Patron dnia

FORTEPIAN: Kasia Pietrzko ŚPIEW: Wiktor Lorens Mariusz Kramarz Maciej Wesołowski Wojciech Morański SJ Dominik Dubiel SJ REŻYSERIA NAGRANIA / MIKS / MASTERING: Kamil Madoń KONCEPT: Maciej Wesołowski, Dominik Dubiel SJ PRODUKCJA MUZYCZNA: Dominik Dubiel SJ WIDEO: Mikołaj Cempla PRODUKCJA: Modlitwa w drodze, Nagrania dokonano w studiu Akademii Muzycznej w Krakowie

Podnieście głowy by Modlitwa w drodze

Podnieście głowy - Instrumental by Modlitwa w drodze

Świat woła o pokój i pojednanie. Ta piosenka powstała wniesie go trochę do twojego serca. Utwór Dominika Dubiela SJ jest zainspirowany nauczaniem i postawą papieża Franciszka, a także ludzkimi postawami anonimowych bohaterów codzienności oraz protestów i konfrontacji w różnych miejscach świata. Słowa i muzyka: Dominik Dubiel SJ Śpiew: Kasia Bogusz, Mateusz Banasiuk Fortepian: Mateusz Banasiuk Realizacja audio: Paweł Nawrocki/Mateusz Banasiuk Miks i mastering: Mateusz Banasiuk Produkcja muzyczna: Mateusz Banasiuk/Dominik Dubiel SJ

słowa: Ps 122,6; Ps 62,2-3 muzyka: Dominik Dubiel SJ, Mateusz Frankiewicz, Anna Weber aranżacja i produkcja muzyczna: Mateusz Frankiewicz śpiew: Katarzyna Bogusz, Anna Weber instrumenty klawiszowe: Anna Weber, Mateusz Frankiewicz mandola: Kuba Wołek altówka i kontrabas: Mateusz Frankiewicz perkusja: Michał Pamuła produkcja: Modlitwa w drodze

Dzisiaj cofniemy się do początków polskiej historii, kiedy losy młodego państwa ściśle splatały się z życiem Kościoła. I oczywistym jest, że kiedy mowa o tamtych czasach, myśli kierują się ku następującym faktom: Mieszko I – chrzest; męczeńska śmierć św. Wojciecha; pielgrzymka Ottona III do Gniezna i spotkanie cesarza z Bolesławem Chrobrym. Te wszystkie postacie i wydarzenia są swego rodzaju kanwą – źródłem historii pięciu pierwszych męczenników Polski, bo to o nich za chwilę będzie – o Świętym Benedykcie, Janie, Mateuszu, Izaaku i Krystynie (lub Kryspinie)...

Pan Bóg prowadzi nas do siebie swoimi drogami. Często realizuje nasze pragnienia i pomysły inaczej niż to sobie zakładaliśmy. To, jednak, co najważniejsze to słuchać Go i naśladować. Przyjrzymy się dziś postaci o. Antoniego Baldinucciego, jezuity, misjonarza ludowego, gorliwego apostoła. Należał do grupy jezuickich świętych mówców i kaznodziejów, którzy pod koniec XVII i na początku XVIII wieku z gorliwością i sukcesem głosili Chrystusa we Włoszech...

Mimo wielu niepowodzeń, dzięki świadectwu swojego życia i swoim pismom, stał się wielkim mistrzem duchowym. Nie wiodło mu się w interesach, został wdowcem, zmarły mu dzieci. Można by powiedzieć, że w takiej sytuacji to tylko uciec od świata i zamknąć się w klasztorze. Nasz patron tak zrobił i w tym odniósł spektakularne zwycięstwo. Przyjrzymy się dzisiaj postaci i dokonaniom św. Alfonsa Rodrigueza, jezuity, brata zakonnego, mistyka i wielkiego mistrza duchowego...

