36- HASTALIKLI BAĞIMLILIK (10. Bölüm/1. Kısım) - Hızlı bağlanma (AŞIK OLMA?) üzerine

Gurur sistemindeki içsel çatışmanın 3 majör çözümü içinde kendini ortamdan silme en az tatmin edici olandır. Kendini ortamdan silen tipin, hakiki acısı, öteki nevroz türlerinden daha büyük olmayabilir. Ancak öznel anlamda acı çekmenin onun için üstlendiği pek çok işlev nedeniyle başkalarından daha sıklıkla ve daha yoğun biçimde mutsuzdur. Ayrıca başkalarına duyduğu ihtiyaçlar ve onlardan beklentileri onlara aşırı derecede bağımlı olmasına neden olur. Sevgi bu kişiye bir değer duygusu kazandıracaktır. Yaşamına anlam verecektir. Dolayısıyla insanların onun için "sahip olanlar" ve "sahip olmayanlar" olarak ikiye ayrılmış olmaları şaşırtmaz bize.Bağımlı kişilerin sevgisini tarif eden psikiyatrik yazarlar bu özelliği tek taraflı bir biçimde vurguladıklarından nu sevgiyi ""asalakça", "otlakçı" ya da "ORAL-EROTİK" olarak tanımlamışlardır; ve bu özellik gerçekten de o kişide ön planda olabilir. Ancak tipik bir kendini ortamdan silen kişi. Ya da bu eğilimleri daha fazla olan bir kişi için bu olgunun cazibesi sevilmekte olduğu kadar SEVMEKTE de bulunmaktadır. Onun için sevmek, "YİTMEYİ" kendini üç aşağı beş yukarı esrik sarhoş duygulara gark etmeyi, başka bir varlıkla birleşmeyi, tek yürek, tek vücut olmayı ve bu kaynaşmada kendinde bulamadığı bir bütünlüğü bulmayı ifade etmektedir. Sevgiye duyduğu özlem böylelikle derin ve güçlü kaynaklardan beslenmektedir. "TESLİMİYETE ve BÜTÜNLÜĞE ÖZLEM". Bizden daha büyük bir şeye teslim olma isteği pek çok dini sistemde temel öğe gibi görünmektedir. Sevginin onun için cazibesi yalnızca tatmin huzur ve bütünlük umutlarında bulunmakla kalmaz, sevgi kişiye ayrıca ideal benliğini gerçekleştirmesinin tek yoluymuş gibi görünür. Kişi severken ideal benliğinin sevilmeye layık olan özelliklerini tümüyle geliştirebilir, sevilirken üstün bir teyidini edinir. Sevgi bu kişi için benzersiz bir değer taşıdığından, sevilmeye layık olmak, kendini değerlendirişini belirleyen bütün etkenler içinde birinci sırada yer almaktadır. Sevilmeye layık olma nitelikleri bir tür ezik gururla bezenmiştir. Ezik gurur ise kişinin herhangi bir eleştiriye ya da bu bakımdan sorgulanmasına karşı aşırı duyarlılığında göze çarpar. Cömertliği ya da başkalarının ihtiyaçlarına duyduğu özen takdir edilmezse ya da hatta aksine başkalarını huzursuz ederse derinden incinir. Kişi niteliklerin herhangi bir biçimde reddedilmesini, tümüyle kendisinin reddedilmesi olarak algılar. Reddedilmek de kişi için yalnızca birisine bağladığı bütün umutları yitirmesini değil, ayrıca katıksız bir değersizlik duygusuna terk edildiğini de ifade eder. Analiz sırasında sevilmeye layık olan niteliklerin sıkı bir gereklilikler sistemi aracılığıyla dayatılışını daha yakından inceleyebiliriz. Kişi yalnızca duygudaş olmakla kalmayıp aynı zamanda anlayışta da MUTLAK'a ulaşmalıdır. Asla kişisel olarak incindiğini hissetmemelidir. Özellikle kıskançlık acıları karşısında incinmemelidir. Bu da en büyük korkusu reddedilme terk edilme olan birisi için karşılaması tamamen imkansız olan bir buyruktur. Kişinin nihayet yapabileceği tek şey açık fikirlilik maskesi takmakta ısrar etmektir. Ortaya çıkan herhangi bir uyuşmazlık kendi hatasıdır. Daha dingin, daha düşünceli, daha affedici olmalıydı. Genellikle bazı gereklilikler partnere yansıtılır. Dolayısıyla kişinin farkında olduğu şey, bu partnerin beklentileri ölçüsünde yararlı olma kaygısıdır. Bu bakımdan son derece geçerli iki gereklilik şunlardır: 1-Herhangi bir yakın ilişkiyi mutlak uyum durumuna gelecek şekilde geliştirilmelidir. 2-Partnerinin kendisini sevmesini sağlayabilmelidir. Savunamayacak bir ilişkinin içine düşmüşse ve ilişkiyi sonlandırmanın kendi yararına olacağını bilecek kadar aklı da varsa gururu bu çözümü utanç verici bir başarısızlık olarak sunar ona ve ilişkisinin sürmesini sağlamasını talep eder kişiden. Yalnızca gerçek de olan özeni nedeniyle değil ancak zayıflığı, çaresizliği, acıları, fedakarlığı nedeniyle de sevilmeyi hak ettiğine inanır.