Hello Zdrowie Podcasty

"Obudziliśmy się z ręką w nocniku. Tylko do tego nocnika nasikały nam VLOP-y, czyli wielkie platformy społecznościowe, wielkie platformy AI" - mówi Magdalena Bigaj o tym, jak późno zaczęliśmy poważnie rozmawiać o higienie cyfrowej, bezpieczeństwie dzieci w sieci i wpływie wielkich platform technologicznych na nasze życie.W rozmowie z Martą Dragan prezeska Fundacji Instytut Cyfrowego Obywatelstwa tłumaczy, dlaczego zakaz telefonów w szkołach to za mało, jeśli nie pójdą za nim mądre zasady, edukacja i odpowiedzialność dorosłych. Bo problemem nie są wyłącznie "zascrollowane" dzieci, ale cały świat, który im stworzyliśmy, zatrzymując ich przy ekranie kosztem ruchu, relacji i zwykłej codziennej aktywności.To rozmowa także o sztucznej inteligencji. O tym, dlaczego dzieci potrzebują treningu mózgu, samodzielnego myślenia i popełniania błędów. Bo AI może być przydatnym narzędziem, ale nie powinno zastępować człowieka w tym, co najważniejsze: wyobraźni, empatii i odpowiedzialności.

"Kiedy ty się w końcu ogarniesz?", "Skoncentruj się", "Po prostu się uspokój". Wiele osób z ADHD słyszało podobne zdania przez całe życie. Zamiast pomagać, wzmacniają one poczucie winy i niezrozumienia.W rozmowie z Karoliną Wierzbińską lekarka Katarzyna Stewart (na instagramie @doctorkastewart), specjalistka psychiatrii dzieci i młodzieży, tłumaczy, dlaczego z ADHD się nie wyrasta i jak to zaburzenie wpływa na dorosłe życie. Objawy zmieniają się z wiekiem. Nie zawsze są widoczne, ale często wiążą się z napięciem, impulsywnością i ogromnym kosztem codziennego funkcjonowania.To również rozmowa o relacjach, emocjach i diagnozie, która może być kluczem do zrozumienia siebie, ale nie powinna nas definiować. Wybrzmiewa tu ważna rzecz: ADHD nie jest "supermocą", tylko zbiorem realnych trudności, które - jeśli się nimi nie zaopiekujemy - mogą prowadzić m.in. do depresji, lęku czy uzależnień.Jeśli coś w twoim funkcjonowaniu cię niepokoi, warto to sprawdzić u specjalisty.

Jak mądrze żyć w świecie, który coraz bardziej przyspiesza, rozprasza i odcina nas od siebie nawzajem? Dorota Wellman i Paulina Młynarska powtórnie połączyły siły - tym razem po to, by napisać książkę "Afterparty". Książkę o tym, że nie warto i nie trzeba kończyć życiowej "imprezy" zaraz po 50. Z Karoliną Wierzbińską rozmawiały jednak nie tylko o książce i o dojrzałości, ale też o ważnych w ich życiu rytuałach, wychowaniu dzieci, zdrowiu psychicznym młodych ludzi, przemęczeniu, kobiecym wstydzie i pułapkach świata wellness oraz poppsychologii.To odcinek o tym, że nie musimy być "najlepszymi wersjami siebie", że życie nie zawsze jest błyszczące i lekkie, a dojrzałość nie polega na udawaniu, że wszystko jest możliwe. To także bardzo osobista refleksja nad światem, w którym panoszy się AI, i tym bardziej kluczowe stają się bliskość i przyjaźń, krytyczne myślenie, więzi i własna "wioska" - ludzie, o których dbamy.

W tym odcinku podcastu „All Inclusive” Ane Piżl gości w studio Mateusza Adamczyka – polonistę i członka Rady Języka Polskiego. Punktem wyjścia do rozmowy jest napięcie, jakie budzi w niektórych z nas język inkluzywny – często kojarzony z narzucaniem zasad i ograniczeń. Tymczasem, jak podkreśla Mistrz Mowy Polskiej, współcześnie nikt nie ma władzy, by odgórnie regulować nasz sposób mówienia – język zmienia się raczej poprzez społeczne uzgodnienia, empatię i uważność wobec innych.Rozmowa dotyka tego, jak ogromną siłę mają słowa – i nie chodzi wyłącznie o wymiar symboliczny. – Mówimy, że słowa ranią, i to jest uznawane za metaforę, ale badania psycholingwistyczne pokazują, że słowa naprawdę ranią. To znaczy na poziomie naszego mózgu to jest przetwarzane tak, jak ktoś by nas dźgnął czymś – zauważa Mateusz Adamczyk.W dyskusji pojawia się też praktyczny wymiar języka inkluzywnego: jak mówić, gdy nie mamy pewności, jak ktoś chce być nazywany, i czy zawsze musimy trafiać w potrzeby wszystkich. Dużo z rozmowy tej dowiecie się o feminatywach, języku instytucji oraz napięciach między indywidualnym komfortem a zasadami obowiązującymi w przestrzeni publicznej. Rozmowa pokazuje też, że język inkluzywny nie polega na eliminowaniu różnic, lecz na świadomym decydowaniu, kiedy i po co je podkreślamy. Ważnym wątkiem jest również odzyskiwanie słów przez grupy mniejszościowe oraz pytanie, kto ma prawo ich używać.Nie zabrakło refleksji o granicach żartów, wulgaryzmach, o znienawidzonych przez wielu „argumentach płci i wieku”. Ale też o błędach, nieporadności i strachu przed „powiedzeniem czegoś nie tak”. Mateusz Adamczyk zachęca do większej życzliwości wobec siebie i innych oraz do traktowania języka jako procesu, a nie zbioru sztywnych reguł. - Każda osoba ma prawo odbierać słowa różnie. Mogą nam się podobać, nie podobać, możemy uważać, że są trudne, że są dziwne, że nam się „psycholożka” kojarzy z „papużką”. Mamy prawo do tych skojarzeń – wtóruje mu edukator równościowy Ane Piżl.To rozmowa o uważności, odpowiedzialności i o tym, że porozumienie zaczyna się od gotowości do słuchania.

Diagnoza endometriozy trwa średnio 7-12 lat. Przez ten czas kobiety, które ogromnie cierpią w czasie każdej miesiączki, odbijają się od gabinetów, słyszą, że "taka ich uroda", że "przesadzają", że "po ciąży przejdzie". Podobnych mitów i bzdur dr Mikołaj Karmowski słyszał w relacjach pacjentek z innych gabinetów całe mnóstwo. Specjalista ginekologii, ekspert w dziedzinie leczenia endometriozy w rozmowie z Karoliną Wierzbińską tłumaczy, że endometrioza to choroba-kameleon. Może naciekać jelita, pęcherz, moczowody, nerwy, a nawet - w skrajnych przypadkach - mózg. Ból nie zawsze jest tam, gdzie ognisko, a ponieważ jest to choroba napędzana hormonami, ich aktywność w czasie cyklu miesięcznego jest jak dolewanie benzyny do ognia. To choroba, którą kobieta - jeśli ją ma - ma na całe życie. W zaawansowanych przypadkach organy w miednicy mniejszej są ze sobą pozlepiane i unieruchomione - jak obrazowo tłumaczy gość podcastu - tak jak przedmioty w torebce, w której rozlał się klej. A same guzy? - My mamy nożyczki tytanowe. Czy w robotyce, czy w laparoskopii. Potrafimy na jednym guzie stępić tytanowe nożyczki przy jednej operacji. Jest to tak twarde - opowiada. To rozmowa o bólu, który trwa latami. O medycznej brutalności tej choroby. I o tym, dlaczego - chociaż mamy XXI wiek, latamy na Księżyc i planujemy misje na Marsa - wciąż nie wiemy wszystkiego o endometriozie.

Na pytanie „ile jest płci?”, odpowiadają dzisiaj politycy, komentują osoby w internecie, jest bardzo dużo emocji. My postaramy się wyjaśnić przynajmniej część wątpliwości – zapowiada twórca projektów równościowych Ane Piżl w najnowszym odcinku podcastu „All Inclusive”. Do rozmowy na ten równie fascynujący, co budzący skrajne emocje temat zaprosiłx profesor  Renatę Ziemińską z Uniwersytetu Szczecińskiego, badaczkę m.in. teorii płci, autorkę książki „ Niebinarne i wielowarstwowe pojęcie płci”.O czym zatem właściwie mówimy, gdy mówimy o płci? Prof. Ziemińska tłumaczy, jak medycyna – od genetyki, przez gonady, hormony, aż po psychikę – rozszerza prosty, binarny podział na kobiety i mężczyzn. Przytacza i analizuje głośne przypadki ze świata sportu, m.in. Marii Patiño i Ewy Kłobukowskiej, które obnażyły nieskuteczność kolejnych metod „testowania płci”.W rozmowie z Ane Piżl nasza gościni pochyla się również nad etycznym wymiarem operacji „normalizujących” u noworodków interpłciowych oraz nad tym, kto i dlaczego decyduje o przypisaniu płci. Przyglądamy się politycznym sporom wokół płci i pytamy, czemu to właśnie ten temat stał się narzędziem mobilizowania społecznych emocji. W rozmowie wybrzmiewa także wątek edukacji – dlaczego szkoła milczy o złożoności płci i jakie są tego konsekwencje dla osób niebinarnych i interpłciowych.To odcinek o historii, filozofii, biologii, sporcie i polityce – ale przede wszystkim o ludziach, których doświadczenie nie mieści się w prostych kategoriach.