Był wysokim, silnym i przystojnym młodzieńcem, choć nie miał wykształcenia. Nie mógł zadowolić swoich ambicji w kraju i udał się na emigrację. Chciał być żołnierzem. Był odważny i przedsiębiorczy. Zaciągnął się do wojska. Przez dziewięć lat walczył w katolickich oddziałach. Doszedł do stopnia kapitana kompanii kawalerii. Był gubernatorem wojskowym. Mimo tego czuł rozczarowanie swoim żołnierskim życiem i pragnął poświęcić się Bogu. Został jezuickim bratem. Jako jezuita wrócił do rodzinnej Irlandii, aby tam dać świadectwo wiary i przynależności do Chrystusa. Zawisł na szubienicy w swojej czarnej, jezuickiej sutannie. Dzisiaj powiemy o błogosławionym Dominiku Collinsie, jezuickim bracie zakonnym i męczenniku za wiarę...

Nasza dzisiejsza opowieść o patronie dnia jest – można to tak określić – opowieścią o sytuacji wręcz idealnej. Jeden człowiek – jego życie, dzieła, droga do świętości – staje się drogą dla kogoś innego. Kiedy w 1972 roku Paweł VI beatyfikował Włocha Michała Rua – bo to o nim dzisiaj będzie – powiedział o „przemianie źródła w rzekę”. Źródłem w tym przypadku jest św. Jan Bosko, założyciel Zgromadzenia Salezjanów, zaś bł. Michał Rua i to, co zrobił stało się rozlewającą się po świecie rzeką dobroci dla młodzieży, zwłaszcza najuboższej i opuszczonej. Było realizacją tego, co Salezjanie mają „zadane”, a nasz dzisiejszy patron jest wręcz nazywany „żywą regułą”, bo tak doskonale wprowadzał w życie to, co jego poprzednik, jeden z największych pedagogów w dziejach Kościoła, mu powierzył...

Gorliwy i Odważny to przydomki naszych dzisiejszych patronów. Dwóch z dwunastu wybranych… świętych Apostołów. I wydawałoby się, że o nich właśnie powinniśmy wiedzieć dużo. Dużo, albo przynajmniej tyle, by nie musieć używać, jak to się ma często w przypadku opowiadania o początkach Kościoła, słowa prawdopodobnie. Niestety, ci których dziś wspominamy, mimo przywileju bycia przy Jezusie są osobami, o których niestety nie wiemy prawie nic. Ów Gorliwy, albo Zelota lub też Kananejczyk, to św. Szymon. W Ewangeliach pojawia się zaledwie trzy razy. Natomiast mianem Odważny, czyli Tadeusz, określany jest św. Juda. Ten, którego pośrednictwa tak często wzywamy w sytuacjach zwanych popularnie „sprawami beznadziejnymi”. I w odniesieniu do jego życia więcej jest domysłów niż faktów...

Był poganinem, uczniem greckiego filozofa, kiedy dostał się do niewoli w Etiopii, w Afryce. Przez mądrość, wierną służbę, potrafił zdobyć zaufanie władcy, a w konsekwencji wolność i pozycję w rodzinie królewskiej. Chrześcijaństwo poznał przez kontakty z kupcami. Został biskupem stołecznego miasta Aksum. To on zorganizował struktury kościelne w tym kraju. Przez Etiopczyków był nazywany ‘Abba Selama’ – Ojcem Pokoju. On ochrzcił władcę i wprowadził chrześcijaństwo do Etiopii. Przypisuje mu się także dokonanie pierwszego przekładu Pisma św. na język etiopski. Dzisiaj powiemy o świętym Frumencjuszu, apostole Etiopii...

Bóg prowadzi ludzi do świętości na wiele sposobów. Nasza dzisiejsza patronka była żoną, matką, wdową i zakonnicą. Przez heroiczne świadectwo życia Ewangelią, przez wypełnianie swoich codziennych obowiązków i hojną służbę ubogim zasłużyła na miano ‘bezkrwawej męczennicy’, która ponosiła ofiarę życia każdego dnia. Dzisiaj przybliżymy postać błogosławionej Celiny Chludzińskiej-Borzęckiej, założycielce sióstr zmartwychwstanek...

Kilka lat temu pojawiła się sensacyjna wiadomość, że w krypcie katedry we włoskim mieście Reggio Emilia odkryto i przebadano szczątki – relikwie męczenników sprzed 1700 lat. W osobnym, srebrno-złotym relikwiarzu, w formie popiersia, przechowywane zaś były czaszki męczenników, które trzymano w skarbcu. Archeologowie w krypcie odnaleźli około 300 dobrze zachowanych kości, które po ułożeniu dały dwa, prawie kompletne szkielety kobiety i mężczyzny. Relikwie przechowywane były tam od X wieku. Znalezisko zostało poddane badaniom naukowym i daje podstawę do przypuszczenia, że są to autentyczne szczątki męczenników z III wieku, świętych Darii i Chryzanta, patronów miasta. O nich dzisiaj powiemy...

