yerde. O kadar iyiyim ki. İyi dileklerimle,Eda

Cadılar Bayramı nereden geliyor anlatıyorum. Ölüleri onurlandırmak için farklı toplumlarda yapılan ritüellerden bahsediyorum. Ölü yakınlarımızla bağ kurmaktan ve aile diziminden söz ediyorum. Kendi aile dizimi deneyimimi paylaşıyorum ve sonunda ablama yazdığım mektubu okuyorum.Ölüler diyarına selam ve sevgilerimle,Eda Fulya Nanba: https://www.instagram.com/fulyananba?igsh=eGo4aXUzYXhiMDRjBert Hellinger: https://www.amazon.com.au/begins-Family-Constellations-Service-Reconciliation/dp/3896704257Zeynep Aksoy aile dizimi sohbetleri: https://www.zeynepaksoyreset.com/zeynepaksoy

Boşluk istiyorum ve bağ kurmak istiyorum. Ama boşluktur biraz da Bir kuşu biçimleyen, Bence böyle, seni bilemem.

Sanatın beni nasıl iyileştirdiğini anlatıyorum. Ceyhun Güneş'in gitar resitalinden, Kamelyalı Kadın balesinden bahsediyorum. Nihan Kaya'nın Yazma Cesareti kitabından alıntılarla sanat enerjisi üzerine konuşuyorum. Bölüm sonunda Nazım Hikmet'ten bir şiir okuyor ve Ceyhun Güneş'in Zambra Mora parçası ile sizleri uğurluyorum. Seven sevdiğine bir sanat eseri göndersin.Sanatla,Eda Zambra Mora: https://www.youtube.com/watch?v=CCGgbRt1n5gCeyhun Güneş instagram: ceyhungunesguitar

Oyun oynamaktan, Sırma Su Bilkent'ten, Türk dizilerinden, sevdiklerimize kek yapmaktan bahsediyorum. Bana iyi gelen şeyleri anlatıyorum. Kolaylıklarımla,Eda

Kış uykusuna yattım. Bir süre kendimle savaşmaya paydos! Haydi kendimize doğrulttuğumuz silahları yavaşça yere bırakalım. Hafifçe. Eda

Neden artık aşık olamıyoruz? Bu virüs nasıl hepimize bulaştı ve toplumu ele geçirdi? Neden ilişkiler eskisi gibi değil? Bir ilişkimiz olması için önce yalnız olmayı mı öğrenmeliyiz? Sanmam. "Sen hissetmiyorsan ben hiç hissetmiyorum." oyunundan ben çıkıyorum. Ağlayan herkes lütfen çıksın. Biri ağlıyorsa artık o oyun değildir. Ben kış uykusuna geçiyorum. Hepinize bol aşklar. Ezgi Hoşçan'ın bahsettiğim bölümü: https://open.spotify.com/episode/6qfoHHrcn0Ht5JKhxl0aTQ?si=cM6HUhxnQxyXWdsFwBCJug

İyi değilim.Donakaldım. Beni ısıtan herkese çok teşekkür ederim. Donakalan herkese 1 celsius dahi olsa ısı vermek dileğimle,Eda

Yapamadığım birçok şey var:Sakin kalamıyorum. Dans edemiyorum. İdare edemiyorum. Yapamıyorum. "Ama siz böyle atarsanız ben tutamam. "Şakalarımla,Eda Deniz Dülgeroğlu - https://open.spotify.com/episode/0tWyModbo4kuuR41NJNQrt?si=LRbq7PLQS8S4sCg0FWLAMA

Evim neresi? Erzurum mu, Trabzon mu, Ankara mı? Sizin eviniz neresi? Umarım evinizde dinliyorsunuzdur.Evliliklerimle,Eda

Mauritius tatilinin sağlığıma iyi gelmesinin nedenlerini anlamaya çalışıyorum. Tatil sonrası aklıma düşen soruları Doç. Dr. Pamir Çerçi, Uzm. Dr. Zeynep Kulcu Kızılkaya, Uzm. Dr. Sabiha Tezcan Aydemir, Dr. Özgecan Keleş'e soruyorum. Sağlıkla kalın,Eda

Mauritius’a aniden tek başıma gittim. Adada neler yaptığımı, görülmesi gereken yerleri uzun uzun anlattım. Airbnb ev sahibim Florian’dan övgüyle bahsettim. Zebralarla safariyi, yunuslarla dansı, balıklarla sohbetimi paylaştım. “My African Dream” adını verdiğim bu deneyimi sizlerle paylaşmaktan büyük mutluluk duyuyorum.Hayatlarımızdan macera hiç eksik olmasın. Deliliklerimle,Eda