W tym odcinku podcastu „All Inclusive” twórca projektów równościowych Ane Piżl rozmawia o jednym z najbardziej niewidzialnych tematów w Polsce: bezdomności młodych osób. Jak naprawdę ona wygląda i dlaczego czasem zupełnie inaczej, niż nam się wydaje, opowiadają Agnieszka Sikora, prezeska Fundacji Po Drugie, dziennikarka i pedagożka, niedawno za swoją działalność uhonorowana tytułem Warszawianki Roku, oraz Mikołaj Mazurek, 19-latek z doświadczeniem kryzysu bezdomności, który dziś dzięki wsparciu Fundacji ma bezpieczny dom i może kontynuować edukację.W tej szczerej i poruszającej rozmowie Mikołaj opowiada o swojej drodze: o stracie mamy w wieku 16 lat, braku wsparcia, ucieczce w używki i o tym, jak „magiczny” 18. rok życia w praktyce oznacza często nagłe zniknięcie systemowej opieki. Dzieli się mocnym wyznaniem o samotności, która w kryzysie bywa bardziej dotkliwa niż brak łóżka, oraz o tym, jak łatwo młoda osoba może wpaść w spiralę przetrwania.Agnieszka Sikora tłumaczy, że bezdomność nie jest jedną historią, tylko procesem i sekwencją zdarzeń, za które to dorośli i system ponoszą współodpowiedzialność. „Trudno poprzeć taką tezę, że osiemnastolatek zapracował sobie przez osiemnaście lat swojego życia na to, żeby zostać osobą bezdomną.  Nie, to my dorośli zapracowaliśmy na to, żeby on został osobą bezdomną” – mówi Warszawianka Roku. Opowiada też o realiach pomocy w Polsce: o programie usamodzielnienia, o świadczeniu 759 zł miesięcznie, o tym, że Fundacja Po Drugie jest jedynym miejscem w kraju oferującym tak kompleksowe wsparcie dla młodych w kryzysie – i że ma tylko 14 miejsc w domu dla młodzieży, a rocznie udziela pomocy kilkuset osobom.To rozmowa o godności, bezpieczeństwie i relacjach. O tym, dlaczego młodzi ludzie nie powinni trafiać do schronisk dla bezdomnych, jak wygląda mądra pomoc i dlaczego nie polega na wrzucaniu pieniędzy do kapelusza, oraz jak można tworzyć przestrzeń, w której młodzi ludzie – także osoby LGBTQ+ – mogą wreszcie zdjąć maskę, poczuć się akceptowani i zacząć budować swoje życie na nowo.Gdzie szukać pomocy w kryzysie?Fundacja Po DrugieDom dla Młodzieży: tel. 667 818 627Dom dla Młodych Mam: 601 405 598Ogólnopolska infolinia dla osób w kryzysie bezdomności: 987

„Kryzys psychiczny to jest część człowieka" – mówi Maria Peszek w najnowszym odcinku podcastu „All Inclusive”. W bardzo szczerej rozmowie z Ane Piżl opowiada o tym, w jaki sposób sama wyszła z „najstraszliwszego i najczarniejszego momentu”, jakim było załamanie nerwowe i ataki paniki. „Można być w totalnej czarnej d*pie, a potem szczęśliwą i spełnioną osobą. Absolutnie kluczową rzeczą jest sięgnięcie po pomoc”.W rozmowie nie brakuje też dużej dawki ciepła i humoru. Są wspomnienia z domu pełnego gejów i lesbijek zamiast niań, opowieści o partnerze, który woli cień niż reflektory, refleksje nad stosunkiem do ciała, nagości, ale też wyznania o tym, jak wygląda życie artysty, który jednocześnie próbuje dbać o siebie i sprostać oczekiwaniom.To rozmowa o zdrowiu psychicznym, przetrwaniu, granicach, miłości i o tym, że czasem największą odwagą jest powiedzieć: „Stop. Muszę zająć się sobą”.Jeśli czujesz, że sam_a zmagasz się z problemami natury psychicznej, nie czekaj, zadzwoń na numer:  800 702 222. Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym działa za darmo, całodobowo, 7 dni w tygodniu. Również gdy widzisz, że ktoś z twoich bliskich jest w trudnej sytuacji, zachęć, go, by skorzystał z pomocy i nie bój się rozmawiać. Bezpośrednie pytanie, czy ktoś planuje odebrać sobie życie, może zmniejszyć ryzyko samo***stwa.

Piecza zastępcza to nie adopcja, ale może być dla dziecka szansą na bliskość, bezpieczeństwo i nowy początek. - Nie trzeba być superbohaterem, by pomóc. Wystarczy mieć serce i czas - przekonuje Marta Verjans, która pracuje w Warszawskim Centrum Pomocy Rodzinie i sama jest „ciocią”, czyli osobą zaprzyjaźnioną dwóch chłopców z placówki opiekuńczo-wychowawczej.W rozmowie z prawniczką Marzeną Pilarz-Herzyk opowiada o tym, kto może zostać rodziną zastępczą, jakie wsparcie czeka na rodziców i dzieci, czym piecza różni się od adopcji i jak naprawdę wyglądają dziś domy dziecka w Polsce. Z tego odcinka „PoPrawnych Pogadanek” dowiesz się też, jak zostać osobą zaprzyjaźnioną i dlaczego jedno popołudnie tygodniowo może zmienić czyjeś życie.

Dlaczego dziś wydaje nam się, że osób LGBTQ+ jest nagle „więcej niż kiedyś”? Czy naprawdę „kiedyś ich nie było”, czy może po prostu żyły w cieniu – niewidoczne, zastraszone, wypchnięte z pamięci i historii? W pierwszym odcinku podcastu „All Inclusive” razem z historyczką Joanną Ostrowską rozbrajamy tę wątpliwość, która pojawia się w głowach wielu osób.- Zielona Góra, lata trzydzieste, osoba, która nazywała siebie Georgette, prowadziła owszem to życie w męskim ubraniu, ale było też to życie w damskim ubraniu, które było najważniejsze. Agnes, jako żona, jak najbardziej to akceptowała, wręcz to wspierała, i żyły razem i wyprawiały się na spacery jako damy. Miały też psa Cezara i dwie córki. Co więcej, w swojej małej introligatorni w Zielonej Górze drukowały pismo dla osób trans wydawane przez Hell Knabe – opowiada historyczka Joanna Ostrowska. – Jeżeli ktoś myśli, że kiedyś tego nie było, to chcę zwrócić uwagę, że dzisiaj nie mamy pisma dla osób trans drukowanego w żadnej introligatorni – podsumowuje gorzko prowadzący podcast „All Inclusive” Ane Piżl, twórca projektów równościowych, w sieci znany jako @ane_ratownica.W tej rozmowie Joanna Ostrowska pokazuje, że queerowe życie istniało zawsze: w plotkach rodzinnych, w ukrytych barach, w przewodnikach po lesbijskich lokalach Berlina z lat 20. czy 30., w międzywojennych historiach osób trans i niebinarnych, w odwadze tych, którzy ryzykowali bezpieczeństwem, żeby być widoczni.To rozmowa o pamięci, widoczności i o tym, że historia nie jest heteronormatywna – te historie po prostu zostały schowane.

„Zawsze twardo mówię tym klientkom: to jest choroba. To jest choroba, która ma normalny kod ICD-10, na którą można dostać zwolnienie” – podkreśla w najnowszym odcinku PoPrawnych Pogadanek prawniczka Marzena Pilarz-Herzyk. Zgadza się z nią jej gościni Joanna Caffo, psycholożka pracująca z osobami z doświadczeniem niepłodności, dodaje jednak, że to choroba, której się wstydzimy, między innymi dlatego, że jest związana z życiem intymnym.Jest też drugi powód, dlaczego o chorowaniu na niepłodność tak niechętnie się mówi znajomym czy współpracownikom. „To bardzo dotyka naszego poczucia własnej wartości. Wiele kobiet utożsamia: ‘jestem mniej kobieca, kiedy nie jestem mamą’, ale panom też zdarza im się czuć: ‘jestem mniej męski, gdy nie jestem ojcem’.W tym odcinku PoPrawnych Pogadanek usłyszysz nie tylko o tym, że niepłodności nie warto się wstydzić, ale również o innych aspektach jej leczenia i dobrego funkcjonowania w związku i w pracy, kiedy to leczenie trwa. Dowiesz się między innymi:- dlaczego warto mówić, że niepłodność leczą rodzice, nawet jeśli problem medycznie jest po jednej stronie;- czy informować pracodawcę o tym, że leczysz niepłodność;- dlaczego mężczyźni w związku, w którym leczy się niepłodność, czują czasem, że stracili nie tylko dziecko, ale i partnerkę;- dlaczego mówi się, że leczenie niepłodności to długi bieg i warto równomiernie rozkładać siły;- czy opłaca się zmieniać pracę, kiedy staracie się o dziecko;- oraz kiedy w procedurze in-vitro warto pomyśleć o zarodkach, które nie zostaną wykorzystane.

– Pacjentki często nie wiedzą, jakie konsekwencje niesie dla nich cięcie cesarskie. A niesie dla nich konsekwencje na całe życie. I to nie jest tylko blizna na skórze – mówi lekarz Michał Strus, specjalista położnictwa i ginekologii. W rozmowie z prawniczką Marzeną Pilarz-Herzyk tłumaczy, dlaczego w polskim prawie nie istnieje coś takiego jak cięcie cesarskie „na życzenie”, jak wygląda proces podejmowania decyzji o operacji i co oznacza z medycznego punktu widzenia.Ten odcinek „PoPrawnych Pogadanek” to rzetelna rozmowa o wielu aspektach związanych z cięciem cesarskim, która pomoże zrozumieć, że jest to często nieprzewidywalna operacja na dwóch życiach, a nie fanaberia czy „droga na skróty”. Poruszamy też temat kontaktu skóra do skóry po cesarskim cięciu, obecności partnera przy operacji, istoty edukacji przedporodowej i tego, jaką moc ma w szpitalu słowo „dziękuję”.

„Jak nigdy nie byłeś u urologa, to idź do urologa” - apeluje dr Tomasz Rynkiewicz, specjalista urologii z Polskiego Centrum Urologii Zaawansowanej w Piasecznie. W rozmowie z Karoliną Wierzbińską nie zostawia złudzeń: mężczyźni za rzadko się badają, a wielu z nich „nie zna obsługi własnych narządów płciowych”.Z tego odcinka dowiesz się, że rak prostaty przez długi czas nie daje objawów i że „pacjent może mieć PSA 1,5 i mieć nowotwór”. Usłyszysz, jak wygląda samobadanie jąder, dlaczego krew w moczu to zawsze czerwony alarm i jak wygląda nowoczesne leczenie prostaty z pomocą robota da Vinci.Dr Rynkiewicz tłumaczy, dlaczego partnerki często wiedzą więcej o zdrowiu mężczyzn niż oni sami i przyznaje, że wielu jego pacjentów trafiło do gabinetu „za uszy” - przyprowadzonych przez żony.To odcinek, który - dosłownie - może uratować komuś życie. Pokaż go swojemu partnerowi, tacie, bratu, przyjacielowi. A potem: idźcie do urologa.