Był dziewiątym z trzynaściorga rodzeństwa. Jako młody chłopiec miał widzenie Maryi, która mu pokazała, co zrobi w przyszłości dla biednych. Stworzył wiele dzieł miłosierdzia, szpitali, szkół, przytułków i domów opieki. Założył dwie rodziny zakonne. Dzisiaj powiemy o św. Alojzym Guanella, włoskim duchownym, którego papież Pius XI nazwał ‘Garibaldim miłosierdzia’, bo jego pole działalności dobroczynnej łączyło północne i południowe Włochy...

Jego życiowe plany zmieniło uwięzienie. Stał się franciszkaninem. Bardzo gorliwie wcielał w życie zasady życia ubogiego na wzór św. Franciszka z Asyżu. Był znakomitym kaznodzieją. Przemawiał do niezliczonych tłumów wiernych w całej Europie. Był legatem papieskim, miał swój udział w Inkwizycji kościelnej. Z polecenia papieża organizował krucjatę przeciw Turkom. Sam siebie nazywał "świętym żołnierzem". Wiele się modlił. Często umartwiał się i pościł. Miał dar przepowiadania przyszłości. Nazwano go "apostołem zjednoczonej (po schizmie) Europy". Dzisiaj powiemy o św. Janie Kapistranie, bernardynie...

Sława jej męczeństwa razem z tysiącami towarzyszek była bardzo wielka i przez całe wieki kształtowała duchowość i pobożność ludu chrześcijańskiego. O jej życiu i przelaniu krwi za Chrystusa wiemy w zasadzie tylko z legend i historii, które wydają się być zbyt fantastyczne, żeby były prawdziwe. Mimo to, trudno jest nie zwrócić uwagi na fakt, że o istnieniu i męczeństwie św. Urszuli wraz z towarzyszkami świadczą: ciągłość kultu od IV wieku, kościoły i kaplice w miejscu męczeńskiej śmierci i rozsiane po świecie, wspomnienia w średniowiecznych księgach liturgicznych, rozliczne dzieła artystyczne na ścianach kościołów i płótnach. O sławie męczennic z Kolonii świadczy to, że pod koniec XV wieku, po odkryciu grupy wysp na Morzu Karaibskim, Krzysztof Kolumb nazwał je Archipelagiem Świętej Urszuli i Jedenastu Tysięcy Dziewic. Dzisiaj nazywamy je Wyspami Dziewiczymi...

Sława jej męczeństwa razem z tysiącami towarzyszek była bardzo wielka i przez całe wieki kształtowała duchowość i pobożność ludu chrześcijańskiego. O jej życiu i przelaniu krwi za Chrystusa wiemy w zasadzie tylko z legend i historii, które wydają się być zbyt fantastyczne, żeby były prawdziwe. Mimo to, trudno jest nie zwrócić uwagi na fakt, że o istnieniu i męczeństwie św. Urszuli wraz z towarzyszkami świadczą: ciągłość kultu od IV wieku, kościoły i kaplice w miejscu męczeńskiej śmierci i rozsiane po świecie, wspomnienia w średniowiecznych księgach liturgicznych, rozliczne dzieła artystyczne na ścianach kościołów i płótnach. O sławie męczennic z Kolonii świadczy to, że pod koniec XV wieku, po odkryciu grupy wysp na Morzu Karaibskim, Krzysztof Kolumb nazwał je Archipelagiem Świętej Urszuli i Jedenastu Tysięcy Dziewic. Dzisiaj nazywamy je Wyspami Dziewiczymi...

