20. หลักปฏิบัติวิชชาธรรมกายเบื้องต้น-เบื้องกลาง การดำเนินจิตดับหยาบไปหาละเอียด การพิจารณาอริยสัจ 4 และการเข้าสู่อายตนนิพพาน

ผู้บรรยาย: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)การอธิษฐานจิตและบารมี 10 ทัศ: การน้อมนำบุญกุศลและบารมีทั้ง 10 ประการ มาเป็นตบะเดชะการอาราธนาคุณธรรมเพื่อประหารอวิชชา: การขอให้ "จรณะ 15" และ "โพธิปักขิยธรรม 37" บังเกิดในจิตสันดานหลักธรรมเพื่อความเพียร (สัมปยุตตธรรม): การกำหนด อาตาปี สติมา และ สัมปชาโนหลักการเจริญภาวนาเบื้องต้น: การกำหนด "บริกรรมนิมิต" และ "บริกรรมภาวนา" ณ ศูนย์กลางกายโครงสร้างธาตุละเอียด ณ กลางดวงธรรม: การรู้เห็นธาตุน้ำ ดิน ไฟ ลม อากาศ และวิญญาณธาตุการดำเนินจิตด้วยหลัก "ดับหยาบไปหาละเอียด": การเข้าถึงดวงธรรม 5 ประการ และกายมนุษย์ละเอียดการดำเนินจิตผ่านกายโลกิยะและกายพรหม: การเข้าถึงกายทิพย์ กายรูปพรหม และกายอรูปพรหมการอุบัติของ "ธรรมกาย": พุทธลักษณะเกตุดอกบัวตูม และการพิสดารธรรมกายอรหัตทับทวีการปล่อยวางเบญจขันธ์ และเข้าสู่ "อายตนนิพพาน": การตกศูนย์ของธรรมกายหยาบ และการรู้เห็นพระนิพพานธาตุสภาวะในอายตนนิพพาน: การประทับของพระพุทธเจ้า พระอรหันต์ขีณาสพ พระปัจเจกพุทธเจ้า และการซ้อนจิตสู่ "ต้นธาตุต้นธรรม"ไฟล์บรรยายธรรมนี้ มุ่งเน้นการนำปฏิบัติเจริญสมถวิปัสสนากัมมัฏฐานตามแนวทางวิชชาธรรมกายอย่างเป็นลำดับขั้นตอน ตั้งแต่ระดับเบื้องต้นจนถึงการเข้าถึงสภาวธรรมสูงสุดในอายตนนิพพาน  ดังนี้:ผู้บรรยายเริ่มต้นด้วยการให้ผู้ปฏิบัติรวมใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย แล้วตั้งจิตอธิษฐานน้อมนำบุญบารมีที่สั่งสมมาแต่อดีต ทั้งทาน ศีล ภาวนา ที่เจริญขึ้นเป็น "บารมี อุปบารมี ปรมัตถบารมี ทั้ง 10 ประการ" ตลอดจนอาราธนาคุณพระรัตนตรัย บิดามารดา และครูอาจารย์ ให้มาบังเกิดในทวารทั้ง 6 (มโนทวาร จักขุทวาร ชิวหาทวาร ฯลฯ) เพื่อเป็นตบะเดชะประคับประคองใจให้เป็นสมาธิ และปราศจากกิเลสนิวรณ์พร้อมกันนี้ ได้ให้อธิษฐานขอให้ "จรณะ 15" (ข้อปฏิบัติ 15 ประการ อันมีศรัทธาเป็นต้น) และ "โพธิปักขิยธรรม 37 ประการ" (เช่น สัมมัปปธาน 4, อิทธิบาท 4, สติปัฏฐาน 4, มรรคมีองค์ 8) บังเกิดขึ้น เพื่อกำจัดอวิชชา กิเลส ตัณหา อุปาทาน ให้สิ้นไปสู่มรรคผลนิพพาน โดยเน้นย้ำถึงหลักธรรม 3 ประการ ตามพระพุทธดำรัส คือ "อาตาปี และ สติมา... สัมปชาโน" (ความเพียร สติ และสัมปชัญญะ) ซึ่งเรียกว่า "สัมปยุตตธรรม" ให้เกิดขึ้นเพื่อปล่อยวางอารมณ์ภายนอกในภาคปฏิบัติ ให้ผู้ปฏิบัติกำหนดใจเป็น "บริกรรมนิมิต" คือนึกให้เห็นดวงแก้วกลมใส