2. หลักปฏิบัติวิชชาธรรมกายเบื้องต้น-เบื้องกลาง: จากบริกรรมนิมิต สู่การแทงตลอดอริยสัจ 4 และพระนิพพานธาตุ

ผู้สอน: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)สรุปหัวข้อทั้งหมดฐานที่ตั้งของใจและบริกรรมภาวนา: การรวมใจ "เห็น จำ คิด รู้" ไว้ที่ศูนย์กลางกาย และการภาวนา "สัมมา อะระหัง"โครงสร้างธาตุละเอียด: การรู้เห็นธาตุ น้ำ ดิน ไฟ ลม อากาศธาตุ และวิญญาณธาตุ ณ ศูนย์กลางกายการปรากฏของดวงธรรม: การเข้าถึงดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะการดำเนินจิต "ดับหยาบไปหาละเอียด": การเข้าถึงกายมนุษย์ละเอียด กายทิพย์ และกายทิพย์ละเอียดการเข้าถึงกายรูปพรหมและกายอรูปพรหม: สภาวะของรูปพรหมและอรูปพรหม (ที่เกิดจากอาเนญชาภิสังขารและอรูปฌาน)การอุบัติของ "ธรรมกายโคตรภู": พุทธลักษณะหน้าตัก 4 วาครึ่ง และการเปลี่ยนจิตเป็น "ญาณรัตนะ"การเจริญธรรมกายมรรคผล: ลำดับการเข้าถึงธรรมกายพระโสดาบัน พระสกทาคามี พระอนาคามี และพระอรหัต (หน้าตัก 20 วา)การรู้เห็น "อายตนะคือพระนิพพาน": สภาวะที่ธรรมกายหยาบตกศูนย์ และธรรมกายละเอียดปรากฏเพื่อเห็น "พระนิพพานธาตุ"การพิจารณาอริยสัจ 4 เพื่อประหารสัญโยชน์: การยกระดับจาก "วิกขัมภนวิมุตติ" (โคตรภูบุคคล) สู่การเป็น "สมุจเฉทปหาน" (พระอริยบุคคล)การแผ่พรหมวิหารธรรมและอุทิศส่วนกุศล: การแผ่เมตตาแก่สรรพสัตว์และอุทิศกุศลถวายบูรพกษัตริย์ไฟล์บรรยายธรรมนี้ มุ่งเน้นการสอนลำดับขั้นตอนการปฏิบัติเจริญภาวนาตามแนวทางวิชชาธรรมกาย ตั้งแต่ขั้นสมถกัมมัฏฐานเบื้องต้น ไปจนถึงวิปัสสนากัมมัฏฐานเบื้องกลาง เพื่อมุ่งสู่อายตนะพระนิพพานผู้บรรยายเริ่มต้นด้วยการสอนให้ผู้ปฏิบัติรวมใจ ไปหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย เหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ โดยให้กำหนด "บริกรรมนิมิต" นึกเห็นเครื่องหมายด้วยใจเป็นดวงกลมใส (หรือนึกเส้นตรงตัดกัน 2 เส้นเพื่อหาจุดกึ่งกลาง) พร้อมกับการกำหนด "บริกรรมภาวนา" ท่องคำว่า "สัมมา อะระหัง" คู่กันไป เพื่อตัดใจจากอารมณ์ภายนอก เมื่อประคองใจด้วยสติและเหลือบดวงตากลับนิด ๆ จะเป็นการช่วยรวมธาตุธรรม "เห็น จำ คิด รู้" ให้มาหยุดนิ่งเป็นจุดเดียวกัน ณ ศูนย์กลางดวงนั้นเมื่อใจหยุดนิ่ง จะเห็นศูนย์กลางดวงกลมใส ซึ่งภายในนั้นประกอบด้วยธาตุละเอียด คือ ธาตุน้ำ (หน้า), ธาตุดิน (ขวา), ธาตุไฟ (หลัง), ธาตุลม (ซ้าย), อากาศธาตุ (ตรงกลาง) และใจกลางอากาศธาตุคือ "วิญญาณธาตุ" เมื่อหยุดนิ่งกลางวิญญาณธาตุ ศูนย์กลางจะขยายว่างออก ปรากฏเป็นดวงคุณธรรม