Był człowiekiem prawym, wrażliwym na biedę i potrzeby innych. Chętnie dzielił się tym, co posiadał. Rezygnował z przywilejów kościelnych, pracując jednocześnie na swoje utrzymanie. Był człowiekiem Kościoła, kilkakrotnie pielgrzymującym do Rzymu, choć w jego czasach podróż taka była długa i niebezpieczna. Sam zdobywszy wykształcenie, przez ponad pół wieku był profesorem, wykładowcą, powiernikiem i duszpasterzem środowiska uniwersyteckiego w królewskim grodzie nad Wisłą. Dzisiaj powiemy o św. Janie Kantym, który obok św. Jana Pawła II i Mikołaja Kopernika należy do najznamienitszych przedstawicieli Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie...

Był słabego zdrowia, ale to go uczyniło bardziej wrażliwym na potrzeby innych. Był kapelanem środowisk medycznych. Przez "opatrznościowy przypadek" stał się kapelanem ludzi pracy i rodzących się wolnych związków zawodowych "Solidarność". Doświadczał szykanowania i prześladowań ze strony komunistycznych władz Polski. Zginął jako męczennik zamordowany rękami funkcjonariuszy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Dzisiaj powiemy o błogosławionym księdzu Jerzym Popiełuszce. Wielu z nas ma jeszcze w pamięci te ponure czasy najnowszej historii Polski, ale nasz patron jest znakiem, że "nic nas nie może odłączyć od Boga". Posłuchajmy...

Był wiernym towarzyszem św. Pawła. Wytrwał przy nim aż do końca, do jego męczeńskiej śmierci w Rzymie. Był nawróconym poganinem. Z zawodu był lekarzem. Był wszechstronnie wykształcony. Miał talent i zacięcie kronikarskie. Legendy widzą w nim także malarza, ikonopisarza. Według niektórych ikona Madonny jasnogórskiej jest kopią jednego z jego obrazów. Był jedynym autorem, naocznym świadkiem, opisującym rozwój pierwotnego Kościoła. Dzisiaj powiemy o św. Łukaszu, Apostole i Ewangeliście...

Był trzecim z kolei biskupem Antiochii, ważnego miasta cesarstwa rzymskiego. To tam właśnie uczniowie Chrystusa zostali nazwani chrześcijanami. Dzisiaj powiemy o św. Ignacym Antiocheńskim, biskupie i męczenniku, znamienitym ojcu Kościoła, działającym w czasach apostolskich...

Dzień wspomnienia tej wielkiej świętej zbiega się z bardzo ważnym, historycznym momentem w dziejach Polski i polskiego Kościoła, a mianowicie z datą wyboru na papieża Karola Wojtyły, pierwszego Polaka i pierwszego nie-Włocha po 450 latach, który został następcą św. Piotra i przyjął imię Jan Paweł II. Ona sama łączy ze sobą Niemcy i Polskę. Jest patronką Śląska, ale i Europy oraz pojednania polsko-niemieckiego. Dzisiaj powiemy o św. Jadwidze Śląskiej. Posłuchajmy...

Kiedy miała 7 lat wraz ze swoim starszym bratem uciekła z domu, by naśladując męczenników zginąć w Afryce za Chrystusa… Karmelitanka, reformatorka zgromadzenia, pierwsza kobieta – doktor Kościoła. Jej dzieła, poezje, przekładane na prawie wszystkie języki świata, zaliczane są do klasyki literatury mistycznej. W czasie swej życiowej drogi doświadczana chorobami, bliska śmierci. Przeżywająca ekstazy, wizje Chrystusa… i wielkie cierpienia duchowe, dręczona skrupułami… Heros wiary…

Ex calviniano catholicus. Kalwinista nawrócony na katolicyzm. Tak mówiono o św. Janie Ogilvie, który przelał krew za wiarę na początku XVII wieku. Przyszedł na świat w 1579 roku, w rodzinie kalwińskiej. Reformacja szkocka osiągnęła wtedy swój punkt kulminacyjny. Mając 13 lat udał się w podróż po Europie w celu zdobycia wykształcenia. Musiał mieć oficjalne pozwolenie, ale ze względu na ojca nie było podejrzeń, że jest wysłany w celu otrzymania formacji katolickiej, a to było prawdziwym powodem konieczności uzyskania pozwolenia...

