1. การดำเนินจิตดับหยาบไปหาละเอียด สู่มรรคผลและอายตนนิพพาน

ผู้บรรยาย: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)สรุปหัวข้อทั้งหมดการเตรียมความพร้อมก่อนภาวนา: การอธิษฐานบารมีธรรม และอาราธนาคุณพระรัตนตรัยเป็นตบะเดชะการเจริญคุณธรรมพื้นฐาน: การบำเพ็ญ "จรณะ 15" ประการ เพื่อเป็นบาทฐานแห่งสมาธิและปัญญาการอบรมโพธิปักขิยธรรม: การเจริญ "โพธิปักขิยธรรม 37 ประการ" เพื่อกำจัด "อวิชชา" มูลรากแห่งทุกข์ภาคปฏิบัติเบื้องต้น: การกำหนดบริกรรมนิมิตและบริกรรมภาวนา ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ 7โครงสร้างธาตุภายในดวงปฐมมรรค: การรู้เห็นธาตุ น้ำ ดิน ไฟ ลม อากาศธาตุ และ วิญญาณธาตุการดำเนินจิต "ดับหยาบไปหาละเอียด": การเข้าถึงกายมนุษย์ละเอียด กายทิพย์ รูปพรหม และอรูปพรหมการอุบัติของ "ธรรมกาย": ลักษณะและสัดส่วนหน้าตักของธรรมกายโคตรภูไปจนถึงธรรมกายอรหัตการตกศูนย์แห่งกายในภพ 3: การก้าวล่วงเบญจขันธ์ และการปรากฏของ "พระนิพพานธาตุ" ในอายตนะนิพพานการพิจารณาพระไตรลักษณ์: การเจริญ "อนุโลมขันติ" และเห็นความดับแห่งเบญจขันธ์ว่าเป็นอมตธรรมการแทงตลอดอริยสัจ 4: การประหารสัญโยชน์ด้วยมัคคญาณสู่การเป็น "เอกสมังคี"สภาวะการรู้เห็นพระนิพพาน 3 ประการ: การเข้าสมาบัติพิจารณาสภาวะธรรม, พระนิพพานธาตุ และ อายตนะคือพระนิพพานสรุปเนื้อความย่ออย่างละเอียดส่วนที่ 1: การเตรียมจิตและบาทฐานแห่งสมาธิผู้บรรยายแนะนำให้เริ่มต้นด้วยการตั้งจิตอธิษฐานถึงบุญบารมีที่สั่งสมมา และอาราธนาคุณพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ตลอดจนคุณบิดามารดาและครูบาอาจารย์ ให้มาบังเกิด ณ ศูนย์กลางกาย เพื่อประคับประคองใจให้สงบและผ่องใสจาก "นิวรณ์" ผู้ปฏิบัติพึงเจริญ "จรณะ 15" (เช่น ศรัทธา ศีล อินทรีย์สังวร หิริโอตตัปปะ และการเจริญฌาน) เพื่อเป็นเครื่องมือให้เกิดปัญญาเห็นแจ้ง ตลอดจนเจริญ "โพธิปักขิยธรรม 37 ประการ" (สติปัฏฐาน 4, อิทธิบาท 4, สัมมัปปธาน 4, อินทรีย์ 5, พละ 5, โพชฌงค์ 7, มรรคมีองค์ 8) เพื่อกำจัด "อวิชชา" และก้าวเข้าสู่การบรรลุธรรมกาย มรรค ผล และ "พระนิพพานธาตุ"ส่วนที่ 2: กลไกการเห็นดวงธรรมและโครงสร้างธาตุในภาคปฏิบัติ ผู้บรรยายสอนให้กำหนดลมหายใจเข้าออก พร้อมกับกำหนด "บริกรรมนิมิต" และ "บริกรรมภาวนา" คำว่า "สัมมาอะระหัง" คู่กัน ณ ศูนย์กลางกายเหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ โดยให้ประคองใจดำเนินไปตามหลัก "หยุดในหยุด กลางของหยุด กลางของกลาง" จนจิตสงบนิ่งปรากฏเป็นดวงใสแจ่ม ณ ศูนย์กลางนั้น