Osteoporoza nie boli, nie daje wyraźnych sygnałów, a kiedy się ujawnia, może być już bardzo zaawansowana. Po prostu pewnego dnia łamiesz się jak zapałka. "Nawet przekręcając się w łóżku, można połamać kości w już takiej zaawansowanej chorobie" - alarmuje dietetyczka kliniczna Monika Dajkowska-Bichta.W rozmowie z Karoliną Wierzbińską tłumaczy, że osteoporoza to nie tylko problem kobiet po siedemdziesiątce, ale też m.in. mężczyzn po operacji raka prostaty, osób z chorobami tarczycy, w okresie menopauzy i tych, które mają historię zaburzeń odżywiania. - Anoreksja się kojarzy z wychudzeniem, z brakiem miesiączek, a gdzieś o tej osteoporozie rzeczywiście się zapomina - przyznaje dietetyczka. Ekspertka daje też bardzo konkretne wskazówki: co jeść, czego unikać, kiedy robić badania i jak wzmacniać kości przez całe życie.Ten odcinek Hello Zdrowie Podcasty to konkretna, merytoryczna i bardzo potrzebna rozmowa o tym, jak zadbać o swoje kości, zanim będzie za późno. Wejdź na hellozdrowie.pl/krotkainstrukcja i pobierz darmową "Krótką Instrukcję. O Osteoporozie".

– Chcę wiedzieć, że masz do mnie życzliwość i szacunek. A poza tym wyluzujmy! – mówi w rozmowie z Karoliną Wierzbińską Ane Piżl, od 20 lat działający na rzecz praw człowieka, twórca projektów równościowych, honorowy członek Amnesty International, ratownik medyczny, w sieci znany jako @ane_ratownica.W tej rozmowie pokazujemy, że różnorodność nie dotyczy „mniejszości”, tylko nas wszystkich: wykluczać mogą wiek, wygląd, zdrowie, płeć, tożsamość czy status ekonomiczny. Mówimy o systemie, ale i o codziennych „kodach” kultury, które nagradzają jednych, a dociskają innych. Rozbrajamy lęk i zauważamy, że język inkluzywny nie jest o nakazach i zakazach, on jest o życzliwości. Przypominamy, że neutralne formy są zgodne z polszczyzną, a kluczem jest komfort rozmowy, nie nasze „ściśnięte pośladki”, by nikogo nie urazić. Bo ostatecznie chodzi o to, w jakie sposób komplementujemy, wychowujemy dzieci, rozmawiamy w pracy i… czy mówimy „dzień dobry” osobom w kryzysie bezdomności. Zamiast tropić winę, pytamy o potrzeby i realne wsparcie. I najważniejsze – zapowiadamy podcast „All Inclusive” Fundacji Hello Zdrowie prowadzony przez Ane Piżl!– Podcast „All Inclusive” ma być przestrzenią spokojnych rozmów – także dla tych, którzy nie są przekonani do idei inkluzywności - zapowiada Ane Ratownica. Jak zauważa, nie chce przekonywać, chce rozmawiać. Pokazać, że różnorodność nie jest zagrożeniem, tylko naszą codziennością. Chce zapraszać do studia gości, którzy w prosty i przyjazny sposób odpowiedzą na pytania i wątpliwości, które ma wciąż wielu z nas: jak to jest z tymi zaimkami, po co nam feminatywy, dlaczego na Facebooku były 63 płcie do wyboru. Do rozmowy zaprosimy także osoby z doświadczeniem bezdomności oraz badaczkę zajmującą się „queerowaniem” historii. – Być może wcale nie jesteśmy aż tak daleko od siebie, aż tak różni, jak nam się wydaje – zauważa Ane Piżl.

„Kiedy w 2015 roku pisałam książkę ‘Depresja poporodowa. Możesz z nią wygrać’, wystąpiłam do NFZ-u o statystyki, ile kobiet w Polsce oficjalnie leczy się na depresję poporodową. Dostałam szokującą wówczas dla mnie odpowiedź, z której wynikało, że są to 53 panie” – opowiadała w podcaście PoPrawne Pogadanki Anna Morawska-Borowiec, prezeska fundacji „Twarze depresji”.I choć w rozmowie z Marzeną Pilarz-Herzyk sama przyznała, że wiele się od tego czasu zmieniło, to nadal jest potrzeba mówienia o tym, że depresja (ta w okresie okołoporodowym również) jest chorobą jak cukrzyca ciążowa czy gestoza – nie wybieramy jej sobie, ale możemy, a nawet powinnyśmy, ją leczyć.O czym jeszcze usłyszysz w tym odcinku?- dlaczego każda kobieta w ciąży i po porodzie powinna mieć zrobiony test przesiewowy w kierunku depresji,- czy nieleczona depresja poporodowa mamy może wpływać na zdrowie dziecka,- czy warto starać się być mamą idealną,- czym baby blues różni się od depresji,- czy na zwolnieniu psychiatrycznym można pojechać na wycieczkę,- oraz (co najważniejsze) gdzie szukać pomocy.

- Chcę wiedzieć, że masz do mnie życzliwość i szacunek. A poza tym wyluzujmy! - mówi w rozmowie z Karoliną Wierzbińską Ane Piżl, od 20 lat działający na rzecz praw człowieka, twórca projektów równościowych, honorowy członek Amnesty International, ratownik medyczny, w sieci znany jako @ane_ratownica. W tej rozmowie pokazujemy, że różnorodność nie dotyczy „mniejszości”, tylko nas wszystkich: wykluczać mogą wiek, wygląd, zdrowie, płeć, tożsamość czy status ekonomiczny. Mówimy o systemie, ale i o codziennych „kodach” kultury, które nagradzają jednych, a dociskają innych. Rozbrajamy lęk i zauważamy, że język inkluzywny nie jest o nakazach i zakazach, on jest o życzliwości. Przypominamy, że neutralne formy są zgodne z polszczyzną, a kluczem jest komfort rozmowy, nie nasze „ściśnięte pośladki”, by nikogo nie urazić. Bo ostatecznie chodzi o to, w jakie sposób komplementujemy, wychowujemy dzieci, rozmawiamy w pracy i… czy mówimy „dzień dobry” osobom w kryzysie bezdomności. Zamiast tropić winę, pytamy o potrzeby i realne wsparcie. I najważniejsze - zapowiadamy podcast „All Inclusive” Fundacji Hello Zdrowie prowadzony przez Ane Piżl!- Podcast „All Inclusive” ma być przestrzenią spokojnych rozmów – także dla tych, którzy nie są przekonani do idei inkluzywności - zapowiada Ane Ratownica. Jak zauważa, nie chce przekonywać, chce rozmawiać. Pokazać, że różnorodność nie jest zagrożeniem, tylko naszą codziennością. Chce zapraszać do studia gości, który w prosty i przyjazny sposób odpowiedzą na pytania i wątpliwości, które ma wciąż wielu z nas: jak to jest z tymi zaimkami, po co nam feminatywy, dlaczego na Facebooku były 63 płcie do wyboru. Do rozmowy zaprosimy także osoby z doświadczeniem bezdomności oraz badaczkę zajmującą się „queerowaniem” historii. - Być może wcale nie jesteśmy aż tak daleko od siebie, aż tak różni, jak nam się wydaje - zauważa Ane Piżl.

„Rodzic nie jest gościem na oddziale, rodzic nie jest odwiedzającym. Rodzic jest niezbędnym ogniwem zespołu terapeutycznego” – przekonuje Elżbieta Brzozowska, wiceprezeska Fundacji Koalicja dla Wcześniaka. W rozmowie z Marzeną Pilarz-Herzyk opowiedziała, że coraz częściej rodzice przestają być traktowani na oddziałach dla wcześniaków jak intruzi i odzyskują prawo do opieki nad własnym dzieckiem. Nie w całej Polsce jest jednak tak kolorowo, a problemów i wyzwań, również tych prawnych, rodzice wcześniaków mają całą masę.Z najnowszego odcinka PoPrawnych Pogadanek dowiesz się między innymi:- czy tata może wziąć „L4 na dziecko”, kiedy jest ono wcześniakiem, a mama korzysta z urlopu macierzyńskiego;- czy wcześniactwo wiąże się z możliwością wystawienia zaświadczenia z ustawy „Za Życiem”;- jakie emocje towarzyszą rodzicom wcześniaków i jak można ich wesprzeć;- dlaczego rodzice powinni móc towarzyszyć swoim przedwcześnie urodzonym dzieciom w szpitalu,- dlaczego szczepienia są tak ważne dla wszystkich noworodków, nie tylko dla tych, które urodziły się zbyt wcześnie;- oraz jak to dokładnie jest z nowymi przepisami dotyczącymi wyrównania długości urlopu macierzyńskiego dla mam wcześniaków.

Osteoporoza nie boli, nie daje wyraźnych sygnałów, a kiedy się ujawnia, może być już bardzo zaawansowana. Po prostu pewnego dnia łamiesz się jak zapałka. "Nawet przekręcając się w łóżku, można połamać kości w już takiej zaawansowanej chorobie" - alarmuje dietetyczka kliniczna Monika Dajkowska-Bichta.W rozmowie z Karoliną Wierzbińską tłumaczy, że osteoporoza to nie tylko problem kobiet po siedemdziesiątce, ale też m.in. mężczyzn po operacji raka prostaty, osób z chorobami tarczycy, w okresie menopauzy i tych, które mają historię zaburzeń odżywiania. - Anoreksja się kojarzy z wychudzeniem, z brakiem miesiączek, a gdzieś o tej osteoporozie rzeczywiście się zapomina - przyznaje dietetyczka. Ekspertka daje też bardzo konkretne wskazówki: co jeść, czego unikać, kiedy robić badania i jak wzmacniać kości przez całe życie.Ten odcinek Hello Zdrowie Podcasty to konkretna, merytoryczna i bardzo potrzebna rozmowa o tym, jak zadbać o swoje kości, zanim będzie za późno. Wejdź na hellozdrowie.pl/krotkainstrukcja i pobierz darmową "Krótką Instrukcję. O Osteoporozie".