Był gorliwym duszpasterzem i niezmordowanym spowiednikiem. Prowadził życie umartwienia i pokuty. Miał umiejętność gromadzenia wokół siebie ludzi i angażowania ich w pracę na rzecz ubogich i potrzebujących. Dzięki temu powstało wiele zgromadzeń zakonnych i stowarzyszeń. Był prekursorem tego, co dzisiaj nazywamy świeckimi Instytutami Życia Konsekrowanego. Dzisiaj wspominamy życie i dokonania błogosławionego ojca Honorata Koźmińskiego, kapucyna...

Jan Paweł II podczas jego beatyfikacji na krakowskich Błoniach mówił, że „pragnienie niesienia miłosierdzia najbardziej potrzebującym zaprowadziło go, wielkiego misjonarza, na daleki Madagaskar, gdzie z miłości do Chrystusa poświęcił swoje życie trędowatym. Służył dniem i nocą tym, którzy byli niejako wyrzuceni poza nawias życia społecznego. Przez swoje czyny miłosierdzia wobec ludzi opuszczonych i wzgardzonych dawał niezwykłe świadectwo Ewangelii”. Dzisiaj powiemy o błogosławionym Janie Beyzymie, jezuicie, "posługaczu trędowatym"...

Pochodził z biednej, wielodzietnej i pobożnej, chłopskiej rodziny. Jako seminarzysta odbył zasadniczą służbę wojskową, a potem, w czasie I wojny światowej jako młody ksiądz, był sanitariuszem i kapelanem wojskowym. Wiele lat służył w dyplomacji watykańskiej. Wybrany na następcę św. Piotra kiedy miał 77 lat, uważany był za "papieża przejściowego", ale to jego krótki pontyfikat był przełomowy dla Kościoła XX wieku za sprawą zwołania Soboru Watykańskiego II. Był pierwszym papieżem, który po wielu latach spotkał się z wiernymi poza Watykanem i odbył kilka podróży apostolskich po Włoszech. Dzisiaj powiemy o św. Janie XXIII, już za życia nazywanym "dobrym papieżem", albo "Janem uśmiechniętym"...

Pochodziła z wielodzietnej, głęboko wierzącej i bogatej rodziny szlacheckiej. Była wrażliwa na potrzeby innych, zwłaszcza ubogich i potrzebujących. Miała dar przekonywania i potrafiła zachęcić do współpracy. Założyła nowe, żeńskie zgromadzenie zakonne. Dzisiaj powiemy o błogosławionej Marii Angeli Truszkowskiej, założycielce sióstr felicjanek...

O postaci, która patronuje nam dzisiaj… wielu z nas słyszało, ponieważ o osobie tego polskiego kronikarza zazwyczaj mówi się w szkole. Choć spisana przez Mistrza Wincentego Kadłubka – bo to o nim za chwilę będzie - Kronika Polska – jest dla historyków swego rodzaju wyzwaniem i spośród legend, bajecznych opowieści trzeba im wybierać, to, co dla naszej przeszłości ważne…dziś powiemy o tym, co często nam umyka… przecież ów… prawdopodobnie pierwszy polski magister był przede wszystkim człowiekiem Kościoła. Pierwszym wybranym kanonicznie biskupem, a jego życie – postawa sprawiły, że został zaliczony w poczet błogosławionych...

Świątobliwi mężowie spotkali się przed domem Bożym pod wezwaniem św. Juliana w Antiochii. Ośmiu biskupów przybyło na zaproszenie biskupa miejsca, aby zająć się sprawami Kościoła. Był wśród nich Nonnus z Heliopolis, kiedyś pustelnik i to w trakcie jego przemowy, nieopodal pojawił się orszak sług znanej aktorki i tancerki… kobiety lekkich obyczajów...

"Nie odwaga, nie broń, nie dowódcy, ale Maryja Różańcowa dała nam zwycięstwo" – tak napisali Wenecjanie na ścianie kaplicy po wielkim i arcyważnym dla obrony wiary chrześcijańskiej zwycięstwie Świętej Ligi nad flotą muzułmańską pod Lepanto. I ten dzień, to wspaniałe zwycięstwo, przypisywane przez ówczesnego papieża Piusa V Maryi, jest dzisiaj obchodzone jako święto Najświętszej Maryi Panny Różańcowej...

