Pamiętniki Uchodźcze

Minie jeszcze niejeden dzień. Przemierzymy kilkaset kilometrów. Ale ani kilometry, ani dni i miesiące nie przybliżą nas do szczęśliwego życia, które utraciliśmy na zawsze.Tekst oryginalnie napisany w języku ukraińskim.Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska.Ilustracja: Adrianna Iwanejko.

Mamo, myślisz, że wiesz o mnie wszystko, ale to nieprawda! Wiele ukrywam, bo boję się, że zranię Twoje serce, przy okazji raniąc swoje. Ty też opowiadasz o swoim życiu z tatą tylko to, co dobre.Ilustracja: Adrianna Iwanejko

Dwa tygodnie leżenia na podłodze z wesołego, uśmiechniętego bobasa zrobiło nerwowe, ciągle płaczące, rozhisteryzowane dziecko. Wzięliśmy dziecko, kota, dwie walizki i pojechaliśmy w nieznane.Tekst oryginalnie napisany w języku ukraińskim.Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska.Ilustracja: Zuzia Wojda.

Nie wybraliśmy bycia migrantami, ale okoliczności sprawiły, że taki los nas spotkał.Tekst oryginalnie napisany w języku francuskim.Tłumaczenie: Anna Nowakowska.Fotografia: Wojtek Radwański.

Otwierając pudełko, zauważyłem naklejkę z obrazkiem kieliszka i napisem „Ostrożnie, kruche”. Miałem ochotę płakać i śmiać się. To moje życie okazało się kruche, porozrywane na kawałki, których nie będę w stanie poskładać nawet po otwarciu tego pudełka.Tekst oryginalnie napisany w języku ukraińskim.Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska.Ilustracja: Stanisław Gajewski.

Czułem, jak coś we mnie pęka. Długo patrzyłem na ekran, nie wiedząc, co odpowiedzieć. „Skoro ona pisze, że jej życie w Ukrainie jest «prawdziwe», to jakie jest moje, nasze?”.Opowiadanie oryginalnie napisane w języku ukraińskim.Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska.Ilustracja: Lena Solo.

Największy ślad pozostawiła wojna. Przeniknęła mi pod skórę. Chciałabym wiele zapomnieć, nie widzieć, nie czuć. Czasami wydaje mi się, że tylko śmierć może zmyć ze mnie ten brud.Tekst oryginalnie napisany w języku ukraińskim.Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska.Ilustracja: Arina Bożok.Praca wyróżniona przez jury „Pamiętników Uchodźczych”.

Po wojnie zaczęłam pracować jako adwokatka. Z przyjemnością oddałam się pracy. Zaczęła się moja nowa walka, tym razem o losy innych, zniszczone przez wojnę, a później przez panujący reżim.Tekst oryginalnie napisany w języku rosyjskim.Tłumaczenie: Ekaterina B.Ilustracja: Stanisław Gajewski.

Polska, choć nie jest utopią, jak ją sobie kiedyś wyobrażaliśmy, dała nam czas, by odetchnąć. Jest miejscem, w którym możemy się zatrzymać i rozpocząć żmudny proces leczenia. Tutejsze niebo nie jest zasnute dymem konfliktu.Tekst oryginalnie napisany w języku angielskim.Tłumaczenie: Paulina Olivier.Fotografia: Maria Dybcio.

Osoby LGBT to: nie organizacja; nie propaganda; nie diabeł; nie wynaturzenie; nie sekta; nie obcy; nie flaga i parada. To człowiek! Osoba i życie.Tekst oryginalnie napisany w języku rosyjskim.Tłumaczenie: Ekaterina B.Ilustracja: Ada Wręga

Kiedyś mój przyjaciel powiedział mi, że wojna ma dziwny zapach. To mieszanka prochu i wilgotnej ziemi, krwi i sterylnych bandaży, to chleb z konserwami i, chyba, odrobina wielkanocnych babek – które można znaleźć w paczkach z pomocą humanitarną.Tekst oryginalnie napisany w języku ukraińskim.Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska.Ilustracja: Maria Tołwińska.

