Footsteps - Modlitwa śladami Chrystusa w Ewangelii

We wspomnienie Matki Bożej Fatimskiej możemy zastanowić się nad znaczeniem Maryi dla naszego nawrócenia i misji apostolskiej, biorąc przykład z dzieci z Fatimy. (ks. Michał Kwitliński)

Dać życie za owce to program życia, który zrealizował się w życiu św. Stanisława, realizuje się w życiu wielu ojców i matek. Jego realizacja jest możliwa także w nas, nie ze względu na moc, jaką mamy sami z siebie, ale ze względu na dziedzictwo, które otrzymaliśmy. (ks. Stanisław Urmański)

W wieczór Niedzieli Zmartwychwstania Pan Jezus przychodzi do uczniów, zamkniętych w domu, ale przede wszystkim zamkniętych w swoich lękach. Rozbija skorupę strachu, przywracając im wiarę i powierzając misję. (ks. Michał Kwitliński)

W okresie wielkanocnym podczas Mszy świętej słyszymy fragmenty Ewangelii, które w ten czy inny sposób mówią nam o Trójcy Świętej. Bóg nie jest Bogiem dalekim, w Jezusie Chrystusie przychodzi do nas i zaprasza nas do relacji z Ojcem i Synem w Duchu Świętym. Troska o zachwyt nad Bogiem sprawia, że nasze życie ma pełnię kolorów, a nasze działania możemy zamienić w śpiew na chwałę Boga. (ks. Stanisław Urmański)

Poranek w dniu Zmartwychwstania zaczął się od małego trzęsienia ziemi. Pan Jezus wraca do świata żywych dyskretnie, bez rozgłosu. Ale to trzęsienie ziemi ma nam przypomnieć, że powstając z martwych Jezus radykalnie zmienił i wciąż zmienia świat, również wewnętrzny świat każdego z nas. (ks. Michał Kwitliński)

W rozmowie z Nikodemem Jezus mówi mu, że trzeba się powtórnie narodzić (por. J 3, 7b). Siłę, która drzemie w tym, który narodził się z Ducha Jezus porównuje do wiatru, który czujemy, choć nie wiemy skąd pochodzi. (ks. Wojciech Woźny)

Każdy z nas jest zaproszony, aby wejść w rany Pana Jezusa. I nie chodzi tylko o pobożne ćwiczenie, ale o przygodę kształtowania naszego życia, naszego serca na wzór Jezusa Chrystusa. A dzieje się to mocą płynącą od Ojca. (ks. Stanisław Urmański)

Niewidomy od urodzenia, jest symbolem każdego z nas. Zanim nie dotknie nas Pana Jezus, zanim otrzymamy łaskę uświęcająca, nie widzimy światła. Uzdrowiony z dzisiejszej Ewangelii jest przykładem, jak odpowiadać z wdzięcznością na łaskę, jak z niej korzystać. (ks. Michał Kwitliński)

Przykład Abrama zachęca nas, abyśmy stworzyli w naszym życiu przestrzeń na słuchanie. Wejście w modlitwie w głęboką relację z Bogiem, sprawia, że nasze życie nabiera sensu i staje się Ziemią Obiecaną. (ks. Stanisław Urmański)

Boże Miłosierdzie to nie tylko bezpieczne schronienie. Możemy naśladować to "Boże podejście", mówi nam o tym Jezus: "Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny" (Łk 6, 36-38). Dobrze nam zrobi przyjrzeć się temu jak Bóg nam "dobrze życzy" ludziom i dzięki temu być bardziej miłosiernymi wobec innych. (ks. Wojciech Woźny)

Zachęta Ojca Świętego, aby w Wielkim Poście i przez całe życie unikać złych słów oraz mówić życzliwie znajduje przykład w postaci lotnika Antoniego Scheura. Możemy naśladować go, patrząc w górę, zachwycając się, i czyniąc dobro, traktując wszystkie osoby podmiotowo. (ks. Stanisław Urmański)

