12. วิถีดับหยาบไปหาละเอียดสู่ธรรมกายพระอรหัต การแก้ทิฐิเรื่องอนัตตา และการขยายข่ายญาณตรวจภพจักรวาล

ผู้บรรยาย: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)เป้าหมายแห่งการเจริญทิพพจักษุ: การฝึกปฏิบัติเพื่อเข้าถึง "ธรรมกาย" และใช้ "ทิพพจักษุ ทิพพโสต" ตรวจดูนรก สวรรค์ ภพ จักรวาล ตามระดับภูมิธรรมสภาวธรรมแห่งปฏิจจสมุปบาทและสังขารธรรม: การทำความเข้าใจความปรุงแต่งของ "ปุญญาภิสังขาร", "อปุญญาภิสังขาร", และ "อาเนญชาภิสังขาร" ที่ก่อให้เกิดภพชาติวิถี "ดับหยาบไปหาละเอียด" สู่ 18 กาย: การใช้หลัก "หยุดในหยุด กลางของหยุด" ซ้อนผ่านกายมนุษย์ละเอียด กายทิพย์ กายรูปพรหม กายอรูปพรหม จนถึง "ธรรมกาย"การบรรลุอริยบุคคลและอายตนนิพพาน: การเข้าถึง "ธรรมกายพระโสดาบัน", "พระสกทาคามี", "พระอนาคามี", และ "พระอรหัต" ที่ประทับใน "อายตนนิพพาน"การขยายข่ายญาณตรวจ "อรูปภพ": การตั้งอรูปภพเป็นกสิณ ตรวจดู "เนวสัญญานาสัญญายตนะ" (อุทกดาบส) และ "อากิญจัญญายตนะ" (อาฬารดาบส)การตรวจ "รูปภพ": การตรวจดูพรหมชั้น "สุทธาวาส" และ "ทุสสเจดีย์" ตลอดจน "อสัญญีพรหม"การตรวจ "กามภพ": การเห็น "เขาพระสุเมรุ" และสวรรค์ชั้นต่าง ๆ เช่น "ปรนิมมิตวสวัตตี", "ดุสิต", "ดาวดึงส์", และ "จาตุมหาราชิกา" (ท้าวเวสสุวัณ ท้าวธตรฐ ท้าววิรุฬหก ท้าววิรูปักษ์)การตรวจ "ทุคติภูมิ" และ "โลกันตนรก": การใช้อำนาจธรรมกายดูไฟนรกที่ "อเวจีมหานรก" และตรวจดู "สัตว์โลกันตนรก" ผู้เป็น "อุจเฉททิฏฐิ"ผู้สอนอธิบายเพื่อให้เห็นแจ้งถึงกลไกของ "ปฏิจจสมุปบาทธรรม" (ธรรมเป็นเหตุปัจจัยซึ่งกันและกัน) ตั้งแต่ "อวิชชาเป็นปัจจัยเกิดสังขาร... จนสุดละเอียดของเรื่องไปถึงตัณหา อุปาทาน เป็นเหตุปัจจัยเกิดภพชาติ" อธิบายว่า การเวียนว่ายตายเกิดล้วนเกิดจากความปรุงแต่ง 3 ประการ คือ "ปุญญาภิสังขาร" (บุญ), "อปุญญาภิสังขาร" (บาป), และ "อาเนญชาภิสังขาร" (ความปรุงแต่งด้วยฌานที่มั่นคง ตั้งแต่ปัญจมฌานถึงอรูปฌาน) สังขารธรรมทั้งปวง ไม่ว่าจะเป็น "อุปาทินนกสังขาร" (มีวิญญาณครอง) หรือ "อนุปาทินนกสังขาร" (ไม่มีวิญญาณครอง) ล้วนต้องตกอยู่ในกฎแห่งพระไตรลักษณ์ คือ "อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา"เมื่อใจหยุดนิ่งเป็นเอกัคคตา ผู้ปฏิบัติต้องดำเนินจิตด้วยหลัก "ดับหยาบไปหาละเอียด" และ "หยุดในหยุด กลางของหยุด" ทะลุเข้ากลางของ "ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ" ละความรู้สึกของกายหยาบ สวมความรู้สึกเข้าไปในกายภายในเป็นชั้น