คือ ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ ซ้อนกันอยู่จากจุดนี้ ผู้ปฏิบัติต้องใช้หลักการ "ดับหยาบไปหาละเอียด" คือการละความรู้สึกของกายเดิมที่หยาบกว่า เพื่อเข้าสู่กายที่ละเอียดกว่า เริ่มจากศูนย์กลางขยายออกปรากฏเป็น "กายมนุษย์ละเอียด" (โปร่งใส สวยงาม นั่งบนองค์ฌาน) จากนั้นให้ดำเนินจิต "หยุดในหยุด กลางของหยุด" เข้าไปเรื่อย ๆ จะเข้าถึง "กายทิพย์" และ "กายทิพย์ละเอียด" (โตเป็น 2 เท่าของกายมนุษย์) ดำเนินจิตต่อไปจะเข้าถึง "กายรูปพรหม" (โตเป็น 2 เท่าของกายทิพย์ แพรวพราวด้วยรัศมี) และ "กายอรูปพรหม" (อุบัติขึ้นด้วยความปรุงแต่งอาเนญชาภิสังขาร/อรูปฌาน ปฏิเสธรูป สื่อสารกันด้วยจิตใจ ณ ภายใน)เมื่อดับหยาบไปหาละเอียดจนสุดกายอรูปพรหม ศูนย์กลางจะขยายว่างออก ปรากฏ "ธรรมกายโคตรภู" มีลักษณะเหมือนพระปฏิมาเกตุดอกบัวตูม ใสบริสุทธิ์ ขนาดหน้าตัก 4 วาครึ่งขึ้นไป ในขั้นนี้ ใจของกายธรรมจะเปลี่ยนจากจิตใจของกายในภพ 3 เป็น "ญาณรัตนะ" ผู้ปฏิบัติจะต้องดำเนินจิตดับหยาบไปหาละเอียด เข้าสู่ธรรมกายที่ใหญ่และละเอียดขึ้นตามลำดับ คือ ธรรมกายพระโสดาบัน (หน้าตัก 5 วา), ธรรมกายพระสกทาคามี (หน้าตัก 10 วา), ธรรมกายพระอนาคามี (หน้าตัก 15 วา) และสุดละเอียดที่ "ธรรมกายพระอรหัต" (หน้าตัก 20 วาขึ้นไป)เมื่อดำเนินจิตถึงธรรมกายอรหัตในอรหัตทับทวีขึ้นมาจนบริสุทธิ์ผ่องใส ธรรมกายที่หยาบจะ "ตกศูนย์" (ว่างหายไป) และธรรมกายที่สุดละเอียดจะไปปรากฏใน "อายตนะคือพระนิพพาน" ทำให้สามารถรู้เห็นสภาวะของ "พระนิพพานธาตุ" อันเป็นธรรมที่ทรงสภาวะพระนิพพานนั้นไว้ผู้บรรยายย้ำเตือนว่า การเข้าถึงอายตนะพระนิพพานในเบื้องต้นนี้ ยังเป็นการข่มกิเลสด้วย "วิกขัมภนวิมุตติ" (โคตรภูบุคคล) หากจะบรรลุมรรคผลอย่างแท้จริง พระโยคาวจรต้องนำธรรมกายมาพิจารณาสังขารธรรม และ "อริยสัจธรรม" ให้เห็นตามความเป็นจริง เพื่อให้อริยมรรครวมเป็นเอกสมังคี ประหาร "สัญโยชน์" ให้หมดสิ้นไปโดยเด็ดขาดแบบ "สมุจเฉทปหาน"ท้ายที่สุดของการปฏิบัติ ผู้บรรยายนำแผ่พรหมวิหารธรรมและอุทิศส่วนกุศล แก่บิดามารดา ครูอาจารย์ ถวายเป็นพระราชกุศลแด่บูรพกษัตริย์ และอุทิศให้แก่เทวดา พรหม อรูปพรหม ตลอดจนสัตว์ในทุคติภูมิ (เปรต สัตว์นรก อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน) เพื่อให้สรรพสัตว์หลุดพ้นจากความทุกข์ และเจริญด้วยมนุษย์สมบัติ สวรรค์สมบัติ และพระนิพพานสมบัติ พร้อมจบด้วยการกราบพระรัตนตรัยสามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์หลัก: Luangpusodh.com