Na podstawie Ewangelii o 40 dniach Pana Jezusa na pustyni i wielkopostnego orędzia Papieża staramy się zrozumieć sens Wielkiego Postu i sposobów na jego owocne przeżycie. (ks. Michał Kwitliński)

Praca nad sobą wiąże się z otwarciem na Trójcę Świętą. Chodzi w niej o otwarcie się na Ducha, naśladowanie Chrystusa, a także zobaczenie, że zasady moralne nie są ograniczające, ale są wyrazem troski Boga Ojca o nas. (ks. Stanisław Urmański)

Wspomnienie św. Tomasza z Akwinu zaprasza nas do pogłębiania naszej wiary. Zachwyt nad Bogiem ma charakter rozumny i stale powinien być pogłębiany i przenikać nasze życie. (ks. Stanisław Urmański)

Historie braku lojalności influencerów dają nam do myślenia, aby samemu nie popaść w próżność. Skupienie się na naszej misji w oparciu o głęboką, dziecięcą jedność z Bogiem jest szczepionką dla różnego rodzaju kryzysów. (ks. Stanisław Urmański)

Scena walki Dawida z Goliatem daje nam cenne wskazówki jak walczyć z naszymi słabościami. Uznanie ich, oparcie się na Bogu poprzez odkrycie naszej głębokiej tożsamości a następnie zrobienie tego co możemy zrobić pomoże nam w walce z Goliatami naszego życia. (ks. Stanisław Urmański)

Źródłem radości jest łączność z Trójcą Świętą, która dokonuje się w Kościele. Relacja św. Josemarii i Tomasa Alviry jest tego przykładem. My także możemy oprzeć się na ojcostwie św. Josemarii, które uczestniczy w ojcostwie Boga Ojca. (ks. Stanisław Urmański)

Postawa pasterzy trzymających straże, która pozwala im odkryć nowo narodzonego Mesjasza, jest podobna do postawy osoby, która stwarza w swoim życiu przestrzenie nudy. Te przestrzenie pomagają wejść w głąb, odnaleźć sens, odnaleźć Dzieciątko i naśladować je, w sposób wolny wybierając akty miłości. (ks. Stanisław Urmański)

W rodowodzie Pana Jezusa wg. św. Mateusza, który czytamy w ostatnich dniach przed Bożym Narodzeniem, znajdujemy postaci o mocno kontrowersyjnych życiorysach. Bóg wchodzi w nasz świat w rodzie, który jest mieszanką wielkości i podłości. Jak ludzkość, jak każdy z nas. (ks. Michał Kwitliński)

Troska o powołania apostołów przekłada się na wytrwałą modlitwę oraz na radosną służbę. Kiedy młodzi ludzie dotykają radosnych świadków, otwierają się na Boże wezwanie. (ks. Stanisław Urmański)

Na jakiego mesjasza czekamy w Adwencie? Papież Leon przypomina nam, że gdyby Chrystus był tylko człowiekiem, to nie mógłby dać nam nieśmiertelnego życia. Przeżyjmy Adwent na miarę mesjasza, który jest Bogiem. (ks. Wojciech Woźny)

Proroctwo Izajasza, które czytamy na początku Adwentu pokazuje nam Boży plan – harmonię całego stworzenia. Dokona się ona dzięki przyjściu Mesjasza. Każdy z nas jest zaproszony, aby dołączyć się do jego misji. (ks. Stanisław Urmański)

Kościół opiera się na historii, która jednak jest żywa i każe nam patrzeć w przyszłość. Na początku Adwentu czytania mszalne przypominają nam o drugim przyjściu Pana Jezusa, abyśmy rozważając historię Jego życia, pamiętali że to, co najważniejsze jest jeszcze przed nami. (ks. Michał Kwitliński)

Słowa św. Josemaríi, które mówią, że radość ma korzenie krzyża pomagają nam ukierunkować nasze życie na królowanie Chrystusa. (ks. Stanisław Urmański)