"Na pewnym etapie porodu, najczęściej kiedy zbliżamy się do pełnego rozwarcia, pojawia się tak zwany lęk egzystencjalny" – wyjaśnia Izabela Dembińska, położna i psycholog. W rozmowie z Marzeną Pilarz-Herzyk tłumaczy, że podczas porodu działa na nas „koktajl hormonalny”: jest oksytocyna, która powoduje skurcze, endorfiny i adrenalina. Każdy hormon ma swój czas i jest ważne, żeby pojawił się w odpowiednim momencie, np.: adrenalina podczas parcia, a nie w trakcie wypełniania formularzy na izbie przyjęć.W tym odcinku usłyszysz dużo o mądrości ciała i o tym, jak je wspierać. O czym jeszcze?- jak wypełniać plan porodu, żeby pomóc położnej;- o czym warto pamiętać, kiedy tata nie jest jednocześnie mężem rodzącej;- dlaczego nieodpowiednio dobrane słowa mogą zatrzymać akcję porodową,- kto powinien dostać wsparcie psychologiczne w okresie okołoporodowym,- dlaczego położne niechętnie przychodzą na wizyty patronażowe.

„Menopauza przyszła i mnie przeorała” – przyznaje Aleksandra Laudańska, edukatorka menopauzalna, mówczyni TEDxowa i autorka książki „Biohacking menopauzy”. „Pamiętam, że ja się po prostu poczułam staro. Nie tak miało być!”. Od zawsze dbała o zdrowy styl życia, ćwiczyła jogę i crossfit, a menopauza, którą nazywa „Voldemortem kobiecej fizjologii”, zupełnie ją zaskoczyła w wieku 46 lat. – Jak słyszę takie teksty, że jak źle przechodzimy menopauzę, to znaczy, że o siebie nie dbałyśmy, i jak o siebie zadbamy wcześniej, to będzie to lżejsze, no to jestem chodzącym dowodem tego, że nie – podkreśla w rozmowie z Karoliną Wierzbińską, dzieląc się tym, jak zmieniało się jej ciało i co działo się z psychiką.Dziś – cztery lata po menopauzie – z dumą mówi: „Nigdy nie czułam się tak kobieco”. To rozmowa o sile, dojrzałości, wspólnocie kobiet i o tym, że czasem trzeba powiedzieć dzieciom i partnerom: „Zrób sobie sam”.

„Tata też jest ważny” – mówi Marzena Pilarz-Herzyk i zaprasza do rozmowy o ojcostwie. Tata coraz częściej przestaje być traktowany jako „pomocnik” mamy – także w świetle przepisów prawa, które przyznają mu konkretne uprawnienia: urlop ojcowski, rodzicielski, zasiłki. Problem w tym, że wielu ojców wciąż z nich nie korzysta – bo nie wie, że może, albo boi się złamać kulturowy schemat. Gośćmi w „PoPrawnych Pogadankach” są Karolina Andrian – założycielka Fundacji Share The Care oraz Marcin Capiga – tata, trener i coach.W tym odcinku „PoPrawnych Pogadanek” usłyszysz m.in.:- dlaczego wciąż tak niewielu ojców korzysta z urlopu rodzicielskiego?- jak stereotyp „ojca-żywiciela” blokuje zmianę ról opiekuńczych i utrwala nierówności w rodzinie i pracy?- co się zmienia, gdy tata zostaje sam z dzieckiem na dłużej?- jak wygląda sytuacja prawna ojców na etacie i na działalności?- jaką rolę odgrywają kobiety w budowaniu zaangażowanego ojcostwa?To odcinek, który łamie schematy i zachęca do większej odwagi – po obu stronach związku.

Jest lepiej, ale wciąż nie dość dobrze - mówią zgodnie o sytuacji kobiet roniących prowadząca PoPrawne Pogadanki Marzena Pilarz-Herzyk i jej gościni - Joanna Frejus, prowadząca na Instagramie profile Siostry Ronie i @omatkodepresja.Od 6 sierpnia 2025 roku obowiązują nowe przepisy dotyczące praw kobiet po poronieniu - ułatwiają one dostęp do urlopu macierzyńskiego i zasiłku pogrzebowego. Zmiana polega na tym, że nie jest już konieczne ustalanie płci dziecka, wystarczy zaświadczenie od lekarza lub położnej o utracie ciąży. Zmiany w prawie były długo oczekiwane, wiele osób mówiło, że wraz z nimi znika „najbardziej okrutne prawo w Polsce”. Nadal jednak w sytuacji osób roniących wiele zależy od ludzi, których spotykają w tym trudnym momencie. Z jakimi przeszkodami muszą się mierzyć? Jakie podejście dominuje? O tym usłyszycie w 3. odcinku PoPrawnych Pogadanek. W rozmowie również o tym: - czy można wybrać, czy chce się ronić w domu, czy w szpitalu? - czy szpital ma obowiązek zapewnić osobie roniącej salę jednoosobową? - czy w sytuacji poronienia można liczyć na wsparcie psychologiczne? - jakie są nowe przepisy dotyczące pochówku i urlopu macierzyńskiego po poronieniu? - czy partner lub partnerka mogą towarzyszyć osobie roniącej?

Czy zawsze powinno się przeprowadzać kontakt skóra do skóry, nawet po cesarskim cięciu? Po co podaje się noworodkom witaminę K? Czy można odmówić szczepień? Do czego może być potrzebny wypis ze szpitala? Dlaczego zasiłek opiekuńczy tak często przysparza problemów – i lekarzom, i rodzicom?W tym odcinku podcastu "PoPrawne Pogadanki" Marzena Pilarz-Herzyk rozmawia z lekarką Moniką Działowską, znaną w sieci jako Pediatra na Zdrowie. To rozmowa pełna konkretów o tym, co rodzice powinni wiedzieć od pierwszych chwil po porodzie, a co często umyka w chaosie pierwszych dni.W odcinku poruszamy m.in. takie kwestie:kiedy można odmówić witaminy K i szczepień,co zawiera wypis ze szpitala i czy trzeba go czytać,czy patronaż położnej jest obowiązkowy,dlaczego lekarze nie mogą dawać zwolnień "na wszelki wypadek",dlaczego potrzebna jest ustawa przeciwko szarlatanom.

„Dobry poród może być wszędzie - w takim miejscu jak szpital, i nawet szpital trzeciego stopnia referencyjności, i może to być poród domowy. Chciałabym, żeby kobiety mogły decydować” – przekonuje Joanna Pietrusiewicz, prezeska Fundacji Rodzić po Ludzku, w rozmowie z Marzeną Pilarz-Herzyk.W pierwszym odcinku PoPrawnych Pogadanek przyglądamy się wydarzeniu, od którego zaczyna się nasze rodzicielstwo – porodowi. Prowadząca podcast Marzena Pilarz-Herzyk sprawdziła, jak w praktyce wygląda respektowanie praw rodzących. Czy czasy „betonowego położnictwa” to słusznie miniona epoka? Czy poród to teraz wreszcie wspieranie „mądrego naturalnego procesu”?Marzena Pilarz-Herzyk i Joanna Pietrusiewicz wzięły na tapet kwestie dotyczące porodów, które są najbardziej kontrowersyjne:- rutynowe nacinanie krocza,- znieczulenie przy porodzie,- opieka laktacyjna,- godność rodzących i szacunek wobec nich,- osobne sale poporodowe dla kobiet, które straciły dziecko;- swoboda wyboru pozycji porodowej.

"Nie ma czegoś takiego jak L4 na ciążę" – mówi Marzena Pilarz-Herzyk, prawniczka i autorka bloga Mama Prawniczka. W rozmowie z Karoliną Wierzbińską obala prawne mity związane z ciążą i rodzicielstwem i mówi wprost o nadużyciach po obu stronach: pracodawców i pracownic. Jak wygląda rzeczywistość kobiet wracających z urlopów macierzyńskich? Dlaczego przerwa na karmienie to czasem ukryta godzina nadgodzin? Co tracimy, gdy system jest wykorzystywany? Dlaczego tak wiele kobiet nie zna swoich praw i co się dzieje, kiedy w końcu zaczynają je poznawać?Marzena Pilarz-Herzyk udowadnia, że świadomość prawna to nie luksus, ale elementarne narzędzie bezpieczeństwa i samostanowienia. Marzy jej się, by każda przyszła mama - obok listy rzeczy do porodu - miała również "wyprawkę prawną". Taką, która mówi jasno: co ci się należy, co musisz zrobić, czego możesz oczekiwać.To odcinek dla każdego, kto planuje dziecko, jest w ciąży, wraca do pracy lub po prostu chce rozumieć, jak działa system. „Prawo nie jest po to, żeby nas ograniczać. Trzeba się z nim zaprzyjaźnić i mądrze korzystać z tego, co nam przysługuje” - przekonuje Marzena Pilarz-Herzyk.🎙 Ten odcinek to jednocześnie zaproszenie na nowy podcast Hello Zdrowie: „PoPrawne Pogadanki”. Jego prowadzącą będzie właśnie Marzena Pilarz-Herzyk. Premiera pierwszego odcinka już 15 września. Kolejne – w każdy poniedziałek od 12:00 na kanale Hello Zdrowie.