Kiedy nie z własnej woli opuszczasz ojczyznę, każde pierwsze miasto przymusowej emigracji wydaje ci się szarym.Teksty oryginalnie napisany w języku białoruskim.Tłumaczenie: Ekaterina B.

Próbuję się pocieszyć i przypominam sobie cytat z Bułhakowa: „Strzeż się swoich pragnień, bo mogą się spełnić”. Chciałaś, kochana, podróżować po Europie, to masz. Nie dziękuj.Tekst oryginalnie napisany w języku ukraińskim.Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska.Ilustracja: Jędrek Jeleński.

Moje dyplomy stały się bezużyteczne po przejściu granicy. Osiągnięcia mieszczą się w teczce z gumką, która kradnie miejsce w jedynym plecaku. Pozycja – to społeczne zero.Tekst oryginalnie napisany w języku ukraińskim.Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska. Czyta Julia Piklikiewicz.Praca wyróżniona przez jury „Pamiętników Uchodźczych”.

Wylądowałem, a ona już tam była. Unosiła się wokół niej aura piękna, determinacji i oczekiwań, które w sobie nosiłem. Jestem artystą – wrażliwym, pełnym obrazów, spontanicznym, nierozumianym.Tekst oryginalnie napisany w języku angielskim.Tłumaczenie: Paulina Olivier. Czyta Julia Piklikiewicz.

Jak to jest nosić walizki / Ale nie do nadmorskich kurortów? / Pakować tam całe życie / Gubiąc coś po drodzeCzyta Julia Piklikiewicz.

System wartości uległ zasadniczej zmianie, gdy Ukraina stanęła w ogniu. Tylko jedna zasada moralności pozostała żelazna: jeśli sama nie płonę, muszę pomóc ugasić pożar.Czyta Julia Piklikiewicz.

Jak martwe, cicho i nieruchomo – stanęło moje rodzinne miasto. Kominy fabryki rysowały się w oddali jak ponure sylwetki. Na niebie nie latały ptaki, a krzewy nie szumiały od wiatru. Wydawało się, że nawet chmury zastygły.Tekst oryginalnie napisany w języku rosyjskim.Tłumaczenie: Ekaterina B. Czyta Julia Piklikiewicz.

Chcę wam opowiedzieć historię młodej dziewczyny, która spędziła najlepsze lata swojego życia, realizując, krok po kroku, swoje marzenia – aż do tego feralnego dnia, kiedy zostaliśmy otoczeni przez działa, bomby i kule, które były zapowiedzią wszystkiego, co miało nadejść.Tekst oryginalnie napisany w języku angielskim.Tłumaczenie: Paulina Olivier. Czyta Julia Piklikiewicz.

Ta pojedyncza sytuacja, on jeden, jego kilka słów mogły zmienić dalszy bieg mojego życia na emigracji… Nie sądzę, żeby ten człowiek wiedział, że może mieć taki wpływ na moje życie.Tekst oryginalnie napisany w dwóch wersjach: w języku polskim i białoruskim.Tłumaczenie: Ekaterina B. Czyta Julia Piklikiewicz.

Zawsze pamiętamy, że nie jesteśmy u siebie, a goście muszą zachowywać się szczególnie grzecznie. Żyjemy z dnia na dzień – w domu już jesteśmy obcy, a tutaj nigdy nie będziemy swoi.Tekst oryginalnie napisany w języku ukraińskim.Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska. Czyta Julia Piklikiewicz.

Mój pierwszy strach na początku wojny polegał na tym, że droga powrotna nie istnieje, że nie uda mi się ich bezpiecznie odwieźć. Bo oboje – mama i kot – dosłownie wisieli na moich dwóch rękach.Tekst oryginalnie napisany w języku ukraińskim.Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska. Czyta Julia PiklikiewiczPraca nagrodzona pierwszą nagrodą przez jury „Pamiętników Uchodźczych”.

