#560 Om jou niet kwijt te raken, verlies ik mezelf | Relatiedynamieken en voelbare woede

In deze aflevering ga ik in op een veelvoorkomende en herkenbaar patroon in veel relaties: het redden van de ander en het dragen van wat niet van jou isHetzelfde vroegkinderlijke trauma kan bij mannen en vrouwen anders uiten. Bij mannen richt het zich naar buiten als een onderdrukte, ontkende of exploderende boosheid. Bij empathische en gevoelige vrouwen beweegt het vaker naar binnen. Later in relaties kunnen deze vrouwen, zonder dat ze het doorhebben de woede van hun partner gaan dragen en zelfs uiten. Terwijl die emotie oorspronkelijk niet van hen is, want wat niet gevoeld wordt bij de één, wordt vaak gevoeld door de ander. Dit doen kinderen ook. Wat ouders zelf niet kunnen of willen voelen, voelen de kinderen. Bij jezelf blijven maakt dat je stopt met dragen wat ooit van jou was. Deze aflevering gaat over het herkennen hiervan en waarom echte verbinding ontstaat wanneer ieder zijn gevoel terugneemt. Bij jezelf blijven is geen afstand nemen, maar juist een vorm van helderheid, zelfzorg en liefde! Het is liefdevol als ieder zijn eigen gevoel terugneemt, waardoor echte ontmoeting weer mogelijk wordt.Een aflevering over belichaming, relaties, vroegkinderlijk trauma, verantwoordelijkheid en het terugvinden van jeZelf.Word je wakker met een onrustig gevoel in je lijf, alsof je meteen al ‘aan’ staat en al achterloopt nog voor de dag begint?Waar je meteen moet zorgen en dragen, je hoofd volloopt, je adem hoog zit en je geen echte rust voelt, ook niet na slapen?Altijd een constant sluimerend schuldgevoel. Alsof je het nooit goed genoeg kan doen en er geen ruimte is voor jou.Je draagt veel voor anderen. Je helpt, redt, voelt je verantwoordelijk: voor je partner, je kinderen en cliënten. Je blijft aanpassen en doorgaan. In je relatie loop je vast in steeds dezelfde dynamieken. Naar je kinderen reageer je soms anders dan je wilt, en dat doet pijn.Je voelt alles, maar draagt het alleen. Je wilt er zijn, maar raakt jezelf steeds meer kwijt. Je voelt je onzeker. Ook al werk je als therapeut, coach of psycholoog. Je voelt je vaak alleen. Niet omdat er niemand is, maar omdat niemand jou echt draagt, terwijl je zo verlangt naar nabijheid, rust en verbinding.Je bent moe van het sterk zijn. Je verlangt naar rust en ontspanning in je lichaam.Naar zachtheid. Naar eindelijk thuiskomen bij jezelf, zonder jezelf kwijt te raken in de ander.In mijn online traject met live coaching nodig ik je uit om hierin een andere weg te ontdekken, samen met gelijkgestemden, in een veilige en afgestemde bedding. Je hoeft het niet meer alleen te dragen. Als lichaamsgericht traumatherapeut en ervaringsdeskundige begeleid ik mensen / professionals die vastlopen in diep ingesleten patronen die vaak hun oorsprong hebben in onveilige hechting en (ontwikkelings)trauma. We werken met het lichaam en het zenuwstelsel, zodat je leert herkennen wat er in jou gebeurt en hoe je jezelf kunt reguleren. Zodat het stopt bij jou. Zodat je kinderen ook niet hoeven te gaan redden en verdwijnen. Wanneer je zenuwstelsel tot rust komt. ontstaat er ruimte. Ruimte om jezelf te voelen. Om grenzen te ervaren. Om aanwezig te zijn bij jezelf en bij de ander.Je hoeft niet langer sterk te zijn. Je mag voelen. Je mag ontvangen. Je mag zijn.Dit online traject is een holistische, pure, rouwe, eerlijke en diepgaande innerlijke reis. Een uitnodiging om jezelf niet langer te verlaten.Voor vragen of meer inspiratie vind je me op Instagram, YouTube en sandykremers.nl of mail mij op [email protected]