ๆ เริ่มจาก "กายมนุษย์ละเอียด" ซ้อนเข้าสู่ "กายทิพย์ กายทิพย์ละเอียด", "กายรูปพรหม กายรูปพรหมละเอียด", "กายอรูปพรหม กายอรูปพรหมละเอียด", จนสุดละเอียดเข้าถึง "ธรรมกาย เกตุดอกบัวตูม ใสสว่าง ขนาดหน้าตัก ความสูง... 4 วาครึ่งขึ้นไป"เมื่อดับหยาบต่อไป จะล่วงเข้าสู่โลกุตตรภูมิ ปรากฏเป็น "ธรรมกายโคตรภู", "ธรรมกายพระโสดาบัน" (5 วา), "ธรรมกายพระสกทาคามี" (10 วา), "ธรรมกายพระอนาคามี" (15 วา), และที่สุดคือ "ธรรมกายพระอรหัต" (20 วาขึ้นไป) เมื่อธรรมกายพระอรหัตละอุปาทานในเบญจขันธ์และความยินดีในฌานสมาบัติได้ ธรรมกายที่สุดละเอียดนั้นจะตกศูนย์และปรากฏใน "อายตนนิพพาน ที่สถิตอยู่ของพระนิพพานธาตุ" แวดล้อมด้วยธรรมกายตรัสรู้ของพระอรหันต์ขีณาสพทั้งหลายเมื่อเข้าถึงธรรมกายแล้ว ผู้สอนแนะให้ "ขยายข่ายของญาณรัตนะให้กว้าง" เพื่อนำมาตรวจดูโครงสร้างของจักรวาล โดยอธิษฐานสิ่งนั้นมาตั้งเป็นกสิณที่ศูนย์กลางกาย ได้แก่:อรูปภพ: ใช้อรูปภพเป็นกสิณ จะเห็นว่าอรูปพรหมก็มี "รูปที่ละเอียดประณีต รัศมีสว่าง" ตรวจดูชั้นสูงสุดคือ "เนวสัญญานาสัญญายตนะ" (เช่น การไปเกิดของอุทกดาบส) และชั้น "อากิญจัญญายตนะ" (เช่น การไปเกิดของอาฬารดาบส)รูปภพ: ตรวจดูชั้นพรหมสูงสุดคือ "สุทธาวาส" (สำหรับพระอนาคามี) ซึ่งมี "ทุสสเจดีย์" ที่ประดิษฐานพระภูษาทรงของพระมหาบุรุษ ตลอดจนตรวจดูชั้นพรหมระดับฌานต่าง ๆ และ "อสัญญีพรหม" (พรหมลูกฟัก ที่อยู่ในกิริยายืนหรือนอนตาย)กามภพ (เทวโลก): ตรวจลงมายังยอด "เขาพระสุเมรุ" อันเป็นแกนกลางจักรวาล จะเห็นสวรรค์ชั้นต่าง ๆ เช่น "ปรนิมมิตวสวัตตี" (ที่อยู่ของท้าววสวัตตีมาร ซึ่งปัจจุบันเป็นสัมมาทิฏฐิแล้ว), "ดุสิตเทวโลก" (ที่ประทับของพระศรีอริยเมตไตรย และเป็นที่ตั้งของ "วิมาน" สำหรับผู้เจริญศีลสมาธิปัญญา), "ดาวดึงส์" (ที่อยู่ของพระอินทร์ บนยอดเขาพระสุเมรุ), และ "จาตุมหาราชิกา" ที่ปกครองโดยมหาราชทั้ง 4 (ท้าวเวสสุวัณ ท้าวธตรฐ ท้าววิรุฬหก ท้าววิรูปักษ์)ทุคติภูมิ และ โลกันตนรก: ตรวจลงไปใต้เขาพระสุเมรุ จะพบ "อสูร" และขุมนรก 8 ขุมใหญ่ โดยเฉพาะขุมที่ 8 คือ "อเวจีมหานรก" (สำหรับผู้ทำอนันตริยกรรม เช่น พระเทวทัต ที่ถูกตรึงด้วยเครื่องทรมานตลอดกาล) หากตรวจดูนอกจักรวาล จะพบ "โลกันตนรก" ซึ่งเป็นทะเลน้ำกรดมืดมิด อันเป็นที่อยู่ของพวกมิจฉาทิฏฐิ โดยเฉพาะ "อุจเฉททิฏฐิ" (ผู้เห็นว่าตายแล้วสูญ)สามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์หลัก: Luangpusodh.com