28. ลำดับการเจริญสมถวิปัสสนา จากการดับหยาบไปหาละเอียด สู่การรู้เห็นอายตนพระนิพพาน

ผู้บรรยาย: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)เนื้อความย่อของไฟล์: ไฟล์เสียงนี้เป็นคู่มือการนำนั่งสมาธิเจริญภาวนาที่ครอบคลุมตั้งแต่ระดับเบื้องต้นจนถึงระดับโลกุตตรธรรม เริ่มต้นจากการปรับกายและใจ การอธิษฐานบารมี 10 ทัศ และการอาราธนาคุณพระรัตนตรัย  จากนั้นผู้บรรยายได้สอนการรวมธรรมชาติ 4 อย่างของใจ (เห็น จำ คิด รู้) ให้หยุดนิ่ง ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการนึกบริกรรมนิมิต (ดวงใสหรือองค์พระ) ควบคู่กับคำภาวนา "สัมมาอะระหัง" เมื่อใจหยุดถูกส่วน ผู้ปฏิบัติจะต้องดำเนินจิตด้วยหลัก "หยุดในหยุด กลางของหยุด" และ "ดับหยาบไปหาละเอียด" ผ่านกายภายในทั้ง 18 กาย ตั้งแต่กายมนุษย์ละเอียด กายทิพย์ กายพรหม กายอรูปพรหม จนเข้าถึงพระธรรมกายในขั้นวิปัสสนาปัญญา ผู้บรรยายได้สอนให้พิจารณาความไม่สะอาดและไตรลักษณ์ (อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา) ของสังขารร่างกาย (ตจปัญจกกรรมฐาน และ อาการ 32) และเมื่อเข้าถึงพระธรรมกายแล้ว ให้นำญาณของธรรมกายมาพิจารณาอริยสัจ 4 เพื่อดับสมุทัย (ประหารกิเลสและตัณหา) นำไปสู่การประหารสังโยชน์ตามระดับมรรคผล (พระโสดาบัน พระสกทาคามี พระอนาคามี พระอรหันต์) จนกระทั่งธาตุธรรมสะอาดบริสุทธิ์ ธรรมกายสุดละเอียดจะปรากฏใน "อายตนนิพพาน" อันเป็นที่สถิตของพระนิพพานธาตุ ในช่วงท้ายเป็นการสอนแผ่เมตตาและอุทิศส่วนกุศลให้แก่สรรพสัตว์และผู้มีพระคุณ เพื่อความเจริญในพระสัทธรรมโดยทั่วหน้ากันสรุปหัวข้อทั้งหมดจากเนื้อหา: จากการวิเคราะห์เนื้อหาอย่างละเอียด สามารถแบ่งโครงสร้างสภาวธรรมที่ปรากฏออกเป็น 6 หัวข้อหลัก ดังนี้:ผู้ปฏิบัติพึงทำกายให้สบาย ไม่เกร็ง รวมใจไปหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย และตั้งจิตอธิษฐานน้อมนำบุญกุศลและบารมีทั้ง 10 ประการ (ทาน ศีล เนกขัมมะ ปัญญา วิริยะ ขันติ สัจจะ อธิษฐาน เมตตา อุเบกขา) ตลอดจนพุทธานุภาพมาเป็นตบะเดชะอธิษฐานให้กิเลสนิวรณ์ดับสิ้นไป ให้เกิดโพธิปักขิยธรรม 37 ประการ (เช่น สติปัฏฐาน 4, สัมมัปปธาน 4, อิทธิบาท 4) และวิชชา 3 วิชชา 8 เพื่อเป็นเครื่องกำจัดอวิชชาและเข้าถึงพระนิพพานต้องรวมธรรมชาติ 4 อย่างของใจ คือ "เห็น จำ คิด รู้" ให้กลับมารวมหยุดเป็นจุดเดียวกัน ณ ศูนย์กลางกายเหนือระดับสะดือ 2 