Sytuacja była coraz bardziej niebezpieczna. Wrogo nastawieni tubylcy napadali co rusz na misjonarzy. Kilku przepłaciło życiem swoje zaangażowanie w misję. O. Jakub de San Vitores był przełożonym tej grupy misjonarzy. „Dowiedział się, że pewna kobieta, która była chrześcijanką, urodziła córkę i chciała, by ją ochrzcił, bo znajdowała się w niebezpieczeństwie”. Gdy ojciec Jakub poprosił ojca dziecka, Matapanga, którego sam ochrzcił kilkanaście miesięcy wcześniej, o pozwolenie na chrzest córki, ten okazywał swoją wrogość i zachęcał innych do zabicia misjonarza. Kiedy o. San Vitores wszedł do chaty i ochrzcił dziewczynkę, Matapang rzucił się na niego i poranił, a inny z napastników zadał mu śmiertelny cios zakrzywionym nożem w głowę. Była to Niedziela Męki Pańskiej, roku 1672. W ten sposób krew męczenników stawała się na nowo "posiewem chrześcijan" na wyspie Guam, w archipelagu Wysp Mariańskich...

Była skromną, niewykształconą kobietą. Pragnęła poświęcić swoje życie Bogu w zakonie, ale z powodu biedy nie mogła przez wiele lat tego uczynić. Doznała wielu łask mistycznych. Jej mistyczne przeżycia i zapiski duchowe dały nowy impuls dla rozkwitu kultu Bożego Miłosierdzia. Pan Bóg posłużył się nią, aby przypomnieć światu prawdę o tajemnicy zbawienia i miłosierdzia. Dzisiaj powiemy o św. siostrze Faustynie Kowalskiej. Pontyfikat św. Jana Pawła II a także Jubileuszowy Rok Miłosierdzia, ogłoszony przez papieża Franciszka, ukazał jej postać i szczególną rolę w historii Kościoła ostatnich dziesięcioleci. Helena Kowalska urodziła się 25 sierpnia 1905 roku w ubogiej, wiejskiej rodzinie w Głogowcu, niedaleko Łodzi. Była trzecim z dziesięciorga rodzeństwa...

Był synem bogatej rodziny kupieckiej. Marzył o stanie szlacheckim. Był wrażliwy, lubił poezję. Nie stronił od zabaw i wystawnych uczt. Ubierał się ekstrawagancko. Był czas, kiedy okrzyknięto go w mieście "królem młodzieży". Jest jednym z najbardziej popularnych świętych w dziejach. Był miłośnikiem wszelkiego stworzenia. Dzisiaj powiemy o św. Franciszku z Asyżu...

Jego droga życiowa nie była typowa dla ludzi Kościoła. Był "wnukiem skandalu", jak go nazywali biografowie. Pochodził z książęcego rodu. Ożenił się i miał wiele dzieci. Wstąpił do zakonu jezuitów. Był niesłusznie prześladowany przez Inkwizycję kościelną. Został trzecim z kolei Generałem zakonu. Dzisiaj powiemy o św. Franciszku Borgiaszu...

W dniu dzisiejszym Kościół oddaje cześć św. Aniołom Stróżom. Choć obecność aniołów stróżów kojarzona jest z obrazami z dzieciństwa, to jednak ich istnienie i obecność jest istotnym elementem wiary. Aniołowie to istoty duchowe, stworzone przez Boga dla Jego chwały i ku pomocy ludziom. Każdy z nas ma swojego anioła opiekuna. Ta opieka trwa przez całe życie...

Przełożona Karmelu widząc wątłą piętnastolatkę, nie uwierzyła, że ta podoła trudom surowego zakonnego życia. Kiedy dziewczyna prosiła biskupa o zgodę na wejście od zakonnej wspólnoty, ten odwołał się do obowiązującego prawa… była zbyt młoda. Kiedy próbowała uzyskać zgodę papieża …również się nie udało. Musiała czekać, ale kiedy wreszcie przekroczyła bramę klasztoru zadecydowała – „Chcę być świętą…” i została, bo jak czuła „dobry Bóg nie dawałby mi pragnień nierealnych, więc pomimo, że jestem tak małą, mogę dążyć do świętości. Niepodobna mi się stać wielką, powinnam znosić siebie taką jaką jestem… Chcę znaleźć sposób dostania się do nieba, jakąś małą, bardzo prostą i bardzo krótką drogą…” Mała… ten przymiotnik pojawił się w poprzednim zdaniu kilka razy i nasza dzisiejsza patronka dnia również jest nim określana – święta Teresa od Dzieciątka Jezus, Teresa z Lisieux… Mała Tereska… najmłodszy Doktor Kościoła. Święta, która choć nie odbyła regularnych studiów teologicznych, została, w swoim krótkim i naznaczonym chorobą i ogromnym cierpieniem życiu, obdarowana dojrzałością, głębią i wielkim bogactwem życia duchowego. Jest jego wielką mistrzynią, i choć sama nazywała swoją drogę – „małą drogą dziecięctwa Bożego” – możemy powiedzieć, że to „szeroko otwarta brama, przez którą możemy dojść do Chrystusa”...