Wędrujesz jak cień wśród tych eleganckich, przyjaznych ludzi – z tą głupią szminką i pustymi oczami. Rozumiesz, że w twoim przypadku normalne życie to iluzja i minie jeszcze nie wiadomo ile czasu, zanim w końcu powróci.Tekst oryginalnie napisany w języku ukraińskim.Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska. Czyta Julia Piklikiewicz.

Nie chcieliśmy zabierać waszych miejsc pracy, ubiegać się o zasiłki, zapełniać klas szkolnych naszymi dziećmi. Ale w jednym domu stary maniak zbudował obóz koncentracyjny, a na drugi napadli orkowie. Nasza emigracja ma słony smak łez, a nie słodkich marzeń.Tekst oryginalnie napisany w języku rosyjskim.Tłumaczenie: Ekaterina B. Czyta Julia Piklikiewicz.Praca wyróżniona przez jury „Pamiętników Uchodźczych”.

Przyjechałem do Polski jako turysta z dobrze płatną pracą i obiecującą karierą, a stałem się uchodźcą, który musi zacząć wszystko od zera, by tu odbudować swoje życie. I jestem wdzięczny.Tekst oryginalnie napisany w języku angielskim.Tłumaczenie: Paulina Olivier, czyta Mikołaj Łukasiewicz

Słowo wstępne Ernesta Małkiewicza, redaktora naczelnego Magazynu Kontakt. Czyta Mikołaj Łukasiewicz.

Gdy spojrzałam wstecz na moje doświadczenia, te dziesięć słów, które wybrałam jako reprezentatywne dla mojego życia jako uchodźczyni, stanowiło mapę mojej podróży. Od początkowego strachu i niepewności, poprzez miłość i zdradę, aż po ból, walkę – i w końcu nadzieję.Tekst oryginalnie napisany w języku polskim. Praca nadesłana pod pseudonimem. Czyta Julia Piklikiewicz.

Miliard najmniejszych ostrych odłamków uderzył w moje serce, wyprowadził neurony ze znieczulenia i uruchomił reakcję łańcuchową. Teraz rozumiem. Teraz wiem, kim jestem. Jestem Ukrainką.Tekst oryginalnie napisany w języku ukraińskim. Czyta Maja Ostaszewska. Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska. Praca nagrodzona pierwszą nagrodą przez jury „Pamiętników Uchodźczych”.

O zajączku wielkanocnym Stefan dowiedział się w przedszkolu. Nie mogłam więc uniknąć kolorowania jajek. Stefan na jednej stronie narysował uśmiechniętą buźkę, a na drugiej zombie - twarz zombie była uderzająco podobna do pierwszego białoruskiego prezydenta.Tekst oryginalnie napisany w języku rosyjskim. Czyta Anita Sokołowska. Tłumaczenie: Ekaterina B.

Warszawska wiosenna magia zaparła im dech w piersiach. Nadeszła długo oczekiwana wiosna! Cóż za paradoks, że podczas tej długiej przeprowadzki nie zwrócili uwagi na jej delikatne przybycie.Tekst oryginalnie napisany w języku polskim. Czyta Julia Piklikiewicz.

Korespondencja z Polakami na Badoo była interesująca. Jedyne pytanie, jakie zadawali, brzmiało: „Jakie masz plany? Zostajesz czy wracasz?”. Wy tak na serio? Myślicie, że wiem?Tekst wyróżniony przez jury "Pamiętników Uchodźczych", oryginalnie napisany w języku ukraińskim. Czyta Anita Sokołowska. Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska.

Po dwóch tygodniach wolontariatu w magazynie sporządziłam ranking „Najbardziej niepotrzebnych rzeczy wysyłanych Ukraińcom”. Miejsce pierwsze – nie uwierzysz. Otrzymałam pudełko produktów do pielęgnacji brody z Francji. Tak, wosk do brody, lakier, farba.Tekst oryginalnie napisany w języku ukraińskim. Praca nadesłana pod pseudonimem. Czyta Julia Piklikiewicz. Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska.

