PRZEBUDZENI

Stare rany potrafią powrócić w chwili, gdy jesteśmy przekonani, że zostały jużdawno uzdrowione. W tym odcinku podejmujemy rozmowę o bólu, który budziw człowieku pragnienie zamknięcia serca, oraz o Bogu, który właśnie w tymmiejscu pragnie przynieść prawdziwe uzdrowienie.To opowieść o cichym „nie teraz”, rodzącym się z ran, o przebaczeniu, którenie przychodzi łatwo, oraz o sercu, które nie musi być silne, lecz otwarte.Jeśli odczuwasz, że powróciło coś, co miało już nigdy nie powrócić, tenodcinek stanowi zaproszenie, aby zamiast się zamykać, pozwolić Bogu wejść wruiny.

W tym odcinku rozmawiamy o zaufaniu, odsłonięciu serca i miłości,która nie jest jedynie uczuciem, lecz świadomym wyborem. O tym, jaknie zamykać się w skorupie po zranieniach i jak uczyć się kochać wsposób dojrzały, zakorzeniony w Bogu.To rozmowa o sercu, które nauczyło się chronić, lecz pragnie znów żyć,czuć i kochać. O miłości głębokiej, ale mądrej, która nie oznaczanaiwności ani braku granic.Jeśli boisz się ponownie zaufać i otworzyć przed kimś swoje wnętrze,ten odcinek jest zaproszeniem, aby najpierw pozwolić Bogu wejść tam,gdzie boli najbardziej.

W tym odcinku rozmawiamy o uniżeniu, które nie jest słabością anireligijną maską, lecz drogą do prawdziwej wolności serca. O momencie,w którym człowiek musi wybrać między trzymaniem się swojej racji abliskością z Bogiem.To rozmowa o zranieniu, osądzie i dumie, które zamykają serce, oraz opostawie, która pozwala Bogu dotknąć tego, co boli najbardziej.Jeśli czujesz, że twoje serce jest napięte, zamknięte i zmęczone walką orację, ten odcinek jest zaproszeniem, by zejść niżej i odnaleźć miejsce, wktórym zaczyna się uzdrowienie.

W tym odcinku rozmawiamy o doświadczeniu, które prędzej czypóźniej spotyka każdego, kto naprawdę zaczyna iść za Bogiem. Ochwili, gdy świat przestaje rozumieć twoje wybory, a ludzie zaczynająsię dystansować nie dlatego, że zrobiłeś coś złego, lecz dlatego, że sięzmieniłeś.To rozmowa o lęku przed odrzuceniem, o samotności, która pojawia sięna drodze uczniostwa, oraz o prawdzie, że światło zawsze drażniciemność.Jeśli czujesz, że coraz mniej pasujesz do świata, ten odcinek jestprzypomnieniem, że to może być znak, iż coraz bardziej należysz doBoga.

Wiara nie zawsze krzyczy.Czasem ledwo oddycha. Czasem nie ma już w niej słów, siły ani odwagi.W tym odcinku rozmawiamy o wierze, która rodzi się w ciszy, gdy człowiek tonie jak Piotr,stoi w miejscu jak czterech trędowatych albo odchodzi zasmucony jak bogaty młodzieniec.O wierze, która nie udaje silnej, lecz wykonuje jeden krok w stronę życia.Jeśli masz wrażenie, że nie umiesz już wołać, ten odcinek jest dla ciebie.Nie musisz krzyczeć. Wystarczy krok.

Wdzięczność to coś więcej niż uczucie, jest pamięcią serca.W tym odcinku rozmawiamy o tym, co dzieje się, gdy zapominamy, skąd Bóg nas wyrwał.Mówimy o wdzięczności, która nie udaje, że nie boli, lecz trwa przy Bogu nawet wnajciemniejszych momentach. Poruszamy także temat pamięci, która chroni serce przed pustką,pychą i fałszywymi fundamentami.Jeśli czujesz, że coś w tobie przygasło, ten odcinek jest zaproszeniem, by wrócić do miejsca, wktórym wszystko się zaczęło, do wdzięczności.

Myśli potrafią zniewalać, lecz mogą też prowadzić do pokoju.W tym odcinku rozmawiamy o tym, jak nie walczyć z myślami siłą, lecz oddać je Bogu, zanimzamienią się w lęk, żal i oskarżenie. Mówimy o przebaczeniu, które uwalnia serce, oraz o burzachw głowie i Jezusie, który potrafi je uciszyć.Jeśli w twoim wnętrzu panuje chaos, ten odcinek jest zaproszeniem do ciszy, w której zaczyna sięprzemiana serca.

Emocje nie są problemem, problemem jest to, kto nimi rządzi.W tym odcinku rozmawiamy o tym, czym naprawdę jest panowanie nad emocjami oraz o tym, żeDuch Święty nie uczy ich tłumić, lecz przemieniać. Mówimy o gniewie, który rani, i o pokoju,który przychodzi wtedy, gdy serce przestaje walczyć i zaczyna ufać.Jeśli czujesz, że emocje często przejmują ster, ten odcinek jest zaproszeniem do miejsca, w którymDuch Święty przywraca pokój.