"Nieznajomość Pisma Świętego to nieznajomość Chrystusa" – to zdanie wypowiedział nasz dzisiejszy patron, św. Hieronim. Przez wieki to właśnie jego dzieło, nad którym pracował ok. 30 lat, było dla wierzących tym, co „otwierało” na Boga – umożliwiało poznanie...

Pismo święte ukazuje ich jako istoty duchowe, niecielesne. Są sługami i wysłannikami Boga, wykonują Jego rozkazy. Słuchają Bożego głosu i kontemplują oblicze Boga. Nazywamy ich Aniołami. Jako stworzenia duchowe posiadają rozum i wolę. Są stworzeniami osobowymi i nieśmiertelnymi. Ze swej istoty są różne od ludzi. Nie są bogami, ale są doskonalsze od wszystkich stworzeń widzialnych. Kościół wspomina dzisiaj świętych Archaniołów Michała, Gabriela i Rafała...

Dzisiejszy patron umarł śmiercią męczeńska w młodym wieku. Odważnie krzewił chrześcijaństwo. Przedkładał Królestwo niebieskie nad uroki władzy doczesnej. Jako młody władca był wierny nauczaniu Ewangelii, które otrzymał od swojej świętej babci, także jak on męczennicy. Starał się o budowanie pokoju w kraju i z księstwami ościennymi. Jak przekazują starodawne relacje, „wspierał księży i przyczynił się do upiększenia wielu kościołów…, wspomagał biednych, przyodziewał nagich, karmił głodnych, przyjmował pielgrzymów”. Dbał o sprawiedliwość, szczególnie wobec wdów i sierot. Nazywany jest "wiecznym" księciem Czech. Jego postać i historia jego rodziny ściśle związana jest z historią Polski. Dzisiaj powiemy o św. Wacławie I. Posłuchajmy...

Pochodził z ubogiej, wiejskiej rodziny. W młodym wieku został kapłanem. Został porwany przez piratów i żył kilka lat w niewoli. Pracował duszpastersko z arystokracją i wśród ludu wiejskiego. Posługiwał także "galernikom", przestępcom paryskim, odbywającym karę na galerach. Miał wielką wrażliwość na ludzką biedę. Stworzył stałe formy posługiwania osobom z marginesu. Jest patronem wszystkich katolickich dzieł miłosierdzia. Dzisiaj przybliżę postać i dzieło św. Wincentego a Paulo. Posłuchajmy...

Był papieżem Soboru Watykańskiego II. Jako pierwszy papież po 160 latach udał się w podróż poza granice Włoch. Pracował w dyplomacji watykańskiej i wtedy przez kilka miesięcy przebywał w Polsce. Uporządkował polską strukturę kościelną po zmianach granic w wyniku II wojny światowej. Dzisiaj powiemy o papieżu Pawle VI...

Był świetnym kaznodzieją. Komponował pieśni religijne po łacinie dla współbraci i po polsku dla ludu. W ten nowy sposób krzewił wiarę. Pozostawił po sobie wiele utworów poetyckich i pieśni. Niektóre z nich śpiewamy i w naszych czasach. Dzisiaj powiemy o błogosławionym Władysławie z Gielniowa, z zakonu bernardynów...