นิ้วมือ ซึ่งเป็น "ที่ตั้งกำเนิดธาตุธรรมเดิม" และเป็นจุดที่จิตเปลี่ยนวาระ (จุติและปฏิสนธิ)ให้กำหนดบริกรรมนิมิตเป็นดวงกลมใส หรือองค์พระแก้วขาวใส พร้อมกับบริกรรมภาวนาว่า "สัมมาอะระหัง" เพื่อรำลึกถึงพระปัญญาคุณและพระวิสุทธิคุณของพระพุทธเจ้าเมื่อใจสงบหยุดนิ่งจนเห็นดวงใสแจ่ม ให้รักษาใจ "หยุดในหยุด กลางของหยุด" ไปเรื่อย ๆเมื่อเห็นกายภายในปรากฏซ้อนกันขึ้นมา (กายมนุษย์ละเอียด กายทิพย์ กายรูปพรหม กายอรูปพรหม) ให้ดำเนินจิต "ดับหยาบไปหาละเอียด" ทิ้งความรู้สึกของกายที่หยาบกว่า เข้าสู่กลางดวงธรรม (ดวงศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาณทัสสนะ) ของกายที่ละเอียดกว่า จนกระทั่งเข้าถึง "ธรรมกาย" ที่มีลักษณะเกตุดอกบัวตูม ใสสว่าง ขนาดหน้าตัก 4 วาครึ่งขึ้นไปสำหรับผู้ที่ยังเข้าไม่ถึงธรรมกาย ให้พิจารณาตจปัญจกกรรมฐาน (เกศา โลมา นขา ทันตา ตโจ) และอาการ 32 ให้เห็นสภาวะตามจริงว่าเป็นของปฏิกูล ไม่สะอาดพิจารณาให้เห็นว่าสังขารทั้งปวงล้วนเปลี่ยนแปลงตามเหตุปัจจัย ตกอยู่ในสามัญญลักษณะคือ อนิจจัง (ไม่เที่ยง) ทุกขัง (เป็นทุกข์ ทนสภาพเดิมไม่ได้) และ อนัตตา (ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน ไม่มีแก่นสาระความเที่ยงและสุขถาวร)เมื่อถึงธรรมกาย ให้นำญาณของธรรมกายพิจารณาศูนย์กลางดวงธรรมให้เห็น "สมุทัย" คือ กามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา และอนุสัยที่ห่อหุ้มจิตมัคคจิตและมัคคญาณที่เจริญขึ้น จะเข้าประหารสังโยชน์ (กิเลสเครื่องร้อยรัด) ตามระดับชั้น ได้แก่ ธรรมกายพระโสดาบัน (ประหารสักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา สีลัพพตปรามาส), พระสกทาคามี, พระอนาคามี และ พระอรหันต์ (ประหารสังโยชน์ครบทั้ง 10 ประการ)เมื่อธาตุธรรมบริสุทธิ์ ธรรมกายสุดละเอียดจะไปปรากฏใน "อายตนนิพพาน" ย่อมเห็นพระนิพพานธาตุของพระพุทธเจ้าและพระอรหันตขีณาสพ ว่าเป็นธรรมที่ทรงสภาวะเที่ยง เป็นบรมสุข และเป็นปรมตฺถํเมื่อใจใสสว่าง ให้ทำการแผ่เมตตาให้ตนเองและสรรพสัตว์ (สัพเพ สัตตา...) ให้พ้นจากความทุกข์อุทิศกุศลผลบุญให้บิดามารดา ครูบาอาจารย์ สถาบันหลักของชาติ เทพเทวา ตลอดจนสัตว์ในทุคติภูมิ เพื่อเป็นพลวปัจจัยให้ทุกชีวิตได้เจริญในพระสัทธรรม และเข้าถึงมรรคผลนิพพานอันเป็นบรมสุขโดยทั่วหน้ากันสามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์หลัก: Luangpusodh.com