Czy złe dzieciństwo to wyrok na całe życie? Czy można nauczyć się miłości? I czy każda terapia zawsze pomaga, czy czasem przypomina tylko ponowne wykręcanie ledwo co zagojonej kostki? Karolina Wierzbińska rozmawia z dr Ewą Woydyłło-Osiatyńską - psycholożką, terapeutką i autorką książek - m.in. o tym, dlaczego "rozmawianie o nieszczęściu to jest specjalność tego, co się u nas nazywa terapią", o tym, że nie każdy rodzic potrafi kochać i o tym, że szczęścia można się nauczyć. To rozmowa bez banałów, za to z głębią, kilkoma mocnymi tezami i ważnym przesłaniem.

"Można chudnąć, jedząc w Maku, można chudnąć, jedząc Oreo, można chudnąć, jedząc słodycze. Można, ale to niekoniecznie oznacza, że to jest optymalne" - mówi dietetyk Radosław Smolik, twórca profilu Dietetyka Oparta na Faktach, tłumacząc, dlaczego sama kontrola kalorii nie wystarczy, by być zdrowym. Gość Karoliny Wierzbińskiej wyjaśnia, czym jest żywność wysokoprzetworzona, nazywana też żywnością ultraprzetworzoną (UPF). To rozmowa m.in. o tym, dlaczego jest nam tak trudno się oprzeć fast foodom, słodyczom i smakołykom leżącym w sklepie przy kasie. "Ta żywność nas po prostu otacza, osacza" podkreśla Smolik. Wyjaśnia, jak producenci żywności wysokoprzetworzonej hakują naszą biologię i dlaczego nawet "fit" batoniki bywają zdradliwe. Partnerem podcastu jest marka suplementów diety Naturell.

„ Higiena cyfrowa nic ci nie zabiera. Właśnie chodzi o to, że ona ci oddaje”. Ten odcinek Hello Zdrowie Podcasty to dająca do myślenia rozmowa Karoliny Wierzbińskiej i Marty Dragan z Magdaleną Bigaj – prezeską Fundacji „Instytut Cyfrowego Obywatelstwa”, autorką książki „Wychowanie przy ekranie” i autorką raportu „Internet dzieci”. Sprawdzamy, dlaczego dzieci w wieku 7–14 lat spędzają w sieci średnio 4h 29 min dziennie i – zamiast pytać „ile” – zaczynamy pytać „na czym?”. Magdalena Bigaj ujawnia, jak krótkie formy wideo „tresują mózg do dekoncentracji”, mówi, jak rozumieć to, że internet często jest „sterydem” hejtu i przemocy rówieśniczej, oraz dlaczego „media społecznościowe i gry są dzisiaj głównym miejscem krzywdzenia s*ksualnego dzieci”.Z rozmowy dowiesz się ponadto, jak wprowadzić w domu dietę cyfrową, jak stawiać jasne granice oraz prowadzić otwarte rozmowy, by przeprowadzić dziecko przez trzy etapy jego cyfrowej wędrówki – od niewinności, przez burzliwe „internetowe gimnazjum”, aż po świadome i bezpieczne korzystanie z sieci.

– Tata nie może być tylko od tego, żeby pójść do kina w sobotę i kupić popcorn, bo takie gwiazdorzenie powoduje, że dzieci zapamiętują te rzeczy takie super, a tych codziennych nie. Ja chciałem być tatą, który pokazuje dzieciom, co to znaczy partnerstwo – mówi Łukasz Dominiak, twórca profilu „Who’s Your Daddy”.– Ojcostwo się wykonuje, ale rzadko się o nim myśli. A my potrzebujemy refleksji – dodaje dr Radek Wierzbiński, badacz wizerunku ojców w reklamie.W najnowszym odcinku Hello Zdrowie Podcasty Karolina Wierzbińska rozmawia ze swoimi gośćmi o tym, co to znaczy być tatą tu i teraz – bez lukru, ale z czułością i uważnością. Czym różni się ojciec od taty? Dlaczego wielu mężczyzn czuje, że „siedzi na ławce rezerwowych” w szkole rodzenia? I co, jeśli miłość do dziecka... nie przychodzi od razu?To rozmowa o tym, że tradycyjny model ojcostwa „trochę się przykurzył”, o odpowiedzialności, pracy nad sobą i nadziei, że kolejne pokolenie będzie już miało jakiś wzór.

„Dzieci uczą się przez trzy rzeczy: przykładem, przykładem i przykładem” – usłyszała kiedyś lek. Róża Hajkuś. W rozmowie z Martą Dragan pediatra, mama i autorka mądrych książek dla dzieci tłumaczy, jak i kiedy uczyć najmłodszych troski o zdrową głowę. Opowiada o tym, co szkodzi dziecięcemu mózgowi, dlaczego nie zawsze powinniśmy bać się dziecięcego płaczu i jak uważność, ruch, sen oraz relacje z bliskimi stanowią codzienne wsparcie dla psychiki." Moja koleżanka, również lekarka pediatra, ma takie powiedzenie, że dziecko ciężko jest zepsuć. Chodzi o to, że naprawdę kochający, troskliwy rodzic to jest wystarczające na początku" – uspokaja Róża Hajkuś wszystkich rodziców, którzy mają wątpliwości, czy dobrze spełniają się w tej całkiem nowej dla siebie roli. „Czasem mam takie bardzo zmęczone mamy w gabinecie, które mówią, że noszą to dziecko całymi dniami, bo ono płacze, ono chce tej bliskości. Ja im mówię, że tata też może nosić dziecko, a ona musi trochę o siebie zadbać, musi się wyspać. Bo jeżeli ona będzie zmęczona, jeżeli ona będzie mieć objawy depresji poporodowej, to gorzej będzie dla tego malucha, który jest dla niej teraz najważniejszy, niż jeżeli ona będzie z siebie dawać wszystko i się po prostu zajedzie w tym macierzyństwie”.Z rozmowy dowiesz się też, jakie sygnały wysyła przeciążony mózg dziecka, że dla maluchów pobyt w żłobku czy przedszkolu może być tak samo trudny jak dla nas duży projekt w pracy, dlaczego zdrowie psychiczne to nie tylko sprawa psychologa oraz co najbardziej boli lekarkę w obecnym systemie psychiatrii dziecięcej.To nie tylko podcast dla rodziców. To odcinek o tym, że dbanie o dzieci zaczyna się od dbania o siebie.

Ten odcinek to obowiązkowa pozycja nie tylko dla trenujących, ale dla każdej osoby, która chce świadomie budować zdrowie i energię na co dzień. Sylwia Maksym, dietetyczka sportowa i edukatorka żywieniowa, tłumaczy, dlaczego białko to coś więcej niż trend z Instagrama.„Zamiast patrzeć na kalorie, patrz na białko” – apelujemy w rozmowie, pokazując, że zdrowe jedzenie nie musi być skomplikowane ani pełne odżywek. Z rozmowy dowiesz się, jak rozpoznać prawdziwie wartościowe produkty, ile białka faktycznie potrzebujesz i jakie są alternatywy dla popularnego serka wiejskiego. Będzie też o roślinnych źródłach białka, błędach podczas zakupów, magicznych owsiankach, płatkach drożdżowych i... królu Jasiu.

- Czas, który mamy na tej planecie, znacząco nam się kurczy – mówi w rozmowie z Karoliną Wierzbińską Aga Maciejowska, współzałożycielka oraz prezeska startupu Plan Be Eco. – Ale nie załamujemy rąk. Po prostu działamy.Aga opowiedziała Karolinie Wierzbińskiej, prezesce fundacji Hello Zdrowie m.in. o wpływie macierzyństwa na swoje decyzje zawodowe i podzieliła się przekonaniem, że kobiety mogą uratować świat.Przywołała badania, które pokazują, że kobiety szybciej wprowadzają proekologiczne zmiany zarówno w swoich domach, jak i w firmach, mając znaczący wpływ na zmniejszenie śladu węglowego. Czy kobiety są kluczem do walki ze zmianami klimatycznymi?– To nie jest tak, że się nie boję. Ale robię. Bo nie chcę kiedyś usłyszeć od córki pytania: „Mamo, co ty wtedy zrobiłaś, kiedy jeszcze mogłaś coś zmienić?” – tłumaczy swoje podejście Aga Maciejowska. To szczera, poruszająca i bardzo konkretna rozmowa o klimacie, odpowiedzialności, kobiecej sile i odwadze, która nie wyklucza strachu. Posłuchaj, aby dowiedzieć się więcej.

– Jeżeli to, co robiłyśmy do tej pory, nie przynosiło efektów, to trzeba wprowadzić zmianę. A zmiana to budowanie nawyków – przekonuje w rozmowie z Karoliną Wierzbińską Sylwia Maksym, dietetyczka sportowa.W tym odcinku naszego podcastu rozmawiamy o tym, jak porzucić niezdrowe nawyki bez presji i poczucia straty. Sylwia Maksym obala bowiem zasadę "wszystko albo nic" i pokazuje, że 70 proc. konsekwencji to wciąż ogromny sukces. Ten odcinek może sprawić, że spojrzysz na zdrowy styl życia zupełnie inaczej.Partnerem podcastu jest marka suplementów diety Naturell.

Ten odcinek to nie kolejna lista porad dietetycznych, aleszczera rozmowa o relacji z jedzeniem i ciałem. Taka, która może naprawdę coś zmienić w naszych głowach. Katarzyna Błażejewska-Stuhr, dietetyczka kliniczna i psychodietetyczka, autorka książki "Poradnik pozytywnego jedzenia. Jak karmić się z miłością?" przekonuje, że często "zapominamy o podstawowej, pierwotnej funkcji jedzenia, jaką jest to, że ono powinno nas odżywiać".W rozmowie z Karoliną Wierzbińską Katarzyna Błażejewska-Stuhr tłumaczy, skąd się bierze niezdrowa relacja z jedzeniem. Wyjaśnia, dlaczego warto czasem po prostu poczuć głód i mówi o postrzeganiu jedzenia jako kary, pocieszenia i nagrody. Gościni Hello Zdrowie Podcasty krótko odnosi się też do kwestii tego, czy bardziej powinniśmy się bać mąki ze świerszczy, czy może jednak… parówek.