ปรากฏ ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 (เหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ) โดยให้เหลือบดวงตากลับนิด ๆ ควบคู่กับการภาวนา "สัมมาอะระหัง" อย่างต่อเนื่อง เมื่อใจสงบหยุดนิ่ง "เห็น จำ คิด รู้" จะไปรวมเป็นจุดเดียวกัน ณ ศูนย์กลางดวง ลมหายใจจะละเอียดและสั้นเข้าเมื่อหยุดนิ่งถูกส่วน จะเห็นภายในดวงปฐมมรรคประกอบด้วยธาตุละเอียด คือ "หน้า ธาตุละเอียดของธาตุน้ำ ขวา ธาตุดิน หลัง ธาตุไฟ ซ้าย ธาตุลม ตรงกลาง อากาศธาตุ กลางอากาศธาตุ เป็น วิญญาณธาตุ" เมื่อใจหยุดนิ่งตรงกลางวิญญาณธาตุ ศูนย์กลางจะขยายว่างออก ปรากฏดวงธรรมที่ละเอียดขึ้นตามลำดับ คือ ดวงศีล, สมาธิ, ปัญญา, วิมุตติ, และวิมุตติญาณทัสสนะผู้ปฏิบัติต้องดำเนินจิตเข้าสู่กายภายในซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ด้วยหลัก "ดับหยาบไปหาละเอียด" คือละความรู้สึกจากกายที่หยาบไปสู่กายที่ละเอียด เริ่มจาก:กายมนุษย์ละเอียด: โปร่งใสสวยงามกว่ากายเนื้อ นั่งขัดสมาธิอยู่บน "องค์ฌาน"กายทิพย์ และกายทิพย์ละเอียด: โตใหญ่ ใสสว่าง เป็น 2 เท่าของกายมนุษย์กายรูปพรหม และกายอรูปพรหม: โตและมีรัศมีสว่างยิ่งกว่ากายทิพย์ตามลำดับธรรมกาย: เมื่อสุดละเอียดกายอรูปพรหม จะปรากฏเป็น "ธรรมกาย เกตุดอกบัวตูม ใสสว่าง ขนาดหน้าตัก ความสูง และเส้นผ่าศูนย์กลางดวงธรรม 4 วาครึ่งขึ้นไป" นั่งบนองค์ฌานผู้บรรยายกำชับว่า เมื่อถึงกายใด ให้หยุดนิ่งกลางดวงธรรมของกายนั้น "ถ้าไม่ปล่อย ถ้ายึดติดอยู่ในสุขนั่นไปไม่รอด" ต้องดับหยาบไปหาละเอียดเรื่อยไปจนสุดละเอียดถึง "ธรรมกายอรหัตในอรหัต... ทับทวีขึ้นมาไม่ขาดสาย นับไม่ถ้วน" (หน้าตัก 20 วาขึ้นไป)เมื่อดำเนินจิตสุดละเอียดจน "ปล่อยวางอุปาทานในเบญจขันธ์ได้ และปล่อยความยินดีในฌานสมาบัติได้" ธรรมกายที่หยาบจะ "ตกศูนย์" และธรรมกายที่บริสุทธิ์ที่สุดจะไปปรากฏใน "อายตนนิพพาน"ณ อายตนนิพพานนี้ ผู้ปฏิบัติจะรู้เห็นสภาวะของ "พระนิพพานธาตุ" ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ประทับอยู่บน "รัตนบัลลังก์" สว่างไสวด้วยธรรมรังสี (ไม่มีดวงอาทิตย์ดวงจันทร์) แวดล้อมด้วยธรรมกายตรัสรู้ของพระอรหันต์ขีณาสพประทับบนองค์ฌาน เวียนขวารอบพระพุทธเจ้า ส่วนพระปัจเจกพุทธเจ้าจะประทับบนรัตนบัลลังก์เพียงโดด ๆ ลำพังท้ายที่สุด ให้ผู้ปฏิบัติอธิษฐาน "ซ้อนหยุดนิ่งแน่น กลางของกลางพระนิพพานธาตุของพระพุทธเจ้า" แล้วดำเนินจิตดับหยาบไปหาละเอียดเรื่อยไป จนกระทั่งเข้าถึง "พระพุทธเจ้าต้นธาตุต้นธรรม" อันเป็นที่สุดแห่งการปฏิบัติ Luangpusodh.com