ผู้ปฏิบัติจะเห็นโครงสร้างธาตุภายในดวงธรรม คือ ธาตุน้ำ (หน้า) ธาตุดิน (ขวา) ธาตุไฟ (หลัง) ธาตุลม (ซ้าย) อากาศธาตุ (กลาง) และในใจกลางอากาศธาตุนั้นคือ "วิญญาณธาตุ"ส่วนที่ 3: การเจริญจิต "ดับหยาบไปหาละเอียด" สู่วิสังขารเมื่อใจหยุดนิ่งถูกส่วนที่วิญญาณธาตุ ศูนย์กลางจะขยายว่างออก นำไปสู่สภาวะ "วิมุตติญาณทัสสนะ" และเกิดการเข้าถึงกายภายในซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ผู้ปฏิบัติต้องใช้หลัก "ดับหยาบไปหาละเอียด" โดยละความรู้สึกของกายที่หยาบกว่า เพื่อเข้าสู่กายที่ละเอียดกว่าตามลำดับ เริ่มจาก กายมนุษย์ละเอียด สู่ กายทิพย์ กายรูปพรหม และกายอรูปพรหมเมื่อเข้าถึงสุดละเอียดของอรูปพรหม จะปรากฏ "ธรรมกายโคตรภู" ซึ่งมีพุทธลักษณะดั่งพระแก้วขาวใสประทับนั่ง มีเกตุดอกบัวตูม ขนาดหน้าตักสูง 4 วาครึ่งขึ้นไป หากปฏิบัติดับหยาบไปหาละเอียดต่อไป จะพบธรรมกายในระดับที่สูงขึ้นและมีสัดส่วนใหญ่ขึ้นตามลำดับ คือ ธรรมกายพระโสดาบัน (5 วา), ธรรมกายพระสกทาคามี (10 วา), ธรรมกายพระอนาคามี (15 วา), และ ธรรมกายอรหัต (20 วาขึ้นไป)ส่วนที่ 4: การรู้เห็นอายตนะพระนิพพาน และการแทงตลอดอริยสัจ 4เมื่อเข้าถึงธรรมกายอรหัตในอรหัต ผู้ปฏิบัติจะปล่อยวางอุปาทานในเบญจขันธ์ของกายในภพ 3 ทำให้ธรรมกายที่หยาบนั้น "ตกศูนย์" ว่างหายไป และธรรมกายที่สุดละเอียดจะไปปรากฏใน "อายตนะคือพระนิพพาน" อันเป็นที่สถิตของ "พระนิพพานธาตุ" ของพระพุทธเจ้าและพระอรหันต์ขีณาสพทั้งหลายที่แวดล้อมอยู่นับไม่ถ้วนสภาวะนี้สอดคล้องกับคัมภีร์ปฏิสัมภิทามรรค เมื่อพระโยคาวจรพิจารณาเบญจขันธ์เป็น อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ย่อมได้ "อนุโลมขันติ" และเมื่อเห็นความดับแห่งเบญจขันธ์ว่าเป็น นิพพานเที่ยง เป็นบรมสุข เป็นธรรมที่มีสาระ เป็น "อมตธรรม" (ปรมัตถัง) ย่อมย่างลงสู่ "สัมมัตตนิยาม" บรรลุมัคคญาณและผลญาณผู้บรรยายเน้นย้ำในท้ายที่สุดว่า พระโยคาวจรต้องนำธรรมกายมาพิจารณา "อริยสัจ 4" ณ ภายในกายต่าง ๆ (สัจจญาณ) เมื่อปฏิบัติถูกส่วน ธรรมกายมรรคจะรวมเป็น "เอกสมังคี" (เอกสังคี) ประหารสัญโยชน์ (เช่น สักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา สีลัพพตปรามาส) จากนั้นธรรมกายมรรคจะ "ตกศูนย์" และธรรมกายผลจะปรากฏขึ้นเสวยวิมุตติสุข ผู้ปฏิบัติจะสามารถพิจารณารู้เห็นพระนิพพานได้ครอบคลุมทั้ง 3 สภาวะ คือ รู้เห็นโดยความเป็นสภาวธรรม, รู้เห็นโดยความเป็น "พระนิพพานธาตุ", และรู้เห็นโดยความเป็น "อายตนะคือพระนิพพาน" อย่างสมบูรณ์ตามความเป็นจริงเว็บไซต์หลัก www.Luangpusodh.com