12. ข้อวินิจฉัยสภาวธรรม: การหักล้างอุจเฉททิฏฐิ อายตนะพระนิพพาน และนัยแห่งอนัตตลักษณะ

คำอธิบาย (Description):ผู้บรรยายคือ: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)เนื้อหาของไฟล์นี้มีการอธิบายสภาวธรรมที่ลึกซึ้ง ครอบคลุมตั้งแต่การหักล้างมิจฉาทิฏฐิเรื่องตายแล้วสูญ การอธิบายลักษณะของอายตนะพระนิพพาน ตลอดจนการปกป้องพระสัทธรรมโดยใช้ตรรกะจากอนัตตลักขณสูตรเพื่อแยกแยะระหว่างสังขตธรรมและอสังขตธรรมอายตนะพระนิพพานและการหักล้างความเชื่อว่า "ตายแล้วสูญ"ผู้บรรยายเริ่มต้นด้วยการอธิบายเป้าหมายสูงสุดของการเจริญสติปัฏฐาน 4 ตามแนววิชชาธรรมกาย คือการเข้าถึงอายตนะพระนิพพาน ซึ่งเป็นที่สถิตของพระนิพพานธาตุของพระพุทธเจ้าและพระอรหันต์ผู้ดับขันธปรินิพพานด้วยอนุปาทิเสสนิพพานธาตุ (พระนิพพานธาตุที่ไม่มีเบญจขันธ์) สภาวะนี้เป็นอมตธรรม เป็นอสังขตธาตุ อสังขตธรรม ซึ่งมีลักษณะคือ ฐิตสฺส อญฺญถตฺตํ ปญฺญายติ (เมื่อตั้งอยู่ ไม่มีความแปรปรวน) ไม่ปรากฏความเสื่อมสลาย และไม่มีความเกิดใหม่ผู้บรรยายได้หักล้างมิจฉาทิฏฐิที่ว่าเมื่อตายแล้วเบญจขันธ์แตกทำลายแล้วทุกอย่างจะดับสูญ โดยชี้แจงว่า ตราบใดที่ยังมีอวิชชา กิเลส ตัณหา อุปาทาน แม้แต่ในภูมิของอรูปพรหม สัตว์โลกย่อมต้องเวียนว่ายตายเกิด ดังพระพุทธดำรัสที่ว่ามนุษย์ที่ตายไปแล้ว โอกาสกลับมาเป็นมนุษย์อีกนั้นน้อยนัก ส่วนใหญ่จะไปเกิดในนิรยภูมิ เป็นเปรต สัตว์นรก อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน มากต่อมากนักผู้บรรยายยืนยันความมีอยู่ของพระนิพพานด้วยพุทธพจน์ อตฺถิ ภิกฺขเว ตทายตนํ (อายตนะนั้นมีอยู่) ซึ่งแม้อายตนะนี้จะไม่มีดิน น้ำ ไฟ ลม และไม่อยู่ในภพ 3 แต่พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำได้ปฏิบัติจนเข้าถึง และได้รู้เห็นอายตนะพระนิพพานนี้ด้วยธรรมกายสุดละเอียดเส้นทางของพระโพธิสัตว์และความกว้างใหญ่ของวัฏสงสารเพื่อตอบข้อสงสัยว่าทำไมจึงมีพระนิพพานและพระพุทธเจ้ามากมาย ผู้บรรยายได้อธิบายถึงเส้นทางการบำเพ็ญบารมีที่ยาวนาน โดยแบ่งเป็น ปัญญาธิกโพธิสัตว์ (ใช้เวลา 4 อสงไขยแสนกัป หลังจากได้รับพุทธพยากรณ์) สัทธาธิกโพธิสัตว์ (ใช้เวลาเป็น 2 เท่า) และวิริยาธิกโพธิสัตว์ (ใช้เวลาเป็น 2 เท่าของสัทธาธิกะ) พระพุทธเจ้าแต่ละพระองค์ต้องสั่งสมบารมีผ่านอดีตพระพุทธเจ้ามานับหมื่นนับแสนองค์ การที่ผู้ปฏิบัติเข้าถึงธรรมกายแล้วเห็นพระพุทธเจ้ามากกว่าเมล็ดทรายในมหาสมุทรทั้ง 4 จึงเป็นสภาวธรรมที่มีอยู่จริงข้อวินิจฉัยเรื่องอัตตลักษณะและอนัตตลักษณะประเด็นวิชาการที่สำคัญยิ่งคือการแก้ไขความเข้าใจผิดเรื่องอนัตตา ผู้บรรยายให้นิยามของอนัตตาว่า คือสภาวธรรมที่เว้นหรือไร้สาระในความเป็นของเที่ยง ในความเป็นสุขที่ถาวร เว้นจากสาระในความเป็นตัวตน โดยยกหลักฐานจากอนัตตลักขณสูตรที่พระพุทธองค์ตรัสกับพระปัญจวัคคีย์ว่า รูปํ ภิกฺขเว อนตฺตา... ถ้ารูปจักได้เป็นอัตตาแล้วไซร้ รูปนั้นก็ไม่พึงเป็นไปเพื่ออาพาธสิ หมายความว่า สิ่งที่เป็นอัตตาย่อมไม่เป็นไปเพื่ออาพาธ (ความทุกข์/ความป่วยไข้) แต่เพราะรูปเป็นอนัตตา รูปจึงเป็นไปเพื่ออาพาธผู้บรรยายได้โต้แย้งนักปริยัติที่สอนคลาดเคลื่อนว่า "สิ่งที่เป็นอนัตตา ไม่จำเป็นต้องไม่เที่ยงเป็นทุกข์เสมอไป" (เพื่อพยายามดันพระนิพพานให้เป็นอนัตตา) ว่าคำสอนนี้ขัดกับพระพุทธดำรัสอย่างร้ายแรง นอกจากนี้ การตีความพระบาลีว่า สพฺเพ ธมฺมา อนตฺตา (ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา) ว่าครอบคลุมถึงวิสังขาร (พระนิพพาน) ด้วยนั้น ถือเป็นการหลงทาง เพราะพุทธพจน์บทนี้มุ่งหมายให้พิจารณาเพียงอุปาทินนกสังขารและสังขตธรรม เพื่อยกระดับจิตของพระโยคาวจรขึ้นสู่นิพพิทาญาณเท่านั้น ไม่ได้ตรัสก้าวล่วงถึงพระนิพพานเลยผู้บรรยายอุปมาการตีความพระสัทธรรมที่ผิดพลาดนี้ว่า เหมือนการซื้อตั๋วรถไฟไปเชียงใหม่ แต่ดันไปขึ้นรถไฟลงใต้ไปสุไหงโก-ลก ซึ่งเป็นการหลงทิศทางอย่างสิ้นเชิง ท้ายที่สุด ผู้บรรยายได้ให้กำลังใจพระวิปัสสนาจารย์ที่เข้าอบรมเป็นเวลา 14 วัน ให้ตั้งใจปฏิบัติสมถวิปัสสนาจนเห็นดวงใสแจ่ม เพื่อพัฒนาไปสู่การรู้เห็นธรรมกาย และเข้าถึงพระนิพพานได้ตามแนวทางที่ถูกต้องสามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์หลัก: Luangpusodh.com