Postać Zacheusza przypomina nam, że świętość nie tyle jest osobistym wysiłkiem, co otwarciem się na Pana Boga. Przykłady Thomasa Jacksona i Igi Świątek pomagają nam wejść w relację z Bogiem, a nie szukać doskonałości bez więzi. (ks. Stanisław Urmański)

Wszystko wokół nas przemija, oprócz Boga i Jego miłości, w Nim zaś i my jesteśmy powołani do wiecznego życia. Jednak aby osiągnąć pełnię życia, dziś, w tym życiu potrzebujemy wytrwale dążyć do świętości. Wytrwałość jest cechą wiernej miłości. (ks. Michał Kwitliński)

Historia 10 trędowatych uzdrowionych przez Jezusa pokazuje nam jak działa Boża moc w naszym świecie i jakiej postawy Bóg oczekuje od nas, gdy pomaga nam w sakramentach. (ks. Wojciech Woźny)

Patriotyzm stanowi ważny wymiar drogi chrześcijanina. Nie jest sprzeczny z uniwersalnym przesłaniem naszej wiary. Pan Jezus, przynosząc zbawienie wszystkim ludziom, kocha swój naród i ojczyznę. Naśladując Go, nie możemy wyrzekać się tej miłości, ale nieustannie ją oczyszczać, aby nie uległa wypaczeniu. (ks. Michał Kwitliński)

W przypowieści o bogaczu i Łazarzu Pan Jezus nie potępia dobrobytu ani nie wychwala nędzy, lecz pokazuje, co w co warto inwestować swe życie i ostrzega przed zmarnowaniem kapitału, który nam powierza, tak jak bogacza zmarnował szansę aby czynić dobro. (ks. Michał Kwitliński)

Rozsiewanie wokół radości i pokoju, to jeden z powodów dla których Bóg chciał założyć Opus Dei. (ks. Wojciech Woźny)

Grupa ludzi towarzyszy Jezusowi z bliska (Łk 8, 1-3). Są z Nim na dobre i na złe. Towarzyszyć Jezusowi, to żyć spójnie naszą wiarą. (ks. Wojciech Woźny)

Pan Jezus porównuje współczesnych sobie ludzi do dzieci narzekających na rynku (Łk 7, 31-35). Szkoda mu tych, którzy zamiast wejść w relację z Nim, traktują go z dystansem. (ks. Wojciech Woźny)

Rozważamy o tym, jak dobrze jest znać Chrystusa. Św. Paweł opisuje piękno życia, które opiera się na Chrystusie jako Panie, zamiast na "wierutnym oszustwie" ludzkiego spojrzenia na świat (por. Kol 2, 6-15). (ks. Wojciech Woźny)

W pałacu Heroda św. Jan Chrzciciel stawia na szali swoje życie za to co dla niego najważniejsze. Jego historia zadaje nam pytanie: na co jestem gotowy dla Prawdy, w którą wierzę? Czy potrafię radykalnie żyć wiarą w codziennym rozgardiaszu? (ks. Wojciech Woźny)

Uroczystość Wniebowzięcia przypomina nam o godności człowieka, która odnosi się do całej jego osoby, zarówno duszy jak i ciała. (ks. Michał Kwitliński)

Odpoczynek jest nie tylko potrzebą człowieka wynikającą z jego cielesnej natury, ale również okazją do wzrostu w świętości. (ks. Michał Kwitliński)

Pan Jezus, posyłając uczniów na krańce świata, aby głosili Ewangelię, równocześnie obiecuje, że z nimi zostaje. Bez Jego obecności, ani oni, ani my nie moglibyśmy wypełnić naszej misji. Jezus spełnił swą obietnicę pozostając z nami w Najświętszym Sakramencie. (ks. Michał Kwitliński)

