25. ลำดับการดำเนินจิตผ่านฐานทั้ง 7 สู่ธรรมกาย และการพิจารณาปฏิจจสมุปบาทธรรม ณ ภายใน

ผู้บรรยาย: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)เนื้อความย่อของไฟล์: ผู้บรรยายได้อธิบายสภาวธรรมภายในดวงใส ว่าประกอบด้วยธาตุทั้ง 6 (น้ำ ดิน ไฟ ลม อากาศ วิญญาณ) และอธิบายกลไกการเปลี่ยนผ่านภพภูมิภายในอันเกิดจากปุญญาภิสังขารและสาย "ปฏิจจสมุปบาทธรรม" จากนั้นสอนการดำเนินจิต "ดับหยาบไปหาละเอียด" เข้าสู่กายภายในตั้งแต่กายมนุษย์ละเอียด กายทิพย์ กายพรหม จนถึง "ธรรมกาย" ที่มีลักษณะเกตุดอกบัวตูม หน้าตัก 4 วาครึ่งขึ้นไป ในขั้นวิปัสสนา สอนให้นำญาณของธรรมกายพิจารณาสังขารให้เห็นแจ้งในกฎ "ไตรลักษณะ" (อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา) และอริยสัจ 4 ก่อนจบลงด้วยการแผ่พรหมวิหารธรรมและอุทิศกุศลเพื่อให้สรรพสัตว์ล่วงพ้นจาก "ไตรวัฏฏะ" สู่มรรคผลนิพพานสรุปหัวข้อทั้งหมดจากเนื้อหา: จากการวิเคราะห์สภาวธรรม สามารถแบ่งโครงสร้างออกเป็น 7 หัวข้อหลัก ดังนี้:ให้นั่งในท่าขัดสมาธิ เท้าขวาทับเท้าซ้าย มือขวาทับมือซ้าย ตั้งกายให้ตรงรวมธรรมชาติ 4 อย่างของใจ คือ "ความเห็น ความจำ ความคิด ความรู้" ให้มารวมหยุดเป็นจุดเดียวกันตรงศูนย์กลางดวงธรรมอธิษฐานน้อมนำบุญกุศลและ "บารมีทั้ง 10 ประการ" (ทาน ศีล เนกขัมมะ ปัญญา วิริยะ ขันติ สัจจะ อธิษฐาน เมตตา อุเบกขา) ตลอดจนคุณพระรัตนตรัย มาเป็นตบะเดชะประคับประคองใจให้สงบ สิ้นกิเลสนิวรณ์เครื่องกั้นปัญญาในการปฏิบัติพึงประกอบด้วย "สัมปยุตตธรรม" 3 ประการ คืออาตาปี (ความเพียรเพ่งเผากิเลส)สติมา (มีสติระลึกพระกรรมฐาน)สัมปชาโน (รู้เท่าทันกิเลสแล้วน้อมใจกลับสู่กรรมฐาน)เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความยินดียินร้าย คือ "อภิชฌา โทมนัส" อันจะทำให้สมาธิเคลื่อนสลัดความรู้สึกนึกคิดที่เป็นอดีต ปัจจุบัน อนาคตออกให้หมด เพื่อนำจิตไปสู่ปัญญาเห็นแจ้งในสภาวธรรมและอริยสัจธรรมอุบายวิธีสงบใจอาศัยพระกรรมฐาน 3 อย่าง คือ "อาโลกกสิณ พุทธานุสสติ อานาปานสติ"กำหนดบริกรรมนิมิตเป็นดวงกลมใส ขนาดเท่าฟองไข่แดง ควบคู่กับบริกรรมภาวนา "สัมมาอะระหัง"น้อมดวงกลมใสพร้อมสังเกตลมหายใจ ผ่าน "ฐานที่ตั้งของใจทั้ง 7 ฐาน" ได้แก่:ฐานที่ 1: ปากช่องจมูกฐานที่ 2: หัวตาด้านในฐานที่ 3: ศูนย์กลางกั๊กศีรษะ (กลางศีรษะ)ฐานที่ 4: เพดานปากฐานที่ 5: ปากช่องลำคอฐานที่ 6: ศูนย์กลางกายระดับสะดือ (ที่สุดลมหายใจเข้าออก)ฐานที่ 7: ถอยกลับขึ้นมา 2 นิ้วมือ คือ "ศูนย์กลางกาย ฐานที่ 7... เป็นที่ตั้งกำเนิดธาตุธรรมเดิม" อันเป็นที่ตั้งถาวรของใจเมื่อบริกรรม "สัมมาอะระหัง" จดจ่อที่จุดเล็กใสกลางดวงใส ณ ฐานที่ 7 จนใจสงบหยุดนิ่งจิตดวงเดิมจะ "ตกศูนย์" (ว่างหายไปตรงฐานที่ 6) และปรุงเป็นจิตดวงใหม่เป็น "เอกัคคตาจิต" ใสแจ่มลอยเด่นขึ้นมาที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7ภายในดวงใสประกอบด้วย "ธาตุทั้ง 6" คือ ธาตุน้ำ (หน้า), ธาตุดิน (ขวา), ธาตุไฟ (หลัง), ธาตุลม (ซ้าย), อากาศธาตุ (กลาง), และ วิญญาณธาตุ (ศูนย์กลางที่สุด)เห็นธรรมชาติ 4 อย่างของใจ (เห็น จำ คิด รู้) ที่ขยายส่วนหยาบมาจากธาตุละเอียดของนามขันธ์ 4 (เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ) ตั้งซ้อนกันอยู่ ณ ภายในอธิบายสภาวธรรมเมื่อใจดวงเดิมตกศูนย์ เปลี่ยนภพภูมิใหม่ ณ ภายในตามสาย "ปฏิจจสมุปบาทธรรม" ด้วยอำนาจของ ปุญญาภิสังขาร (บุญ) หรือ อปุญญาภิสังขาร (บาป)รักษาใจ "หยุดในหยุด กลางของหยุด" ผ่านดวงวิสุทธิ (ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ) ยกภูมิขึ้นสู่ ศีลวิสุทธิ จิตตวิสุทธิ และทิฏฐิวิสุทธิดำเนินจิตตามหลัก "ดับหยาบไปหาละเอียด" (ละความรู้สึกอันเนื่องด้วยกายหยาบเข้าไปเป็นกายละเอียด) ผ่านกายภายในที่ปรากฏขึ้นซ้อนกัน ได้แก่ กายมนุษย์ละเอียด (นั่งบนองค์ฌาน), กายทิพย์, กายรูปพรหม, กายอรูปพรหมจนสุดความละเอียด จะเข้าถึง "ธรรมกาย เกตุดอกบัวตูม ใสสว่าง... ขนาดหน้าตัก ความสูง และเส้นผ่าศูนย์กลางดวงธรรม 4 วาครึ่งขึ้นไป"เมื่อถึงธรรมกาย "ทิพพจักขุ ทิพพโสต และ สมันตจักขุ" จะเกิด สามารถเห็นภพภูมิต่าง ๆ ทั้งนรก สวรรค์ พรหมโลก ตลอดจนอสูรใต้เขาพระสุเมรุยกกรรมฐาน เช่น เกศา โลมา นขา ทันตา ตโจ ขึ้นพิจารณาพิจารณาสังขารธรรมทั้งรูปขันธ์และนามขันธ์ 4 ให้เห็นความจริงว่าเกิดจากปัจจัยปรุงแต่ง มีสภาพเกิด ดับ เป็น "ไตรลักษณะ" คือ เป็นสภาพไม่เที่ยง (อนิจจัง), เป็นทุกข์ (ทุกขัง), และเป็นอนัตตา (ไม่มีแก่นสาระในความเป็นตัวตนที่เที่ยงแท้) นำไปสู่ปัญญาเห็นแจ้งในอริยสัจ 4ในตอนท้ายให้รวบรวมใจที่ใสสว่าง แผ่เมตตา พรหมวิหาร ให้ตนเองและสรรพสัตว์พ้นทุกข์อุทิศส่วนกุศลให้บิดามารดา พระอุปัชฌาย์ ครูอาจารย์ ถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว บูรพกษัตริย์ ผู้รักษาประเทศ เทพเทวา ตลอดจนสัตว์ในทุคติภูมิสามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์หลัก: Luangpusodh.com