"No, poszłabym na tę siłownię, ale się boję. Poszłabym, ale nie mam butów”. Znacie te wymówki przytoczone przez Sylwię Maksym? Pewnie tak. Dietetyczka sportowa przekonuje, że warto zapomnieć o wszystkich „ale”, bo trening siłowy jest dla kobiet szalenie ważny.O czym jeszcze Sylwia Maksym rozmawiała z Karoliną Wierzbińską? O tym, dlaczego w ogóle warto się ruszać, co jeść, by przynosiło to efekty zdrowotne i sportowe oraz dlaczego pot jest przyjacielem każdej kobiety. Posłuchajcie i zróbcie pierwszy krok w kierunku siłowni.Partnerem podcastu jest marka suplementów diety Naturell.

- Zaczęłam wygrywać, gdy skierowałam oczy na siebie. Tego życzę każdej kobiecie – mówi Emilia Pobiedzińska, znana w sieci jako Spauzowana. W najnowszym odcinku podcastu „Menopauza to nie pauza” Emilia opowiedziała Karolinie Wierzbińskiej o aktywności fizycznej w okresiemenopauzalnym. - Siła kobiet jest w mięśniach – przekonuje Spauzowana. Zamiast martwić się, kto na starość poda ci szklankę wody, idź na siłownię, a podasz ją sobie sama! Jak zacząć ćwiczyć, by się szybko nie zniechęcić? Czy przysiady to ćwiczenia siłowe? Czym są ruchowe przekąski? I jak nie być na diecie, ajednocześnie żywieniem wspierać swoje zdrowie? O tym wszystkim usłyszycie w rozmowie Karoliny Wierzbińskiej z Emilią Pobiedzińską. Zapraszamy do słuchania! Partnerem cyklu jest marka Jasnum.

„Dla takich małolatów, 12-letnich, alkohol to jest taka siara, krindż, że pijani nie są fajni” – przekonuje Łukasz Tchórzewski, znany jako Alkoholik z TikToka.„Przychodzą do mnie do baru ludzie w wieku 20-25 lat, którzy zdecydowali się na abstynencję i cholernie im zazdroszczę, że będą pamiętać swoje lata dwudzieste, bo ja około 7 lat myślę nie pamiętam z tego, co się działo” – mówi Kamila Pacuła, założycielka pierwszego polskiego non-alko baru Dromader Dry Bar w Gdańsku.Kamila Pacuła i Łukasz Tchórzewski, niepijący alkoholicy, byli gośćmi Karoliny Wierzbińskiej w Hello Zdrowie Podcasty. Redaktor naczelna Hello Zdrowie rozmawiała ze swoimi gośćmi między innymi: o tym, czy alkohol to dobry pomysł na prezent; czy trunki 0% bardziej pomagają czy szkodzą; o wysokofunkcjonujących alkoholikach; o tym, z czego wynika popularność tzw. „małpek”; czy zasada ‘nie pij dziś’ naprawdę działa. Jeśli szukasz pomocy dla siebie lub bliskiej ci osoby, możesz skorzystać z jednego z wymienionych poniżej telefonów zaufania: 800 199 990 - Ogólnopolski Telefon Zaufania Uzależnienia; wsparcie psychologiczne oraz informacje na temat leczenia, terapii i innych form pomocy dla osób zmagających się z uzależnieniem oraz członków ich rodzin; czynny codziennie w godzinach 16–21; koszt połączenia: bezpłatne 22 823 65 31 - Telefon Zaufania Uzależnień Stowarzyszenia MONAR, czynny w dni powszednie w godzinach 9–21; koszt połączenia: wg normalnej taryfy 800 120 289 - Infolinia Stowarzyszenia KARAN; informacja skierowująca i pomoc w problemach związanych z narkotykami; czynny w dni robocze w godzinach 9–17; koszt połączenia: bezpłatne 801 889 880 - Telefon zaufania dla osób cierpiących z powodu uzależnień behawioralnych i ich bliskich; pierwszy w Polsce telefon zaufania dla osób cierpiących z powodu uzależnień behawioralnych – tj. uzależnienia od hazardu, internetu, seksu, zakupów, pracy czy jedzenia; czynny codziennie w godz. 17–22; koszt połączenia: wg cennika operatora 801 140 068 - Pomarańczowa Linia; program informacyjno-konsultacyjny dla rodziców dzieci pijących alkohol i zażywających narkotyki, którego głównym celem jest wstępna konsultacja telefoniczna lub on-line oraz pomoc w dotarciu do specjalistycznych placówek zajmujących się tego rodzaju problematyką; czynny od poniedziałku do piątku w godz. 14–20; koszt połączenia: wg cennika operatora

"Kobiety rodzą teraz w 45.-47. roku życia. Czasami jest to ciąża wyczekana, pierwsza. Nigdy nie jest za późno" – przekonują Beata Sterlińska-Tulimowska i Jacek Tulimowski, lekarze-specjaliści ginekologii i położnictwa. Czasem jednak trzeba "pomóc szczęściu", a przede wszystkim zbadać stan swojego zdrowia oraz do ciąży odpowiednio i z wyprzedzeniem się przygotować. Rozmowę prowadzi redaktorka naczelna Hello Zdrowie, Karolina Wierzbińska. Sponsorem podcastu jest marka Pueria.

My jako kobiety ze względu na swoją biologię oczywiście, ale nie tylko, też ze względu na kulturę, bardzo dużo dajemy innym. Ja nawet nie mam przeciwko temu buntu. Myślę, że wiele kobiet chce tę rolę pełnić – mówi w rozmowie z Karoliną Wierzbińską Izabela Pajor, znana na Instagramie jako whitehair_truth. Okres transformacji menopauzalnej, jej zdaniem, to ten czas, kiedy kobiety mogą wreszcie wyjść z roli opiekunek i bogiń domowego ogniska. „Przestajemy rodzić dzieci, zaczynamy rodzić siebie” – podsumowuje w podcaście „Menopauza to nie pauza”. – Co nasza rozmówczyni sądzi o dojrzałej miłości? – O aktywności fizycznej w okresie menopauzy? – Jak dba o siebie i co ułatwiło jej przejście przez transformację menopauzalną? Tego dowiecie się z podcastu. Zapraszamy do słuchania! Partnerem cyklu jest marka Jasnum.

Jak rozpoznać insulinooporność? Od czego zacząć zmiany w swoim życiu? Dlaczego nie warto traktować diety jako swojego być albo nie być i stawiać wszystkiego na jedną kartę? Klaudia Łakoma radzi podejść do insulinooporności (i do siebie!) ze spokojem i łagodnością. Jeśli marzyłyście o tym, by ktoś wam powiedział, że na diecie nie musicie być głodne i złe, ta rozmowa jest właśnie dla was! Z rozmowy dowiecie się: jakie objawy powinny nas zaniepokoić, ponieważ mogą świadczyć o insulinooporności rozwijającej się w naszym ciele? dlaczego po nieprzespanej nocy mamy większą ochotę na słodycze i jak sobie z tym poradzić?- jakie owoce na pewno nie zaszkodzą osobom z insulinopornością? dlaczego białko w diecie jest tak ważne? jak zrobić zdrowszą wersję jajecznicy? jak to możliwe, że Polakom w żywieniu najlepiej wychodzą obiady, a najgorzej kolacje?

Na ile sztuka jest możliwa bez choroby, rozumianej jako pewien wyłom w rzeczywistości? A może nie warto choroby romantyzować i traktować cierpienia jako nieodłącznego elementu tworzenia? Czy sztuka powstająca w ramach arterapii jest równie ważna i cenna co ta niewywołana prywatnymi trudnymi doświadczeniami? O tym z Anią Charko w 10 odcinku podcastu „Jak chorować i nie zwariować” rozmawiają pisarka Mira Marcinów i artystka wizualna, Monika Mamzeta. Dla kogo jest podcast „Jak chorować i nie zwariować”, opowiada jego twórczyni, Ania Charko:   „Nie wiem, czy masz astmę, SM, raka, chorobę rzadką, chorobę serca, IBS, łuszczycę, cukrzycę czy hashimoto, czy coś jeszcze innego - umówmy się, masz dość skomplikowane życie wewnętrzne. Bo choroba komplikuje. Może ze stresu nie możesz spać, może wstydzisz się pokazać na basenie, może nie wiesz, jak powiedzieć o swojej chorobie chłopakowi, może ból odbiera ci radość życia, a może jesteś tak zmęczona, że chcesz rzucić pracę, może stoisz przed dylematem: mieć dzieci czy zrezygnować, a może jesteś przerażona, że wkrótce umrzesz. Te wszystkie stany i dużo więcej może wprowadzić w Twoje życie choroba.   Mam nadzieję, że obojętnie, w jakim miejscu swojej drogi w chorobie jesteś, gdzieś tli się u Ciebie nadzieja, że ‘można z tym żyć’, oraz pewność, że jesteś czymś więcej niż swoją chorobą, że na chorobie Twoje życie się nie kończy, w niej się nie zawiera. Tę Twoją nadzieję i tę pewność będę chciała wzmacniać i pielęgnować w kolejnych odcinkach podcastu”. #hellozdrowie #hellozdrowiepodcasty #hellozdrowiepodcast #podcastozdrowiu #aniacharko #sztuka #arteterapia