Mauritius'ta yediğim pankek üzerinden terapiyi nasıl bıraktığımı anlattım. Ne alaka diye sormamayı öğrendimiz artık. Me too hareketinden bahsettim. Eat, Pray, Love ve Under the Tuscan Sun filmlerinden bahsettim. Fleabag üzerinden konuştum. Kendi hikayemi anlattım.Kafedeki kadının bana "I will see you later" diye ısrar etmesine en sonda değinmeyi unuttum. Eğer öyle bakarsak hayatta her şeyin bir anlamı vardır, eğer öyle bakmazsak hayatta her şey anlamsızdır. Ben öyle bakanlardanım.Sırtınıza bir yastık koyarak dinleyin.Mauritius'tan şefkatlerimle,Eda

Ani bir kararla Mauritius'a gelişimi anlatıyorum... Macerayla kalın...

Kendimden ve hayatımdan seri şikayet ediyorum.Bence dinlemeyin.Kaygılarımla,Eda

Kahve falı baktırdım ve ses kaydı aldım. Ses kaydını beraber dinliyor ve yorumluyoruz!Falcı Sezer beyin instagram hesabı: https://www.instagram.com/ossemankar?igsh=MWpmemY2dWdjMXBkbA==

Herkese selam! Bir şey dicem podcast’e hoşgeldiniz!Ben Eda. Yıllar önce sıcak bir temmuz akşamı, bilinmeyen bir amaç uğruna bu evrende var oldum. Küçük bir şehirde, büyük hayallerle büyüdüm. İlkokul ve ortaokul hayatımı sınıfın uslu ve başarılı öğrencisi olarak tamamlayıp liselere geçiş sınavında Galatasaray Lisesini kazandım. Okul yaşadığımız yere bin kilometre uzaklıkta olduğu ve ben 30 kilo olduğum için babam gitmemi istemedi. Yıllar sonra 375 gr bir kedi sahiplendiğimde babama hak verdim. Lise hayatım bir benzeri olmayan, yeni yapılandırılmış, bütün öğrencilerin Türk olduğu uluslar arası bir okulda geçti. Burada doğunun ve batının ahlaksızlığını sentezleyip kendime özgü bir ahlaksızlık edindim. Küçük bir şehrin küçük bir tıp fakültesinden mezun olup, tıp hekimi oldum. Mecburiyetten iki yıla yakın aktif savaşılmayan bir askeri birliğin pek uğranılmayan bir revirinde doktorluk yaptım. O yıllarda yoga yapmaya başlayınca doğu ve batı tıbbını sentezleyip, kendime ait bir iyileşememe yöntemi edindim. Yaşadığım şehri, arkadaşlarımı, alışkanlıklarımı ve hatta mesleğimi bırakıp kendime yeni bir hayat kurdum. Şimdi gelişmekte olan bir ülkenin en iyi üniversitelerinden birinde sinir bilim alanında doktora yapıyorum. Bilimle, yalancıktan bilimle, sanatla ve dikkatimi çeken her şeyle ilgileniyorum. Hiçbir tanımla kendimi sıkıştırmak istemediğim için, kendimi tanımlaması için kendime bile izin vermiyorum. Bu podcast’te yaşadıklarımı anlatıyor, kimi zaman derin bir sessizlikte kayboluyor, kimi zaman hem kendimi hem sizi güldürüyorum. Düşüncelerimi sorguluyor, geçmişin tozlu raflarından sahneler indiriyor, geleceğe küçük notlar bırakıyorum. Uzun yolculuklarda yan koltukta oturuyor, yürüyüşlerinize adım uyduruyor, uykusuz gecelerinize arkadaş oluyorum.Eğer dinlemek isterseniz, ben bir şey dicem!

1. Hissediyorum. 2. Ne hissediyorum? 3. Niye hissediyorum? soruları üzerine düşünüyorum. Hayal kırıklıklarımdan bahsediyorum. Niye hissettiğimi bulmak için yıllardır yazdığım hikayeleri anlatıyorum. Beliz Güçbilmez'in yazarlık kurslarından öğrendiğim birkaç şeyi sizlere aktarıyorum. Nihan Kaya'nın Yazma Cesareti adlı kitabından uzun bir kesit okuyarak sizlere veda ediyorum.Sevgilerimle,Eda

30. yaşımı anlatıyorum.İyi ki doğdum!Sevgilerimle,Eda