15. การเจริญฌานสมาบัติโดยอนุโลม-ปฏิโลม ตรวจทุคติภูมิ และการแผ่พรหมวิหารธรรมในระดับฌาน

ผู้บรรยาย: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)การเจริญฌานสมาบัติ 8 โดย "อนุโลม" และ "ปฏิโลม": ลำดับการเข้าปฐมฌานถึงเนวสัญญานาสัญญายตนฌานการทำนิโรธ ดับสมุทัย: การพิสดารกายผ่านศูนย์กลางกำเนิดธาตุธรรมเดิม เพื่อประหารอวิชชา ตัณหา อุปาทานการเข้าสู่ "อายตนนิพพาน": การตกศูนย์ของกายหยาบ และการรู้เห็นพระนิพพานและจักรพรรดิภาคผู้เลี้ยงญาณทัสสนะตรวจ "เทวโลก": การเข้านมัสการ "เจดีย์จุฬามณี" ณ สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ญาณทัสสนะตรวจ "ทุคติภูมิ" (นรก): การพิจารณาวิบากกรรมในนรกขุมต่าง ๆ (ปาณาติบาต, กาเมฯ, สุรา)การตรวจขุม "อเวจีมหานรก": การรับโทษของพระเทวทัตจากอนันตริยกรรมการตรวจ "อายตนโลกันต์": ภพภูมิที่มืดมิดของมิจฉาทิฏฐิผู้ทำกรรมหนักสุดขอบจักรวาลการพิจารณาและโปรด "เปรต": การตรวจบุพกรรมของเปรต และการให้ศีล 5 พร้อมอุทิศกุศลการแผ่ "พรหมวิหารธรรม" ในระดับฌาน: การละลายธาตุธรรม และแผ่เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขาการเชื่อม "ต้นในต้น": การตั้งผังสุขสมบูรณ์เพื่อสถาบัน และการตั้งจิตให้สรรพสัตว์พ้นจาก "ไตรวัฏฏะ"ไฟล์บรรยายธรรมนี้ มุ่งเน้นการสอนปฏิบัติวิชชาธรรมกายชั้นสูงอย่างเป็นระบบ ผู้บรรยายสอนให้ผู้ปฏิบัติดำเนินจิตด้วยหลัก "หยุดในหยุด กลางของหยุด กลางของกลาง" และ "ดับหยาบไปหาละเอียด" ผ่านกายภายในและองค์ฌานตามลำดับ (อนุโลม) เริ่มจาก:ปฐมฌาน: สำเร็จด้วยกายมนุษย์ละเอียด ประกอบด้วย วิตก วิจาร ปีติ สุข และเอกัคคตาทุติยฌาน: ละวิตกวิจาร คงเหลือ ปีติ สุข เอกัคคตา (กายทิพย์)ตติยฌาน: ละปีติ คงเหลือ สุข เอกัคคตา (กายรูปพรหม)จตุตถฌาน: ละสุข คงเหลือ เอกัคคตา จิตนิ่งเป็นหนึ่ง (กายอรูปพรหม)อรูปฌาน 4: ดำเนินจิตให้ละเอียดลึกซึ้งยิ่งขึ้น เข้าสู่ อากาสานัญจายตนฌาน (เพ่งอากาศว่างเป็นอารมณ์), วิญญาณัญจายตนฌาน (เพ่งวิญญาณธาตุเป็นอารมณ์), อากิญจัญญายตนฌาน, และ เนวสัญญานาสัญญายตนฌาน (มีสัญญาเหมือนไม่มี แทบไม่รู้สึกตัว)เมื่อถึงจุดสุดละเอียด ให้อธิษฐาน "ลดระดับสมาธิลงเป็นปฏิโลม" โดยถอยจากเนวสัญญานาสัญญายตนฌาน กลับลงมาสู่ปฐมฌาน เพื่อฝึกให้ชำนาญ จากนั้นให้ออกจากการเข้าฌานเพื่อทำ "นิโรธ ดับสมุทัย" โดยพิสดารกายผ่านศูนย์กลางกำเนิดธาตุธรรมเดิม ประหารอกุศลจิตและตัณหาอุปาทานในเบญจขันธ์ เมื่อจิตปล่อยวางได้เด็ดขาด ธรรมกายหยาบจะ "ตกศูนย์" และธรรมกายสุดละเอียดจะปรากฏใน "อายตนนิพพาน" ซ้อนเข้าสู่กลางพระนิพพานและ "จักรพรรดิภาคผู้เลี้ยง"เมื่ออยู่ในอายตนนิพพาน ผู้บรรยายให้ผู้ปฏิบัติต่อญาณทัสสนะ หยิบ "จักรแก้ว" แล้วขยายข่ายแห่งญาณไปยังสวรรค์ชั้น "ดาวดึงส์" ซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขาพระสุเมรุ ณ ที่นี้ ให้นมัสการ "เจดีย์จุฬามณี" ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานพระเมาลี (เส้นผม) พระขรรค์ และพระเขี้ยวแก้ว ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้บรรยายยังได้กล่าวเสริมถึง "ทุสสเจดีย์" ในชั้นอกนิฏฐภพ (สุทธาวาส) ที่ท้าวฆฏิการพรหมสร้างไว้ประดิษฐานผ้าโพกพระเศียรด้วยท่านให้ผู้ปฏิบัติน้อมภพใต้เขาพระสุเมรุขึ้นมาพิจารณา โดยเปล่งรัศมีธรรมกายให้สว่าง ญาณทัสสนะจะเห็นสัตว์นรกขุมต่าง ๆ ที่รับวิบากกรรม ดังนี้:นรกขุมที่ 1: สัตว์นรกมีหัวเป็นสัตว์ (เช่น หมู, หมา) ตัวเป็นคน ต้องรับโทษเพราะทำกรรม "ปาณาติบาต" (ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต)นรกขุมที่ 3: สัตว์นรกถูกหอกดาบทิ่มแทงและต้องปีน "ต้นงิ้ว" เพราะผิดศีลข้อ "กาเมสุมิจฉาจาร"นรกขุมที่ 5: สัตว์นรกถูกกรอกปากด้วย "น้ำทองแดง" จากกระทะทองแดง ด้วยผลกรรมจากการ "ดื่มสุรา"นรกขุมอื่น ๆ ยังพบผู้ที่สูบฝิ่นและกัญชา มีไฟไหม้อยู่ในปากนรกขุมที่ 8 (อเวจีมหานรก): ผู้บรรยายให้พิจารณา "พระเทวทัต" ที่ถูกโซ่ผูกรัดและเหล็กตรึงร่างจากทุกทิศทาง ไฟไหม้จนกายดำเป็นตอตะโก ไม่สามารถกระดิกตัวได้ รับโทษเพราะทำ "อนันตริยกรรม" (เช่น ทำร้ายพระพุทธเจ้า, ทำสงฆ์ให้แตกกัน)ลึกลงไปนอกขอบจักรวาล คือ "อายตนโลกันต์" เป็นภพที่มืดมิด มีแต่น้ำกรด สัตว์นรกผอมโซ กัดกินกันเอง ไม่รู้จักตาย นี่คือที่สถิตของผู้ที่เป็น "มิจฉาทิฏฐิ" อย่างแรงกล้า ไม่รู้บาปบุญคุณโทษท่านให้ผู้ปฏิบัติอธิษฐานใช้จักรแก้วนำ "เปรต" ในรัศมี 100 กิโลเมตร มารวมกันรอบนอกวัด ภาพที่เห็นคือเปรตรูปร่างผอมโซ สกปรก เหม็นคาว ไม่มีเสื้อผ้า และต้องดำรงชีพด้วยการ "ดูดน้ำเหลือง" บุพกรรมที่ทำให้เกิดเป็นเปรต ได้แก่ การเถียงหรือทำร้ายบิดามารดา, ความโลภ, ตัณหาราคะ, และที่สำคัญคือ "การขโมยของวัด"เพื่อเป็นการโปรดสัตว์ ผู้ปฏิบัติได้ทำข้อตกลงให้เปรตสมาทานรักษาศีล หากพ้นวิบากกรรมไปได้ จากนั้นจึงให้ "ไตรสรณคมน์ และ ศีล 5" แก่เปรตเหล่านั้น พร้อมทั้งอุทิศบุญกุศลที่เกิดจากการเจริญภาวนาให้ ด้วยอานิสงส์แห่งบุญ เปรตที่มีวิบากกรรมเบาบางจะได้เปลี่ยนภพภูมิไปเกิดเป็นมนุษย์ หรือเลื่อนฐานะเป็นเทวดาและเทพธิดา ผู้บรรยายยังฝากให้ท้าวจตุโลกบาลทั้ง 4 ปกปักรักษาผู้ประพฤติธรรมไม่ให้มารรังควานLuangpusodh.com