17 Στιγμές της Άνοιξης - Μέρος Β - Γιουλιάν Σεμιόνοφ | Ηχητικό Βιβλίο Ελληνικά - Audiobook

Τίτλος πρωτότυπου: Юлиа́н Семёнович Семёнов "Семнадцать мгновений весны" (1969)Το έργο ηχογραφήθηκε με την άδεια των εκδόσεων Σύγχρονη Εποχή που το διαθέτουν σε έντυπη μορφή: https://sep.gr/product/dekaefta-stigmes-tis-anoixis/Οι «17 στιγμές της Άνοιξης» ήταν η μυθιστορηματική εκδοχή του “άλλου” τιτάνιου αγώνα του Σοβιετικού λαού ενάντια στον φασισμό. Του αγώνα που γινόταν μακριά από το μέτωπο, αλλά που έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στις πολεμικές επιχειρήσεις. Αναίμακτες – αλλά σκληρότατες – μάχες που δίνονταν μέσα στα ναζιστικά επιτελεία, αποδομώντας τη ναζιστική μηχανή εκ των έσω. Ήταν βγαλμένο από αυτόν τον πόλεμο το μυθιστόρημα του Σεμιόνοφ, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό, που ο ήρωάς του, ο Στίρλιτς, θεωρείται ότι είχε ως «πρωτότυπο» τον υπαρκτό «γκάουπτστουρμφίρερ» των SS, Βίλι Λέμαν, ανώτατο στέλεχος της αντικατασκοπίας της γκεστάπο, ο οποίος δούλεψε για την ΕΣΣΔ με τον κωδικό Α – 201 και με το ψευδώνυμο «Μπράιτενμπαχ». Ο Λέμαν ήταν αυτός που ανακοίνωσε στους σοβιετικούς κατασκόπους, ότι από την υπηρεσία του πέρασαν απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες για εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων στην ΕΣΣΔ, στις 22 Ιούνη του 1941. Το σίγουρο είναι, ότι ο Σεμιόνοφ δούλεψε συστηματικά πάνω σε πραγματικά ντοκουμέντα για να αναπτύξει το μύθο του, από τα ημερολόγια του Σέλενμπεργκ και του Γκέμπελς, μέχρι την παρακολούθηση «χιλιομέτρων» φιλμ από χρονικά της εποχής και συζητήσεις με βετεράνους της αντικατασκοπίας. Από μία άποψη λοιπόν, ο όρος «μυθιστόρημα» για τις «17 στιγμές της Άνοιξης» μπορεί να είναι και συμβατικός.Το μυθιστόρημα δημοσιεύτηκε καταρχήν στο περιοδικό «Ζνάμια». Εκεί το διάβασε η σκηνοθέτιδα Τατιάνα Λιόζνοβα και αμέσως άρχισε να σκέφτεται πώς θα μπορούσε να μεταφερθεί στην οθόνη. «Ο Βιατσεσλάβ Τίχονοφ ταίριαξε απόλυτα με το βασικό ρόλο» λέει η σκηνοθέτιδα για τον πρωταγωνιστή της σειράς. Το ίδιο θεώρησε και ο Σεμιόνοφ. Ο Τίχονοφ δεν είχε κανέναν ενδοιασμό. Από εκείνη τη στιγμή και μετά άρχισε να ξεδιπλώνεται μια πραγματική τηλεοπτική «εποποιία» για τα δεδομένα εκείνης της εποχής. Στα 12 επεισόδια της σειράς εμφανίζονται τουλάχιστον 200 ηθοποιοί, ενώ τα κοστούμια ράβονταν σε πολλές φάμπρικες της χώρας.Μόνο για τον Τίχονοφ ράφτηκαν 100 λευκά πουκάμισα και 11 διαφορετικά κοστούμια. Αν και το φιλμ ήταν ασπρόμαυρο, οι συντελεστές του το προσέγγισαν με όρους σχεδόν απόλυτης αληθοφάνειας ακόμη και στα χρώματα. Οι ρυθμός της δουλειάς ήταν ιλιγγιώδης. Τεχνικοί και ηθοποιοί είχαν εκλάβει την ολοκλήρωση της σειράς σαν «προσωπική» τους υπόθεση. Ήταν κάτι που ξεπερνούσε την υλοποίηση μιας κρατικής παραγγελίας στο στούντιο «Γκόρκι». Ίσως να ήταν και η υπόθεση του έργου, όπου για πρώτη φορά οι ναζί δεν παρουσιάζονται σαν «ηλίθιοι με περικεφαλαία», αλλά σαν έξυπνοι εχθροί. Το πιθανότερο όμως είναι αυτό που λέει σήμερα ο πρωταγωνιστής του, ο Β. Τίχονοφ: «Η αγάπη στη ζωή και στην πατρίδα, στην ιστορία της. Ολα αυτά για μας ήταν πολύ σημαντικά».Η δημοτικότητα του Τίχονοφ εκτινάχτηκε στα ύψη. Όχι και πολύ περίεργο αν σκεφθεί κανείς πως στην τηλεοπτική πρεμιέρα του 1973, το πρώτο επεισόδιο παρακολουθήθηκε από 200 εκατομμύρια θεατές. «Η Λιόζνοβα, μου άλλαξε το όνομα και το έκανε Στίρλιτς» χαριτολογεί σήμερα ο ηθοποιός, δείχνοντας όμως το πόσο τον ταύτισε ο κόσμος με τον Στίρλιτς. Η σειρά αγοράστηκε από όλες τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες. Από το 1973 μέχρι σήμερα παρουσιάστηκε στην τηλεόραση από τρεις – τέσσερις φορές ετησίως. Υπήρχαν και περίοδοι που η επανάληψη είχε διψήφιο νούμερο. Το αποκορύφωμα είναι το «ρεκόρ» που κρατάει μέχρι σήμερα παγκοσμίως: προβολή και των 12 επεισοδίων σε μια μέρα, από το πρωί μέχρι το βράδυ.(πηγή: https://atexnos.com/%ce%b4%ce%b5%ce%ba%ce%b1%ce%b5%cf%80%cf%84%ce%ac-%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%b3%ce%bc%ce%ad%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ac%ce%bd%ce%bf%ce%b9%ce%be%ce%b7%cf%82/)Μετάφραση Απόστολος ΚοτσιώληςΑνάγνωση Γρηγόριος ΚαλογιάννηςΗ ηχογράφηση δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Επιτρέπεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση και ενσωμάτωση, με αναφορά στην πηγή και τους δημιουργούς.