16. การดำเนินจิตวิถีดับหยาบไปหาละเอียดสู่ธรรมกายมรรคผล และการขยายข่ายญาณเจริญจุตูปปาตญาณ

ผู้บรรยาย: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)สรุปหัวข้อการอธิษฐานบารมี 10 ทัศ และการอาราธนาคุณพระรัตนตรัย: การตั้งจิตระลึกถึงบุญกุศลและบารมีธรรม เพื่อให้บังเกิดเป็น "ตบะ เดชะ พลวะ ปัจจัย ใน ธาตุ ธรรม เห็น จำ คิด รู้ ของเรา"การอธิษฐานเพื่อมรรคผลนิพพาน: การขอให้ "จรณะ 15", "วิชชา 3 วิชชา 8", "อภิญญา 6", "จตุปฏิสัมภิทาญาณ" และ "โพธิปักขิยธรรมทั้ง 37 ประการ" บังเกิดเพื่อประหารอวิชชาหลักปฏิบัติสมถภาวนาและการหาศูนย์กลางกาย: การใช้ "บริกรรมนิมิต" และ "บริกรรมภาวนา" ตรงจุดศูนย์กลางกาย เหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือการวิเคราะห์โครงสร้างศูนย์กลางกาย: การดำเนินจิตผ่านศูนย์ 5 ศูนย์ และศูนย์กลางแห่ง "อากาศธาตุ" และ "วิญญาณธาตุ"วิถีการดำเนินจิต "ดับหยาบไปหาละเอียด": การใช้หลัก "หยุดในหยุด กลางของหยุด" เข้าสู่ "ธรรมกาย" ที่มีพุทธลักษณะ "เกตุดอกบัวตูม"การก้าวล่วงสู่ "โลกุตตรภูมิ" และประหาร "สังโยชน์": การบรรลุความเป็นพระอริยบุคคลด้วยการตัดสังโยชน์ 3 ประการ (สักกายทิฏฐิ, วิจิกิจฉา, สีลัพพตปรามาส) แบบสมุจเฉทปหานการใช้ญาณของธรรมกายพิจารณาอนาคต: การตั้งจิตอธิษฐาน ณ "สายกำเนิดธาตุธรรมเดิม" เพื่อดูอัตภาพของตนเองสืบไปจนถึงวันตายวิปัสสนาปัญญาพิจารณาพระไตรลักษณ์และมรณสติ: การยก "เบญจขันธ์" หรือ "อุปาทินนกสังขาร" ขึ้นพิจารณาความแปรปรวน (อนิจฺจตา ทุกฺขตา อนตฺตตา) และระลึกถึงปัจฉิมวาจาของพระพุทธองค์การพิจารณา "ตจปัญจกกรรมฐาน" และการแผ่เมตตา: การพิจารณากรรมฐาน 5 และการอุทิศกุศลในตอนท้ายเนื้อหาไฟล์นี้ มุ่งเน้นการสอนภาคปฏิบัติของวิชชาธรรมกาย ตั้งแต่การตั้งฐานสมาธิเบื้องต้น ไปจนถึงการเจริญวิปัสสนาขั้นสูงเพื่อเห็นความเกิดดับของสังขาร  ดังนี้:เนื้อหาไฟล์นี้เริ่มต้นด้วยการให้ผู้ปฏิบัติตั้งกายให้ตรง ดำรงสติให้มั่นคง และรวมใจไปหยุดนิ่งที่ "ศูนย์กลางกาย" พร้อมให้อธิษฐานระลึกถึงบุญกุศลที่บำเพ็ญมาจนเป็น "บารมี อุปบารมี ปรมัตถบารมี ทั้ง 10 ประการ" (เช่น ทานบารมี ศีลบารมี ฯลฯ) โดยให้กำหนดลงไปตรง "จุดเล็กใส กลางดวงใส ตรงศูนย์กลางกาย"เมื่อใจสงบหยุดนิ่ง จะบังเกิด "ดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย ใสสว่าง" ผู้ปฏิบัติต้องละคำบริกรรมและนิมิต แล้วใช้หลัก "หยุดในหยุด