22. การดำเนินจิตดับหยาบไปหาละเอียดสู่ธรรมกาย 5 ระดับ และการหลุดพ้นจากไตรวัฏฏะ

ผู้บรรยาย: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)เนื้อความย่อ: ไฟล์เสียงนี้เป็นคู่มือการเจริญภาวนาธรรมชั้นกลางตามหลักวิชชาธรรมกาย โดยเริ่มต้นด้วยการเน้นย้ำข้อวัตรปฏิบัติเพื่อความสงบ จากนั้นนำผู้ปฏิบัติตั้งจิตอธิษฐานน้อมนำ "บารมี 10 ทัศ", "จรณะ 15" และ "โพธิปักขิยธรรม 37 ประการ" มาเป็นตบะเดชะกำจัดกิเลสนิวรณ์และอวิชชา โดยสอนให้รวมธรรมชาติ 4 อย่างของใจ คือ "เห็น จำ คิด รู้" ให้หยุดเป็นจุดเดียวกัน ณ "ศูนย์กลางกาย ฐานที่ 7 เหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ" ด้วยการกำหนดบริกรรมนิมิตคู่กับคำภาวนา "สัมมาอะระหัง"แก่นของการปฏิบัตินี้ คือการดำเนินจิตด้วยหลัก "หยุดในหยุด กลางของหยุด" และ "ดับหยาบไปหาละเอียด" ผ่านธาตุทั้ง 6 เข้าสู่กายภายในที่ซ้อนกันอยู่ ตั้งแต่กายมนุษย์ละเอียด กายทิพย์ กายรูปพรหม กายอรูปพรหม จนเข้าถึง "ธรรมกาย" ผู้บรรยายได้แจกแจงสภาวะของธรรมกาย 5 ระดับอย่างชัดเจน ได้แก่ ธรรมกายโคตรภู (หน้าตัก 4 วาครึ่ง), พระโสดาบัน (หน้าตัก 5 วาครึ่ง), พระสกทาคามี (หน้าตัก 10 วา), พระอนาคามี (หน้าตัก 15 วา), และธรรมกายอรหัต (หน้าตัก 20 วาขึ้นไป) เพื่อเจริญอธิศีล อธิจิต อธิปัญญา ข่มกิเลสด้วย "วิกขัมภนวิมุตติ" ก่อนจะจบลงด้วยการแผ่เมตตา อุทิศส่วนกุศล และอธิษฐานให้สรรพสัตว์หลุดพ้นจาก "ไตรวัฏฏะ" เข้าสู่มรรคผลนิพพานสรุปหัวข้อทั้งหมด ออกเป็น 5 หัวข้อหลัก ดังนี้:มารยาทในการปฏิบัติ: ผู้ปฏิบัติพึงสำรวมระวังไม่ให้เกิดเสียงรบกวน (เช่น การไอ จาม) เพื่อป้องกันไม่ให้เป็นบาปอกุศลจากการทำให้ผู้ปฏิบัติท่านอื่นตื่นจากสมาธิการอธิษฐานน้อมนำบารมี: นำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย แล้วอธิษฐานน้อมนำบุญกุศลและ "บารมี 10 ทัศ" (ทาน ศีล เนกขัมมะ ปัญญา วิริยะ ขันติ สัจจะ อธิษฐาน เมตตา อุเบกขา) ตลอดจนอุปบารมีและปรมัตถบารมีที่สั่งสมมาแต่ร้อยชาติพันชาติ มาเป็นตบะเดชะอาราธนาธรรมเครื่องตรัสรู้: อาราธนาให้ "จรณะ 15" (ข้อปฏิบัติที่ยังวิชชาให้เกิด) และ "โพธิปักขิยธรรม 37 ประการ" (ได้แก่ สัมมัปปธาน 4 อิทธิบาท 4 สติปัฏฐาน 4 อินทรีย์ 5 พละ 5 โพชฌงค์ 7 และ อริยมรรคมีองค์ 8) บังเกิดขึ้นในจิตสันดาน เพื่อประหารอวิชชา ตัณหา อุปาทานตั้งสติด้วย "สัมปยุตตธรรม" 3 ประการ คืออาตาปี (ความเพียรเพ่งเผากิเลส)สติมา (ระลึกพระกรรมฐานได้)สัมปชาโน (รู้เท่าทันกิเลสนิวรณ์แล้วน้อมนำใจกลับเข้าสู่พระกรรมฐาน) เพื่อป้องกันและกำจัดกิเลสนิวรณ์รวมธรรมชาติ 