4. Willem de Kwakzalver

Dit schilderij is een herneming van een eerdere compositie over de afbraak van de Antwerpse citadel, maar dan veertig jaar later en vanuit een volledig ander perspectief. Waar deoorspronkelijke versie het moment van bevrijding vierde, toont dit werk hoe een Spaansgezind Antwerpen terugkijkt op diezelfde historische gebeurtenis — niet als triomf, maar als chaos en misleiding. Opvallend is dat belangrijke figuren uit de oorspronkelijke compositie hier verdwijnen ofvervangen worden. De koets met Willem van Oranje, symbool van hoop, is afgevoerd. In de plaats daarvan duiken vechtende kinderen op, rechtstreeks ontleend aan een populaire marktprent uit die tijd. Ook op de plek waar Willemoorspronkelijk stond, zien we nu een marktkramer die als kwakzalver wordt voorgesteld — een bewuste visuele aanval op zijn reputatie, passend bij de negatieve beeldvorming van die periode. Het werk laat zo zien hoe geschiedenis wordt herschreven naargelang het regime dat de macht heeft. De schilder reageert bovendien op het feit dat de vroegere, rebelse versie van het tafereel nog steeds circuleerde in Antwerpse verzamelingen. Deze latere interpretatie fungeert als een tegenstem: een poging om de herinnering aan de rebellie te ondermijnen en opnieuw in Spaans voordeel te kaderen.