Nie chcę być ofiarą. Chcę, aby ludzie wiedzieli, że wojna trwa, a oni robią coś, aby to powstrzymać, a nie tylko opłakiwać. Wierzę, że czeka nas wspaniała przyszłość, wierzę w światło. Wierzę też, że dobro zwycięży.Tekst wyróżniony przez jury "Pamiętników Uchodźczych", oryginalnie napisany w języku ukraińskim. Czyta Agata Buzek. Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska.

Klątwa wypowiedzianej wojny przez wiele stuleci będzie ciążyć na absolutnie wszystkich Rosjanach, na wszystkich przedstawicielach tego narodu bez wyjątku. Rzeki krwi, które teraz przelewają się na ukraińskiej ziemi, długo nie wyschną w pamięci ludzi, którzy ucierpieli.Tekst oryginalnie napisany w języku rosyjskim. Czyta Julia Piklikiewicz. Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska.

Zaczęłam malować, grać w filmach, odnajdywać nowy sens życia i nowych przyjaciół. Byłam wolontariuszką i plotłam z dziewczynami siatki maskujące. Każdy ma swój własny front i swoją własną drogę do naszego zwycięstwa i pokojowej przyszłości.Tekst oryginalnie napisany w języku ukraińskim. Czyta Julia Piklikiewicz. Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska.Tłumaczenie wiersza: Bohdan Zadura.

Takie pospolite określenie. Z wielu filmów, książek historycznych, fantasy. Bardzo zrozumiałe, gdy jest się widzem kinowego hitu. I absolutnie nie do zniesienia i nie do strawienia w rzeczywistości.Tekst oryginalnie napisany w języku rosyjskim. Czyta Julia Piklikiewicz. Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska.

Kiedy właściwie będzie po owym „następnym dniu”? Za tydzień, miesiąc czy nawet za rok? Czasami Bóg, samo życie, wszechświat zmusza cię do „zresetowania” ustawień „do zera”, nie pytając, czy chcesz to zrobić, czy nie. Po prostu daje ci nowy początek.Tekst oryginalnie napisany w języku angielskim. Czyta Julia Piklikiewicz. Tłumaczenie: Paulina Olivier.

Moja bezpieczna skorupa pękła i się roztrzaskała. Idę dalej z moją walizką za rękę. Próbuję sobie przypomnieć, co wczoraj do niej włożyłam, ale nie mogę. Cokolwiek to jest, jest teraz moim spadkiem.Tekst nadesłany pod pseudonimem, oryginalnie napisany w języku białoruskim. Czyta Julia Piklikiewicz. Tłumaczenie: Anastasiya Saiko.

Nie uważałam się za uchodźczynię przez długi, bardzo długi czas. To słowo brzmi jak diagnoza raka, a kto by tego chciał? Nieakceptowanie tej nazwy pozwalało mi myśleć, że bycie tutaj jest moją własną decyzją, że mam kontrolę nad sytuacją.Tekst oryginalnie napisany w języku angielskim. Czyta Julia Piklikiewicz. Tłumaczenie: Hubert Walczyński.

W każdej minucie wyobrażałam sobie moment, w którym talibowie nas znajdą i jak okrutnie zakończą nasze życie. Myślałam o tym, że mogę nie zdołać uratować moich dzieci, a czym one zawiniły? Dlaczego muszą zostać ukarane z mojego powodu?Tekst oryginalnie napisany w języku angielskim. Czyta Julia Piklikiewicz. Tłumaczenie: Paulina Olivier.

Jedziemy samochodem, a dzieci cały czas patrzą mi w oczy. Jakby pytały: „Co będzie dalej? Mamo, czy dostaniemy jedzenie? Gdzie będziemy spać?”. A ja jadę, myśląc: „Jak będziemy żyć? Kto nas tu potrzebuje?”.Tekst oryginalnie napisany w języku rosyjskim. Czyta Julia Piklikiewicz. Tłumaczenie: Ekaterina B.

