4. สภาวธรรมแห่งมรรคผลและพระนิพพาน: องค์แห่งบริกรรมนิมิตสู่การเห็นแจ้งอายตนะนิพพานด้วยธรรมกาย

คำอธิบาย (Description):ผู้บรรยายคือ: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)เนื้อหาของไฟล์นี้มีความลึกซึ้งขั้นสูงสุด โดยอธิบายครอบคลุมตั้งแต่สภาวะก่อนตาย (การจุติและปฏิสนธิ) การสืบต่อของกรรม ไปจนถึงการแทงตลอดในมรรคผล และการอธิบายสภาวะของอายตนะพระนิพพานและพระนิพพานธาตุอย่างละเอียดความมีอยู่จริงของอายตนะพระนิพพานผู้บรรยายเริ่มต้นด้วยการยกพระพุทธดำรัสในพระไตรปิฎก เล่มที่ 25 ขุททกนิกาย อุทาน ที่ยืนยันว่า อัตถิ ภิกขเว ตทายตนัง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อายตนะนั้นมีอยู่ โดยทรงอธิบายว่า อายตนะคือพระนิพพานนั้น ไม่มีดิน น้ำ ไฟ ลม ไม่มีโลกนี้โลกหน้า ไม่มีดวงอาทิตย์ดวงจันทร์ และไม่มีการมา ไม่มีการไป หาที่ตั้งอาศัยมิได้ มิได้เป็นไป หาอารมณ์มิได้ นั่นนี้แลเป็นที่สุดแห่งทุกข์ผู้บรรยายได้แก้ไขความเห็นผิดของนักปริยัติบางกลุ่ม ที่มักตีความคำปฏิเสธเหล่านี้ว่าพระนิพพานเป็นความสูญเปล่า ทั้งที่พระพุทธองค์ทรงยืนยันในเบื้องต้นแล้วว่าอายตนะนั้นมีอยู่จริง เพียงแต่ไม่มีกิจกรรมหรือการเวียนว่ายตายเกิดเหมือนชาวโลกกลไกของกรรมนิมิตและการจุติปฏิสนธิผู้บรรยายชี้แจงว่า พระพุทธศาสนาไม่ได้สอนเรื่องตายแล้วสูญ หรือตายแล้วเที่ยง (สัสสตทิฏฐิ) เมื่อเบญจขันธ์แตกทำลาย สัตว์โลกยังต้องสืบต่อภพชาติด้วยปัจจัยปรุงแต่ง คือ ปุญญาภิสังขาร (บุญ) อปุญญาภิสังขาร (บาป) และอาเนญชาภิสังขาร (ฌาน) ในวาระจิตสุดท้ายก่อนตาย สัตว์โลกจะประสบกับนิมิต 2 ประการ คือ กรรมนิมิตอารมณ์ (ภาพกรรมดีกรรมชั่วที่เคยทำ) และคตินิมิตอารมณ์ (ภาพภพภูมิที่จะไปเกิด เช่น ปราสาท ราชรถ หรือไฟนรก)หากประทับใจในนิมิตใด จิตดวงสุดท้ายจะถ่ายทอดกรรมนั้นไปยังดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายใหม่และธรรมชาติเห็น จำ คิด รู้ (ใจ) ให้เกิดการปรุงแต่งและลอยเด่นขึ้นมา ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ทำหน้าที่ไปเกิดในภพภูมิต่างๆ ทันที สอดคล้องกับพุทธพจน์ว่า จิตฺเต สงฺกิลิฏฺเฐ ทุคฺคติ ปาฏิกงฺขา (เมื่อจิตเศร้าหมองแล้ว ทุคติเป็นอันต้องหวัง) และ จิตฺเต อสงฺกิลิฏฺเฐ สุคฺคติ ปาฏิกงฺขา (เมื่อจิตไม่เศร้าหมองแล้ว สุคติเป็นอันหวังได้)ข้อวินิจฉัยเรื่องพระนิพพานธาตุ และการบรรลุมรรคผลพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำได้ปฏิบัติจนเข้าถึงธรรมกาย และได้เห็นว่า ธรรมที่ตกอยู่ในไตรลักษณ์ (อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา) คือ อุปาทินนกสังขาร และอนุปาทินนกสังขาร ซึ่งเรียกรวมว่า สังขตธรรม แต่ธรรมที่ตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าคือ พระนิพพานธาตุ เป็นอสังขตธาตุ (ธรรมที่ไม่มีปัจจัยปรุงแต่ง) เป็นสภาพที่ เที่ยง เป็นสุข มีประโยชน์สูงสุดยิ่ง (ปรมัตถัง) และมีสาระ เมื่อพระโยคาวจรพิจารณาเห็นเบญจขันธ์เป็นอนัตตา และเห็นความดับแห่งเบญจขันธ์เป็นพระนิพพาน ย่อมย่างลงสู่ สัมมัตตนิยาม (การบรรลุมรรคผล)ผู้บรรยายอธิบายกลไกว่า ธรรมที่ทรงสภาวะพระนิพพานไว้ก็คือ ธรรมกาย ซึ่งประกอบด้วย มรรค 4 ผล 4 และนิพพาน 1 เมื่อพระอรหันต์ดับขันธ์ด้วย อนุปาทิเสสนิพพานธาตุ พระนิพพานธาตุ (ธรรมกาย) นั้นจะสถิตดำรงอยู่ในอายตนะคือพระนิพพานภาคปฏิบัติวิชชาธรรมกายชั้นสูงผู้บรรยายได้แนะแนวทางปฏิบัติวิชชาธรรมกายขั้นสูง คือการชำระสะสางธาตุธรรมด้วยการดับหยาบไปหาละเอียด เพื่อละอกุศลจิต และก้าวล่วงพ้นความปรุงแต่งทั้งปวง เมื่อบำเพ็ญจนมรรคมีองค์ 8 รวมเป็นเอกสมังคี มรรคจะปรากฏขึ้นกำจัดสัญโยชน์ (เครื่องร้อยรัด) แล้วธรรมกายมรรคจะตกศูนย์ เปิดทางให้ธรรมกายผลลอยเด่นขึ้นมา พระอริยบุคคลจะเกิดญาณหยั่งรู้การละกิเลสของตน และสามารถรู้เห็นพระนิพพานได้ครบทั้ง 3 สภาวะ คือ 1. สภาวะพระนิพพาน 2. พระนิพพานธาตุ และ 3. อายตนะคือพระนิพพาน อย่างสมบูรณ์ จากนั้นผู้บรรยายจึงนำพระภิกษุและผู้เข้ารับการอบรมเตรียมนั่งขัดสมาธิเพื่อเจริญภาวนาต่อไปสามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์หลัก: Luangpusodh.com