108. Historia Rusi (4)

Ruski wódz Ruryk dotarł do Nowogrodu Wielkiego. Opiekun jego syna - Oleg  - zdobył Kijów (rządzony w tym czasie przez Waregów, ale nie Rusów). W ten sposób powstało normańskie państwo ruskie budowane wzdłuż rzek. Na  północy była Dźwina, z niej (w rejonie Orszy) ludzie wchodzili na  Dniepr. W Kijowie ta droga o przebiegu południkowym przecinała się ze  szlakiem o przebiegu równoleżnikowym. Dniepr był osią tego państwa.  Państwo to było nastawione na ekspansję południową, na tereny Bizancjum.  Kończyło się w rejonie Kijowa, gdyż bardziej na południe biegła droga,  którą odbywał się co jakiś czas ruch ludów ze wschodu na zachód (z Azji  do Europy). Państwo Rusów to powstało na terenach słowiańskich i ulegało  szybkiej slawizacji. Jej głównym powodem były małżeństwa Rusów z  kobietami słowiańskimi. Mniej więcej w tym samym czasie powstało  państwo polskie, które - inaczej niż Ruś - miało mniej więcej kształt  koła. Na jego południowym brzegu był Kraków, a północną granice  wyznaczały rzeki: Wisła. Noteć, Warta. Państwo to miało dostęp do morza wzdłuż  dwóch głównych rzek: Wisły i Odry. Wschodnią odnogę tego państwa  tworzył Bug, nad którego górnym biegiem znajdowały się Grody  Czerwieński: Bełz, Czerwień, Przemyśl. Tędy biegła droga handlowa ze  wschodu (z Kijowa) na zachód (do Krakowa). W obu państwach mówiono  podobnym językiem. Różnicę spowodowało przyjęcie chrztu. Polska przyjęła  chrzest z Zachodu (nie wiemy do dziś, gdzie to było), w obrządku  łacińskim i dlatego w języku polskim znajdujemy wiele słów o łacińskim  pochodzeniu. Ruś przyjęła chrzest z Bizancjum. Obrządek prawosławny odbywał się  początkowo w języku greckim, później - ruskim, który upodabniał się do  języka bułgaro-słowiańskiego. Po przyjęciu chrztu do Rusi zaczęli  napływać mnisi z Bułgarii (która w tym czasie była ogarnięta straszliwą  wojną) i w swoim języku prowadzili chrystianizację Rusi. W ten sposób  słowa z tego języka zaczęły przenikać do języka ruskiego. To spowodowało  różnię między językiem polskim (do którego przenikały słowa łacińskie) a  ruskim (do którego przenikały słowa z języka bułgaro-słowiańskiego).