Gdybyśmy przeprowadzili teraz krótki, zawierający jedno pytanie, quiz: „Kto był pierwszym męczennikiem Kościoła?”, prawdopodobnie nie byłoby wielkiego kłopotu z odpowiedzią. Tak, to św. Szczepan. wspominamy go 26 grudnia, w drugi dzień świąt Bożego Narodzenia. Ale gdyby ten nasz mini quiz poszerzyć o kolejne pytanie… o kobietę, którą niektórzy określają mianem pierwszej męczenniczki. No cóż… pewnie będzie odrobinę trudniej z udzieleniem odpowiedzi. Właśnie dzisiaj przypada jej wspomnienie. To właśnie św. Tekli, w niektórych żywotach świętych, przyznaje się palmę pierwszeństwa. Choć w rzeczywistości - o czym należałoby pamiętać - w czasach prześladowań, które dotknęły chrześcijan za panowania Nerona w Rzymie śmierć męczeńską poniosło wiele nieznanych nam z imienia niewiast...

„Patrzcie, jaką zdobył sławę, jaką zgromadził rzeszę wokół siebie! Ale dlaczego? Może dlatego, że był filozofem? Może mędrcem? Może dlatego, że miał jakieś środki do dyspozycji? Bynajmniej – dlatego, że pokornie odprawiał Mszę św., spowiadał od rana do wieczora i dlatego że – aż trudno to wypowiedzieć – na wzór naszego Pana był naznaczony stygmatami. Był mężem modlitwy i cierpienia.” Tak o naszym dzisiejszym patronie mówił papież Paweł VI. Mówił o jednym z 350 stygmatyków, którymi na przestrzeni dziejów został obdarowany Kościół, o zakonniku, noszącym znaki męki Pańskiej wyjątkowo długo, bo aż 50 lat...

Błogosławieni męczennicy, których dzisiaj wspominamy należą do wielkiej rzeszy tych, którzy oddali życie za wiarę w czasie wojny domowej w Hiszpanii w latach trzydziestych XX wieku. "Z nienawiści do wiary" zginęło wtedy ponad 10 tysięcy katolików. Dzisiaj wspominamy błogosławionych Józefa Aparicio Sanza i 232 towarzyszy, męczenników, świadków wiary, kobiety i mężczyzn. Aresztowano ich, bo byli katolikami. Zostali skazani na śmierć bez sądu. Ich winą była działalność duszpasterska i religijna. Nie uczestniczyli w ówczesnych sporach politycznych i ideologicznych...

Kiedy spotkał na swojej drodze Jezusa, był człowiekiem bogatym, mającym władzę i pieniądze. Nie był jednak spokojny, ani spełniony. Dlatego też na zaproszenie Chrystusa, aby "poszedł za Nim" wstał, zostawił wszystko i poszedł za Panem. Być może już wcześniej słuchał nawoływania do nawrócenia Jana Chrzciciela i teraz, kiedy był odpowiedni moment, oddał całe życie Jezusowi. Dzisiaj powiemy o św. Mateuszu, apostole i ewangeliście...

Dzisiejszym patronem jest grupa świętych męczenników Koreańskich, którzy oddali życie za wiarę podczas długich i krwawych prześladowań w Korei, jakie miały miejsce w latach 1839-68. W liturgii obchodzimy to jako wspomnienie św. Andrzeja Kim Tae-gŏn’a, pierwszego kapłana Koreańczyka i towarzyszy. Jest to grupa 103 wiernych, w większości świeckich, którzy wykazali nadzwyczajny hart ducha i własną krwią dali świadectwo wiary i przynależności do Boga...

Co roku, w przeddzień liturgicznego wspomnienia naszego patrona, w katedrze neapolitańskiej zbierają się tłumy wiernych i oczekują, że będą świadkami cudu. Regularnie bowiem, kilka razy do roku, zamknięta w hermetycznych fiolkach zakrzepła krew, staje się płynna i pulsująca, jakby co dopiero wylana. Ampułki z krwią umieszczone są w relikwiarzu. Były poddawane badaniom, ostatnio 50 lat temu. Znaleziono napisy potwierdzające autentyczność relikwii. Nie jest natomiast znana natura tego fenomenu dlaczego zakrzepła krew staje się płynna w tak regularny sposób. Ilekroć też krew nie zmieniała swojej konsystencji, było to postrzegane, jako zapowiedź zbliżającego się kataklizmu, czy klęski żywiołowej. Dzisiejszym patronem jest św. January, biskup i męczennik...