Chrześcijańskie apostolstwo to niesienie miłości w czynach. Nie wystarczą dobre intencje, potrzebne są czyny. Działanie na rzecz innych wymaga męstwa, które wykuwa się w wolnym wykonywaniu dobrych uczynków. (ks. Stanisław Urmański)

Duch Święty działa w Kościele i w każdym z nas od dwudziestu wieków, ale potrzebujemy wciąż uświadamiać sobie Jego obecność, aby przyjąć to, co nam daje. (ks. Michał Kwitliński)

Może wydawać się zaskakujące, że uczniowie po Wniebowstąpieniu wrócili do Jerozolimy radośni. Jeśli zastanowimy się głębiej nad znaczeniem tej sceny, zobaczymy, jakie są prawdziwe powody do radości, wtedy i dziś. (ks. Wojciech Woźny)

Obraz winnego krzewu mówi o tym, że nasze życie będzie płodne kiedy jesteśmy w łączności z Panem Jezusem. Ta łączność odbywa się poprzez łaskę uświęcającą i jest rozwijana przez miłość. (ks. Stanisław Urmański)

W dniach Konklawe czuliśmy szczególnie mocno, że Kościół to my wszyscy, złączeni przez Chrystusa Jego miłością i misją, którą nam powierzył. U progu nowego pontyfikatu raz jeszcze przypominamy sobie, że Dzieje Apostolskie wciąż trwają. (ks. Michał Kwitliński)

Trzy maryjne sceny Ewangelii pomogą nam zrozumieć jak modliła się Maryja i naśladować ją w jej stylu modlitwy. Pieśń Magnificat mówi o jej modlitwie uwielbienia, scena odnalezienia w świątyni o zanoszeniu własnych trudności Bogu, a scena pod krzyżem to scena pokazująca sekret dlaczego wszyscy mieścimy się w sercu Maryi. (ks. Stanisław Urmański)

Bog Pragnie Naszego Szczęścia [WW] by ks. Wojciech Woźny & ks. Michał Kwitliński

W centrum nauczania Papieża Franciszka było powołanie wszystkich katolików do misji głoszenia prawdy o Bogu i Jego miłosierdziu. Papież odszedł z tego świata wypełniając swój obowiązek głoszenia zmartwychwstania Chrystusa, mówiąc językiem westernów "umarł w butach". (ks. Michał Kwitliński)

Pan Jezus wyrzuca uczniom w dniu zmartwychwstania, że nie uwierzyli świadectwu Marii Magdaleny i uczniom z Emaus. Z kolei uczniowie z Emaus rozpoznają Pana Jezusa przy łamaniu chleba. Uczestnictwo w Eucharystii umacnia naszą wiarę i sprawia, że nasze życie ma dynamizm i kierunek. (ks. Stanisław Urmański)

W Wielki Czwartek Pan Jezus ustanawia sakrament Eucharystii i sakrament Kapłaństwa, aby Eucharystia mogła być sprawowana. W geście umywania nóg mówi jednak nam wszystkim, że jesteśmy wezwani aby Go naśladować jako kapłani tj. ci, którzy służą bliźnim kierowani miłością Boga. (Ks. Michał Kwitliński)

Chlubić się w Krzyżu jest paradoksalne, od krzyża często raczej uciekamy niż chlubimy się. Scena miedzianego węża na pustyni a także przykład w jaki Pan Jezus podejmuje krzyż w jaki sposób podchodzić do wyzwań, które znajdują się na naszej drodze. (ks. Stanisław Urmański)

Pan Jezus ratując kobietę oskarżoną o cudzołóstwo od śmierci fizycznej, ale i duchowej, pokazuje, że On jest autorem prawa moralnego, a istotą tego prawa jest dążenie ku Bogu i unikanie tego wszystkiego, co od Boga oddala. Idź, a od tej pory już nie grzesz. (ks. Michał Kwitliński)

Dwaj synowie z przypowieści o miłosiernym ojcu musieli, przez bolesne doświadczenie, odkryć, co było ich największym kapitałem. (ks. Michał Kwitliński)