Dolegliwości i choroby psychosomatyczne towarzyszą w życiu wielu z nas. Pukamy do drzwi kolejnych gabinetów, pytając o diagnozę, ale te pytania często pozostają bez odpowiedzi. Dopiero po wielu miesiącach czy nawet latach poszukiwań pacjenci z chorobami i dolegliwościami psychosomatycznymi trafiają do gabinetu psychologa. O tym, na jaką pomoc mogą tam liczyć, Ania Charko rozmawia z Paulą Flores, psycholożką, psychoterapeutką systemową, psychotraumatolożką. Dla kogo jest podcast „Jak chorować i nie zwariować”, opowiada jego twórczyni, Ania Charko:   „Nie wiem, czy masz astmę, SM, raka, chorobę rzadką, chorobę serca, IBS, łuszczycę, cukrzycę czy hashimoto, czy coś jeszcze innego - umówmy się, masz dość skomplikowane życie wewnętrzne. Bo choroba komplikuje. Może ze stresu nie możesz spać, może wstydzisz się pokazać na basenie, może nie wiesz, jak powiedzieć o swojej chorobie chłopakowi, może ból odbiera ci radość życia, a może jesteś tak zmęczona, że chcesz rzucić pracę, może stoisz przed dylematem: mieć dzieci czy zrezygnować, a może jesteś przerażona, że wkrótce umrzesz. Te wszystkie stany i dużo więcej może wprowadzić w Twoje życie choroba. Mam nadzieję, że obojętnie, w jakim miejscu swojej drogi w chorobie jesteś, gdzieś tli się u Ciebie nadzieja, że ‘można z tym żyć’, oraz pewność, że jesteś czymś więcej niż swoją chorobą, że na chorobie Twoje życie się nie kończy, w niej się nie zawiera. Tę Twoją nadzieję i tę pewność będę chciała wzmacniać i pielęgnować w kolejnych odcinkach podcastu”. #hellozdrowie #hellozdrowiepodcasty #hellozdrowiepodcast #podcastozdrowiu #aniacharko #psychosomatyka #chorobypsychosomatyczne

Temat macierzyństwa w chorobie jest bardzo ważny, a trochę pomijany i przemilczany. Co, jeśli ciąża wpływa na chorobę i może pogarszać jej przebieg? Co, jeśli choroba jest genetyczna i ryzykujemy przekazaniem jej dziecku? Pytanie: czy chcę być mamą, czy chcę być tatą zadaje sobie na jakimś etapie życia chyba każdy z nas i jest ono trudne nawet bez aspektu choroby przewlekłej. O tym, jak choroba może skomplikować odpowiedź na pytanie o rodzicielstwo, w rozmowie z Anią Charko mówi Katarzyna Skorupska, psycholożka, psychoterapeutka, która zajmuje się pracą z osobami w okresie okołoporodowym. Dla kogo jest podcast „Jak chorować i nie zwariować”, opowiada jego twórczyni, Ania Charko: „Nie wiem, czy masz astmę, SM, raka, chorobę rzadką, chorobę serca, IBS, łuszczycę, cukrzycę czy hashimoto, czy coś jeszcze innego - umówmy się, masz dość skomplikowane życie wewnętrzne. Bo choroba komplikuje. Może ze stresu nie możesz spać, może wstydzisz się pokazać na basenie, może nie wiesz, jak powiedzieć o swojej chorobie chłopakowi, może ból odbiera ci radość życia, a może jesteś tak zmęczona, że chcesz rzucić pracę, może stoisz przed dylematem: mieć dzieci czy zrezygnować, a może jesteś przerażona, że wkrótce umrzesz. Te wszystkie stany i dużo więcej może wprowadzić w Twoje życie choroba. Mam nadzieję, że obojętnie, w jakim miejscu swojej drogi w chorobie jesteś, gdzieś tli się u Ciebie nadzieja, że ‘można z tym żyć’, oraz pewność, że jesteś czymś więcej niż swoją chorobą, że na chorobie Twoje życie się nie kończy, w niej się nie zawiera. Tę Twoją nadzieję i tę pewność będę chciała wzmacniać i pielęgnować w kolejnych odcinkach podcastu”. #hellozdrowie #hellozdrowiepodcasty #hellozdrowiepodcast #podcastozdrowiu #macierzyństwo #mama #aniacharko #katarzynaskorupska

Czy da się żyć z bólem przewlekłym? Czy każdy ból można uśmierzyć? Ból bywa nieodłącznym i bardzo niechcianym towarzyszem osób chorujących przewlekle. Przez lekarzy często bywa bagatelizowany, chociaż ból przewlekły jest oficjalnie uznany za osobną jednostkę chorobową. O tym, że cierpienie z powodu bólu nie musi być wyrokiem na całe życie, z Anią Charko rozmawiają Helena Butkiewicz z fundacji Ludzie i Medycyna, zmagająca się z bólem przewlekłym jako pacjentka, oraz anestezjolożka specjalizująca się w leczeniu bólu, Anna Łotowska-Ćwiklewska. Dla kogo jest podcast „Jak chorować i nie zwariować”, opowiada jego twórczyni, Ania Charko: „Nie wiem, czy masz astmę, SM, raka, chorobę rzadką, chorobę serca, IBS, łuszczycę, cukrzycę czy hashimoto, czy coś jeszcze innego - umówmy się, masz dość skomplikowane życie wewnętrzne. Bo choroba komplikuje. Może ze stresu nie możesz spać, może wstydzisz się pokazać na basenie, może nie wiesz, jak powiedzieć o swojej chorobie chłopakowi, może ból odbiera ci radość życia, a może jesteś tak zmęczona, że chcesz rzucić pracę, może stoisz przed dylematem: mieć dzieci czy zrezygnować, a może jesteś przerażona, że wkrótce umrzesz. Te wszystkie stany i dużo więcej może wprowadzić w Twoje życie choroba. Mam nadzieję, że obojętnie, w jakim miejscu swojej drogi w chorobie jesteś, gdzieś tli się u Ciebie nadzieja, że ‘można z tym żyć’, oraz pewność, że jesteś czymś więcej niż swoją chorobą, że na chorobie Twoje życie się nie kończy, w niej się nie zawiera. Tę Twoją nadzieję i tę pewność będę chciała wzmacniać i pielęgnować w kolejnych odcinkach podcastu”. #hellozdrowie #hellozdrowiepodcast #hellozdrowiepodcasty #annacharko #aniacharko #helenabutkiewicz #annałotowskaćwiklewska #podcastozdrowiu #podcastyozdrowie #zdrowieczłowieka #psychologia #bólprzewlekły

Oddech jest narzędziem, które zawsze mamy przy sobie i po co zawsze możemy sięgnąć. Gdy mózg nie pracuje, gdy jesteśmy w szoku, gdy trudno nam się zwlec z łóżka - pierwsza pomoc jest pod ręką. Jak ujarzmić jego siłę? Jak nauczyć się oddychać tak, aby poprawić jakość swojego życia psychicznego? I jakie ćwiczenia pomogą nam wytrenować taki pomocny oddech? O tym z Sandrą Osipiuk-Sienkiewicz, trenerką oddechu i magistrą fizjoterapii, rozmawiała Ania Charko. Zapraszamy na najnowszy odcinek podcastu „Jak chorować i nie zwariować”. Dla kogo jest podcast „Jak chorować i nie zwariować”, opowiada jego twórczyni, Ania Charko: „Nie wiem, czy masz astmę, SM, raka, chorobę rzadką, chorobę serca, IBS, łuszczycę, cukrzycę czy hashimoto, czy coś jeszcze innego - umówmy się, masz dość skomplikowane życie wewnętrzne. Bo choroba komplikuje. Może ze stresu nie możesz spać, może wstydzisz się pokazać na basenie, może nie wiesz, jak powiedzieć o swojej chorobie chłopakowi, może ból odbiera ci radość życia, a może jesteś tak zmęczona, że chcesz rzucić pracę, może stoisz przed dylematem: mieć dzieci czy zrezygnować, a może jesteś przerażona, że wkrótce umrzesz. Te wszystkie stany i dużo więcej może wprowadzić w Twoje życie choroba. Mam nadzieję, że obojętnie, w jakim miejscu swojej drogi w chorobie jesteś, gdzieś tli się u Ciebie nadzieja, że ‘można z tym żyć’, oraz pewność, że jesteś czymś więcej niż swoją chorobą, że na chorobie Twoje życie się nie kończy, w niej się nie zawiera. Tę Twoją nadzieję i tę pewność będę chciała wzmacniać i pielęgnować w kolejnych odcinkach podcastu”. #hellozdrowie #hellozdrowiepodcasty #aniacharko #podcastozdrowiu #oddech #treningoddechu #sandraosipiuk #sandraosipiuksienkiewicz

Poważna choroba - tak się mówi. A co, jeśli ja tak nie myślę o mojej chorobie? Jeśli chcę się z niej śmiać i to mi pomaga? Czy naprawdę pomagam sobie, czy szkodzę? Czy moje "niezdrowe" poczucie humoru to wentyl bezpieczeństwa, czy niebezpieczne wyparcie tematu? Jakie są zdrowe odmiany poczucia humoru i jak z nich korzystać? O tym wszystkim Ania Charko w kolejnym odcinku podcastu „Jak chorować i nie zwariować” rozmawia z Anną Olejnik i Agnieszką Matan. Śmiech to ponoć zdrowie. Czy choroba to w tej sytuacji tylko i wyłącznie smutek? Czy można mimo choroby być po prostu wesołym człowiekiem? A wesołym lekarzem? Zdaniem Agnieszki Matan, komiczki i standuperki żyjącej z chorobami przewlekłymi, lekarzy-jajcarzy wręcz brakuje. A śmiać się można i warto przy każdej procedurze medycznej. - Lekarze, chciałam zaapelować: trochę humorku, trochę uśmiechu. Człowiek naprawdę ma tak: „no może jestem przewlekle chora, ale było miło, przynajmniej u lekarza”. To naprawdę dużo daje. Więc bardzo dziękuję panu doktorowi, który mnie rozśmieszał przy kolonoskopii. Bo był naprawdę niezłym jajcarzem – mówi Agnieszka Matan. Jak przekonują rozmówczynie Ani Charko, dorosłość nie oznacza, że się wyrosło z zabawy – bo ta jest wentylem dla codzienności i każdy – i mały, i duży – musi się czasem powygłupiać. - Moja babcia tak mówiła. Pamiętam jak dziś taką rozmowę. Myśmy się bawili z moim bratem, mieliśmy jakieś klocki Lego. Ja miałam osiem lat. I ona mówi tak: „No kiedy ty się przestaniesz wreszcie bawić? No zrób coś”. A ja byłam tak bezbrzeżnie zdziwiona, dlaczego ja mam się przestać bawić. Powiedziałam jej: „Nigdy babciu” – opowiada historię ze swojego dzieciństwa Anna Olejnik, psychoterapeutka pracująca także jako klaun medyczny. Dla kogo jest podcast „Jak chorować i nie zwariować”, opowiada jego twórczyni, Ania Charko: „Nie wiem, czy masz astmę, SM, raka, chorobę rzadką, chorobę serca, IBS, łuszczycę, cukrzycę czy hashimoto, czy coś jeszcze innego - umówmy się, masz dość skomplikowane życie wewnętrzne. Bo choroba komplikuje. Może ze stresu nie możesz spać, może wstydzisz się pokazać na basenie, może nie wiesz, jak powiedzieć o swojej chorobie chłopakowi, może ból odbiera ci radość życia, a może jesteś tak zmęczona, że chcesz rzucić pracę, może stoisz przed dylematem: mieć dzieci czy zrezygnować, a może jesteś przerażona, że wkrótce umrzesz. Te wszystkie stany i dużo więcej może wprowadzić w Twoje życie choroba. Mam nadzieję, że obojętnie, w jakim miejscu swojej drogi w chorobie jesteś, gdzieś tli się u Ciebie nadzieja, że ‘można z tym żyć’, oraz pewność, że jesteś czymś więcej niż swoją chorobą, że na chorobie Twoje życie się nie kończy, w niej się nie zawiera. Tę Twoją nadzieję i tę pewność będę chciała wzmacniać i pielęgnować w kolejnych odcinkach podcastu.”