4 อย่างของใจ คือ "ความเห็น ความจำ ความคิด ความรู้" ให้มารวมหยุดเป็นจุดเดียวกัน ณ "ศูนย์กลางกาย ฐานที่ 7 เหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ"กำหนด "บริกรรมนิมิต" เป็นดวงกลมใส ควบคู่กับพุทธานุสสติ บริกรรมภาวนาว่า "สัมมาอะระหัง" อย่างต่อเนื่องจนใจสงบหยุดนิ่งเห็นดวงใสแจ่มปรากฏขึ้นเมื่อเห็นดวงใส ให้รักษาใจ "หยุดในหยุด กลางของหยุด" ผ่านธาตุทั้ง 6 (น้ำ ดิน ไฟ ลม อากาศธาตุ วิญญาณธาตุ) ไปตามลำดับดำเนินจิตตามหลัก "ดับหยาบไปหาละเอียด" (ละความรู้สึกอันเนื่องด้วยกายหยาบเป็นกายละเอียด) ผ่านศูนย์กลางดวงวิสุทธิ (ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ)เข้าถึงและรู้เห็นกายภายในที่ซ้อนกันอยู่เป็นชั้น ๆ ได้แก่ กายมนุษย์ละเอียด (นั่งขัดสมาธิบนองค์ฌาน), กายทิพย์, กายทิพย์ละเอียด, กายรูปพรหม, กายรูปพรหมละเอียด, กายอรูปพรหม, และ กายอรูปพรหมละเอียด โดยแต่ละกายจะมีความละเอียด สว่าง และขนาดใหญ่กว่ากายก่อนหน้า (โตเป็น 2 เท่าตามลำดับ)เมื่อสุดความละเอียดของอรูปพรหม จะเข้าถึง "ธรรมกาย" ซึ่งมีพุทธลักษณะเหมือนพระปฏิมาแก้วใส เกตุดอกบัวตูม ประทับนั่งขัดสมาธิบนองค์ฌาน โดยผู้บรรยายได้แจกแจงสภาวะและขนาดของธรรมกายตามภูมิธรรมไว้ดังนี้:ธรรมกายโคตรภู: ขนาดหน้าตัก ความสูง และเส้นผ่าศูนย์กลางดวงธรรม 4 วาครึ่งขึ้นไปธรรมกายพระโสดาบัน: ขนาดหน้าตัก 5 วาครึ่งขึ้นไปธรรมกายพระสกทาคามี: ขนาดหน้าตัก 10 วาขึ้นไปธรรมกายพระอนาคามี: ขนาดหน้าตัก 15 วาขึ้นไปธรรมกายอรหัต: ขนาดหน้าตัก 20 วาขึ้นไปการดำเนินจิตในขั้นนี้มุ่งชำระ "อธิศีล อธิจิต อธิปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ" ให้บริสุทธิ์ยิ่งขึ้น เป็นการข่มกิเลสด้วย "วิกขัมภนวิมุตติ" จนทำให้เกิด "ทิพพจักขุ ทิพพโสต" เพื่อนำไปสู่การพิจารณาสติปัฏฐาน 4 ในภพ 3 ต่อไปในช่วงท้าย ให้ขยายความใสสว่างจากศูนย์กลางกาย แผ่เมตตาพรหมวิหารให้แก่ตนเองและสรรพสัตว์ ไม่เบียดเบียนกันอุทิศส่วนกุศลให้บิดามารดา ครูอาจารย์ ถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระมหากษัตริย์ ตลอดจนปวงเทพเทวา (ภุมมเทวา อากาสเทวา จนถึงพรหมชั้นสุทธาวาส) และสัตว์ในทุคติภูมิอธิษฐานจิตขอให้บุญกุศลเป็นพลวปัจจัยให้ทุกชีวิตพ้นจาก "ไตรวัฏฏะ คือ กิเลสวัฏฏะ กัมมวัฏฏะ วิปากวัฏฏะ" (วงจรแห่งการมีกิเลส ทำกรรม และรับผลกรรม) และให้ก้าวเข้าสู่มนุษย์สมบัติ สวรรค์สมบัติ และ "นิพพานสมบัติ มีมรรค 4 ผล 4 และนิพพาน 1" อันเป็นบรมสุขถาวรLuangpusodh.com