กลางของหยุด" ดำเนินผ่านโครงสร้าง (ศูนย์กลางหน้า ขวา หลัง ซ้าย) เข้าสู่ตรงกลางอันเป็นที่ตั้งของ "อากาศธาตุ" และ "วิญญาณธาตุ" ศูนย์กลางจะขยายออกพร้อมกับการกลั่นกรองกาย วาจา ใจ ให้เป็น "ศีลบริสุทธิ์ ด้วยจิตบริสุทธิ์"ผู้ปฏิบัติต้องใช้หลัก "ดับหยาบไปหาละเอียด" ละความรู้สึกจากกายหยาบเข้าสู่กายละเอียดไปตามลำดับ จนสุดละเอียดประจักษ์แจ้งซึ่ง "ธรรมกาย เกตุดอกบัวตูม ใสสว่าง" ขนาดหน้าตักตั้งแต่ "4 วาครึ่งขึ้นไป" เมื่อถึงจุดนี้ การดำเนินจิตจะเป็นการก้าวล่วงจาก "กายโลกิยะ เข้าไปสวมความรู้สึกเป็นกายโลกุตตระ" ซึ่งเป็นศูนย์รวมคุณธรรมของพระอริยเจ้า หากเจริญปัญญาจนมีกำลัง จะสามารถกำจัด "สังโยชน์ กิเลสเครื่องร้อยรัด" ได้เด็ดขาดเป็น "สมุจเฉทปหาน" โดยละสังโยชน์เบื้องต้นคือ "สักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา สีลัพพตปรามาส" นำจิตข้ามโคตรปุถุชนสู่ความเป็น "พระอริยบุคคล" ประจักษ์แจ้ง "ธรรมกายมรรค ธรรมกายผล"ในขั้นสูงสุด ผู้สอนให้นำใจหยุดนิ่งตรง "กลางกำเนิดธาตุธรรมเดิม นั่น อากาศธาตุ กลางวิญญาณธาตุ" ซึ่งจะเห็น "สายกำเนิดธาตุธรรมเดิม" ที่บริสุทธิ์และเล็กประดุจ "ใยบัว"ณ จุดนี้ ผู้สอนให้นำญาณของธรรมกายตั้งจิตอธิษฐาน เพื่อพิจารณา "อัตภาพของตนต่อไปในอนาคต" โดยกำหนดดูไปทีละช่วงชีวิต (ช่วงละ 5 ปี หรือ 10 ปี) สืบต่อไปจนถึง "วันตาย" เมื่อเห็นภาพอัตภาพของตนแตกทำลาย ให้นำสภาวะนั้นยกขึ้นสู่ "วิปัสสนา" โดยพิจารณา "เบญจขันธ์" (รูปขันธ์ เวทนาขันธ์ สัญญาขันธ์ สังขารขันธ์) ว่าตกอยู่ในกฎแห่งพระไตรลักษณ์ คือ เปลี่ยนแปลงทนอยู่ไม่ได้ ("อนิจฺจตา ทุกฺขตา") และต้องแตกสลายไปในที่สุด ("เป็นอนตฺตตา")การเห็นตามความเป็นจริงนี้ จัดเป็นการพิจารณา "อุปาทินนกสังขาร ว่าเป็นสภาพไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา" และเป็นเครื่องเจริญ "มรณสติ" ชั้นเลิศ ผู้สอนได้อ้างอิงถึง "ปัจฉิมวาจา" ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ว่า "สังขารทั้งหลายไม่เที่ยง เธอทั้งหลายจงยังสมณกิจ เพื่อประโยชน์ตน ประโยชน์ท่าน ให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาท" เพื่อกระตุ้นให้ผู้ปฏิบัติเร่งทำกิจของตนให้สมบูรณ์ ก่อนจะทิ้งท้ายด้วยการแนะนำให้พิจารณา "ตจปัญจกกรรมฐาน" และปิดท้ายการภาวนาด้วยการแผ่เมตตาอุทิศส่วนกุศลตามแบบแผนสามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์หลัก: Luangpusodh.com