Czy seks pasuje do chorowania? Czy jest tematem zbyt frywolnym, by poruszać go w sytuacji, gdy żyjemy z ciężarem choroby a być może nawet widmem śmierci? Nic bardziej mylnego. Być może trzeba będzie przeżyć żałobę po pewnej wizji seksu, może znaleźć nowe strefy erogenne, ale nie znaczy to, że w chorobie z seksu trzeba zrezygnować. O tym, jak nadal, mimo choroby, cieszyć się przyjemnością płynącą z ciała w najnowszym odcinku podcastu „Jak chorować i nie zwariować” Ania Charko rozmawia z Natalią Grubizną, terapeutką, doradczynią w obszarze seksualności i relacji. Czy choroba przewlekła zmienia życie? Na pewno. I to w każdym jego aspekcie, również w sferze dotyczącej seksu. Czasem jako chorujący musimy przeżyć pewien rodzaj żałoby po seksie, jaki znaliśmy. Pogodzić się z tym, że nie będzie on taki jak przedtem. „Być może moje pierwotne sfery erogenne już nie funkcjonują tak jak bym chciała, tak jak bym chciał, natomiast widzę w tym szansę, że mogę odkryć coś nowego o swoim ciele, o swojej przyjemności” – tłumaczy Natalia Grubizna. Sprzymierzeńcami udanego życia seksualnego często nie są też schorzenia czy grupy leków, które hamują libido. Często zresztą już sama choroba i przeżywanie jej najzwyczajniej na świecie nie sprzyja ochocie na seks. „My zazwyczaj myślimy o libido jako o czymś, na co nie mamy wpływu, nad czym nie mamy kontroli. I libido postrzegamy w takiej kategorii, że jest to pewna spontaniczna ochota na kontakt seksualny. Natomiast to nie jest tak do końca” – wyjaśnia Natalia Grubizna. Istnieje bowiem coś, co badacze nazywają libido responsywnym, czyli ochotą na zbliżenie wywołaną jakąś sytuacją lub stymulacją – np. dotykiem czy pocałunkami bliskiej osoby. Dla kogo jest podcast „Jak chorować i nie zwariować”, opowiada jego twórczyni, Ania Charko: „Nie wiem, czy masz astmę, SM, raka, chorobę rzadką, chorobę serca, IBS, łuszczycę, cukrzycę czy hashimoto, czy coś jeszcze innego - umówmy się, masz dość skomplikowane życie wewnętrzne. Bo choroba komplikuje. Może ze stresu nie możesz spać, może wstydzisz się pokazać na basenie, może nie wiesz, jak powiedzieć o swojej chorobie chłopakowi, może ból odbiera ci radość życia, a może jesteś tak zmęczona, że chcesz rzucić pracę, może stoisz przed dylematem: mieć dzieci czy zrezygnować, a może jesteś przerażona, że wkrótce umrzesz. Te wszystkie stany i dużo więcej może wprowadzić w Twoje życie choroba. Mam nadzieję, że obojętnie, w jakim miejscu swojej drogi w chorobie jesteś, gdzieś tli się u Ciebie nadzieja, że ‘można z tym żyć’, oraz pewność, że jesteś czymś więcej niż swoją chorobą, że na chorobie Twoje życie się nie kończy, w niej się nie zawiera. Tę Twoją nadzieję i tę pewność będę chciała wzmacniać i pielęgnować w kolejnych odcinkach podcastu.”

Myśląc o aktywności fizycznej, często skupiamy się na tym, jakie daje nam korzyści "dla ciała". Tymczasem warto pamiętać o tym, że ruch wpływa - i to bardzo mocno - na nasze samopoczucie. Przede wszystkim z tego powodu nie warto rezygnować z aktywności ruchowych także wtedy, gdy choruje się przewlekle. Jaki ruch jest właściwy dla danej osoby? Czy istnieją choroby, które uniemożliwiają aktywność? I co nauka mówi o psychologicznych dobrodziejstwach ruchu? Na te i inne pytania w kolejnym odcinku podcastu "Jak chorować i nie zwariować" odpowiadają Ania Charko i jej gościni – Alicja Baska, lekarka zajmująca się medycyną stylu życia. Choroba kojarzy nam się z ograniczeniem funkcji naszego organizmu i z takim oszczędzającym trybem życia. - Wydaje się, że jeżeli jestem chory/chora to powinnam robić jak najmniej, żeby moje ciało miało siłę z tą chorobą sobie radzić. Natomiast okazuje się, że absolutnie tak nie jest. I że aktywność fizyczna jest ogniwem terapeutycznym właściwie w większości jednostek chorobowych – przekonuje Alicja Baska. Na czym polega terapeutyczna moc aktywności fizycznej? Ruch sprawia, że nawet mimo choroby dłużej zachowujemy sprawność w codziennych czynnościach, ale wpływa też na to, jak czujemy się psychicznie. - Aktywność fizyczna dość szybko jest w stanie wpłynąć na samopoczucie, chociażby poprzez produkcję endorfin czy syntezę serotoniny. Bardzo rzadko zdarza się taka sytuacja, żebyśmy po skończonym treningu żałowali, że się go w ogóle podjęliśmy – mówi Alicja Baska. Na pewno, jak zauważają Ania Charko i Alicja Baska, nie warto, aby aktywność fizyczna stała się naszym kolejnym „muszę”. Muszę wziąć leki, muszę zrobić badania i jeszcze „muszę” iść pobiegać. Warto dźwięczące w głowie „muszę” zamienić na „chcę”. Dla kogo jest podcast „Jak chorować i nie zwariować”, opowiada jego twórczyni, Ania Charko: „Nie wiem, czy masz astmę, SM, raka, chorobę rzadką, chorobę serca, IBS, łuszczycę, cukrzycę czy hashimoto, czy coś jeszcze innego - umówmy się, masz dość skomplikowane życie wewnętrzne. Bo choroba komplikuje. Może ze stresu nie możesz spać, może wstydzisz się pokazać na basenie, może nie wiesz, jak powiedzieć o swojej chorobie chłopakowi, może ból odbiera ci radość życia, a może jesteś tak zmęczona, że chcesz rzucić pracę, może stoisz przed dylematem: mieć dzieci czy zrezygnować, a może jesteś przerażona, że wkrótce umrzesz. Te wszystkie stany i dużo więcej może wprowadzić w twoje życie choroba. Mam nadzieję, że obojętnie, w jakim miejscu swojej drogi w chorobie jesteś, gdzieś tli się u Ciebie nadzieja, że ‘można z tym żyć’, oraz pewność, że jesteś czymś więcej niż swoją chorobą, że na chorobie Twoje życie się nie kończy, w niej się nie zawiera. Tę Twoją nadzieję i tę pewność będę chciała wzmacniać i pielęgnować w kolejnych odcinkach podcastu.”

Kiedy żyjemy z chorobą, czy tego chcemy czy nie, musimy bardziej zająć się swoim ciałem. Zdrowe ciało jest naszym cichym towarzyszem, chore – wciąż gada i gada do nas różnymi mniej lub bardziej dotkliwymi objawami, domagając się uwagi. Jak się na ciało nie obrażać za to, że nie jest sprawne? Jak z uwagą go słuchać? Jak korzystać z ciała, by oswoić lęk? O tym w drugim odcinku podcastu „Jak chorować i nie zwariować” Ania Charko rozmawia z Zuzą Sikorską, trenerką świadomej pracy z ciałem i języka ruchu. Dla kogo jest podcast „Jak chorować i nie zwariować”, opowiada jego twórczyni, Ania Charko: „Nie wiem, czy masz astmę, SM, raka, chorobę rzadką, chorobę serca, IBS, łuszczycę, cukrzycę czy hashimoto, czy coś jeszcze innego - umówmy się, masz dość skomplikowane życie wewnętrzne. Bo choroba komplikuje. Może ze stresu nie możesz spać, może wstydzisz się pokazać na basenie, może nie wiesz, jak powiedzieć o swojej chorobie chłopakowi, może ból odbiera ci radość życia, a może jesteś tak zmęczona, że chcesz rzucić pracę, może stoisz przed dylematem: mieć dzieci czy zrezygnować, a może jesteś przerażona, że wkrótce umrzesz. Te wszystkie stany i dużo więcej może wprowadzić w twoje życie choroba. Mam nadzieję, że obojętnie, w jakim miejscu swojej drogi w chorobie jesteś, gdzieś tli się u Ciebie nadzieja, że ‘można z tym żyć’, oraz pewność, że jesteś czymś więcej niż swoją chorobą, że na chorobie Twoje życie się nie kończy, w niej się nie zawiera. Tę Twoją nadzieję i tę pewność będę chciała wzmacniać i pielęgnować w kolejnych odcinkach podcastu.” #zuzasikorska #pracazciałem #somaticexperiencing #hellozdrowie #zdrowiepodcasty #hellozdrowiepodcasty #aniacharko