"Moje szczęście jest drobnym bukiecikiemZ dwóch‑ -trzech szczoteczek do zębów.A kiedyś nie wystarczało arytmetyki,By zliczyć mnogość w nim kwiatów.Moje szczęście jest tym dołeczkiemObok uśmiechu… Tego, co nie ma.Kiedyś to były filmy familijne, bajeczki,I obok rodzina, nie tylko ich imiona.Moje szczęście – dzwonki między syrenami,Telegramu kanały, te z wideo filmamiI wojskowymi gorzkimi ważkimi tematami,Z ich blogerami i liderami.Moje szczęście przychodzi małymi kroczkami, niby na diecie,Być może powoli wyleczy, a może i nie.Na pewno już zawsze będziemy trochę chorzy, nowi diabetycy,Z naturalnym pragnieniem: „wojnie nie”.marzec 2022Wiersze oryginalnie napisane w języku ukraińskim. Czyta Julia Piklikiewicz. Tłumaczenie: Paulina Zięba.

Tu, w Polsce, ćwiczymy pamięć o dobrym. Wmówiłam Mamie, że bierzemy udział w konkursie piosenki. Śpiewamy codziennie, ona pamięta teksty sprzed 50 lat, a nie pamięta, jak ma na imię Madina.Tekst wyróżniony przez jury "Pamiętników Uchodźczych", oryginalnie napisany w języku polskim. Czyta Anita Sokołowska.

Czasami zastanawiam się, co by było, gdyby ta ostatnia próba pokonania granicy również zakończyła się odmową. Wtedy nie miałbym okazji przekonać się, że Polacy są naprawdę dobrzy i że nie wszyscy są podobni do ludzi ze straży granicznej.Tekst oryginalnie napisany w języku polskim. Czyta Andrzej Chyra.

Kiedy przechodziły obok placu zabaw, na którym wykopano dół, aby zainstalować nową huśtawkę, Marijka wzięła matkę za rękę i zapytała: – Czy przyleciała tu rakieta i zrobiła tę wyrwę? – Nie, córeczko, jesteśmy bezpieczne.Tekst oryginalnie napisany w języku ukraińskim. Czyta Julia Piklikiewicz. Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska.

"Krewny z Rosji w końcu dzwoni do mojej siostry. Radzi jej trzymać się z dala od obiektów wojskowych i nie martwić się. Po prostu wytrzymaj przez chwilę. Dwa lub trzy dni. Pamiętam ten moment bardzo dobrze – nienawiść w moim sercu w końcu przeważyła nad strachem."Tekst wyróżniony przez jury "Pamiętników Uchodźczych", oryginalnie napisany w języku ukraińskim.Czyta Aleksandra Popławska. Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska.

Potem naszym kolejnym etapem był obóz dla uchodźców. Na tym chyba kończy się poetycka strona mojego doświadczenia, bo obóz okazał się dużo mroczniejszym, surowym i pozbawionym złudzeń światem. To w nim, w mrocznym czasie i w chwili niepewności, opuściło mnie pióro.Tekst oryginalnie napisany w języku rosyjskim.Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska. Czyta Julia Piklikiewicz

Kiedyś myślałem, że może język jest barierą, która nie pozwala być zrozumianym – myliłem się. Zdałem sobie sprawę, że można być zrozumianym w innym języku, ale niekoniecznie w swoim własnym.Tekst oryginalnie napisany w języku polskim. Czyta Andrzej Chyra.

„A wam nie jest obojętne? Najważniejsze, żeby dalej stąd” – warczy przez zęby kobieta w czerwonej kurtce. Jej następna fraza gubi się w natłoku dźwięków, ponieważ konduktor otwiera drzwi do wagonu. A potem wszystko jest jak we mgle.Tekst oryginalnie napisany w języku polskim. Czyta Julia Piklikiewicz.

Moje doświadczenie życiowe jest czymś, co noszę ze sobą w każdej interakcji w Warszawie. Jest to zarówno ciężar na moich plecach, obciążający każdą rozmowę, ale także schronienie.Tekst oryginalnie napisany w języku angielskim. Czyta Aleksandra Popławska. Tłumaczenie: Hubert Walczyński.