096. Historia II wojny światowej (odc.10). Bitwa o Anglię i wojna na Bałkanach

Jeszcze raz (krytycznie)o Sikorskim w związku z jego miękką postawą wobec Sowietów w okresie 1939-1941. Zbiegło się to z zabiegami Churchilla o sojusz brytyjsko-sowiecki.  Jeszcze raz (pozytywnie) o Halifaxie. Jego twarde lipcowe przemówienie radiowe zapowiadało stanowczy opór Brytyjczyków przeciwko Niemcom. Churchill powtórzył to samo miesiąc później, a w grudniu 1940 roku wysłał Halifaxa na ambasadora w USA. Niezaprzeczalną zasługą Halifaxa było doprowadzenie do niepodległości Indii. Jemu zawdzięczamy także doprowadzenie do zawarcia sojuszu brytyjsko-polskiego w sierpniu 1939 roku. Jeszcze raz (pozytywnie) o Chamberlainie, którego zasługą (a nie Churchilla) było zwycięstwo Wielkiej Brytanii w Bitwie o Anglię.   W pierwszej połowie 1941 roku Churchill jeszcze mocniej zabiegał o sojusz brytyjsko-sowiecki. Aby przekonać Sowietów do tej koncepcji Churchill, mogąc zwycięsko zakończyć na wiosnę 1941 roku wojnę w północnej Afryce, wybrał wojnę na Bałkanach, która zakończyła się katastrofą Jugosławii i Grecji oraz przystąpieniem pozostałych państw do sojuszu z Hitlerem. Churchill liczył na to, że Sowieci wykorzystają okazję i zaatakują Niemców. Do tego jednak nie doszło.